Η Ελλάδα των ρεκόρ στον τουρισμό αλλά… χωρίς τους Έλληνες

Με κου­πό­νι λε­ω­φο­ρεί­ου στο χέρι, η Δια­μα­ντού­λα Βα­σι­λεί­ου έφτα­σε στην πα­ρα­λία Αυ­λά­κι, μία ώρα βό­ρεια της Αθή­νας. Στο χέρι της ένα μικρό φο­ρη­τό ψυ­γείο και με­ρι­κά σπι­τι­κά φα­γη­τά. «Ερ­χό­μα­στε εδώ γιατί δεν υπάρ­χουν χρή­μα­τα», είπε. Για τέ­ταρ­τη συ­νε­χό­με­νη χρο­νιά, οι μο­νο­ή­με­ρες εξορ­μή­σεις αντι­κα­θι­στούν τις εβδο­μα­διαί­ες δια­κο­πές.

Η ει­κό­να είναι γνώ­ρι­μη. Χι­λιά­δες Αθη­ναί­οι συμ­με­τεί­χαν σε ορ­γα­νω­μέ­να δρο­μο­λό­για προς κο­ντι­νές πα­ρα­λί­ες, ανα­ζη­τώ­ντας οι­κο­νο­μι­κές λύ­σεις. Την ίδια στιγ­μή, η Ελ­λά­δα με­τα­τρέ­πε­ται σε κο­ρυ­φαίο του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό για τους ξέ­νους: οι αφί­ξεις ανα­μέ­νε­ται να φτά­σουν έως και τε­τρα­πλά­σιες του πλη­θυ­σμού, σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις του κλά­δου.

Ωστό­σο, για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους Έλ­λη­νες, το κό­στος είναι απα­γο­ρευ­τι­κό. Σύμ­φω­να με στοι­χεία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, σχε­δόν οι μισοί πο­λί­τες δεν μπό­ρε­σαν πέ­ρυ­σι να κά­νουν μία εβδο­μά­δα δια­κο­πές, το δεύ­τε­ρο υψη­λό­τε­ρο πο­σο­στό στην ΕΕ μετά τη Ρου­μα­νία. Στην Ιτα­λία το αντί­στοι­χο πο­σο­στό είναι 1 στους 3 και στη Γαλ­λία 1 στους 5.

Οι πο­λυ­τε­λείς resorts σε Μύ­κο­νο, Σα­ντο­ρί­νη και Πάρο έχουν εκτο­πί­σει τα οι­κο­νο­μι­κά κα­τα­λύ­μα­τα που στο πα­ρελ­θόν έκα­ναν προ­σι­τούς αυ­τούς τους προ­ο­ρι­σμούς στις ελ­λη­νι­κές οι­κο­γέ­νειες. Ταυ­τό­χρο­να, όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις πα­ρα­μέ­νουν ανοι­χτές το κα­λο­καί­ρι για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τους ξέ­νους επι­σκέ­πτες, στε­ρώ­ντας από τους ερ­γα­ζό­με­νους την κα­λο­και­ρι­νή άδεια, γρά­φει το Associated Press.

Ο Ιωσήφ Σο­λα­νά­κης, που ερ­γά­ζε­ται με ηλε­κτρι­κό όχημα στην Ακρό­πο­λη, πε­ρι­γρά­φει την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: «Τα χρή­μα­τα που βγάζω το κα­λο­καί­ρι πρέ­πει να με κρα­τή­σουν για όλο τον χει­μώ­να. Θά­λασ­σα βλέπω μόνο όταν μου μένει λίγος χρό­νος».

Τα συν­δι­κά­τα μι­λούν πλέον για «φτώ­χεια δια­κο­πών», φαι­νό­με­νο που εξα­πλώ­νε­ται σε όλη την Ευ­ρώ­πη. Στην Ιτα­λία, οι χρή­στες των social media κα­ταγ­γέλ­λουν τιμές-σοκ: έως και 80 ευρώ για μια ξα­πλώ­στρα και ομπρέ­λα στη Ρι­βιέ­ρα, ενώ στα πο­λυ­τε­λή πα­ρα­λια­κά κλαμπ οι χρε­ώ­σεις φτά­νουν τα εκα­το­ντά­δες ευρώ την ημέρα.

Στην Ελ­λά­δα, οι σκη­νές πα­ρα­πέ­μπουν στη δε­κα­ε­τία του ’80. Οι­κο­γέ­νειες με­τα­φέ­ρουν δικές τους ομπρέ­λες, γε­μί­ζουν τάπερ με φα­γη­τό και επι­λέ­γουν το λε­ω­φο­ρείο αντί για πλοία ή αε­ρο­πλά­να. Σύμ­φω­να με τον Γιώρ­γο Λε­χου­ρί­τη, πρό­ε­δρο του ΙΝΚΑ, ένα εξα­ή­με­ρο τα­ξί­δι σε νησί για μια τε­τρα­με­λή οι­κο­γέ­νεια φτά­νει τα 3.500 ευρώ. «Με μέσο μισθό που δεν ξε­περ­νά τα 1.000 ευρώ και τα ενοί­κια να κα­τα­να­λώ­νουν σχε­δόν τα πάντα, αυτό είναι φτώ­χεια», δη­λώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Την ίδια αγω­νία μοι­ρά­ζο­νται και οι συ­ντα­ξιού­χοι. Ο Νίκος Μαρ­γα­ρί­της, κα­τευ­θυ­νό­με­νος προς το Αυ­λά­κι, σχο­λί­α­σε: «Όποιος έχει δου­λέ­ψει 35 ή 40 χρό­νια πρέ­πει να στη­ρι­χθεί πε­ρισ­σό­τε­ρο. Εγώ δού­λε­ψα 42 χρό­νια. Δεν δι­καιού­μαι κάτι κα­λύ­τε­ρο; Δι­καιού­μαι».

Η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να κα­τα­γρά­φει ιστο­ρι­κά ρεκόρ στον του­ρι­σμό, όμως για ένα με­γά­λο μέρος της κοι­νω­νί­ας οι κα­λο­και­ρι­νές δια­κο­πές έχουν γίνει είδος πο­λυ­τε­λεί­ας.

Πηγ’η: newmoney.gr