Απορρίφθηκε αγωγή πενταμελούς οικογένειας κατά φιλόζωης γειτόνισσας και της αδελφής της

Με απόφαση που εξέδωσε το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η αγωγή για προ­σβολή προ­σω­πι­κό­τη­τας μίας πεντα­με­λούς οικο­γέ­νειας που κατοι­κεί σε χωριό της Ρόδου, σε βάρος μίας φιλό­ζωης γει­τό­νισ­σας και της αδελφής της.

Ειδι­κό­τερα, η πρώτη ενα­γό­μενη είναι κάτοχος οικό­σι­των γατών ενώ σιτίζει και τις αδέ­σπο­τες γάτες στην γει­το­νιά, γεγονός το οποίο έχει προ­κα­λέ­σει από το 2016 προ­στρι­βές μεταξύ αυτής και της ενά­γου­σας οικο­γέ­νειας η οποία απο­τε­λεί­ται από το ανδρό­γυνο και τρία ανήλικα παιδιά.

Αφορμή για την έναρξη της δικα­στι­κής δια­μά­χης στάθηκε η μηνυ­τή­ρια αναφορά που υπέβαλε η πρώτη ενα­γό­μενη όταν εντό­πισε πλήθος νεκρών γατών πλησίον της οικίας της και ακόμη δύο γάτες οι οποίες έδει­χναν σημάδια δηλη­τη­ρί­α­σης.

Η πρώτη ενα­γό­μενη την επόμενη κιόλας ημέρα αφότου εντό­πισε τις νεκρές γάτες κατέ­θεσε στο Αστυ­νο­μικό Tμήμα μηνυ­τή­ρια αναφορά για θανά­τωση οικό­σι­των ζώων κατ’ αγνώ­στων και έγκληση για απειλή σε βάρος της κατά του πρώτου ενά­γο­ντος και για αυτο­δι­κία σε βάρος της κατά της δεύ­τε­ρης ενά­γου­σας καθώς σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της όταν αυτοί πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν την πρόθεσή της να καταγ­γεί­λει την θανά­τωση των γατών στις αρχές ο πρώτος εκ των ενα­γό­ντων την απεί­λησε και η δεύτερη την ηχο­γρα­φούσε παρα­νό­μως την ώρα που εξι­στο­ρούσε το γεγονός σε τηλε­φω­νική συνο­μι­λία με φιλικό της πρόσωπο προ­κει­μέ­νου να την απο­τρέ­ψουν ενώ σε συμπλη­ρω­μα­τική της κατά­θεση κατο­νό­μασε τους ενή­λι­κες ενά­γο­ντες ως υπό­πτους για τη θανά­τωση ζώων.

Η μηνυ­τή­ρια αναφορά για τη θανά­τωση ζώων τέθηκε στο αρχείο λόγω έλλει­ψης απο­δει­κτι­κών στοι­χείων ενώ λίγο αργό­τερα οι ενά­γο­ντες αιτή­θη­καν ασφα­λι­στικά μέτρα λόγω προ­σβο­λής προ­σω­πι­κό­τη­τας μεταξύ άλλων και λόγω μίας ανάρ­τη­σης την πρώτης ενα­γό­με­νης στο facebook τα οποία έγιναν εν μέρει δεκτά με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου η οποία υπο­χρέ­ωνε μόνο την πρώτη ενα­γό­μενη να απέχει από δημό­σιες ανα­φο­ρές στο πρόσωπο των ενα­γό­ντων και απορ­ρί­φθηκε ως ουσία αβάσιμη για τη δεύτερη των ενα­γο­μέ­νων ενώ δεν πιθα­νο­λο­γή­θηκε προ­σβολή προ­σω­πι­κό­τη­τας των ανή­λι­κων ενα­γό­ντων.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν απο­δεί­χθη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί των ενα­γό­ντων, δηλαδή ότι προ­σβάλ­λε­ται παρά­νομα η προ­σω­πι­κό­τητά τους.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο ισχυ­ρι­σμός των ενα­γό­ντων ότι οι ενα­γό­με­νες τους επι­τί­θε­ντο λεκτικά έξω από την οικία τους καθη­με­ρινά και ότι δια­δί­δουν συκο­φα­ντι­κούς ισχυ­ρι­σμούς σε όλη την τοπική κοι­νω­νία με απο­τέ­λε­σμα να δια­τα­ρα­χθεί η οικο­γε­νειακή τους ηρεμία, δεν απο­δεί­χθηκε.

Σύμφωνα με την απόφαση, ως προς το τι συνέβη πραγ­μα­τικά υπάρ­χουν δύο εκδοχές, η μία των ενα­γό­ντων, και η άλλη των ενα­γο­μέ­νων, οι οποίες υπο­στη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στικά από κατα­θέ­σεις ενόρκων βεβαιώ­σεων οι οποίες είναι μεταξύ τους αντι­κρουό­με­νες και αντι­φα­τι­κές.

Επι­πλέον, δεν απο­δεί­χθηκε ότι η δεύτερη των ενα­γο­μέ­νων εξύ­βρισε τη δεύτερη ενά­γουσα έξωθεν της οικίας της, ούτε ότι την ημέρα του επί­δι­κου συμ­βά­ντος η δεύτερη των ενα­γό­με­νων εξύ­βρισε τον πρώτο ενά­γο­ντα.

Ακόμη το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η δεύτερη ενά­γουσα και η μητέρα της έχουν επα­νει­λημ­μένα εκφρά­σει με έντονο τρόπο την δυσα­ρέ­σκειά τους για την ύπαρξη των αδέ­σπο­των γατών στην γει­το­νιά τους σε βαθμό που έχουν προ­κα­λέ­σει άγχος και φόβο στην πρώτη των ενα­γο­μέ­νων.

Τέλος το Δικα­στή­ριο κατέ­ληξε ότι ουδόλως απο­δει­κνύ­ε­ται ότι οι κατα­θέ­σεις των ενα­γο­μέ­νων ενώπιον των Αρχών με τις οποίες υπέ­δει­ξαν τους ενή­λι­κες ενά­γο­ντες ως υπό­πτους για το αδίκημα της θανά­τω­σης ζώων συντρο­φιάς, συνι­στούν παρά­νομη προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους, ούτε και ψευδή κατα­μή­νυση, παρά έλαβε χώρα στο πλαίσιο άσκησης νομίμου δικαιώ­μα­τός τους, ενώ είχαν βάσιμες υποψίες κατά των ενή­λι­κων ενα­γό­ντων λόγω της έντονα εκπε­φρα­σμέ­νης δυσα­ρέ­σκειάς τους σχετικά με την ύπαρξη των αδέ­σπο­των γατών καθώς και των υπο­νο­ού­με­νων του πρώτου των ενα­γό­ντων.

Για αυτούς τους λόγους το δικα­στή­ριο παρέ­πεμψε το κεφά­λαιο της αγωγής που ανα­φέ­ρει ότι η προ­σβολή προ­σω­πι­κό­τη­τας έλαβε χώρα με ανάρ­τηση στο δια­δί­κτυο να εκδι­κα­στεί ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου κατά την ειδική δια­δι­κα­σία ενώ κατά τα λοιπά απέρ­ριψε την αγωγή. Για τους ενά­γο­ντες παρα­στά­θηκε η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Λέργου ενώ τους ενα­γό­με­νους εκπρο­σώ­πησε η κ. Πανα­γιώτα Παπα­βα­σι­λείου.