Αθώα Ροδίτισσα από τον Αρχάγγελο σε υπόθεση απάτης μέσω διαδικτύου στα Ιωάννινα

• Το δι­κα­στή­ριο απάλ­λα­ξε από κάθε κα­τη­γο­ρία τη γυ­ναί­κα που φε­ρό­ταν να εμπλέ­κε­ται σε με­τα­φο­ρά χρη­μά­των ύψους 6.020 ευρώ

Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ιω­αν­νί­νων εξέ­δω­σε την από­φα­σή του για την υπό­θε­ση απά­της μέσω δια­δι­κτύ­ου που αφο­ρού­σε με­τα­φο­ρά χρη­μα­τι­κού ποσού από τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό γυ­ναί­κας κα­τοί­κου Ιω­αν­νί­νων προς δύο δια­φο­ρε­τι­κούς λο­γα­ρια­σμούς.

Η υπό­θε­ση αφο­ρού­σε πρά­ξεις που τε­λέ­στη­καν στις 15 Ια­νουα­ρί­ου 2022 και πε­ρι­λάμ­βα­νε κα­τη­γο­ρί­ες για απάτη κατά συ­ναυ­τουρ­γία, πα­ρά­νο­μη πρό­σβα­ση σε πλη­ρο­φο­ρια­κά συ­στή­μα­τα και νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Στο εδώ­λιο βρέ­θη­καν τρία άτομα: ένας άν­δρας αγνώ­στου δια­μο­νής με κα­τα­γω­γή από το Πα­κι­στάν, μία Ελ­λη­νί­δα από τον Αρ­χάγ­γε­λο Ρόδου κι ένας άν­δρας από τα Μέ­γα­ρα Ατ­τι­κής κρα­τού­με­νος στο κα­τά­στη­μα κρά­τη­σης Πα­τρών.

Η αθώ­ω­ση της Ρο­δί­τισ­σας

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε αθώα την Ρο­δί­τισ­σα, η οποία είχε βρε­θεί στο επί­κε­ντρο των κα­τη­γο­ριών επει­δή ένας από τους λο­γα­ρια­σμούς στους οποί­ους κα­τέ­λη­ξαν τα χρή­μα­τα ανήκε στο όνομά της. Η κα­τη­γο­ρού­με­νη εκ­προ­σω­πή­θη­κε στη δίκη από τον δι­κη­γό­ρο κ. Δήμο Μου­τά­φη, ο οποί­ος ανέ­πτυ­ξε πλήρη νο­μι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία για την έλ­λει­ψη δόλου και γνώ­σης εκ μέ­ρους της εντο­λέ­ως του.

Το δι­κα­στή­ριο, εξε­τά­ζο­ντας τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία, απο­δέ­χθη­κε πως δεν προ­έ­κυ­ψε κα­νέ­να στοι­χείο που να απο­δει­κνύ­ει ότι η γυ­ναί­κα είχε ενερ­γό συμ­με­το­χή στην απάτη ή ότι είχε γνώση της προ­έ­λευ­σης των χρη­μά­των. Η κα­τά­θε­ση της εγκα­λού­σας, τα τρα­πε­ζι­κά έγ­γρα­φα και οι κι­νή­σεις των λο­γα­ρια­σμών δεν ανέ­δει­ξαν καμία πράξη ή ενέρ­γεια που να την συν­δέ­ει άμεσα με το τη­λε­φω­νι­κό τέ­χνα­σμα που οδή­γη­σε στη με­τα­φο­ρά του ποσού.

Η από­φα­ση αυτή είχε σαφή νο­μι­κή βάση, καθώς το δι­κα­στή­ριο τό­νι­σε πως η απλή κα­το­χή λο­γα­ρια­σμού στον οποίο κα­τα­λή­γουν χρή­μα­τα δεν συ­νι­στά από μόνη της ποι­νι­κή ευ­θύ­νη, εάν δεν απο­δει­κνύ­ε­ται γνώση και συμ­με­το­χή στο αδί­κη­μα. Με βάση τα δε­δο­μέ­να, η Ρο­δί­τισ­σα κρί­θη­κε αθώα όλων των κα­τη­γο­ριών που της είχαν απο­δο­θεί, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, το πε­ρι­στα­τι­κό ξε­κί­νη­σε όταν ένας από τους κα­τη­γο­ρού­με­νους επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κά με συγ­γε­νή της πα­θού­σας και προ­σποι­ή­θη­κε ότι είναι λο­γι­στής της οι­κο­γέ­νειας. Με τον τρόπο αυτό κα­τά­φε­ρε να απο­σπά­σει τον τε­τρα­ψή­φιο κω­δι­κό PIN που είχε στα­λεί στο κι­νη­τό της εγκα­λού­σας, εξα­σφα­λί­ζο­ντας πα­ρά­νο­μη πρό­σβα­ση στον τρα­πε­ζι­κό της λο­γα­ρια­σμό.

Αμέ­σως μετά πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν δύο ηλε­κτρο­νι­κά εμ­βά­σμα­τα ύψους 3.010 ευρώ το κα­θέ­να, τα οποία με­τα­φέρ­θη­καν σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς των δύο συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νων, με­τα­ξύ αυτών και της γυ­ναί­κας από τη Ρόδο. Το συ­νο­λι­κό ποσό της απά­της ανήλ­θε στα 6.020 ευρώ, το οποίο αφαι­ρέ­θη­κε από τον λο­γα­ρια­σμό της πα­θού­σας χωρίς τη συ­γκα­τά­θε­σή της.

Οι κρί­σι­μες επι­ση­μάν­σεις του Δι­κα­στη­ρί­ου

Η ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία ανέ­δει­ξε πως τα στοι­χεία εις βάρος των δύο πρώ­των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων δεν επαρ­κού­σαν για την από­δει­ξη συμ­με­το­χής στην πράξη. Η από­φα­ση το­νί­ζει ότι ο ρόλος τους δεν συν­δέ­θη­κε με τη βα­σι­κή ενέρ­γεια της εξα­πά­τη­σης, ενώ δεν απο­δεί­χθη­κε καμία συ­νεν­νό­η­ση ή συ­νερ­γα­σία με τον βα­σι­κό δρά­στη.

Το Δι­κα­στή­ριο επι­σή­μα­νε επί­σης ότι οι ηλε­κτρο­νι­κές με­τα­φο­ρές χρη­μά­των συχνά πραγ­μα­το­ποιού­νται μέσα από αλυ­σί­δες λο­γα­ρια­σμών, κάτι που δυ­σχε­ραί­νει την εξα­κρί­βω­ση της πραγ­μα­τι­κής δια­δρο­μής του χρή­μα­τος. Υπό αυτό το πρί­σμα, το δι­κα­στή­ριο κα­τέ­λη­ξε ότι η Ρο­δί­τισ­σα δεν είχε γνώση ούτε πρό­θε­ση να διευ­κο­λύ­νει την απάτη, καθώς δεν υπήρ­χε καμία απο­δει­κτι­κή πράξη που να τεκ­μη­ριώ­νει εμπλο­κή της στο αδί­κη­μα.

Αντι­θέ­τως, ο 35χρο­νος από τα Μέ­γα­ρα Ατ­τι­κής κρί­θη­κε ένο­χος και του επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 14 μηνών εκτι­τέα, καθώς το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι υπήρ­ξαν επαρ­κείς απο­δεί­ξεις πως είχε ενερ­γό ρόλο στη δια­δι­κα­σία της με­τα­φο­ράς και αξιο­ποί­η­σης των χρη­μά­των που προ­ήλ­θαν από την απάτη. Η ποινή δεν ανε­στά­λη και θα εκτε­λε­στεί κα­νο­νι­κά.