Γ. Κύρτσος: «Τώρα πια μπορούμε να πούμε ότι φτάσαμε στο τέλος της πτώσης»

Απο­κλει­στική συνέ­ντευξη «εφ’ όλης της ύλης», παρα­χώ­ρησε στην ‘δημοκρατική’ ο γνωστός δημο­σιο­γρά­φος και υπο­ψή­φιος Ευρω­βου­λευ­τής με τη Νέα Δημο­κρα­τία κ. Γιώργος Κύρτσος.

Στο πλαίσιο της προ­ε­κλο­γι­κής του περιο­δείας ανά την χώρα, την οποία ξεκί­νησε από την Ρόδο, ο κ. Κύρτσος μίλησε για τις εξε­λί­ξεις σε οικο­νο­μικό επίπεδο, εκτι­μώ­ντας ότι βρι­σκό­μα­στε ήδη στο τέλος της πτώσης αλλά χρειά­ζε­ται ακόμη πολύς δρόμος μέχρι την έξοδο από την κρίση, ενώ κληθείς να σχο­λιά­σει την μέχρι τώρα στάση του ΣΥΡΙΖΑ, είπε ότι δια­κα­τέ­χε­ται από πολι­τική αμη­χα­νία από την στιγμή που ποντά­ρει μόνον στην ύπαρξη του μνη­μο­νίου.

Ακόμη, ο κ. Κύρτσος μίλησε για την δημιουρ­γία της ‘Ελιάς’ και του ‘Ποταμιού’ αλλά και την σταυ­ρο­δο­σία των υπο­ψη­φίων ευρω­βου­λευ­τών, η οποία, ναι μεν δυσκο­λεύει τα πράγ­ματα αλλά ίσως να βοη­θή­σει στην αποφυγή της μεγάλης αποχής των ψηφο­φό­ρων. Τέλος, εκτί­μησε ότι η Ν.Δ. θα τα κατα­φέ­ρει στις ευρω­κλο­γές αφού δια­τη­ρεί αέρα νίκης.

• Κύριε Κύρτσο θα ήθελα κατ’ αρχήν ένα πρώτο σχόλιο για την έναρξη της περιο­δείας σας από την Ρόδο και πώς είδατε το κλίμα.

Κοι­τάξτε, θέλω να κάνω περιο­δείες σχεδόν σε ολό­κληρη την Ελλάδα, αν και δεν προ­λα­βαίνω να καλύψω όλες τις περιο­χές και τις πόλεις για να μάθω τι ακριβώς συμ­βαί­νει σε κάθε περιοχή. Έχω μια ευρύ­τερη αντί­ληψη των πραγ­μά­των, αλλά είναι δια­φο­ρε­τικό να είσαι στο γραφείο σου στην Αθήνα και να παρα­κο­λου­θείς τις εξε­λί­ξεις και άλλο να έχεις επαφές με τους ανθρώ­πους της κάθε περιο­χής. Χαί­ρο­μαι που ξεκί­νησα από την Ρόδο, η εικόνα της είναι μερικές κλάσεις ανώτερη -κυρίως σε σχέση με την Αθήνα.

• Θα ήθελα ένα δικό σας σχόλιο ανα­φο­ρικά με τις εξε­λί­ξεις σε οικο­νο­μικό επίπεδο. Βλέ­πουμε ότι τα πράγ­ματα για την Ελλάδα είναι σαφώς καλύ­τερα από την εποχή μετά τις εκλογές του 2012 και υπάρ­χουν θετικά στοι­χεία και αισιό­δοξα μηνύ­ματα.

Μπο­ρούμε του­λά­χι­στον να πούμε ότι στα­μα­τάμε να πηγαί­νουμε από το κακό στο χει­ρό­τερο. Η μνη­μο­νιακή περί­ο­δος έβγαλε όλα τα προ­βλή­ματα του παρελ­θό­ντος στην επι­φά­νεια και τώρα μπο­ρούμε να πούμε ότι φτά­νουμε επι­τέ­λους στην λεγό­μενη ‘ανά­καμψη’ που είναι ουσια­στικά το τέλος της πτώσης, η οποία ξεκί­νησε στο τέλος του 2008 και έφτασε στο 25% του Ακα­θά­ρι­στου Εγχώ­ριου Προ­ϊ­ό­ντος. Το τέλος της πτώσης, έχει μεγάλη σημασία γιατί αλλάζει την ψυχο­λο­γία του κόσμου. Δεν μπορείς να προ­γραμ­μα­τί­σεις είτε είσαι επι­χει­ρη­μα­τίας, είτε επαγ­γελ­μα­τίας, είτε εργα­ζό­με­νος, είτε νοι­κο­κυ­ριό, εάν βρί­σκε­σαι σε μια φάση συνε­χούς πτώσης. Από εκεί και πέρα όμως, δεν μας φτάνει. Διότι έχουν συσ­σω­ρευ­τεί τόσα πολλά προ­βλή­ματα κοι­νω­νικά και οικο­νο­μικά στην διάρ­κεια της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας, που πέραν από το τέλος της πτώσης, θέλουμε την ‘δυνα­μική άνοδο και ανά­πτυξη’ που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένη βέβαια για το 2015 – 2017 αλλά είναι η ώρα να περά­σουμε από την θεωρία στην πράξη.

• Κύριε Κύρτσο, πώς βλέπετε την στάση της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης στο όλο εγχεί­ρημα μέχρι τώρα και κυρίως τα επι­χει­ρή­ματά της, ενόψει των Ευρω­ε­κλο­γών;

Θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πάσχει σε ό,τι αφορά την δια­τύ­πωση μιας αξιό­πι­στης εναλ­λα­κτι­κής οικο­νο­μι­κής πρό­τα­σης. Αυτό είναι το μεγάλο του μειο­νέ­κτημα. Και βέβαια, κάλυπτε την αδυ­να­μία του για όσο διά­στημα τα πράγ­ματα πήγαι­ναν από το κακό στο χει­ρό­τερο. Τώρα, που τα πράγ­ματα έχουν στα­θε­ρο­ποι­η­θεί και φαί­νε­ται ότι πηγαί­νουν σαφώς καλύ­τερα, υπάρχει ένα είδος ‘πολι­τι­κής αμη­χα­νίας’ σε επίπεδο ηγε­τι­κών στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ γιατί η πολι­τική επέν­δυση που έκαναν ήταν στην κοι­νω­νική και οικο­νο­μική πτώση. Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη τα μνη­μό­νια ακόμη και όταν στα­μα­τούν να ισχύουν. Δηλαδή ακόμη κι αν καταρ­γη­θούν, προ­σπα­θεί να τα επι­νο­ή­σει. Βέβαια, όλα αυτά θα φανούν στην διάρ­κεια των επό­με­νων 6-9 μηνών. Η κυβέρ­νηση βρί­σκε­ται στην φάση που έχει να επι­δεί­ξει έργο αλλά η βελ­τί­ωση δεν έχει περάσει ακόμη στις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, στα νοι­κο­κυ­ριά, στους ανέρ­γους, στους εργα­ζό­με­νους κ.λπ. Σε αυτό ποντά­ρει ο ΣΥΡΙΖΑ θεω­ρώ­ντας ότι η κυβέρ­νηση είναι πολι­τικά ευάλωτη στο μέσον της τετρα­ε­τίας, που είναι δύσκολο για όλες τις κυβερ­νή­σεις της Ε.Ε. Θεωρώ ότι η Ν.Δ. θα τα κατα­φέ­ρει στις Ευρω­ε­κλο­γές από την στιγμή που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι δρο­μο­λο­γη­μέ­νες θετικές οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές εξε­λί­ξεις αφού θα ενι­σχύ­σει την πολι­τική της θέση.

• Όντας δημο­σιο­γρά­φος, έχετε καλύψει πολλές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Πώς βλέπετε την μάχη των Ευρω­ε­κλο­γών με σταυρό προ­τί­μη­σης;

Ο σταυρός παρου­σιά­ζει ενδια­φέ­ρον με την δημιουρ­γία μερικών εκα­το­ντά­δων πολι­τευ­τών που τα δίνουν όλα για να δια­κρι­θούν. Έχει περισ­σό­τερο ενδια­φέ­ρον από την άποψη ότι παρα­δο­σιακά οι Ευρω­ε­κλο­γές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ε.Ε. χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από μεγάλο ποσοστό αποχής. Ίσως με τον σταυρό να περιο­ρι­στεί η αποχή. Όμως, υπάρ­χουν και τα αρνη­τικά στοι­χεία, όπως το ό,τι πρέπει να είσαι ανα­γνω­ρί­σι­μος και να έχεις οικο­νο­μι­κές και διοι­κη­τι­κές αντοχές και δυνα­τό­τη­τες για να κάνεις μια πορεία σε όλη τη χώρα.

• Για να κλεί­σουμε θα ήθελα ένα σχόλιο για ‘Το Ποτάμι’ και για την ‘Ελιά’.

Η ‘Ελιά’ έχει μεγάλο πολι­τικό ενδια­φέ­ρον γιατί είναι ένα σύνολο με το Πασόκ για το οποίο θέλω να πω ότι η επι­βί­ωσή του και η δια­τή­ρησή του σε σχετικά καλή κατά­σταση έχει μεγάλη σημασία για την κυβέρ­νηση. Γιατί η Ν.Δ. φαί­νε­ται να έχει αντοχές και μπορεί να διεκ­δι­κή­σει την πρωτιά, το Πασόκ όμως πάσχει δημο­σκο­πικά, είναι στο 5% και θα πρέπει να πάρει από 7% του­λά­χι­στον για να μην υπάρ­χουν εσω­κομ­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις που μπορεί να μετα­τρα­πούν στη συνέ­χεια σε πρό­βλημα για την κυβέρ­νηση. Επο­μέ­νως ο αδύ­να­τος κρίκος του κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού είναι το Πασόκ και πρέπει να δούμε πώς θα αντέξει σε αυτή την δοκι­μα­σία.

Το ‘Ποτάμι’ είναι ένα κίνημα δια­μαρ­τυ­ρίας και κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Θα έλεγα ότι προτιμώ μια δια­μαρ­τυ­ρία τέτοιου τύπου, όπως ‘Το Ποτάμι’, παρά μια δια­μαρ­τυ­ρία τύπου Χρυσής Αυγής. Ωστόσο οι δια­μαρ­τυ­ρίες δεν μας φτάνουν. Η Ελλάδα θέλει πρόταση και απο­τέ­λε­σμα. Θεωρώ ότι κι εγώ είμαι αγα­να­κτι­σμέ­νος αλλά ανα­λαμ­βάνω ευθύνες σε έναν χώρο που μπορεί να πρω­τα­γω­νι­στή­σει στις ευρω­παϊ­κές εξε­λί­ξεις, διότι αν περι­μέ­νουμε ποιους θα βγάλει το ‘Ποτάμι’ χωρίς πολι­τικό πλαίσιο και σε ποια ομάδα του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου θα απο­φα­σί­σουν να πάνε, τότε δε νομίζω ότι θα φτά­σουμε στο επι­διω­κό­μενο απο­τέ­λε­σμα.

Συνέ­ντευξη στην Πέγκυ Ντόκου