Αιγύπτιος παράτυπος μετανάστης έριξε καυτό νερό από λέβητα στον πρόεδρο των συνοριοφυλάκων Δωδεκανήσου στην Κω!

Ο πρό­ε­δρος των Συνο­ρια­κών Φυλάκων Δωδε­κα­νή­σου Γιάννης Ρώτας ήταν το θύμα της επί­θε­σης ενός 24χρονου Αιγύ­πτιου παρά­νο­μου μετα­νά­στη στην Κλειστή Ελεγ­χό­μενη Δομή της Κω, ο οποίος για ν’ απο­φύ­γει τη σύλληψη μετά από τον δια­πλη­κτι­σμό που είχαν Αιγύ­πτιοι με Μπα­γκλα­ντε­σια­νούς, πέταξε στον παθόντα καυτό νερό από την παροχή ενός λέβητα σε πτέρυγα της ΚΕΔ, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί έγκαυμα -ευτυχώς ελαφρύ- στο πόδι! Το σοκα­ρι­στικό περι­στα­τικό σημειώ­θηκε την Πέμπτη 22 Ιανουα­ρίου, στις 4.10 μ.μ.

«Ήταν σωτήρια η αδιά­βροχη στολή και το ψηλό άρβυλο που φορούσα», όπως εξηγεί στη «δ». «Είναι απί­στευτο αυτό που έγινε, αυτά τα φαι­νό­μενα γενικά υπάρ­χουν, εμείς όμως είμαστε έτοιμοι να τα αντι­με­τω­πί­σουμε. Αυτό έγινε σε μία πτέρυγα της δομής της κλει­στής ελεγ­χό­με­νης δομής νήσου Κω, υπήρξε ένας δια­πλη­κτι­σμός μεταξύ δύο Αιγύ­πτιων και τριών υπηκόων Μπα­γκλα­ντές. Κλή­θη­καν άμεσα οι συνο­ρια­κοί φύλακες, που ήταν εκεί υπη­ρε­σία. Ήταν έξι αστυ­νο­μι­κοί, διότι δεν είμαστε “ράμπο”. Έχουμε εκπαι­δευ­τεί και πάμε μεθο­δικά, αλλά πρέπει να γυρί­σουμε πίσω σώοι και ασφα­λείς στις οικο­γέ­νειές μας. Έτσι, πήγαν στο σημείο έξι αστυ­νο­μι­κοί, βρήκαν τους δράστες οι οποίοι είχαν κρυφτεί στο λεβη­το­στά­σιο, πίσω από την πτέρυγα C1 με απο­τέ­λε­σμα ο ένας για ν’ απο­φύ­γει τη σύλληψη, να ανοίξει στον καυ­στήρα του λέβητα μια παροχή καυτού νερού που είχε και να προ­κλη­θεί ελαφρύ έγκαυμα στο πόδι μου. Όμως, δόξα τω Θεώ, όλα καλά. Συνε­λή­φθη­σαν οι δράστες, πέρασαν το αυτό­φωρο και εκκρε­μεί η δικά­σι­μος», σημεί­ωσε σχετικά.

Ερω­τη­θείς ο κ. Ρώτας αν είναι συχνά τέτοια περι­στα­τικά, στις δύο δομές που φιλο­ξε­νούν μετα­νά­στες στα Δωδε­κά­νησα, στην Κω και στη Λέρο, απά­ντησε: «Κοι­τάξτε, είναι λογικό κάποιες φορές, λόγω της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας των φυλών, των θρη­σκειών και τα λοιπά, να υπάρχει δια­πλη­κτι­σμός και να οδη­γη­θούν σε τέτοιου είδους κατα­στά­σεις. Όμως, εμείς θεω­ρούμε ότι, επειδή έχουμε εκπαι­δευ­τεί για να αντα­πο­κρι­θούμε στις κατα­στά­σεις, άρα, εμείς κατα­λα­βαί­νουμε ότι θα πάμε εκεί και θα αντι­κρού­σουμε αυτό το γεγονός και θα προ­βούμε στις νόμιμες δια­δι­κα­σίες. Εμείς είμαστε εκεί να τα αντι­με­τω­πί­σουμε και θεω­ρούμε ότι και η πολι­τεία πρέπει να ανα­γνω­ρί­σει και το έργο μας και να ξανα­δούμε πάλι αυτό περί μονι­μο­ποί­η­σης και τα συναφή».

Ο κ. Ρώτας ερω­τή­θηκε επίσης αν κάποιες εθνι­κό­τη­τες δημιουρ­γούν πιο συχνά προ­βλή­ματα: «Δεν ξέρω αν μπο­ρούμε να το κατη­γο­ριο­ποι­ή­σουμε. Αυτό το οποίο μπορώ να πω είναι ότι όταν υπάρχει αυτή η μαζική είσοδος όλων αυτών των φυλών μέσα, οι δου­λέ­μπο­ροι εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται αυτούς τους ανθρώ­πους και τους στέλ­νουν όλους εδώ μαζί. Κατα­λα­βαί­νετε λοιπόν ότι αυτό το γεγονός είναι δύσκολο για την αστυ­νο­μία διότι όταν δέχο­νται μια πίεση, διότι οι περισ­σό­τε­ροι εξ αυτών έχουν έρθει από τα Χανιά, έχουν ταξι­δέ­ψει και εκκρε­μεί το άσυλο τους, άρα όλες αυτές τις μέρες αυτοί οι άνθρω­ποι είναι σε μια συνεχή εγρή­γορση.

Αυτή λοιπόν την εγρή­γορση καλού­μα­στε εμείς σαν αστυ­νο­μι­κοί να δια­χει­ρι­στούμε, που δεν είμαστε ούτε ψυχο­λό­γοι, ούτε γιατροί, ούτε επι­στή­μο­νες, είμαστε απλά αστυ­νο­μι­κοί που πάνε να κάνουν τη δουλειά μας, να προ­σπα­θούμε να τους ηρε­μούμε. Κάποιες φορές δημιουρ­γού­νται αυτές οι κατα­στά­σεις, όμως όταν περνάνε το κατώφλι του εισαγ­γε­λέα και του ανα­κριτή, ηρεμούν!».

Ως προς την προ­κή­ρυξη που είχε βγει για την πρό­σληψη συνο­ριο­φυ­λά­κων και για τη Ρόδοκαι για τις 100 θέσεις είχαν υπο­βλη­θεί μόλις 25 αιτή­σεις από τα νησιά του νομού μας για την κάλυψη των θέσεων, ο πρό­ε­δρος των συνο­ρια­κών φυλάκων Δωδε­κα­νή­σου, τόνισε ότι δέχτηκε πάρα πολλά μηνύ­ματα από παιδιά από την ηπει­ρω­τική χώρα, τα οποία πραγ­μα­τικά αγω­νιούν και μου λένε «Πρόεδρε, μπο­ρούμε να πάμε στη Ρόδο;». «Αυτά τα παιδιά, απ’ ό,τι κατά­λαβα, θέλουν να έρθουν στη Ρόδο και να καλύ­ψουν αυτές τις θέσεις. Άρα θεωρώ, λοιπόν, ότι από την ηπει­ρω­τική χώρα θα υπάρχει αντα­πό­κριση στην προ­κή­ρυξη. Απλά αυτό το οποίο πρέπει να κατα­λά­βει η πολι­τεία είναι ότι αυτά τα παιδιά θέλουν και μια εργα­σιακή ασφά­λεια για να μπορούν να αντα­πε­ξέλ­θουν».