Στο Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου η υπόθεση ΧΑΔΑ στη Χάλκη και η υπόθεση Καρπάθου για σύγκρουση συμφερόντων και παράβαση καθήκοντος

• Στις 05/02/2026 εκδι­κά­ζο­νται υπο­θέ­σεις που αγγί­ζουν τον πυρήνα της τοπικής δια­κυ­βέρ­νη­σης, δια­χεί­ριση απο­βλή­των στο νησί και απο­φά­σεις οικο­νο­μι­κής επι­τρο­πής για μίσθωση ακι­νή­του με καταγ­γελ­λό­με­νες μεθο­δεύ­σεις

Η 05/02/2026 φέρνει στο Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου 2 δίκες με κοινό παρο­νο­μα­στή τη λογο­δο­σία στην αυτο­διοί­κηση. Από τη μία, η υπόθεση της Χάλκης, όπου αιρετοί κατη­γο­ρού­νται ότι μέσα σε 11 μήνες δημιούρ­γη­σαν παρά­νομο χώρο ανε­ξέ­λεγ­κτης διά­θε­σης απο­βλή­των σε δημο­τική έκταση, μετα­τρέ­πο­ντας ένα πρα­κτικό πρό­βλημα καθη­με­ρι­νό­τη­τας σε ζήτημα περι­βαλ­λο­ντι­κής υπο­βάθ­μι­σης.

Από την άλλη, η υπόθεση της Καρ­πά­θου, όπου ο δήμαρ­χος και μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής κατη­γο­ρού­νται για πράξεις που σχε­τί­ζο­νται με μίσθωση ακι­νή­του για ανάγκες του δήμου, με επί­κε­ντρο την απο­σιώ­πηση λόγου εξαί­ρε­σης και την παρά­βαση καθή­κο­ντος, κατά μόνας και από κοινού, κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η υπόθεση της Χάλκης με κατη­γο­ρία για υπο­βάθ­μιση περι­βάλ­λο­ντος

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο Ευάγ­γε­λος Φρα­γκά­κης κατη­γο­ρεί­ται με την ιδιό­τητα του δημάρ­χου Χάλκης και η Αγγε­λική Βογια­τζό­γλου κατη­γο­ρεί­ται με την ιδιό­τητα της αντι­δη­μάρ­χου Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών και Περι­βάλ­λο­ντος, αρμό­διας, μεταξύ άλλων, για θέματα καθα­ριό­τη­τας και περι­βάλ­λο­ντος.

Το χρονικό πλαίσιο που τίθεται είναι από Δεκέμ­βριο 2021 έως Νοέμ­βριο 2022. Η κατη­γο­ρία απο­δί­δει πρόθεση πρό­κλη­σης υπο­βάθ­μι­σης του περι­βάλ­λο­ντος, μετά από αυτοψία της Διεύ­θυν­σης Περι­βάλ­λο­ντος και Χωρικού Σχε­δια­σμού της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Η ουσία της δικο­γρα­φίας στη Χάλκη, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, είναι συγκε­κρι­μένη και χωρικά προσ­διο­ρι­σμένη. Στη θέση «Πόντα­μος», εντός περι­φραγ­μέ­νου χώρου ιδιο­κτη­σίας του Δήμου Χάλκης, σε έκταση περίπου 2 στρεμ­μά­των, φέρεται να δημιουρ­γή­θηκε παρά­νο­μος ΧΑΔΑ με ενα­πό­θεση σύμ­μει­κτων αστικών απο­βλή­των του νησιού.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο αντι­πα­ρα­βάλ­λει την πρα­κτική της ενα­πό­θε­σης με αυτό που περι­γρά­φε­ται ως νόμιμη υπο­χρέ­ωση, δηλαδή τη λήψη μέτρων για ασφαλή δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των και τη μετα­φορά των απο­βλή­των με ειδικά εμπο­ρευ­μα­το­κι­βώ­τια στη Ρόδο, ώστε να γίνει εκεί η προ­βλε­πό­μενη δια­χεί­ριση.

Η υπόθεση της Καρ­πά­θου με κατη­γο­ρίες για απο­σιώ­πηση λόγου εξαί­ρε­σης και παρά­βαση καθή­κο­ντος

Στη δεύτερη υπόθεση, που επίσης προσ­διο­ρί­ζε­ται για το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου στη δικά­σιμο της 05/02/2026, οι πράξεις που ανα­φέ­ρο­νται είναι 2, απο­σιώ­πηση λόγου εξαί­ρε­σης κατ’ εξα­κο­λού­θηση και παρά­βαση καθή­κο­ντος κατά μόνας και από κοινού, κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Κατη­γο­ρού­με­νοι είναι οι κ.κ. Ιωάννης Νισύ­ριος, Μιχαήλ Μανω­λά­κης, Ιωάννης Λυρι­στής, Εμμα­νουήλ Παρα­γυιός και Μηνάς Πρω­τό­παπ­πας.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο κ. Νισύ­ριος κατη­γο­ρεί­ται με την ιδιό­τητα του δημάρ­χου Καρ­πά­θου, ιδιό­τητα που εντάσ­σε­ται στην έννοια του υπαλ­λή­λου, ενώ οι λοιποί κατη­γο­ρού­με­νοι εμφα­νί­ζο­νται ως μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής του Δήμου Καρ­πά­θου στις απο­φά­σεις που περι­γρά­φο­νται.

Η πράξη περι­γρά­φει γεγο­νότα που εκτεί­νο­νται μέσα στο 2020 και αφορούν δια­δι­κα­σίες για μίσθωση ακι­νή­του για τη στέγαση συνερ­γείου και απο­θή­κης του Δήμου Καρ­πά­θου. Στο σκέλος της απο­σιώ­πη­σης λόγου εξαί­ρε­σης, ανα­φέ­ρο­νται 2 ημε­ρο­μη­νίες, 02/12/2020 και 09/12/2020.

Κατά την περι­γραφή, ο δήμαρ­χος φέρεται να συμ­με­τείχε ως πρό­ε­δρος στην Επι­τροπή Δημο­πρα­σιών και να υπέ­γραψε πρα­κτικό με το οποίο συμ­φω­νή­θηκε κατά πλειο­ψη­φία η κατα­βολή μισθώ­μα­τος 1.800 ευρώ μηνιαίως για μίσθωση χώρου, ενώ στη συνέ­χεια φέρεται να συμ­με­τείχε ως πρό­ε­δρος και σε συνε­δρί­αση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής όπου εγκρί­θη­καν τα σχετικά έγγραφα.

Το κρίσιμο σημείο της κατη­γο­ρίας είναι ότι, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, υπήρχε λόγος νόμιμης εξαί­ρε­σης λόγω συγ­γε­νι­κής σχέσης έως 2ου βαθμού εξ αγχι­στείας, καθώς η εκμι­σθώ­τρια ανα­φέ­ρε­ται ως αδελφή της συζύγου του. Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι ο λόγος εξαί­ρε­σης απο­σιω­πή­θηκε και ότι υπήρχε σκοπός ωφέ­λειας άλλου.

Η υπόθεση αυτή, ως αφήγηση στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μια φαι­νο­με­νικά τεχνική δημο­τική δια­δι­κα­σία, μια μίσθωση, μπορεί να μετα­τρα­πεί σε θεσμικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Δεν αφορά μόνο στο ύψος του μισθώ­μα­τος. Αφορά στο αν οι απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται με καθα­ρούς όρους, αν τα όργανα λει­τουρ­γούν με αμε­ρο­λη­ψία και αν οι πολίτες μπορούν να εμπι­στεύ­ο­νται ότι οι κανόνες ισχύουν το ίδιο για όλους.

Στο σκέλος της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος κατά μόνας, ανα­φέ­ρε­ται ημε­ρο­μη­νία 01/10/2020. Η πράξη απο­δί­δει στον δήμαρχο ότι υπέ­γραψε δια­κή­ρυξη για μίσθωση ακι­νή­του παρα­λεί­πο­ντας την έκδοση από­φα­σης ανά­λη­ψης πολυ­ε­τούς υπο­χρέ­ω­σης πριν από την έγκριση από την Οικο­νο­μική Επι­τροπή, όπως ανα­φέ­ρε­ται ότι όφειλε, ενώ επι­πλέον φέρεται να συμπε­ριέ­λαβε όρο ότι ο σκε­λε­τός των κτηρίων θα έπρεπε να είναι από μπετόν, όρος που κατά την κατη­γο­ρία τέθηκε ώστε να περιο­ρι­στούν σημα­ντικά οι υπο­ψή­φιοι εκμι­σθω­τές.

Στο σκέλος της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος από κοινού, το κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­γρά­φει ότι οι λοιποί ως μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, με απο­φά­σεις στις 07/04/2020 και 15/09/2020 ενέ­κρι­ναν όρους δια­κη­ρύ­ξεων, παρά τις ελλεί­ψεις και παρα­λεί­ψεις που ανα­φέ­ρο­νται και παρά την απουσία συγκε­κρι­μέ­νων δικαιο­λο­γη­τι­κών, ενώ γίνεται αναφορά και σε τρο­πο­ποί­ηση όρων και σε συμπε­ρί­ληψη επι­πλέον προ­δια­γρα­φών, όπως οι χώροι απο­θή­κευ­σης, που κατά την κατη­γο­ρία περιό­ρι­ζαν αθέμιτα τον κύκλο των πιθανώς συμ­με­τε­χό­ντων.