Προτεραιότητα προσλήψεων εκπαιδευτικών στη Δωδεκάνησο ζήτησε ο Δ. Κρεμαστινός-Συζήτηση στη Βουλή

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός συζή­τησε στη Βουλή την Επί­καιρη Ερώτησή του για τις ελλεί­ψεις εκπαι­δευ­τι­κών στη Δωδε­κά­νησο. Την ερώτηση προ­σήλθε να απα­ντή­σει ο Υπουρ­γός Παι­δείας Κώστας Γαβρό­γλου.

Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός ζήτησε από τον Υπουργό να λυθεί το επα­να­λαμ­βα­νό­μενο πρό­βλημα της καθυ­στε­ρη­μέ­νης στε­λέ­χω­σης των σχο­λείων της Δωδε­κα­νή­σου με την πρό­σληψη μόνιμων εκπαι­δευ­τι­κών. Συγκε­κρι­μένα, ζήτησε από τον Υπουργό να προη­γη­θούν τα Δωδε­κά­νησα ως απο­μα­κρυ­σμένη περιοχή, με συγκρι­τικά χαμη­λό­τε­ρες επι­δό­σεις μαθητών στις Πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις, στην προ­κή­ρυξη θέσεων μόνιμων εκπαι­δευ­τι­κών. Επίσης πρό­τεινε στον Κ. Γαβρό­γλου να επε­κτεί­νει το θεσμό της τηλεκ­παί­δευ­σης ώστε να μπορούν να παρα­κο­λου­θούν οι μαθητές των απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών μαθή­ματα πρό­τυ­πων σχο­λείων.

Ο Υπουρ­γός αντα­πο­κρί­θηκε θετικά και στις 2 προ­τά­σεις του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής και είπε, ιδίως, ότι η στε­λέ­χωση με μόνι­μους εκπαι­δευ­τι­κούς των σχο­λείων απο­μα­κρυ­σμέ­νων όπως της Δωδε­κα­νή­σου θα πρέπει να εντα­χθεί στην πρώτη κιόλας φάση των μόνιμων διο­ρι­σμών.

Ολό­κληρη η συζή­τηση της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης ήταν η ακό­λουθη:

“ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, γνω­ρί­ζετε ότι η Δωδε­κά­νη­σος είναι η πιο απο­μα­κρυ­σμένη περιοχή της χώρας και παράλ­ληλα τα δώδεκα νησιά δεν είναι πραγ­μα­τικά δώδεκα, αλλά είναι δεκα­τέσ­σερα έως δεκα­πέ­ντε. Βεβαίως, αυτό το θέτω ως εισα­γωγή, για να πω ότι κάθε χρόνο, όπως σε όλη την Ελλάδα, υπάρ­χουν κενά στην αρχή της περιό­δου τα οποία καλύ­πτο­νται, θα έλεγα, επαρκώς. Όμως, τα κενά υπάρ­χουν και ειδικά σ’ αυτές τις απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές τα κενά γίνο­νται πιο έντονα.

Ο τοπικός Τύπος ασχο­λεί­ται συνέ­χεια. Σήμερα λέει ότι υπάρ­χουν ακόμα, παρ’ ότι η ερώτηση έχει γραφτεί πριν από δεκα­πέ­ντε ημέρες. Πολλά απ’ αυτά που γράφω στην ερώτηση έχουν καλυ­φθεί, αλλά και σήμερα ακόμα λέει ο τοπικός Τύπος ότι υπάρ­χουν περίπου σαράντα κενά στη Δωδε­κά­νησο.

Το ερώτημα είναι το εξής: Υπάρχει περί­πτωση να υπάρ­χουν οργα­νι­κές θέσεις και όχι ανα­πλη­ρω­τών σ’ αυτά τα νησιά, για να υπάρχει κατά κάποιον τρόπο επαρκής αντι­με­τώ­πιση του θέματος; Αυτό είναι ένα βασικό ερώτημα.

Δεύ­τε­ρον, από τα απο­τε­λέ­σματα των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων βλέ­πουμε ότι υστε­ρούν σε σχέση με το Κέντρο τα παιδιά που προ­έρ­χο­νται απ’ αυτά τα σχολεία. Οι άνθρω­ποι που έχουν τα παιδιά τους σε αυτά τα νησιά πρέπει κατά κάποιον τρόπο να τα στεί­λουν αλλού, για να έχουν τις ίδιες πιθα­νό­τη­τες να διεκ­δι­κή­σουν μία θέση στα ΑΕΙ, στα Ανώτατα Ιδρύ­ματα. Εκεί βρί­σκε­ται η ουσία του ερω­τή­μα­τος.

Προχωρώ και ένα βήμα παρα­πέρα και ρωτώ εάν σκέ­πτε­σθε -διότι εγώ το βάζω σαν ερώτημα- το θέμα που λέγεται «τηλεκ­παί­δευση» και τι προ­ο­πτι­κές υπάρ­χουν να ανα­πτυ­χθεί στο προ­σε­χές μέλλον.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουρ­γός Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των): Κύριε Κρε­μα­στινέ, θίξατε τρία θέματα. Ο Πρό­ε­δρος θα μου δώσει τη δυνα­τό­τητα να απα­ντήσω και στα τρία θέματα που θίξατε.

Πρώτον, ανα­γνω­ρί­σατε και εσείς ότι σήμερα η κατά­σταση είναι πολύ πιο βελ­τιω­μένη από τότε που κατα­θέ­σατε την ερώτησή σας. Έχει, όμως, σημασία να πούμε ότι για πρώτη χρονιά φέτος -και νομίζω ότι αυτό το δέχεται και ο πιο κακο­προ­αί­ρε­τος στην πατρίδα μας- άνοιξαν με τέτοια επι­τυ­χία τα σχολεία. Είχαμε προ­σλά­βει είκοσι χιλιά­δες ανα­πλη­ρω­τές καθη­γη­τές, πήγαν στην ώρα τους κ.λπ. Αυτό δεν σημαί­νει ότι δεν υπάρ­χουν προ­βλή­ματα, όπως κι εσείς είπατε.

Δεύ­τε­ρον, η λύση του προ­βλή­μα­τος είναι οι μόνιμοι διο­ρι­σμοί. Όπως θα δια­βά­σατε προχθές, μετά από απόφαση της Κυβέρ­νη­σης, ανα­κοι­νώ­σαμε δεκα­πέ­ντε χιλιά­δες διο­ρι­σμούς σε βάθος τριε­τίας -τεσσερισήμισι χιλιά­δες φέτος, πέντε χιλιά­δες δια­κό­σιες πενήντα του χρόνου και άλλες πέντε χιλιά­δες δια­κό­σιες πενήντα τον επόμενο. Άρα, αρχί­ζουμε να λύνουμε και αυτό το πρό­βλημα. Με δεδο­μένο ότι κάθε σύστημα χρειά­ζε­ται έναν αριθμό ανα­πλη­ρω­τών -καταλαβαίνετε για ποιους λόγους, για έκτα­κτες ανάγκες κ.λπ.- μαζί με τις δεκα­πέ­ντε χιλιά­δες, θεω­ρούμε ότι θα είμαστε σε αρκετά καλύ­τερη έως δρα­μα­τικά καλύ­τερη κατά­σταση στο τέλος της τριε­τίας.

Τώρα, πώς δημιουρ­γού­νται τα κενά; Έχει σημασία για τον κόσμο που μας ακούει. Έρχο­νται αιτή­ματα από τους διευ­θυ­ντές των σχο­λείων μέσω των διευ­θυ­ντών εκπαί­δευ­σης, που ο καθένας έχει υπό την επο­πτεία του έναν μεγάλο αριθμό σχο­λείων. Αυτά στέλ­νο­νται στους περι­φε­ρεια­κούς διευ­θυ­ντές εκπαί­δευ­σης και μετά έρχο­νται στο Υπουρ­γείο. Εάν δεν υπάρχει μία σχο­λα­στική ενα­σχό­ληση της κάθε βαθ­μί­δας με τα κενά, έρχο­νται στο Υπουρ­γείο κενά τα οποία είναι πολύ περισ­σό­τερα από τις πιστώ­σεις που έχουμε.

Ευτυχώς, πάλι για πρώτη φορά φέτος, τα κενά που μας ήρθαν ήταν πολύ πιο κοντά στα κενά που είμαστε σε θέση εμείς ανε­ξαρ­τή­τως να δια­πι­στώ­σουμε στα σχολεία. Γι’ αυτό είχαμε αυτήν την επι­τυ­χία που είχαμε. Άρα, υπάρχει και ένα πρό­βλημα στο πώς γίνεται το φιλ­τρά­ρι­σμα από τα κάτω μέχρι να έρθει στο Υπουρ­γείο.

Εν πάση περι­πτώ­σει, για το συγκε­κρι­μένο, για να μην νομί­ζετε ότι δεν θέλω να απα­ντήσω, στο Γυμνάσιο-Λύκειο στον Έμπωνα δεν υπάρχει θέμα και στο Καστε­λό­ριζο όλα τα βασικά κενά έχουν καλυ­φθεί. Δεν έχουν καλυ­φθεί ένα της Φυσικής Αγωγής και ένα της Γαλ­λι­κής Γλώσσας.

Έχετε θίξει δύο ακόμη θέματα. Το πρό­βλημα που λέτε ότι τα παιδιά από τα Δωδε­κά­νησα και όχι μόνο δεν έχουν καλές επι­δό­σεις στις Πανελ­λα­δι­κές …

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε’ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Συγκρι­τικά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουρ­γός Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των): Ναι, συγκρι­τικά. Αυτό έχει σχέση με την άλλη μεγάλη μεταρ­ρύθ­μιση που θέλουμε να υλο­ποι­ή­σουμε. Και αυτή είναι να ξανα­γί­νουμε μία χώρα με Γ΄ Λυκείου. Είμαστε μία χώρα χωρίς Γ΄ Λυκείου. Διότι έτσι όπως είναι χρόνια τώρα το σχολείο, έχει ακυ­ρω­θεί η εκπαι­δευ­τική δια­δι­κα­σία στην Γ΄ Λυκείου.

Εκείνο, λοιπόν, που λέμε είναι ότι μόνο αν τα παιδιά ξανα­μπούν στο σχολείο και απο­κτή­σει αξιο­πι­στία η Γ΄ Λυκείου θα μπο­ρέ­σουμε να λύσουμε εν μέρει το πρό­βλημα. Δεν πρό­κει­ται να λυθεί προ­φα­νώς με το πάτημα ενός κου­μπιού.

Λέμε, λοιπόν, ότι η πρόταση που κάνουμε με τα λιγό­τερα μαθή­ματα και τις περισ­σό­τε­ρες ώρες για κάθε μάθημα θα ενι­σχύ­σει πάρα πολύ κι εκείνες τις περιο­χές που δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα της στή­ρι­ξης μέσω άλλων θεσμών.

Βεβαίως, το καίριο ζήτημα που θίξατε είναι το θέμα της τηλεκ­παί­δευ­σης. Μελε­τάμε αυτό το ζήτημα. Γνω­ρί­ζετε ότι σε ορι­σμένα μέρη ισχύει. Θέλουμε να είμαστε πάρα πολύ προ­σε­κτι­κοί και πάρα πολύ σαφείς, γιατί ακόμη και το καλύ­τερο πρό­γραμμα τηλεκ­παί­δευ­σης, όπως ξέρετε, δεν αντι­κα­θι­στά, ειδικά στα σχολεία, τον εκπαι­δευ­τικό. Άρα, το πρό­γραμμα πρέπει να συμπλη­ρώ­νει την παρου­σία και τη λει­τουρ­γία του εκπαι­δευ­τι­κού.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε’ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής):

Κύριε Υπουργέ, χαί­ρο­μαι με αυτά που λέτε. Θα σας παρα­κα­λέσω οι μόνιμες θέσεις να αρχί­σουν από τα πιο απο­μα­κρυ­σμένα μέρη. Για παρά­δειγμα, τα Δωδε­κά­νησα να προη­γη­θούν σε αυτό το θέμα, σε αυτό που θίξατε προη­γου­μέ­νως.

Το δεύτερο που πρέπει να πω –και δυστυ­χώς, δεν είναι ο κ. Ξανθός εδώ, επιμένω σε αυτό- είναι ότι η τηλεκ­παί­δευση είναι μέσα στο πλαίσιο και του Υπουρ­γείου Παι­δείας και του Υπουρ­γείου Υγείας. Διότι η σύγ­χρονη τηλεϊ­α­τρική δεν στη­ρί­ζε­ται στην παλιά τηλεϊ­α­τρική που την βρί­σκεις με ένα κινητό τηλέ­φωνο. Στη­ρί­ζε­ται στο ότι υπάρχει το background σε ένα μεγάλο πανε­πι­στη­μιακό νοσο­κο­μείο, όπου ο νέος γιατρός εκπαι­δεύ­ε­ται στην ουσία όταν έρχεται σε καθη­με­ρινή επαφή με τον καθη­γητή του και του λύνει τα προ­βλή­ματα. Εκεί, βρί­σκε­ται.

Κατά συνέ­πεια, η πρόταση η δική μου προς εσάς είναι αν είναι δυνατόν τα μαθή­ματα ενός πολύ καλού Προ­τύ­που Λυκείου ή Γυμνα­σίου με το ίντερ­νετ να μπορούν να τα βλέπουν και οι μαθητές τον απο­μα­κρυ­σμέ­νων περιο­χών, αλλά και οι νεαροί καθη­γη­τές, οι οποίοι όταν βλέπουν μια πρότυπη διδα­σκα­λία οπωσ­δή­ποτε ωφε­λού­νται.

Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι πάρα πολύ σημα­ντικό να επι­λυ­θούν πολλά προ­βλή­ματα στην τηλεκ­παί­δευση, την τηλεϊ­α­τρική και την τηλε­παι­δεία στο δικό σας αντι­κεί­μενο από αυτά τα οποία σήμερα βλέ­πουμε σε εκκρε­μό­τητα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουρ­γός Παι­δείας, Έρευνας και Θρη­σκευ­μά­των): Κύριε Κρε­μα­στινέ, λόγω της τερά­στιας εμπει­ρίας σας στον πανε­πι­στή­μιο, έχετε κατα­λά­βει ότι τα τελευ­ταία τρία χρόνια προ­σπα­θούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε απί­στευ­τες παθο­γέ­νειες που έχει το εκπαι­δευ­τικό σύστημα, τις οποίες εμείς βρήκαμε και προ­σπα­θούμε να κάνουμε το παν για να μπο­ρέ­σουμε να πάμε σε μια κανο­νι­κό­τητα.

Νομί­ζουμε ότι οι δεκα­πέ­ντε χιλιά­δες διο­ρι­σμοί –και συμφωνώ μαζί σας ότι πρέπει να φρο­ντί­σουμε τα απο­μα­κρυ­σμένα μέρη της πατρί­δας μας σε αυτήν την πρώτη φάση- είναι το τέλος ενός πρώτου κύκλου αντι­με­τώ­πι­σης των προ­βλη­μά­των των τόσων ετών.

Παράλ­ληλα, όμως, πρέπει να δούμε και θέματα που θίξατε. Και τα θέματα που θίξατε είναι καίριας σημα­σίας, ιδιαί­τερα σε ένα σύγ­χρονο κόσμο και δεν πρέπει αυτά να τα δούμε με την προ­χει­ρό­τητα, ώστε να τα βρούμε μπροστά μας ως πρό­βλημα μετά από κάποια χρόνια.

Νομίζω ότι ήταν πολύ παρα­στα­τικό αυτό που είπατε, ότι δεν είναι θέμα ίντερ­νετ, αλλά είναι ένα θέμα πολύ πιο σύνθετο. Γι’ αυτό ό,τι βήμα κάνουμε τώρα λέμε να είναι τέτοιο, ώστε αυτό που τώρα φαντά­ζει πολύ καλό μην γίνει πρό­βλημα σε κάποια χρόνια. Πάντως, κινού­μα­στε στην κατεύ­θυνση που λέτε και υπάρχει ειδική ομάδα εργα­σίας που το μελε­τάει.»