Την Παρασκευή η δίκη για τον θάνατο του Ορέστη Παπαγεωργίου

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου κατη­γο­ρού­με­νοι για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως άπαξ και κατ’ εξα­κο­λού­θηση του οπλίτη Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου θα καθί­σουν την 30η Σεπτεμ­βρίου 2016 πέντε ιατροί.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος την 21η Μαρτίου 2011 φέρεται, ενώ ήταν ειδι­κευό­με­νος ιατρός Γενικής Χει­ρουρ­γι­κής στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου και εφη­μέ­ρευε στο ΤΕΠ, όπου προ­σήλθε ο Ορέστης Παπα­γε­ωρ­γίου, στρα­τιώ­της, ο οποίος είχε πέσει την 19η Μαρτίου 2011 από τη στρα­τιω­τική κουκέτα, όπου κοι­μό­ταν στη Σύμη, αρκέ­στηκε σε απλή νευ­ρο­λο­γική εξέταση και δεν έδωσε παραγ­γε­λία    για    νευ­ρο­λο­γική    εξέταση    από    τους    ειδι­κευ­μέ­νους νευ­ρο­λό­γους αλλά   ούτε   και   κάλεσε   ειδι­κευ­μένο παθο­λόγο για να εκτι­μή­σει το περι­στα­τικό, περαι­τέρω δε δεν διέταξε καμία άλλη εξέταση, όπως ακτι­νο­γρα­φία εγκε­φά­λου ή αξονική ή αιμα­το­λο­γι­κές εξε­τά­σεις,   χορη­γώ­ντας   του   απλά  παυ­σί­πονα   για   την   κεφα­λαλ­γία.

Ο οπλίτης παρου­σί­αζε μετά την πτώση του κεφα­λαλ­γία, υπνηλία και πυρετό και για το λόγο αυτό παρα­πέμ­φθηκε από τον στρα­τιω­τικό ιατρό του 95 ΤΥΕΘ καθώς και τον αγρο­τικό ιατρό Σύμης στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Περαι­τέρω  δε,   στις  25 Μαρτίου 2011, ενώ  ο  οπλίτης παρα­πέμ­φθηκε εκ νέου στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου από τους στρα­τιω­τι­κούς ιατρούς του 95 ΤΥΕΘ   Σύμης, υπο­φέ­ρο­ντας από υψηλό πυρετό (39,5oC), είχε ζάλη, αισθα­νό­ταν αστά­θεια και παρου­σί­αζε σύγχυση, είχε δυσου­ρία και η   γενική   εξέταση   αίματος   έδειξε   αιμα­του­ρία,   έφερε   δε   σχετικό ενη­με­ρω­τικό   σημεί­ωμα   από   τους   στρα­τιω­τι­κούς   ιατρούς,   ο ίδιος ιατρός φέρεται να μην τον παρέ­πεμψε για εξέταση, από νευ­ρο­χει­ρούργο, να μην διέταξε την εισα­γωγή του στο νοσο­κο­μείο, να μην ζήτησε καλ­λιέρ­γεια ούρων και να αρκέ­στηκε στο στικ    ούρων     και    στη     χορή­γηση    αγωγής    για     ουρο­λοί­μωξη συντα­γο­γρα­φώ­ντας αντι­βιο­τική θερα­πεία ευρέως φάσμα­τος.

Η  δεύτερη  κατη­γο­ρού­μενη,  την 22α Μαρτίου 2011 και ενώ εργα­ζό­ταν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου ως νευ­ρο­χει­ρούρ­γος κι ενώ ο στρα­τιω­τι­κός ιατρός είχε συστή­σει    τη    διε­νέρ­γεια    αξο­νι­κής τομο­γρα­φίας   οφθαλ­μι­κών κόγχων, εκτί­μηση από νευ­ρο­χει­ρούργο και οφθαλ­μί­α­τρο, παρα­πέ­μπο­ντας εκ νέου τον Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου στο νοσο­κο­μείο, λόγω συνε­χό­με­νης κεφα­λαλ­γίας και πόνου, που εστια­ζό­ταν στον αρι­στερό οφθαλμό  κι ενώ διε­νερ­γή­θηκε αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου και όχι οφθαλ­μι­κών κόγχων, όπως είχε συστα­θεί, φέρεται, ενώ έγινε εκτί­μηση της αξο­νι­κής τομο­γρα­φίας μέσω τηλε­φω­νι­κής συνο­μι­λίας να μην μετέβη στο νοσο­κο­μείο για να εξε­τά­σει τον ασθενή, να μην διέταξε την εισα­γωγή του στο νοσο­κο­μείο καίτοι η αξονική τομο­γρα­φία είχε δείξει ιγμο­ρί­τιδα και να μην διέταξε ενόψει του ευρή­μα­τος εξέταση από ΩΡΛ.

Περαι­τέρω, στις 24 Μαρτίου 2011 κι ενώ ο Ορέστης   Παπα­γε­ωρ­γίου   παρα­πέμ­φθηκε   εκ   νέου   στο   νοσο­κο­μείο,  λόγω  εμφά­νι­σης περιο­φθαλ­μι­κού οιδή­μα­τος αρι­στερά κι ενώ είχε ίλιγγο και αίσθημα περι­στρο­φής, η ίδια ιατρός φέρεται να αρκέ­στηκε στην ήδη διε­νερ­γη­θείσα προ­α­να­φερ­θείσα αξονική τομο­γρα­φία, να μην  εξέτασε δια ζώσης τον ασθενή, να μην διέταξε περαι­τέρω εξέταση αλλά να αρκέ­στηκε σε τηλε­φω­νική    επι­κοι­νω­νία    με    τον    ΩΡΛ    ιατρό ανα­φέ­ρο­ντάς του ότι   «ο ασθενής δεν είχε κάποιο νευ­ρο­λο­γικό εύρημα και η αξονική εγκε­φά­λου ήταν αρνη­τική» καίτοι αυτή είχε ήδη δείξει ιγμο­ρί­τιδα.

Ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος, με την ιδιό­τητα του ως ειδι­κευό­με­νος ιατρός παθο­λο­γίας, στις 25 Μαρτίου 2011  κι ενώ ο Ορέστης Παπα­γε­ωρ­γίου είχε προ­σέλ­θει   στα   ΤΕΠ   Παθο­λο­γίας   μετά   από   παρα­πο­μπή   του   πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου κι ενώ ήταν εμπύ­ρε­τος, η εξέταση ούρων εμφά­νιζε ίχνη αίματος, έφερε ενη­με­ρω­τικό σημεί­ωμα από τους στρα­τιω­τι­κούς ιατρούς σχετικά με την κεφα­λαλ­γία, αστά­θεια και ζάλη που ένιωθε,  έκρινε ότι δεν έχρηζε νευ­ρο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης και δεν του έκανε εισα­γωγή στο νοσο­κο­μείο. Φέρεται παρα­πέρα να μην ζήτησε καλ­λιέρ­γεια ούρων, αρκού­με­νος στο στικ ούρων, να μην ζήτησε τη γνώμη ειδι­κευ­μέ­νου ιατρού και να αρκέ­στηκε στη χορή­γηση αντι­βιο­τι­κού φαρ­μά­κου ευρέως φάσμα­τος.

Η  τέταρτη   κατη­γο­ρού­μενη  στις  28 Μαρτίου 2011   με  την  ιδιό­τητα  της  ως επι­με­λή­τριας νευ­ρο­λό­γου στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου παρότι είχε ειδο­ποι­η­θεί από τις 07.30 πμ ότι υπήρχε υπόνοια μηνιγ­γί­τι­δας στον Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου και ως εκ τούτου θα έπρεπε να προ­τά­ξει το συμβάν αυτό και να τον εξε­τά­σει  κατά προ­τε­ραιό­τητα,  φέρεται να τον εξέτασε στις 09.00 πμ παρότι  ο ασθενής βρι­σκό­ταν στο νοσο­κο­μείο ήδη από τις βρα­δι­νές ώρες τις 27 Μαρτίου 2011   με   την   κατά­σταση   της   υγείας   του   να   έχει   επι­δει­νω­θεί και παράλ­ληλα φέρεται να μην του χορή­γησε αμέσως θερα­πεία όπως   προ­βλέ­πε­ται   από   τους ανα­γνω­ρι­σμέ­νους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης, με απο­τέ­λε­σμα να χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος αφού η θερα­πεία του χορη­γή­θηκε στις 09.00 πμ.

Η πέμπτη  κατη­γο­ρού­μενη  στις  28 Μαρτίου 2011,   με  την  ιδιό­τητα  της, ως Πνευ­μο­νο­λό­γος, εφη­με­ρεύ­ουσα επι­με­λή­τρια Β’  Παθο­λο­γι­κής κλι­νι­κής του νοσο­κο­μείου, παρότι είχε ήδη ενη­με­ρω­θεί και κληθεί από τον τρίτο κατη­γο­ρού­μενο   περί    της    03.00    πμ    να    εξε­τά­σει    τον    Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου με συμ­πτώ­ματα μηνιγ­γί­τι­δας, φέρεται να τον εξέτασε γύρω στις 06.00   πμ   κι   ενώ   μετά   την   εξέταση   του   σχη­μά­τισε   εικόνα   για πιθα­νό­τητα μηνιγ­γί­τι­δας, παραγ­γέλ­λο­ντας οσφυο­νω­τιαία παρα­κέ­ντηση,  φέρεται να μην έδωσε εντολή για να χορη­γη­θεί άμεσα θερα­πεία όπως προ­βλέ­πε­ται από τους ανα­γνω­ρι­σμέ­νους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης, με απο­τέ­λε­σμα να χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος, αφού η θερα­πεία χορη­γή­θηκε περί την 09.00 ώρα.

Συνε­πεία των ανωτέρω ενερ­γειών και παρα­λεί­ψεων των κατη­γο­ρου­μέ­νων κατά παρά­βαση των γενικώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νων κανόνων της ιατρι­κής, επι­στή­μης, φέρεται να μην δια­γνώ­στηκε έγκαιρα η προ­σβολή του. Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου από μηνιγ­γί­τιδα, ήτοι ήδη από τις 22.3.2011, 23.3.2011, 25.11.2011 ημε­ρο­μη­νίες κατά τις οποίες επι­σκέ­φθηκε το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, παρα­πο­νού­με­νος για τα προ­βλή­ματα υγείας, που εμφά­νιζε, αλλά και όταν υπήρξε υπόνοια μηνιγ­γί­τι­δας από τους ιατρούς δεν χορη­γή­θηκε έγκαιρα η κατάλ­ληλη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή, με απο­τέ­λε­σμα, να χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος και ο ασθενής να παρου­σιά­σει στις 31 Μαρτίου 2011 εγκε­φα­λικό οίδημα και να οδη­γη­θεί σε εγκε­φα­λικό θάνατο δια­τασ­σο­μέ­νης της απο­δια­σω­λη­νώ­σεώς του στις 7 Απρι­λίου 2011.

Ως συνή­γο­ρος πολι­τι­κής αγωγής παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Θεό­δω­ρος Παπα­γε­ωρ­γίου, ενώ συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μανώλης Κου­τσού­κος, Στέλιος Κιουρ­τζής, Γιώργος Μαυ­ρο­μά­της, Εριέττα Βενε­τσιά­νου και Ασημένη Βεργή.