Η οικογένεια από τη Ρόδο που χαρίζει πολλά χαμόγελα στο ελληνικό YouTube

Αν θα έπρε­πε να δια­λέ­ξω ένα κα­νά­λι που με κάνει να χα­μο­γε­λάω κάθε φορά που χτυ­πά­ει στο κι­νη­τό μου η ει­δο­ποί­η­ση πως ανέ­βη­κε και­νούρ­γιο video, αυτό θα ήταν το Vanessa Mi Channel. Η Βα­νέσ­σα, μαζί με τον σύ­ζυ­γο της, τον Γά­τσου και τα παι­διά τους ζουν στην Ρόδο και έχουν κα­τα­φέ­ρει μέσα σε λίγα χρό­νια να δη­μιουρ­γή­σουν μία με­γά­λη παρέα στην κοι­νό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού YouTube. Μέσα από video της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας τους προ­σπα­θούν να κρα­τή­σουν συ­ντρο­φιά στο κοινό, που τους πα­ρα­κο­λου­θεί, καθώς και να μοι­ρα­στούν τις δικές τους εμπει­ρί­ες, με τις οποί­ες, μά­λι­στα, πολύς κό­σμος ταυ­τί­ζε­ται.

Όμως πως ξε­κί­νη­σε αυτό το μα­γι­κό και δη­μιουρ­γι­κό τα­ξί­δι για το συ­γκε­κρι­μέ­νο κα­νά­λι; «Αρ­χι­κά, είχα κάνει εγ­γρα­φή το 2013, αλλά το πρώτο βί­ντεο, το ανέ­βα­σα πριν 3 χρό­νια. Από μικρό παιδί, πριν καν γνω­ρί­σω τι είναι το YouTube, με την πρώτη μου μη­χα­νή και το πρώτο μου κι­νη­τό πα­ρί­στα­να την δη­μο­σιο­γρά­φο. Όπου μας πή­γαι­ναν εκ­δρο­μή με το σχο­λείο, χωρίς να ξέρω την έν­νοια του vlogging, μί­λα­γα μόνη μου και έλεγα π.χ Γειά σας, εδώ βλέ­που­με ένα σι­ντρι­βά­νι… Με­τέ­πει­τα που είδα πως υφί­στα­νται αυτό που έκανα εγώ στο YouTube, ήθελα να το κάνω. Όμως, πάντα έλεγα στον εαυτό μου, «που ξέρω εγώ από αυτά τα πράγ­μα­τα, από μο­ντάζ, κά­με­ρες και εξο­πλι­σμό». Και κάπως έτσι περ­νού­σε ο και­ρός. Τε­λι­κά πήρα την από­φα­ση όταν έμει­να έγκυος στο πρώτο μου παι­δά­κι και ήθελα να μι­λή­σω γι’ αυτό γιατί σκέ­φτη­κα πως μπο­ρεί να ταυ­τι­στεί και άλλος κό­σμος μαζί μου. Στο πρώτο μου βί­ντεο μι­λού­σα για το πως πήρα άσχη­μα την εγκυ­μο­σύ­νη και ούσα 7 μηνών πως τε­λι­κά είναι κάτι ωραίο.»

Αν κά­ποιος επι­σκε­φθεί το κα­νά­λι της, σί­γου­ρα θα ανα­κα­λύ­ψει πολλά vlogs, καθώς και travel vlogs, αλλά και πολλά video από διά­φο­ρες στιγ­μές της οι­κο­γε­νεια­κής κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας τους. «Έμπνευ­ση για μένα είναι αυτό που ζω, η ίδια μου η ζωή. Είναι ότι θα θε­ω­ρή­σω εγώ ότι μπο­ρεί να έχει εν­δια­φέ­ρον. Είναι εμπει­ρί­ες που ούτως ή άλλως θέλω να ζήσω, δη­λα­δή δεν έχω κάνει κάτι μόνο για το YouTube. Μου αρέ­σει πολύ το travel vlog. Μου αρέ­σουν οι νέες εμπει­ρί­ες, μέρη που δεν έχω ξανά δει, φα­γη­τά που δεν έχω ξανά φάει, κουλ­τού­ρες που δεν έχω συ­να­ντή­σει. Και λι­γό­τε­ρο θα έλεγα τα κοι­νω­νι­κά γιατί με πι­κραί­νουν, γιατί μέσα από τα βί­ντεο αυτά, αλλά και από την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα μου, συ­νει­δη­το­ποιώ τα κοι­νω­νι­κά μας θέ­μα­τα και προ­βλή­μα­τα.»

Όποιος πα­ρα­κο­λου­θεί το συ­γκε­κρι­μέ­νο κα­νά­λι, σί­γου­ρα θα έχει ανα­ρω­τη­θεί, έστω και μία φορά, πως κα­τα­φέρ­νει η Βα­νέσ­σα να συν­δυά­ζει τα γυ­ρί­σμα­τα/το μο­ντάζ ενός video με την οι­κο­γέ­νεια και τα παι­διά της. «Είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο, γιατί δεν θέ­λου­με να πα­ρα­με­λού­με τα παι­διά, ούτε μπο­ρού­με να τα κλει­δώ­σου­με σε ένα δω­μά­τιο για να επι­κρα­τεί ησυ­χία και να κά­νου­με τα γυ­ρί­σμα­τα μας. Οπότε κάπως έχου­με βρει μία μέση λύση να συ­νυ­πάρ­χου­με όλοι μαζί, παι­διά και YouTubers γο­νείς. Γε­νι­κά κά­νου­με πράγ­μα­τα μαζί, θα φάμε, θα παί­ξου­με και όλο αυτό θα συ­μπε­ρι­λη­φθεί. Έχου­με κάνει 3 χρο­νιές vlogmas και κα­ρα­ντι­νοvlog. Ενώ ήταν κου­ρα­στι­κά, ποτέ δεν εί­πα­με ότι δεν μπορώ άλλο, τα πα­ρα­τάω γιατί γνω­ρί­ζα­με πως υπήρ­χε deadline, π.χ ξέ­ρου­με στα vlogmas πως 25 Δε­κεμ­βρί­ου στα­μα­τά­ει. Μας αρέ­σει κιό­λας, δεν το κά­νου­με με το ζόρι. Ο Γά­τσου με βοη­θά­ει και στα γυ­ρί­σμα­τα και το μο­ντάζ. Ου­σια­στι­κά όλα μαζί τα κά­νου­με, χωρίς αυτόν δεν θα μπο­ρού­σα με τί­πο­τα να το κάνω σε κα­θη­με­ρι­νή βάση.»

«Σαφώς έχω δε­χθεί αρ­νη­τι­κά σχό­λια, γιατί υπάρ­χει αυτή η αντί­λη­ψη “πως που­λά­με τα παι­διά”, που είναι πολύ υπερ­βο­λι­κό. Πέρα από το γε­γο­νός πως έχουν δει το σπίτι μας, τις φά­τσες μας, τι έχου­με φάει, κά­ποια γε­νέ­θλια, κά­ποια παι­χνί­δια, δεν ξέρει κα­νείς τί­πο­τα πα­ρα­πά­νω. Δη­λα­δή δεί­χνω στιγ­μές από την οι­κο­γέ­νεια μου και βλέ­πεις ότι θα έβλε­πες και ότι θα έβλε­πε ο κα­θέ­νας αν ερ­χό­ταν επί­σκε­ψη σπίτι μου ή αν με συ­να­ντού­σε κά­ποιος τυ­χαία σε μία πα­ρα­λία, σε ένα καφέ, σε έναν παι­δό­το­πο. Ως εκεί. Οπότε δεν θεωρώ πως είναι προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να. Επί­σης, δεν έχω δεί­ξει ποτέ άσχη­μες κα­τα­στά­σεις των παι­διών. Θέλω όταν με­γα­λώ­σουν και ανα­τρέ­ξουν στα βί­ντεο, το μόνο που θα βρουν να είναι παι­χνί­δι και χαρά. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση να μην νιώ­σουν ντρο­πή ή να τους δη­μιουρ­γη­θεί κά­ποιο αρ­νη­τι­κό συ­ναί­σθη­μα, παρά μόνο χαρά και ευ­τυ­χία για τις όμορ­φες στιγ­μές της οι­κο­γέ­νειας μας.»

Πριν πε­ρί­που έναν χρόνο, το κα­νά­λι της Βα­νέσ­σας έπεσε θύμα hacking. «Δεν ξυ­πνάς μία μέρα και σε έχουν χα­κά­ρει. Αυτό δεν γί­νε­ται. Μι­λώ­ντας με έναν άλλο YouTuber, μου είπε «δεν σε χά­κα­ραν, εσύ τους έδω­σες τα στοι­χεία σου στο πιάτο». Σου έρ­χε­ται ένα email, εσύ κα­τε­βά­ζεις αυτό που σου έστει­λαν, έχουν πρό­σβα­ση στον υπο­λο­γι­στή σου, αλ­λά­ζουν τον κω­δι­κό σου και σε χα­κά­ρουν. Εμείς στο με­τα­ξύ δεν τα εί­χα­με προ­στα­τευ­μέ­να. Το πλήγ­μα δεν είναι ούτε για τα βί­ντεο, ούτε για τους συν­δρο­μη­τές, που τότε ήταν 50.000. Ο Γά­τσου είχε ξε­νυ­χτή­σει, ανά­κτη­σε τον λο­γα­ρια­σμό και εί­δα­με πως είχαν βάλει άλ­λους 3-4 δια­χει­ρι­στές. Και επει­δή δεν εί­χα­με κά­ποιον να μας βοη­θή­σει, πια­στή­κα­με χέρι-χέρι και πή­ρα­με την από­φα­ση να δια­γρά­ψου­με τον λο­γα­ρια­σμό. Ήταν πολύ ψυ­χο­φθό­ρο, αλλά αυτό που μας πί­κρα­νε ήταν το πόσο αφε­λής ήμα­σταν, πόσο δεν ψά­ξα­με και κυ­ρί­ως πως δεν εί­χα­με προ­στα­τεύ­σει τη δου­λειά μας γιατί από ένα ση­μείο και μετά έχει γίνει επάγ­γελ­μα. Είναι σαν να έχεις μα­γα­ζί και να μην έχεις βάλει συ­να­γερ­μό. Ενώ εί­χα­με πε­ρά­σει πολύ άσχη­μα, τώρα δεν το σκε­φτό­μα­στε καν. Έχει μεί­νει μόνο ότι πή­ρα­με ένα μά­θη­μα, δια­βά­σα­με, προ­φυ­λα­χτή­κα­με, το έχου­με κάνει πιο σωστά. Και επει­δή πάντα σκε­φτό­μα­στε θε­τι­κά, λέμε κα­λύ­τε­ρα που το πά­θα­με τότε, παρά να γι­νό­ταν πιο μετά.»

Το να είσαι αφε­ντι­κό του εαυ­τού σου είναι και καλό και κακό, όπως επι­ση­μαί­νει η Βα­νέσ­σα.  «Κατ’ αρχάς δεν έχεις ρεπό, δη­λα­δή το μυαλό σου δου­λεύ­ει μό­νι­μα. Να ση­μειώ­σεις μία ιδέα, να απα­ντή­σεις σε email, να κοι­τά­ξεις το Instagram. Είναι λίγο δύ­σκο­λο με το πρό­γραμ­μα γιατί όταν πας στη δου­λειά ξέ­ρεις τις ώρες που ερ­γά­ζε­σαι, ενώ μέσα στο σπίτι σου μπο­ρεί και να ξε­χα­στείς. Έτσι μπο­ρεί να δου­λεύ­εις λι­γό­τε­ρο, ενώ το μυαλό πάντα είναι σε εγρή­γορ­ση. Δεν έχω, όμως, πα­ρά­πο­νο. Η αλή­θεια είναι δεν θα το άλ­λα­ζα με τί­πο­τα και πολύ συχνά ευ­γνω­μο­νώ τον εαυτό μου και την κολ­λη­τή μου, που το έκανα και χαί­ρο­μαι πολύ, που έχου­με δη­μιουρ­γή­σει όλο αυτό με τον Γά­τσου.» Συ­ζη­τώ­ντας για τον ελ­λη­νι­κό YouTube και για τα μελ­λο­ντι­κά της σχέ­δια, η Βα­νέσ­σα θε­ω­ρεί πως «υπάρ­χει με­γά­λη εξέ­λι­ξη στην ελ­λη­νι­κή κοι­νό­τη­τα του YouTube και αυτό το βλέπω και ως προς τον εξο­πλι­σμό, ως προς το πε­ριε­χό­με­νο και τις ιδέες. Υπάρ­χουν πάρα πολλά κα­νά­λια στο ελ­λη­νι­κό YouTube για να δει κα­νείς. Τα επό­με­να δύο χρό­νια θα ήθελα να κα­τα­φέ­ρω δύο projects (δεν θα σου πω τι- γε­λά­ει), που έχω σκε­φτεί εδώ και πολύ καιρό και δυ­στυ­χώς δεν μπορώ λόγω κα­ρα­ντί­νας. Τα συ­γκε­κρι­μέ­να project θέ­λουν χώρο και χρόνο. Στό­χος μου είναι να μην μεί­νου­με στα οι­κο­γε­νεια­κά vlogακια στο σπίτι, όχι πως είναι άσχη­μα γιατί κρα­τά­με παρέα σε πολύ κόσμο, αλλά θα ήθελα να πάω και σε κάτι άλλο.»

YouTube: https://www.youtube.com/channel/UCMem3O2Nj8-FtdWBUxroh3A

Instagram: https://www.instagram.com/vanessa._mi/

Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100057856818081

Πηγή parallaximag.gr