Ελληνική πατέντα

Πολύς λόγος τε­λευ­ταία για τους με­τα­κλη­τούς υπαλ­λή­λους που προ­σλαμ­βά­νο­νται σε πο­λι­τι­κά γρα­φεία μελών της κυ­βέρ­νη­σης ή του Κοι­νο­βου­λί­ου. Πολλή πα­ρα­φι­λο­λο­γία, υψη­λοί τόνοι, μα­θή­μα­τα ηθι­κής από ακα­τάλ­λη­λους δα­σκά­λους, ελά­χι­στη πλη­ρο­φό­ρη­ση επί της ου­σί­ας. Οπου με­τα­κλη­τοί, είναι υπάλ­λη­λοι που προ­σλαμ­βά­νο­νται από την κάθε κυ­βέρ­νη­ση με σκοπό την «εύ­ρυθ­μη» λει­τουρ­γία των υπουρ­γεί­ων. Μόλις κο­πά­σει ο αλα­λαγ­μός των συγ­χα­ρη­τη­ρί­ων των νέων στε­λε­χών μιας κυ­βέρ­νη­σης, έρ­χε­ται η επι­λο­γή συ­νερ­γα­τών. Και εδώ, αρ­χί­ζει ο τρό­μος του πο­λι­τι­κού. Ποιος θα με στη­ρί­ξει; Ποιος θα με προ­στα­τεύ­σει από πα­γί­δες και διαρ­ρο­ές; Ποιον θα εμπι­στευ­τώ; Ποιος θα δου­λεύ­ει για μένα χωρίς συγ­χρό­νως να ορ­γα­νώ­νει το «θά­ψι­μό μου»; Λο­γι­κές σκέ­ψεις εάν μπρο­στά σου συ­να­ντάς όχι υπαλ­λή­λους, στε­λέ­χη, του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου, αλλά τον κομ­μα­τι­κό στρα­τό του προη­γού­με­νου. Και κάπου εδώ, αρ­χί­ζει να μπαί­νει στην μέση και η ιστο­ρία των γυ­ναι­κο­κου­μπα­ρο­ξά­δερ­φων. Μόλις τε­λειώ­σουν αυτοί, ξε­κι­νούν οι με­τα­κλη­τοί, φίλα προ­σκεί­με­νοι στο κόμμα. Γιατί όμως, συμ­βαί­νει αυτό; Γιατί πολύ απλά δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει αλ­λιώς. Είναι τόσο σάπιο το σύ­στη­μα, ώστε ανα­γκά­ζε­ται να προ­σλαμ­βά­νει ο κάθε υπουρ­γός ένα ση­μα­ντι­κό αριθ­μό στε­λε­χών «δικών» του, με σκοπό να μπο­ρέ­σει να ελέγ­ξει και να ορ­γα­νώ­σει το υπουρ­γείο του. Προ­φα­νώς πρό­κει­ται για άλλη μια ελ­λη­νι­κή πα­τέ­ντα. Κατά τα λοιπά, στην συ­ζή­τη­ση περί με­τα­κλη­τών που έχει ανά­ψει πάλι,  έκανε λέει εντύ­πω­ση σε πο­λι­τι­κό που συμ­με­τεί­χε σε πάνελ, η πε­ρί­πτω­ση της Φιν­λαν­δί­ας, ο πρω­θυ­πουρ­γός και υπουρ­γοί της οποί­ας είχαν δίπλα τους τους ίδιους συ­νερ­γά­τες που είχε και ο προη­γού­με­νος πρω­θυ­πουρ­γός. Εμάς πάλι δεν μας κάνει εντύ­πω­ση το απο­λύ­τως λο­γι­κό.  Ισως μετά την πε­ρί­πτω­ση των Γε­νι­κών Γραμ­μα­τέ­ων και Γε­νι­κών  Διευ­θυ­ντών που ξε­κα­θα­ρί­ζει στο νέο νο­μο­σχέ­διο ο κ. Γε­ρα­πε­τρί­της ασχο­λη­θεί και με την πα­τέ­ντα των με­τα­κλη­τών.