Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων για την αποφυλάκιση Φλώρου: Ενεργήσαμε σύμφωνα με τον νόμο

Για αθε­με­λί­ω­τες κατη­γο­ρίες σε βάρος των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών που χορή­γη­σαν την υπό όρους απο­φυ­λά­κιση του Αρι­στείδη Φλώρου, κάνει λόγο σε ανα­κοί­νωσή της η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων.

Η Ένωση Δικα­στών «δείχνει» την πρό­σφατη νομο­θε­τική διάταξη του 2015 με την οποία όπως λένε υπο­χρε­ώ­νο­νται οι ίδιοι, χωρίς τη δυνα­τό­τητα πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, να δια­τάσ­σουν την τυχόν απο­φυ­λά­κιση με όρους ενός κρα­του­μέ­νου, όταν αυτός έχει εκτίσει το 1/5 της ποινής του και έχει βεβαί­ωση από το ΚΕΠΑ για ανα­πη­ρία άνω του 67%.

«Δεν είχαμε καμία άλλη δυνα­τό­τητα παρά να εφαρ­μό­σουμε το νόμο», λένε οι δικα­στές ζητώ­ντας από όσους “οργι­σμέ­νους” ψάχνουν τους υπαί­τιους για τέτοιες απο­φυ­λα­κί­σεις είτε να πιέσουν τη νομο­θε­τική και εκτε­λε­στική εξουσία για αλλαγή της σχε­τι­κής νομο­θε­τι­κής διά­τα­ξης εάν δεν συμ­φω­νούν μ’ αυτήν, είτε να ζητή­σουν διε­ρεύ­νηση του τρόπου χορή­γη­σης των πιστο­ποι­η­τι­κών ανα­πη­ρίας εάν κρίνουν ότι αυτά δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Η Ενωση Δικα­στών σημειώ­νει τέλος ο κρα­τού­με­νος προ­σκό­μισε στο Δικα­στικό Συμ­βού­λιο σχετική βεβαί­ωση του Κέντρου Πιστο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρίας (ΚΕ.Π.Α.) που τον έκρινε ανάπηρο σε ποσοστό 70%.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση

«Η παρα­πλη­ρο­φό­ρηση και οι αθε­με­λί­ω­τες καταγ­γε­λίες σε βάρος των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών που χορή­γη­σαν την υφ’ όρο απόλυση του κατα­δί­κου, Α. Φλώρου, μας υπο­χρε­ώ­νουν να επα­να­λά­βουμε βασικά και αυτο­νό­ητα νομικά αξιώ­ματα, όπως την υπο­χρέ­ωση του Δικαστή να εφαρ­μό­ζει το Νόμο, ανε­ξάρ­τητα από το εάν συμ­φω­νεί ή όχι με αυτόν.

Ο Α. Φλώρος κατα­δι­κά­στηκε για υπε­ξαί­ρεση σε κάθειρξη 21 ετών με απόφαση της Ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης.

Το Δικα­στικό Συμ­βού­λιο κρί­νο­ντας την προη­γού­μενη εβδο­μάδα αίτημά του για υφ’ όρον απόλυση εφάρ­μοσε το άρθρο 110 Α’ του Ποι­νι­κού Κώδικα (όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε με το ν. 4356/2015) το οποίο υπο­χρε­ώ­νει τους Δικα­στές -χωρίς τη δυνα­τό­τητα διε­ξα­γω­γής πραγματογνωμοσύνης- να δια­τά­ξουν την υφ’ όρο απόλυση, εάν δια­πι­στώ­νε­ται ο με ευερ­γε­τικό τρόπο υπο­λο­γι­σμός του 1/5 της ποινής και η ανα­πη­ρία του κατα­δί­κου σε ποσοστό άνω του 67% από βεβαί­ωση του ΚΕ.Π.Α. καθι­στώ­ντας τους δύο αυτούς παρά­γο­ντες αμάχητα τεκ­μή­ρια για την υπαγωγή στη ρύθμιση.

Στην προ­κει­μένη περί­πτωση ο κρα­τού­με­νος προ­σκό­μισε στο Δικα­στικό Συμ­βού­λιο σχετική βεβαί­ωση του Κέντρου Πιστο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρίας (ΚΕ.Π.Α.) που τον έκρινε ανάπηρο σε ποσοστό 70%.

Επο­μέ­νως δεν υπήρχε καμία άλλη δυνα­τό­τητα για το Συμ­βού­λιο από την απόλυση του κατα­δί­κου.

Όσοι “οργι­σμέ­νοι” ψάχνουν τους υπαί­τιους για τέτοιες απο­φυ­λα­κί­σεις έχουν τη δυνα­τό­τητα είτε να πιέσουν τη νομο­θε­τική και εκτε­λε­στική εξουσία για αλλαγή της σχε­τι­κής νομο­θε­τι­κής διά­τα­ξης εάν δεν συμ­φω­νούν μ’ αυτήν, είτε να ζητή­σουν διε­ρεύ­νηση του τρόπου χορή­γη­σης των πιστο­ποι­η­τι­κών ανα­πη­ρίας εάν κρίνουν ότι αυτά δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Ξεπερ­νάει όμως κάθε όριο φαρι­σαϊ­σμού και υπο­κρι­σίας να καταγ­γέλ­λο­νται από θεσμι­κούς φορείς αυτοί που εφάρ­μο­σαν το Νόμο ενερ­γώ­ντας σύμφωνα με τη συνταγ­μα­τική τους απο­στολή!

Η εποχή που Δικα­στές και Εισαγ­γε­λείς έπαιζαν το ρόλο της “Ιφι­γέ­νειας” σιω­πώ­ντας σε τέτοιες προ­κλή­σεις, έχει πλέον περάσει».