Β. Υψηλάντης: «Η πολιτική αλλαγή είναι προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της οικονομίας»

Κύριε Υψη­λά­ντη, η κυβέρ­νηση δηλώνει ότι φέτος θα βγούμε από το μνη­μό­νιο και θα επέλθει η περι­βό­ητη «ανά­πτυξη». Θα ήθελα το σχόλιό σας…

Θεω­ρη­τικά το τρίτο, το πιο σκληρό από τα μνη­μό­νια, που έφεραν στη χώρα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, λήγει στις 18 Αυγού­στου.

Παρά το γεγονός αυτό το 3ο μνη­μό­νιο προ­βλέ­πει για τα επόμενα χρόνια περι­κο­πές και βεβαίως υπο­θη­κεύει τη δημόσια περιου­σία για 99 χρόνια. Υπυν­θυ­μίζω επίσης την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά και την κατάρ­γηση του μειω­μέ­νου κατά 50% ειδικού φόρου κατα­νά­λω­σης στα ποτά και αλκοόλ στα νησιά.

Εξάλλου μέχρι την κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία θα πρέπει να έχουν υλο­ποι­η­θεί και εφαρ­μο­στεί πολλά προ­α­παι­τού­μενα, μερικά εκ των οποίων η κυβέρ­νηση επι­με­λώς τα κρύβει κάτω από το χαλί και το χάλι της.

Ακόμη και την προη­γού­μενη εβδο­μάδα το Eurogroup που έγινε στις Βρυ­ξέλ­λες, υπό την προ­ε­δρία του νέου επι­κε­φα­λής της Ευρω­ο­μά­δας, Πορ­το­γά­λου υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Μάριο Σεντένο, παρά την καλή θέληση όλων των εμπλε­κο­μέ­νων δεν κατά­φερε να κλείσει την 3η Αξιο­λό­γηση.

Η κυβέρ­νηση πανη­γύ­ρισε για την πολι­τική συμ­φω­νία που επε­τεύ­χθη, αλλά δεν μας εξήγησε γιατί και ποια από τα προ­α­παι­τού­μενα δεν έχουν ακόμη υλο­ποι­η­θεί. Συνε­χί­ζουμε να μαθαί­νουμε από τους ξένους παρά­γο­ντες τι δεν προχωρά, ενώ η εγχώρια νομεν­κλα­τούρα προ­σπα­θεί να μας πείσει ότι τα χαϊ­δέ­ματα στην πλάτη που εισπράτ­τει ο πρω­θυ­πουρ­γός, στις μάλλον του­ρι­στι­κού χαρα­κτήρα κοστο­βό­ρες ανά τον κόσμο περι­η­γή­σεις του, ερμη­νεύ­ο­νται ως έπαινοι για μια δουλειά που ακόμη δεν έχει τελειώ­σει. Και που όταν τελειώ­σει θα κατα­δει­χτεί ότι δεν ήταν προς όφελος της πλειο­ψη­φίας του ελλη­νι­κού λαού.

Είναι ο Πιέρ Μοσκο­βισί που μας είπε ότι έχουν ολο­κλη­ρω­θεί 95 από τις 113 προ­α­παι­τού­με­νες δράσεις, μετα­θέ­το­ντας ουσια­στικά και τυπικά το κλεί­σιμο της τρίτης αξιο­λό­γη­σης για τις 19 Φεβρουα­ρίου. Αυτή η διαρκής καθυ­στέ­ρηση στη λήψη απο­φά­σεων και στην υλο­ποί­ηση των προ­α­παι­τού­με­νων δείχνει πως ακόμη μία φορά η κυβέρ­νηση αρνεί­ται να προβεί σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις, που η ίδια απο­φά­σισε, κοροϊ­δεύ­ο­ντας αφενός τους εταί­ρους της και αφε­τέ­ρου τους Έλληνες που με θυσίες αγω­νί­ζο­νται για την ανάταξη της Οικο­νο­μίας μας.

Αλλά, το ζητού­μενο πια δεν είναι η επι­κοι­νω­νιακή δια­χεί­ριση του Μνη­μο­νίου. Το ζητού­μενο είναι αυτό το επαχθές Μνη­μό­νιο να απο­δώ­σει τα υπε­σχη­μένα σε ρυθμό ανά­πτυ­ξης, σε δια­τη­ρη­σι­μό­τητα των θετικών δεικτών, σε επι­στροφή της χώρας στην ευρω­παϊκή κανο­νι­κό­τητα.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι διαρ­κείς παλι­νω­δίες της κυβέρ­νη­σης εξα­κο­λου­θούν να προ­κα­λούν αβε­βαιό­τητα για τις συν­θή­κες της επό­με­νης ημέρας. Με τι σχέδιο θα πορευ­τεί η χώρα από τις 19 Αυγού­στου και μετά; Πόσο ακριβά και πόσο αβέβαια θα μας κοστί­σει η έξοδος στις αγορές; Και τι θα σημαί­νει αυτή η έξοδος για μια χώρα που έχει πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα και που δεν μπορεί να ανα­χρη­μα­το­δο­τή­σει το χρέος της από τις αγορές, αλλά ούτε και να χρη­μα­το­δο­τή­σει δημό­σιες επεν­δύ­σεις;

Προ­σω­πικά, δεν έχω ακόμη την αίσθηση ότι μετά απ’ όλα αυτά η Ελλάδα έχει μπει σε τροχιά στα­θε­ρό­τη­τας και ανά­πτυ­ξης. Ακόμη υπάρ­χουν εκκρε­μό­τη­τες όπως τα κλειστά επαγ­γέλ­ματα, τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια. Ακόμη υπάρ­χουν υπουρ­γι­κές εγκύ­κλιοι στα συρ­τά­ρια, που δεν ενερ­γο­ποιούν τους νόμους που έχουν ψηφι­στεί. Δηλαδή, ακόμη οι ανεύ­θυ­νοι κυβερ­νή­τες μας παίζουν με την ανοχή του κόσμου στα παρα­μύ­θια τους.

Και δυστυ­χώς τα capital controls εξα­κο­λου­θούν να υφί­στα­νται, τα χρέη στις τρά­πε­ζες, δημόσιο και ασφα­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς να έχουν εκτο­ξευ­θεί και να επι­βάλ­λο­νται εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες κατα­σχέ­σεις.

Για να είμαι ξεκά­θα­ρος: Τέτοιος τερ­μα­τι­σμός του Μνη­μο­νίου δεν σημαί­νει και έναρξη της ανά­πτυ­ξης. Ακόμη κι αν ορι­σμέ­νοι θέλουν να βαφτί­ζουν ως «δίκαιη ανά­πτυξη» την τεχνητή και βίαιη ανα­δια­νομή που προ­κα­λούν με την υπερ­φο­ρο­λό­γηση των συνεπών φορο­λο­γου­μέ­νων.

Εκτι­μάτε ότι πρέπει να επέλθει πολι­τική αλλαγή στην χώρα; Η Ν.Δ. θα μπο­ρέ­σει να ασκήσει δια­φο­ρε­τικό μίγμα πολι­τι­κής και θα δώσει λύσεις;

Η πολι­τική αλλαγή είναι προ­ϋ­πό­θεση για την επα­νεκ­κί­νηση της Οικο­νο­μίας. Είναι ζητού­μενο για την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων. Αν δεν ήταν, και μάλιστα τόσο κραυ­γα­λέο ζητού­μενο, τότε οι επεν­δυ­τές θα έκαναν ουρά για να έρθουν στην Ελλάδα. Που είναι όμως; Η απά­ντηση βρί­σκε­ται στο ό,τι η χώρα μας δεν στέλνει επαρκή σήματα προόδου. Δεν στέλνει σήματα μιας χώρας με απο­πο­λι­τι­κο­ποι­η­μένη δημόσια διοί­κηση. Δεν απο­δί­δει εικόνα ανε­ξαρ­τη­σίας από την πελα­τειακή άσκηση πολι­τι­κής. Δεν εμπνέει εμπι­στο­σύνη στους πραγ­μα­τι­κούς επεν­δυ­τές.

Τα «καλά λόγια» που δια­φη­μί­ζει η κυβέρ­νηση, για τις ενδο­τι­κού χαρα­κτήρα μεταρ­ρυθ­μί­σεις που έκανε, παρα­χω­ρώ­ντας τη δημόσια περιου­σία για 100 χρόνια σε μια Ανώνυμη Εταιρία ή για την εξό­ντωση της μεσαίας τάξης, δεν σημαί­νουν τίποτε στην πράξη. Να μας ξεφορ­τω­θούν θέλουν οι δανει­στές μας. Ας το πάρουμε χαμπάρι.

Τα «καλά λόγια» έχουν νόημα και ουσία όταν απο­τε­λούν ανα­γνώ­ριση από την ιδιω­τική πρω­το­βου­λία. Από εκεί­νους τους επεν­δυ­τές, δηλαδή, που θέλουν να έλθουν στη χώρα μας επειδή ανα­γνω­ρί­ζουν ότι «δου­λεύει ρολόι», με ανθρώ­πινο δυνα­μικό που έχει όρεξη για δουλειά (προ­φα­νώς επειδή αμεί­βε­ται αντάξια του έργου του), με φορο­λο­γικό και δικα­στικό σύστημα γρήγορο και δίκαιο. Σε μια χώρα που ακόμη ισχύουν capital controls τι είδους επεν­δυ­τές μπορεί να θέλουν να έρθουν; Αγο­ρα­στές γης, ίσως. Αλλά, επενδυτές-παραγωγείς πλούτου, μάλλον απίθανο το βλέπω, υπό τις παρού­σες συν­θή­κες.

Είναι σαφέ­στατο πλέον πως η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πορεύ­ε­ται με μόνη συντε­ταγ­μένη τη θέση της καρέ­κλας των στε­λε­χών της. Οι άνθρω­ποι έχουν αλλάξει επίπεδο. Δεν έχουν απλά κολ­λή­σει στις καρέ­κλες τους. Έχουν κατα­κτή­σει στίγ­ματα θέσης, στη γεό­σφαιρα. Και θρα­σύ­τατα χαρα­κτη­ρί­ζουν πορεία τη στα­σι­μό­τητα. Αυτή τη στα­σι­μό­τητα, μαζί με τα «κολ­λή­ματα» που τη συνο­δεύ­ουν, μια άλλη κυβέρ­νηση θα την αλλάξει. Επειδή, καμιά πολι­τική δύναμη με όραμα προόδου δεν μπορεί να εξτα­σιά­ζε­ται με την αυτο­τα­πεί­νωση. Αυτό, μάλλον, δεν λέγεται και «αξιο­πρέ­πεια»!

Ναι, η Νέα Δημο­κρα­τία με εγγυητή τον Κυριάκο Μητσο­τάκη θα ασκήσει δια­φο­ρε­τικό μίγμα πολι­τι­κής. Γιατί η ΝΔ είναι η πολι­τική έκφραση του μέσου πολίτη. Είναι ο χώρος που αφου­γκρά­ζε­ται, σχε­διά­ζει και αντα­πο­κρί­νε­ται στα αιτή­ματα μιας γνήσια προ­ο­δευ­τι­κής κοι­νω­νίας. Της κοι­νω­νίας που έχει γνώμονα την προκοπή και την μετε­ξέ­λιξή της σε ανώτερα και πλέον αντα­γω­νι­στικά επίπεδα. Επειδή, μόνον έτσι μπορεί να επι­διώ­κε­ται και να δια­σφα­λί­ζε­ται η ευη­με­ρία. Χάρη στην οποία μπορούν να υπάρ­χουν στα­θε­ρές πολι­τι­κές πρό­νοιας για τους πιο αδύ­να­μους συναν­θρώ­πους μας.

Λίγο πριν τις γιορτές, είδαμε ότι χάσαμε τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ και στα υπό­λοιπα νησιά –αφού είχε προη­γη­θεί η Ρόδος. Τελικά, επρό­κειτο για… «θέατρο» αφού όλοι μας έλεγαν ότι κατα­βάλ­λο­νται προ­σπά­θειες μέχρι την τελευ­ταία στιγμή;

Θέατρο; Είστε πολύ επιει­κής! Εκτός και αν για λόγους αβρό­τη­τας θέλετε να απο­δε­χτείτε ως οπερέτα το απρο­κά­λυ­πτο ψέμα. Οι Δωδε­κα­νή­σιοι με γνω­ρί­ζουν καλά. Το γεγονός ότι εκτιμώ την ευγε­νική δημόσια παρου­σία δεν σημαί­νει ότι συγκα­τα­τί­θε­μαι και στο να κρύβω την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Στο θέμα του ΦΠΑ εγκλη­μα­τούν. Κατα­στρέ­φουν τους νησιώ­τες. Απο­δο­μούν τις ευρω­παϊ­κές πολι­τι­κές προ­στα­σίας της νησιω­τι­κό­τη­τας. Διώ­χνουν τους νέους από τα νησιά. Μαρα­ζώ­νουν τον τόπο μας. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί αυτό το μέτρο ήταν το απλό. Μπο­ρούσε να απο­φέ­ρει απο­τε­λέ­σματα με μια κυνική ψήφο. Ενώ το «άλλο μίγμα» που λοι­δο­ρούν θέλει δουλειά. Θέλει προ­σπά­θεια που την αρνού­νται. Θέλει σχέδιο για τον κάθε τόπο, ώστε να ανα­δει­κνύ­ο­νται τα συγκρι­τικά του πλε­ο­νε­κτή­ματα και να κινη­το­ποιεί­ται μια Οικο­νο­μία κινή­τρων από­δο­σης! Δηλαδή, μια οικο­νο­μία με ορατή την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα της φορο­λο­γίας και καθαρή την αίσθηση του κέρδους για τους πολίτες της.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δοκι­μά­ζουν – και στην Οικο­νο­μία – τη συνταγή του διχα­σμού. Γιατί μόνον έτσι ξέρουν να πολι­τεύ­ο­νται. Με κορώνες ταξι­κό­τη­τας. Ανοη­σίες, τον αιώνα μας.

Ο του­ρι­σμός είναι η βασική πηγή χρη­μα­το­δό­τη­σης για τα νησιά μας. Εκτι­μάτε πως θα έπρεπε να προ­ω­θή­σουμε κι άλλες μορφές ανά­πτυ­ξης τις οποίες έχουμε παρα­με­λή­σει στα Δωδε­κά­νησα;

Φυσικά. Ο του­ρι­σμός είναι μια από τις πολλές πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές πηγές. Αλλά, δεν μπορεί να αφορά τους πάντες. Για λόγους που όλοι κατα­νο­ούμε. Και άλλωστε, η μονο­διά­στατη οικο­νο­μία δεν είναι ποτέ ασφαλής.

Ο τόπος μας θα μπο­ρούσε να κερ­δί­σει πολλά από πολλούς τομείς. Και αυτές οι εναλ­λα­κτι­κές θα παρου­σια­στούν επι­σή­μως και από τη Νέα Δημο­κρα­τία. Γιατί, πρέπει να γίνει κατα­νοητό αυτό: μια σοβαρή κυβέρ­νηση οφείλει να προ­τεί­νει σαφώς την πορεία προς το μέλλον. Εμείς δεν υπο­στη­ρί­ζουμε τυχαιό­τη­τες. Θέλουμε δουλειά για όλους. Θέλουμε ανά­πτυξη παντού. Ισο­νο­μία και ευκαι­ρίες για τον καθένα. Αυτή είναι η δίκαιη ανά­πτυξη. Μια κοι­νω­νία ισό­τη­τας στις ευκαι­ρίες. Και όχι μια κοι­νω­νία ταξικών απο­κλει­σμών με κρατική παρέμ­βαση.

Πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σε­ται η υπόθεση με τον νέο εκλο­γικό νόμο; Κάποιοι λένε ότι δεν θα μπο­ρέ­σει να λει­τουρ­γή­σει στην πράξη και θα δημιουρ­γή­σει ελατ­τω­μα­τι­κές κατα­στά­σεις στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση.

Η απλή ανα­λο­γική είναι ένα αμφι­λε­γό­μενο εκλο­γικό σύστημα, ακόμη και για τις πλέον δημο­κρα­τι­κές και προηγ­μέ­νες χώρες. Κατά τη γνώμη μου, απο­μα­κρύ­νει τη δυνα­τό­τητα κυβερ­νη­τι­κού πραγ­μα­τι­σμού. Και στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση θα λει­τουρ­γή­σει δια­λυ­τικά. Υπό την έννοια ότι αντί να ανα­ζη­τού­νται προ­ε­κλο­γι­κές προ­γραμ­μα­τι­κές συνεν­νο­ή­σεις, προς όφελος της κοι­νω­νίας, θα ανα­ζη­τού­νται μετε­κλο­γι­κές – έως και ετε­ρό­κλη­τες – συμ­μα­χίες προς όφελος του θώκου. Σαν να λέμε… μοντέλο συρι­ζα­νε­λί­τικο!

Πολι­τεύ­ε­στε πολλά χρόνια κι έχετε εμπει­ρία τόσο από την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, όσο και στην Βουλή. Θα είστε ξανά υπο­ψή­φιος με το ψηφο­δέλ­τιο της Ν.Δ.;

Πράγ­ματι προ­ερ­χό­με­νος από την τοπική αυτο­διοί­κηση προ­σφέρω με γνώση και ανι­διο­τέ­λεια στον τόπο και την παρά­ταξη. Πολέ­μησα τον λαϊ­κι­σμό των ακραίων μέσα στη Βουλή και με πάθος υπε­ρα­σπί­στηκα τα δίκαια της Δωδε­κα­νή­σου. Είμαι υπε­ρή­φα­νος, που όσο όλοι έδει­χναν εμένα, δεν χάθηκε ο ΦΠΑ στα νησιά και προ­στα­τεύ­θη­καν οι κατα­κτή­σεις της νησιω­τι­κής Ελλάδας. Με αυτές τις περ­γα­μη­νές πολι­τεύ­ο­μαι με τη Νέα Δημο­κρα­τία, τη μεγάλη φιλε­λεύ­θερη παρά­ταξη και βεβαίως είμαι έτοιμος και στην πρώτη γραμμή για να συν­δράμω στον αγώνα του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για να μπει τέλος στον κατή­φορο που έχει πάρει η χώρα και στην επι­στροφή της στην κανο­νι­κό­τητα.