Ξενοδοχειακή εταιρεία διεκδικεί 3,2 εκατ. ευρώ από τον Δήμο Ρόδου

Eνα νέο με­γά­λο κε­φά­λαιο γύρω από τις αξιώ­σεις επι­χει­ρη­μα­τιών ένα­ντι του Δήμου Ρόδου για την εις έτη κα­τα­βο­λή δη­μο­τι­κού φόρου παρά την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα αυτού, όπως αμε­τα­κλή­τως έχει κρί­νει η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας έχει ανοί­ξει και αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό από την δη­μο­τι­κή αρχή.

Σή­με­ρα εκ­δι­κά­ζε­ται ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς (Γ’ Τμήμα – Με­τα­βα­τι­κή Έδρα Ρόδου) η με ημε­ρο­μη­νία 18-06-2015 και με αρ. καταθ. 283/29-06-2015 προ­σφυ­γή της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία «ΕΣΠΕ­ΡΙΑ Α.Ε. ΤΟΥ­ΡΙ­ΣΤΙ­ΚΕΣ ΕΠΙ­ΧΕΙ­ΡΗ­ΣΕΙΣ» με την οποία αι­τεί­ται να της απο­δο­θούν από τον Δήμο Ρόδου συ­νο­λι­κά 3.172.006,90 ευρώ ως αχρε­ω­στή­τως ει­σπρα­χθέ­ντα, άλλως λόγω αδι­κο­πρα­ξί­ας, άλλως λόγω αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού, ως ποσά ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ που κα­τέ­βα­λε, από το πρώτο τρί­μη­νο 1994 μέχρι το τρίτο τρί­μη­νο 2014, να ανα­κλη­θούν οι σχε­τι­κές υπο­βλη­θεί­σες 78 πε­ριο­δι­κές δη­λώ­σεις και να δια­γρα­φεί από τους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους, επι­κα­λού­με­νη τις απο­φά­σεις 4504-4505/2014 της Ολο­μέ­λειας του ΣτΕ που έκρι­ναν τον φόρο αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό διότι δεν απο­δεί­χθη­καν ικα­νές προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πρά­ξεις που είχε υπόψη ο νο­μο­θέ­της για να επι­βάλ­λει τον φόρο μόνο στη Δω­δε­κά­νη­σο.

Ο προϊ­στά­με­νος της νο­μι­κής υπη­ρε­σί­ας του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου σε ει­σή­γη­ση του προς την Οι­κο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Όπως είναι γνω­στό στη συ­νέ­χεια των πα­ρα­πά­νω απο­φά­σε­ων του ΣτΕ και της άσκη­σης της πα­ρα­πά­νω προ­σφυ­γής , κατά το μεν δι­κα­στι­κό μέρος η Κ/Ξ εται­ρειών κα­τα­σκευ­ής του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, η οποία με αναί­ρε­ση στο ΣτΕ πέ­τυ­χε την έκ­δο­ση των πα­ρα­πά­νω απο­φά­σε­ων, πα­ραι­τή­θη­κε άλλης αναί­ρε­σης που επί­σης άσκη­σε, με συ­νέ­πεια να μην κα­τα­στεί δυ­να­τόν να επα­να­κρι­θεί η υπό­θε­ση στο ΣτΕ στη βάση προ­σκο­μι­ζό­με­νων συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά στοι­χεί­ων προ­πα­ρα­σκευα­στι­κών πρά­ξε­ων, ενώ κατά το νο­μο­θε­τι­κό μέρος, ο νο­μο­θέ­της (Βουλή) ως συμ­μόρ­φω­ση στις απο­φά­σεις του ΣτΕ, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις της παρ. 9 της Υπο­παρ. Δ12 του άρ­θρου 2 του Ν. 4334/2015 (ΦΕΚ Α 94/14-8-2015) όπως συ­μπλη­ρώ­θη­καν με τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 57 του Ν. 4483/2017 (ΦΕΚ Α 107/31-07-2017), αφε­νός μεν κα­τάρ­γη­σε τη σχε­τι­κή με τον ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ διά­τα­ξη του άρ­θρου 60 του Ν. 2214/1994 (Α75) και αφε­τέ­ρου ορί­στη­κε ότι κα­τα­βλη­θέ­ντα ποσά δεν ανα­ζη­τού­νται και ότι βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές από τον κα­ταρ­γού­με­νο φόρο και συ­να­φείς κυ­ρώ­σεις δια­γρά­φο­νται, κα­τό­πιν δια­πι­στω­τι­κής από­φα­σης του οι­κεί­ου δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, όπως και έγινε με την από­φα­ση 594/-4-8-2017 του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δήμου Ρόδου».