Ακυρώθηκαν εγγραφές του Δήμου για τέλη παρεπιδημούντων

Mετά την έκ­δο­ση από­φα­σης του 2ου Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου για την ακύ­ρω­ση εγ­γρα­φών στους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους οφει­λών από δη­μο­τι­κό φόρο, που κα­τα­λο­γί­στη­καν στον ταμία του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Γ. Μαυ­ρο­μά­τη, το ίδιο δι­κα­στή­ριο με την υπ’ αρίθμ. Α335/2016 από­φα­σή του ακύ­ρω­σε κι άλλες εγ­γρα­φές, που του βε­βαιώ­θη­καν για… τέλη πα­ρε­πι­δη­μού­ντων.

Ο κ. Μαυ­ρο­μά­της έχει προ­σφύ­γει κατά από­φα­σης του Δήμου με την οποία του κα­τα­λο­γί­ζο­νται φόροι από τέλη πα­ρε­πι­δη­μού­ντων.

Εχει κα­τα­στή­σει σαφές ότι δεν υπά­γε­ται σε κα­νέ­να τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων, αφού δεν δια­τη­ρεί ου­δε­μία επι­χεί­ρη­ση, η οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο Δήμο της Ρόδου και ότι η μόνη δρα­στη­ριό­τη­τα την οποία ασκεί είναι αυτή του δι­κη­γο­ρι­κού λει­τουρ­γή­μα­τος και μόνο, τα δε έσοδά του, προ­έρ­χο­νται απο­κλει­στι­κά και μόνο από αυτή τη δρα­στη­ριό­τη­τα.

Το δι­κα­στή­ριο στην από­φα­ση του ανα­φέ­ρει ότι ο προ­σφεύ­γων ασκεί το επάγ­γελ­μα του δι­κη­γό­ρου, δια­τη­ρώ­ντας δι­κη­γο­ρι­κό του γρα­φείο.

Με τις Α.Π.2/117481/8-10-2012 και Α.Π.2/117482/840-2012 εκ­θέ­σεις ελέγ­χου   της  Διεύ­θυν­σης   Οι­κο­νο­μι­κών   (Τμήμα  Προ­σό­δων)  του Δήμου Ρόδου δια­πι­στώ­θη­κε ότι ο προ­σφεύ­γων δεν κα­τέ­βα­λε στο Δήμο το οφει­λό­με­νο τέλος σε πο­σο­στό 2% επί των ακα­θα­ρί­στων εσό­δων, κατά τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 20 του ν. 2539/1997, το οποίο, μετά τον έλεγ­χο των οι­κο­νο­μι­κών στοι­χεί­ων που υπέ­βα­λε στην αρ­μό­δια Δ.Ο.Υ., ανέρ­χε­ται για τη χρήση του έτους 2007, σε 6.058,65 ευρώ καθώς και ισό­πο­σο πρό­στι­μο και για τη χρήση του έτους 2008, ύψους 3.666,41 καθώς και πρό­στι­μο ύψους 3.985,23 ευρώ, συ­νο­λι­κά δε ποσό 19.768,94 ευρώ.

Ακο­λού­θως, με τις Α.Π.2/117481/8-10-2012    και    Α.Π.2/117482/8-10-2012    πρά­ξεις    του    Δήμου Ρόδου, κα­τα­λο­γί­στη­καν στον δι­κη­γό­ρο τα ως άνω ποσά, σύμ­φω­να δε με την από 11-11-2015  Ατο­μι­κή  Ει­δο­ποί­η­ση  του  Δήμου,  με τις προ­σαυ­ξή­σεις, οι οφει­λές τέ­λους ακα­θα­ρί­στων εσό­δων 2007 (αρ. βε­βαί­ω­σης 1157/27-12-2012) ανέρ­χο­νται στο ποσό των 8.118,59 ευρώ μαζί με ισό­πο­σα πρό­στι­μα επί των τελών της χρή­σης αυτής (αρ. βε­βαί­ω­σης   1159/28-12-2012),  ενώ  τα τέλη  πα­ρε­πι­δη­μού­ντων χρή­σης 2008  (αρ. βε­βαί­ω­σης 504/24-12-2013) ανέρ­χο­νται στο ποσό των 4.861,97 ευρώ μαζί με ισό­πο­σα πρό­στι­μα  επί των τελών αυτών (αρ.  βε­βαί­ω­σης 505/24-12-2013).

Ο κ. Μαυ­ρο­μά­της ισχυ­ρί­στη­κε ότι η επι­βο­λή του τέ­λους ακα­θα­ρί­στων εσό­δων στη δρα­στη­ριό­τη­τα του δι­κη­γό­ρου την οποία ασκεί, δεν προ­βλέ­πε­ται στο ισχύ­ον νο­μο­θεπ­κό   πλαί­σιο  κα­θό­τι  ου­δε­μία εμπο­ρι­κή  επι­χεί­ρη­ση  δια­τη­ρεί  ώστε  να δι­καιο­λο­γεί­ται μια τέ­τοια βε­βαί­ω­ση.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­φέ­ρει στην από­φα­σή του ότι ο διά­δι­κος Δήμος υπο­χρε­ού­ται να απο­δεί­ξει τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά, που θε­με­λιώ­νουν την βάση της φο­ρο­λο­γι­κής εγ­γρα­φής και ο φέρων το σχε­τι­κό βάρος από­δει­ξης Δήμος, παρά την ανα­βο­λή της δη­μό­σιας συ­νε­δρί­α­σης της 28ης-9-2015 με κοι­νο­ποί­η­ση του σχε­τι­κού πρα­κτι­κού για την προ­σκό­μι­ση κρί­σι­μων στοι­χεί­ων του διοι­κη­τι­κού φα­κέ­λου, δεν απέ­δει­ξε ότι τα ακα­θά­ρι­στα έσοδα του προ­σφεύ­γο­ντος προ­έρ­χο­νται   από  την   άσκη­ση   εμπο­ρι­κής  δρα­στη­ριό­τη­τας  επι­χεί­ρη­σης   εκ  των εμπι­πτό­ντων στη  διά­τα­ξη του άρ­θρου 20 του ν.  2539/1997.

Επι­ση­μαί­νει ακόμη ότι το  δι­κη­γο­ρι­κό λει­τούρ­γη­μα, ως ελευ­θέ­ριο επάγ­γελ­μα, δεν εμπί­πτει στο ρυθ­μι­στι­κό πεδίο της διά­τα­ξης του άρ­θρου 20 του ν. 2539/1997 και έκρι­νε ότι μη νο­μί­μως επι­βλή­θη­κε σε βάρος του δι­κη­γό­ρου τέλος σε πο­σο­στό 2% επί των ακα­θα­ρί­στου εσό­δων του για τις χρή­σεις 2007 και 2008, καθώς και ισό­πο­σα πρό­στι­μα για τις χρή­σεις αυτές, μη νο­μί­μως δε ενε­γρά­φη αυτός στους χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους του.