ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η… ατυχία τού να είσαι Ελληνας και να κάνεις διακοπές στην Ελλάδα

news room 3 λεπτά ανάγνωση
tourismmmmmm-thumb-large

Καθώς ο Ιούλιος πλη­σιά­ζει, η αίσθηση της αδικίας εντεί­νε­ται. Αν ήμουν Εγγλέζα, Γαλλίδα ή έστω Ρωσίδα, θα μπο­ρούσα να κάνω σχεδόν δωρεάν δια­κο­πές στην Ελλάδα. Αν δεν το πιστεύ­ετε, μπο­ρείτε απλώς να ρωτή­σετε τον ξένο κύριο που μένει στο διπλανό σας δωμάτιο στο νησί πόσο του στοι­χί­ζει η παρα­μονή του εκεί. Ή, εναλ­λα­κτικά, μπο­ρείτε να δια­βά­σετε το παρα­κάτω ρεπορ­τάζ, σημειώ­νο­ντας πως τα στοι­χεία των ξενο­δο­χείων που ανα­φέ­ρο­νται είναι στη διάθεση της εφη­με­ρί­δας. Απλώς δεν ανα­γρά­φο­νται, για προ­φα­νείς λόγους.

Ανα­ζη­τώ­ντας τις σχεδόν δωρεάν δια­κο­πές των ξένων, μπαίνω πρώτα στη σελίδα Thomson.co.uk όπως θα έκανε η μέση Αγγλίδα. Στην αρχή, ψάχνω δωμάτιο στην Κρήτη και σύντομα δια­πι­στώνω πως μπορώ με πτήση αλέ-ρετούρ από το Μάν­τσε­στερ να μείνω σε τριά­στερο ξενο­δο­χείο για επτά ολό­κλη­ρες νύχτες πλη­ρώ­νο­ντας συνο­λικά μόλις 137 λίρες! Δηλαδή, λιγό­τερα απ’ όσα θα στοι­χί­σει στον μέσο Ελληνα ένα απλό εισι­τή­ριο για το Λονδίνο. Η τιμή μού φαί­νε­ται εξαι­ρε­τικά συμ­φέ­ρουσα, του­λά­χι­στον μέχρι τη στιγμή που αλλάζω προ­ο­ρι­σμό και ψάχνω κατά­λυμα στην υπό­λοιπη καλο­και­ρινή Ελλάδα.

Χωρίς κανένα κόπο, βρίσκω μια προ­σφορά για τη Ρόδο: πτήση από το Λονδίνο και παρα­μονή επτά νύχτες σε στού­ντιο με δική του κουζίνα, με θέα στη θάλασσα και πρό­σβαση σε πισίνα και ηλιό­λου­στες ξαπλώ­στρες στην τιμή των 121 λιρών! Οσο το ρεπορ­τάζ προ­χω­ράει, τα μαθη­μα­τικά των δια­κο­πών μοιά­ζουν όλο και πιο αλλό­κοτα: ακόμη κι αν υπο­λο­γίσω την πιο φθηνή πτήση, των 80 λιρών, το ξενο­δο­χείο θα πρέπει να στοι­χί­ζει κάτι λιγό­τερο από 5 ευρώ τη βραδιά! Δηλαδή, λιγό­τερα απ’ όσα έχω πλη­ρώ­σει ποτέ στη ζωή μου για ξενο­δο­χείο. Ακόμα και πριν από την κρίση, ακόμα και πριν από το ευρώ, ακόμα και πριν φτά­σουμε την αρχαία εποχή, τότε που δεν έβγαζα εγώ χρήματα και πλή­ρω­ναν τις δια­κο­πές οι γονείς μου.

Φυσικά, το ξενο­δο­χείο αυτό δεν είναι λουξ, αλλά στις φωτο­γρα­φίες το δωμάτιο μοιάζει μεγάλο και καθαρό. Παρά ταύτα, υπο­ψιά­ζο­μαι πως ίσως κάτι να μην πηγαί­νει καλά, οπότε ξεκινώ να ψάχνω κατα­λύ­ματα με μεγα­λύ­τε­ρες ανέσεις. Και δια­πι­στώνω πως αν είσαι Αγγλος, στην Κρε­μα­στή της Ρόδου το τετρά­στερο ξενο­δο­χείο για επτά μέρες, μαζί με την πτήση από Gatwick, κοστί­ζει 242 λίρες – δηλαδή 300 ευρώ. Σκέ­φτο­μαι πως δεν μπορεί, και για τους Ελληνες κάποια ευκαι­ρία θα υπάρχει. Αλλά όταν μπαίνω στο site του ξενο­δο­χείου για να κλείσω το ίδιο δωμάτιο, όλα αλλά­ζουν: η κάθε νύχτα τώρα κοστί­ζει 81 ευρώ, δηλαδή συνο­λικά 547 ευρώ, χωρίς να υπο­λο­γί­ζουμε το εισι­τή­ριο για να φτάσω ώς εκεί.

Κι έτσι, ξανα­βου­τάω στον κόσμο των του­ρι­στι­κών πρα­κτό­ρων: στη Ζάκυνθο το αντί­στοιχο τετρά­στερο δια­με­ρι­σμα­τάκι στην ακρο­θα­λασ­σιά κοστί­ζει 308 λίρες, αρκεί να έρθω από το Μάν­τσε­στερ στην αρχή του Ιουλίου να το κατα­λάβω. Αν θέλω και ημι­δια­τροφή, θα επι­βα­ρυνθώ άλλες 84 λίρες – και θα φτάσω τις 392, για δια­κο­πές απί­θα­νης πολυ­τέ­λειας, με πισίνες, φοί­νι­κες, μπιτς μπαρ και γουίν­τσερφ να με περι­μέ­νουν στο νησί. Προ­σπα­θώ­ντας να κατα­πνίξω το προ­α­να­φερ­θέν αίσθημα αδικίας, κοιτάζω τι θα μπο­ρούσα να βρω με τα ίδια λεφτά ως Ελλη­νίδα μεμο­νω­μένη ταξι­διώ­τρια. Και δια­πι­στώνω πως ακόμα κι αν κλείσω από τις σελίδες που εντο­πί­ζουν τις προ­σφο­ρές, όπως το booking.com ή το tripadvisor.com, ένα απλό δωμάτιο στη Λίνδο της Ρόδου δεν πέφτει ποτέ κάτω από 45 ευρώ. Οσο κι αν ψάχνω τετρά­στερο ξενο­δο­χείο στη Ζάκυνθο με λιγό­τερα από 120 ευρώ, δεν βρίσκω απο­λύ­τως τίποτε.

Κι έτσι, αλλάζω ξανά εθνι­κό­τητα και μπαίνω στο ρωσικό pegast.ru για να οργα­νώσω αυτή τη φορά τις δια­κο­πές μου από τη μακρινή Μόσχα. Πολύ σύντομα ανα­κα­λύ­πτω πως με αυτόν τον τρόπο η πτήση μαζί με την πεν­θή­μερη παρα­μονή μου στη Λίνδο σ’ ένα ξενο­δο­χείο τριών αστέρων θα μου κοστί­σει 15.000 ρούβλια – δηλαδή με 320 ευρώ θα φοράω για πέντε ημέρες το βρα­χιο­λάκι του «all inclusive» και θα τρι­γυρνώ στα μπαρ της πισίνας, στα εστια­τό­ρια και τους μπου­φέ­δες του ξενο­δο­χείου. Αν πάλι θέλω να πάω μόνο για τρεις νύχτες στην Κρήτη, το εισι­τή­ριο και το ξενο­δο­χείο τριών αστέρων στα Μάλια θα μου κοστί­σει 220 ευρώ. Που σημαί­νει πως θα με συνέ­φερε περισ­σό­τερο να κλείσω οποιο­δή­ποτε απ’ αυτά τα πακέτα, ακόμα κι αν ανα­γκα­στώ να πετάξω το αερο­πο­ρικό μου εισι­τή­ριο στα σκου­πί­δια!

kathimerini

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.