Επίσκεψη του Συλλόγου Επαρχίας ΑμΕΑ Ρόδου στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κρεμαστής

Τη Τρίτη  26 Νο­εμ­βρί­ου 2024 με αφορ­μή την Πα­γκό­σμια ημέρα Ατό­μων με Ανα­πη­ρία που γιορ­τά­ζε­ται στις 3 Δε­κεμ­βρί­ου, ορ­γα­νώ­θη­κε μια όμορ­φη εκ­δή­λω­ση στο 1ο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Κρε­μα­στής  στην οποία προ­σκλή­θη­κε να συμ­με­τά­σχει  ο Σύλ­λο­γός μας. Με ιδιαί­τε­ρη χαρά αντα­πο­κρι­θή­κα­με στην πρό­σκλη­ση του σχο­λεί­ου. Εκ­παι­δευ­τι­κοί ,  μα­θη­τές  και μα­θή­τριες υπο­δέ­χτη­καν με αν­θρώ­πι­νη ζε­στα­σιά την αντι­προ­σω­πεία του Συλ­λό­γου μας , το Πρό­ε­δρο Φω­νια­δά­κη Πα­να­γιώ­τη, το ταμία Γε­ρό­λυ­μο Φώτη και το εκλε­κτό μέλος Δη­μή­τρη Θαρ­ρε­νό άτομο με  προ­βλή­μα­τα όρα­σης ( εκ γε­νε­τής τυ­φλός),   στην αί­θου­σα πολ­λα­πλών χρή­σε­ων, και συ­ζή­τη­σαν μαζί τους για τα δι­καιώ­μα­τα και τις δυ­να­τό­τη­τες των ατό­μων με ανα­πη­ρία. Μέσα από τα όμορ­φα τρα­γού­δια ,  που μας τρα­γού­δη­σαν οι μα­θη­τές του σχο­λεί­ου, τα σκετς που πα­ρου­σί­α­σαν , και τα όμορ­φα  έργα ζω­γρα­φι­κής που δη­μιούρ­γη­σαν,  κα­τά­φε­ραν και πέ­ρα­σαν το μή­νυ­μα για την απο­δο­χή, τη συ­μπε­ρί­λη­ψη,  τη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα, και την ισο­νο­μία.

Στη συ­νέ­χεια έγινε μια όμορ­φη ανοι­χτή συ­ζή­τη­ση, δε­χτή­κα­με τα ερω­τή­μα­τα και τις απο­ρί­ες των παι­διών,  και απέ­δει­ξαν μέσα από τον αφο­πλι­στι­κό και  μεστό λόγο τους και τις απο­ρί­ες τους,  ότι έχουν τη δύ­να­μη της ανα­τρο­πής, αρκεί να τους προ­σα­να­το­λί­σου­με, να τους ευαι­σθη­το­ποι­ή­σου­με και να τους ακού­σου­με να εκ­φρά­ζο­νται και να δη­μιουρ­γούν διορ­θώ­νο­ντας τα τρωτά των προη­γού­με­νων γε­νιών…

Στο τέλος, έγινε βιω­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, τα παι­διά ήρθαν σε επαφή και χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τα ανα­πη­ρι­κά αμα­ξί­δια, και ει­δι­κά βοη­θή­μα­τα. Με το ει­δι­κό σκάκι για άτομα με προ­βλή­μα­τα όρα­σης,  ο Δη­μή­τρης Θαρ­ρε­νός έπαι­ξε με παι­διά και τους έδει­ξε  πως παί­ζε­ται, έκανε επί­δει­ξη ει­δι­κής εφαρ­μο­γής σε κι­νη­τό τη­λέ­φω­νο την οποία  ο ίδιος επι­νό­η­σε και εξέ­λι­ξε για να βοη­θη­θούν τα άτομα με προ­βλή­μα­τα όρα­σης  και όχι μόνο.  Η εκ­δή­λω­ση έκλει­σε με ωραία μου­σι­κή και τρα­γού­δια που μάς έπαι­ξε με το μπου­ζού­κι του ο Δη­μή­τρης.

Ευ­χα­ρι­στού­με πολύ τη Διεύ­θυν­ση του σχο­λεί­ου, τους εκ­παι­δευ­τι­κούς για τη τόσο ωραία δου­λειά που έκα­ναν για να ετοι­μά­σουν την ωραία αυτή εκ­δή­λω­ση, μα πάνω από όλα ευ­χα­ρι­στού­με τα παι­διά που μας κα­θή­λω­σαν με τις γνώ­σεις που ήδη έχουν ανα­πτύ­ξει σχε­τι­κά με την ανα­πη­ρία του ατό­μου και τη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα,  καθώς και με όλα αυτά τα ωραία που μας πα­ρου­σί­α­σαν.

Θε­ω­ρού­με σκό­πι­μο να γί­νο­νται τέ­τοιες βιω­μα­τι­κές δρά­σεις στα σχο­λεία,  γιατί πι­στεύ­ου­με  ότι η εκ­παί­δευ­ση παί­ζει κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στη δη­μιουρ­γία μιας κοι­νω­νί­ας συ­μπε­ρι­λη­πτι­κής,  ανε­κτι­κής, ανοι­χτής στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα, αλ­λη­λέγ­γυας και υπο­στη­ρι­κτι­κής.