ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μια «γραμμή» που ενώνει: Ταινία για τον αυτισμό από το 1ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Ρόδου και το Ειδικό Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Ρόδου

news room 2 λεπτά ανάγνωση
σινεμα2

Σε μια περίοδο όπου η έννοια της συμπε­ρί­λη­ψης απα­σχο­λεί όλο και περισ­σό­τερο τον δημόσιο διάλογο, μια ομάδα μαθητών επι­λέ­γει να δώσει το δικό της ουσια­στικό στίγμα, όχι με λόγια αλλά με εικόνες.

Η ταινία μικρού μήκους «Η Γραμμή» που δημιουρ­γή­θηκε από το 1ο Πει­ρα­μα­τικό Δημο­τικό Σχολείο Ρόδου σε συνερ­γα­σία με το Ειδικό Πει­ρα­μα­τικό Δημο­τικό Σχολείο Ρόδου, απο­τε­λεί ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα του πως η εκπαι­δευ­τική δια­δι­κα­σία μπορεί να εξε­λι­χθεί σε χώρο δημιουρ­γίας, συνά­ντη­σης και αμοι­βαίας κατα­νό­η­σης.

Στον πυρήνα της ταινίας βρί­σκε­ται ένας απλός αλλά ιδιαί­τερα εύγλωτ­τος συμ­βο­λι­σμός: μια γραμμή. Μια γραμμή που συχνά αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ως όριο και ως δια­χω­ρι­σμό ανάμεσα στο «εμείς» και το «άλλοι». Ωστόσο, μέσα από τη ματιά των παιδιών η γραμμή αυτή μετα­σχη­μα­τί­ζε­ται. Από σύνορο γίνεται σημείο επαφής, από δια­χω­ρι­σμός γίνεται δυνα­τό­τητα σύν­δε­σης.

Η αφήγηση της ταινίας δεν επι­χει­ρεί να δώσει διδα­κτι­κές απα­ντή­σεις. Αντί­θετα προ­τεί­νει μια δια­φο­ρε­τική οπτική: μας καλεί να επα­νε­ξε­τά­σουμε τα όρια που θέτουμε, να ανα­γνω­ρί­σουμε τη μονα­δι­κό­τητα κάθε παιδιού και να αντι­λη­φθούμε τη δια­φο­ρε­τι­κό­τητα όχι ως εμπόδιο, αλλά ως προ­ϋ­πό­θεση για ουσια­στική συνύ­παρξη.

Ιδιαί­τερη σημασία έχει το γεγονός ότι το έργο προ­έ­κυψε μέσα από τη συνερ­γα­σία των ίδιων των μαθητών. Η δημιουρ­γική δια­δι­κα­σία λει­τούρ­γησε ως ένα αυθε­ντικό μαθη­σιακό περι­βάλ­λον, όπου η συμπε­ρί­ληψη δεν περιο­ρί­στηκε σε θεω­ρη­τι­κές ανα­φο­ρές, αλλά βιώθηκε στην πράξη: μέσα από την αλλη­λε­πί­δραση, τη συν-δημιουργία και την καθη­με­ρινή επαφή.

Τα παιδιά, μέσα από αυτή την εμπει­ρία, ανα­δει­κνύ­ουν με τρόπο απλό αλλά ουσια­στικό ότι κάθε άνθρω­πος έχει τον δικό του τρόπο να επι­κοι­νω­νεί, να εκφρά­ζε­ται και να αγαπά. Και ότι η αποδοχή αυτής της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας απο­τε­λεί θεμέλιο για ένα σχολείο και μια κοι­νω­νία πιο δίκαιη και πιο ανθρώ­πινη.

Η «Γραμμή» υπερ­βαί­νει τα όρια μιας μαθη­τι­κής δημιουρ­γίας. Συνιστά μια ήπια αλλά ουσια­στική παρέμ­βαση, που ανα­δει­κνύει τον ρόλο της εκπαί­δευ­σης ως φορέα κοι­νω­νι­κής αλλαγής.

Σε ένα περι­βάλ­λον όπου τα όρια συχνά ανα­πα­ρά­γο­νται, τέτοιες πρω­το­βου­λίες απο­δει­κνύ­ουν ότι μπορούν και να επα­να­προσ­διο­ρι­στούν. Και ίσως το πιο σημα­ντικό: μας υπεν­θυ­μί­ζουν ότι τα παιδιά δεν είναι μόνο απο­δέ­κτες της εκπαι­δευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας, αλλά και φορείς μηνυ­μά­των που αξίζει να ακου­στούν.

Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν υπάρ­χουν «γραμμές».

Το ερώτημα είναι αν είμαστε δια­τε­θει­μέ­νοι να τις ξεπε­ρά­σουμε.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.