Μετρητά τέλος – Δείτε πώς μπορείτε να κάνετε στο εξής τις αγορές σας

Η μείωση του ορίου συναλ­λα­γών από 1.500 σε 500 ευρώ, πάνω από το οποίο θα πρέπει αυτές να γίνο­νται απο­κλει­στικά με τη χρήση μέσω πλη­ρω­μής με κάρτα ή άλλου μέσου ηλε­κτρο­νι­κής πλη­ρω­μής, προ­βλέ­πε­ται στο πολυ­νο­μο­σχέ­διο που κατα­τέ­θηκε στη Βουλή.

► Αιτιο­λο­γική έκθεση

Άρθρο 69 – Δια­σφά­λιση και έλεγχος συναλ­λα­γών

Καθο­ρί­ζε­ται το πλαίσιο για τη δια­βί­βαση, την επε­ξερ­γα­σία, τη δια­χεί­ριση και τη διάθεση των δεδο­μέ­νων των συναλ­λα­γών. Αρμόδια υπη­ρε­σία ορί­ζε­ται η Γενική Γραμ­μα­τεία Δημο­σίων Εσόδων. Μειώ­νε­ται από 1.500 ευρώ σε 500 ευρώ το ύψος των συναλ­λα­γών μεταξύ κατα­να­λω­τών και επι­χει­ρή­σεων πάνω από το οποίο οι συναλ­λα­γές πραγ­μα­το­ποιού­νται απο­κλει­στικά με τη χρήση μέσων πλη­ρω­μής με κάρτα ή άλλου ηλε­κτρο­νι­κού μέσου πλη­ρω­μής (ενδει­κτικά άλλα όχι περιο­ρι­στικά τρα­πε­ζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογα­ρια­σμού πλη­ρω­μών, χρήση ηλε­κτρο­νι­κού πορ­το­φο­λιού κλπ.). Δεν επι­τρέ­πε­ται εξό­φληση με μετρητά για συναλ­λα­γές μεταξύ κατα­να­λω­τών και επι­χει­ρή­σεων αξίας μεγα­λύ­τε­ρης των 500 ευρώ.

► Διάταξη νόμου

Άρθρο 69 – Δια­σφά­λιση και έλεγχος συναλ­λα­γών

1. Η παρ. 1 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 (Α’ 58), αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«1. Τα υπο­κεί­μενα σε φόρο φυσικά και νομικά πρόσωπα των άρθρων 3 και 45 αντί­στοιχα του ν. 4172/2013 (Α’ 167) υπο­χρε­ού­νται να δια­βι­βά­ζουν ηλε­κτρο­νικά σε βάση δεδο­μέ­νων της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων, τα δεδο­μένα των εκδι­δό­με­νων λογι­στι­κών αρχείων – στοι­χείων, ανε­ξαρ­τή­τως της μεθόδου έκδοσης αυτών».

1. Για συναλ­λα­γές επι­τη­δευ­μα­τιών με άλλους επιτη­δευ­μα­τίες και πρόσωπα που ανα­φέ­ρο­νται στην παρά­γραφο 3 του άρθρου 2 του Κ.Β.Σ. τα δεδο­μένα των φο­ρολο­γι­κών στοι­χείων, που εκδί­δο­νται, δια­βι­βά­ζο­νται η­λεκτρο­νικά σε βάση δεδο­μέ­νων της Γενικής Γραμ­μα­τεί­ας Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των του Υπουρ­γείου Οικο­νομικών. Με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών ορίζε­ται ο χρόνος και η δια­δι­κα­σία στα­δια­κής εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξεων του προη­γού­με­νου εδαφίου με βάση την αξία της συναλ­λα­γής ή τον κύκλο εργα­σιών και οι τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές δια­βί­βα­σης των δεδο­μέ­νων.

2. Η παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«3. Τα φορο­λο­γικά στοι­χεία συνο­λι­κής αξίας πεντα­κο­σίων (500) ευρώ και άνω, που εκδί­δο­νται για πώληση αγαθών ή παροχή υπη­ρε­σιών σε ιδιώτες, εξο­φλού­νται από τους λήπτες τους, αγο­ρα­στές των αγαθών ή των υπη­ρε­σιών, απο­κλει­στι­κώς με τη χρήση μέσων πλη­ρω­μής με κάρτα ή άλλου ηλε­κτρο­νι­κού μέσου πλη­ρω­μής, όπως ενδει­κτικά άλλα όχι περιο­ρι­στικά τρα­πε­ζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογα­ρια­σμού πλη­ρω­μών, χρήση ηλε­κτρο­νι­κού πορ­το­φο­λιού. Δεν επι­τρέ­πε­ται εξό­φληση των στοι­χείων αυτών με μετρητά.»

3. Τα φορο­λο­γικά στοι­χεία συνο­λι­κής αξίας χιλίων πε­ντα­κο­σίων (1.500) ευρώ και άνω, που εκδί­δο­νται για πώ­ληση αγαθών ή παροχή υπη­ρε­σιών σε ιδιώτες, εξοφλού­νται από τους λήπτες τους, αγο­ρα­στές των αγαθών ή των υπη­ρε­σιών, μέσω τρά­πε­ζας, με χρε­ω­στι­κές ή πιστω­τικές κάρτες ή μέσω τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού και με επι­ταγές. Δεν επι­τρέ­πε­ται εξό­φληση των στοι­χείων αυτών με μετρητά. Οι Τρά­πε­ζες δεν επι­τρέ­πε­ται να χρε­ώ­νουν αμοιβές για την κατά­θεση των ποσών αυτών σε τραπεζι­κούς λογα­ρια­σμούς.

3. Η παρ. 6 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

«6. Με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών καθο­ρί­ζο­νται η έκταση εφαρ­μο­γής και οι ειδι­κό­τε­ρες υπο­χρε­ώ­σεις των φορο­λο­γού­με­νων της παρ. 1, οι εξαι­ρέ­σεις, η δια­δι­κα­σία και οι τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές για τη δια­βί­βαση, την ασφά­λεια και την επε­ξερ­γα­σία των δεδο­μέ­νων της παρ. 1, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με τη δια­βί­βασή τους.»

6. Με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών καθο­ρί­ζο­νται ο χρόνος δια­βί­βα­σης των δεδο­μέ­νων των στοι­χείων που ανα­φέ­ρο­νται στην παρά­γραφο 1, ο τρόπος, η δια­δι­κα­σία, η έκταση εφαρ­μο­γής, το όριο της αξίας των στοι­χείων, ο τρόπος επι­βε­βαί­ω­σης, η δια­δι­κα­σία πρό­σβα­σης των πιστο­ποι­η­μέ­νων χρηστών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρ­μογή του άρθρου αυτού και των δια­τά­ξεων του άρθρου 18 παρά­γρα­φος 2 του Κ.Β.Σ..

► Τρο­πο­ποι­ή­σεις στον ΚΦΔ που αφορούν στην υπο­χρέ­ωση και στο πρό­στιμο για τη μη τήρηση των υπο­χρε­ώ­σεων του άρθρου 20 του ν.3842/2010 όπως τρο­πο­ποιεί­ται κατά ανωτέρω:

Άρθρο 73- Τρο­πο­ποί­ηση δια­τά­ξεων του Ν. 4174/2013 (Α’ 170)

1. Στην παρ. 1 του άρθρου 54 του ν. 4174/2013 όπως ισχύει, προ­στί­θε­νται νέες περι­πτώ­σεις ιγ’ και ιδ’, ως εξής:

«ιγ) δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με τις υπο­χρε­ώ­σεις της παρ. 1 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 (Α’ 58).

ιδ) δεν υπο­βά­λει ή υπο­βάλ­λει ανα­κριβή στοι­χεία, ανα­φο­ρικά με τις κατά την παρ. 8 του άρθρου 62 του ν. 4170/2013 υπο­χρε­ώ­σεις του.»

Η παρά­γρα­φος 1 του άρθρου 54 του ΚΦΔ

1. Για καθεμία από τις παρα­κάτω παρα­βά­σεις επι­βάλ­λε­ται πρό­στιμο στον φορο­λο­γού­μενο ή οποιο­δή­ποτε πρόσωπο, εφόσον υπέχει αντί­στοιχη υπο­χρέ­ωση από τον Κώδικα ή τη φορο­λο­γική νομο­θε­σία που ανα­φέ­ρε­ται στο πεδίο εφαρ­μο­γής του:

α) δεν υπο­βάλ­λει ή υπο­βάλ­λει εκπρό­θε­σμα ή υπο­βά­λει ελλιπή δήλωση πλη­ρο­φο­ρια­κού χαρα­κτήρα ή φορο­λο­γική δήλωση από την οποία δεν προ­κύ­πτει φορο­λο­γική υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής φόρου,

β) δεν υπο­βάλ­λει ή υπο­βάλ­λει εκπρό­θε­σμα φορο­λο­γική δήλωση,

γ) δεν υπο­βάλ­λει ή υπο­βά­λει εκπρό­θε­σμα δήλωση παρα­κρά­τη­σης φόρου,

δ) δεν αντα­πο­κρι­θεί σε αίτημα της Φορο­λο­γι­κής Διοί­κη­σης για παροχή πλη­ρο­φο­ριών ή στοι­χείων,

ε) δεν συνερ­γα­στεί στη διάρ­κεια φορο­λο­γι­κού ελέγχου,

στ) δεν γνω­στο­ποι­ή­σει στη Φορο­λο­γική Διοί­κηση το διο­ρι­σμό του φορο­λο­γι­κού εκπρο­σώ­που του,

ζ) δεν προ­βαί­νει σε εγγραφή στο φορο­λο­γικό μητρώο ή εγγρά­φε­ται στο φορο­λο­γικό μητρώο περισ­σό­τε­ρες φορές,

η) δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με τις κατά το άρθρο 13 υπο­χρε­ώ­σεις του.

θ). ………………..

ι) παρα­βιά­ζει ή παρα­ποιεί ή επεμ­βαί­νει κατά οποιον­δή­ποτε τρόπο στη λει­τουρ­γία των φορο­λο­γι­κών ηλε­κτρο­νι­κών μηχα­νι­σμών,

ια) εκδίδει στοι­χεία λια­νι­κής πώλησης χωρίς τη χρήση φορο­λο­γι­κού ηλε­κτρο­νι­κού μηχα­νι­σμού ή από φορο­λο­γικό ηλε­κτρο­νικό μηχα­νι­σμό ο οποίος δεν λει­τουρ­γεί με εγκε­κρι­μέ­νες προ­δια­γρα­φές,

ιβ) εκδίδει δελτία και απο­δεί­ξεις από το Ολο­κλη­ρω­μένο Σύστημα Ελέγχου Εισροών – Εκροών, χωρίς τη χρήση εγκε­κρι­μέ­νου μοντέ­λου μηχα­νι­σμού σήμαν­σης (Ε.Α.Φ.Δ.Σ.Σ.).

ιγ) δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με τις υπο­χρε­ώ­σεις της παρ. 1 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 (Α’ 58).

ιδ) δεν υπο­βά­λει ή υπο­βάλ­λει ανα­κριβή στοι­χεία, ανα­φο­ρικά με τις κατά την παρ. 8 του άρθρου 62 του ν. 4170/2013 υπο­χρε­ώ­σεις του.

2. Η περίπτ. ε’) της παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4174/2013, όπως ισχύει, αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής:

“ε) δύο χιλιά­δες πεντα­κό­σια (2.500) ευρώ, στις περιπτ. ε’, ι, ζ’, η’ και ιδ’ της παρ. 1”

3. Στην περιπτ. Α’ της παρ. 2 του άρθρου 54 του ν. 4174/2013, η φράση «και στ’ της παρα­γρά­φου 1,» αντι­κα­θί­στα­ται με τη φράση «στ’ και ιγ’ της παρα­γρά­φου 1,».

Η παρά­γρα­φος 2 του άρθρου 54 του ΚΦΔ

2. Τα πρό­στιμα για τις παρα­βά­σεις που ανα­φέ­ρο­νται στην παρά­γραφο 1 καθο­ρί­ζο­νται ως εξής:

α) εκατό (100) ευρώ, σε περί­πτωση μη υπο­βο­λής ή εκπρό­θε­σμης υπο­βο­λής σχετικά με την περί­πτωση α’ της παρα­γρά­φου 1 και, στις φορο­λο­γίες κεφα­λαίου, για κάθε παρά­βαση των περι­πτώ­σεων α’, β’, γ’, δ’ στ’ και ιγ’ της παρα­γρά­φου 1,,

β) εκατό (100) ευρώ, για κάθε παρά­βαση των περι­πτώ­σεων β’, γ’ και δ’ της παρα­γρά­φου 1 που ο φορο­λο­γού­με­νος δεν είναι υπό­χρεος τήρησης λογι­στι­κών βιβλίων,

γ) δια­κό­σια πενήντα (250) ευρώ, για κάθε παρά­βαση των περι­πτώ­σεων β’, γ’, δ’ και στ’ της παρα­γρά­φου 1, σε περί­πτωση που ο φορο­λο­γού­με­νος είναι υπό­χρεος τήρησης βιβλίων και στοι­χείων με βάση απλο­ποι­η­μένα λογι­στικά πρότυπα και

δ) πεντα­κό­σια (500) ευρώ, για κάθε παρά­βαση των περι­πτώ­σεων β’, γ’, δ’ και στ’ της παρα­γρά­φου 1, σε περί­πτωση που ο φορο­λο­γού­με­νος είναι υπό­χρεος τήρησης βιβλίων και στοι­χείων με βάση πλήρη λογι­στικά πρότυπα.

ε) δύο χιλιά­δες πεντα­κό­σια (2.500) ευρώ στις περι­πτώ­σεις ε’ και ζ’ και η’ της παρα­γρά­φου 1.

ε) δύο χιλιά­δες πεντα­κό­σια (2.500) ευρώ, στις περιπτ. ε’, ι, ζ’, η’ και ιδ’ της παρ. 1

στ) πεντα­κό­σια (500) ευρώ, ανά φορο­λο­γικό έλεγχο, για παρα­βά­σεις των περι­πτώ­σεων ια’ και ιβ’ της παρα­γρά­φου 1,

ζ) πέντε, δέκα, και είκοσι χιλιά­δες (5.000, 10.000, 20.000) ευρώ, για κάθε παρά­βαση της περί­πτω­σης ι’ της παρα­γρά­φου 1, κατά περί­πτωση και ως εξής: πέντε χιλιά­δες (5.000) ευρώ, όταν υπαί­τιος της παρά­βα­σης είναι ο κάτοχος-χρήστης του φορο­λο­γι­κού ηλε­κτρο­νι­κού μηχα­νι­σμού, δέκα χιλιά­δες (10.000) ευρώ, όταν υπαί­τιος της παρά­βα­σης είναι η επι­χεί­ρηση μετα­πώ­λη­σης ή τεχνι­κής υπο­στή­ρι­ξης και είκοσι χιλιά­δες (20.000) ευρώ σε περί­πτωση που υπαί­τιος της παρά­βα­σης είναι η επι­χεί­ρηση που έχει λάβει έγκριση λογι­σμι­κού (software) και υλι­σμι­κού (hardware) από τα αρμόδια όργανα.

Δεν επι­βάλ­λο­νται τα πρό­στιμα του παρό­ντος άρθρου, όπως ανα­φέ­ρει το Taxheaven, σε περί­πτωση υπο­βο­λής εκπρό­θε­σμης τρο­πο­ποι­η­τι­κής δήλωσης ΦΠΑ ή δήλωσης παρα­κρα­τού­με­νου φόρου, εφόσον η σχετική αρχική δήλωση έχει υπο­βλη­θεί εμπρό­θε­σμα.

Πηγή: real.gr