Είμαστε συνυπεύθυνοι ή όχι;

Του δι­κη­γό­ρου Κ. Σαρή

Στο ρη­το­ρι­κό αυτό ερώ­τη­μα χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη δη­λώ­νω ναι δεν είναι νοητό να χα­θούν τόσες αν­θρώ­πι­νες ζωές και ο κα­θέ­νας από μας εκτός από την θλίψη και τον πόνο τον οποίο νιώ­θει μέσα του, να μην διε­ρω­τά­ται πώς και γιατί συ­νέ­βη η βι­βλι­κή πράγ­μα­τι συμ­φο­ρά πρώ­τι­στα της απώ­λειας της ζωής τόσων αν­θρώ­πων και δευ­τε­ρευό­ντως της κα­τα­στρο­φής του πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

Διά­βα­σα ότι δεν εί­χα­με τα κα­τάλ­λη­λα δα­σο­πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα για να σπεύ­σουν άμεσα στην κα­τά­σβε­ση, ούτε και έχου­με τον απαι­τού­με­νο αριθ­μό πυ­ρο­σβε­στών ώστε να επέμ­βουν άμεσα με τις λι­γό­τε­ρες δυ­να­τές κα­τα­στρο­φές.

Το ίδιο φαι­νό­με­νο είχε πα­ρα­τη­ρη­θεί και το 2007 άλλα και πάλιν δεν δι­δα­χθή­κα­με από τα πα­θή­μα­τα μας και τις συμ­φο­ρές που μας βρί­σκουν.

Πα­ρό­μοιο φαι­νό­με­νο απώ­λειας ζωής αν­θρώ­πων και κα­τα­στρο­φής πε­ριου­σιών είχε συμ­βεί στην Μά­ντρα Ατ­τι­κής και επα­να­λή­φθη­κε και φέτος ευ­τυ­χώς σε μι­κρό­τε­ρη κλί­μα­κα.

Διε­ρω­τώ­μαι όμως ποια είναι τα κα­θή­κο­ντα και οι αρ­μο­διό­τη­τες του Υπουρ­γού Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη. Διότι απ’ ότι δια­πι­στώ­νει ο κα­θέ­νας μας, ο πο­λί­της δεν προ­στα­τεύ­ε­ται από τα φαι­νό­με­να βίας που συχνά πυκνά εκ­δη­λώ­νο­νται κυ­ρί­ως στην Αθήνα από τους αντιε­ξου­σια­στι­κούς χώ­ρους.

Του­λά­χι­στον δεν θα έπρε­πε να φρο­ντί­σει για την προ­στα­σία της αν­θρώ­πι­νης ζωής και κατ’ επέ­κτα­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος μέσα στο οποίο ζει και ανα­πτύσ­σε­ται ο άν­θρω­πος; Όταν μά­λι­στα αυτό απο­τε­λεί και συ­νταγ­μα­τι­κή επι­τα­γή;

Και αφού δεν το έπρα­ξε δεν έχει δια­πρά­ξει δια πα­ρα­λεί­ψε­ως τα αδι­κή­μα­τα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας εξ’ αμε­λεί­ας, ως και της κα­τα­στρο­φής του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος; Διότι είχε την νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση να ενερ­γή­σει τα δέ­ο­ντα, παρά ταύτα πα­ρέ­λει­ψε διότι εν­δε­χό­με­να πί­στευε ότι δεν θα επερ­χό­ταν το απο­τέ­λε­σμα αυτό. Θέλω να πι­στεύω ότι η Ει­σαγ­γε­λι­κή Αρχή δεν θα πρέ­πει να δε­χθεί μοι­ρο­λα­τρι­κά την συμ­φο­ρά αυτή και θα πρέ­πει να διε­ρευ­νή­σει ποιος είναι ο αρ­μό­διος, ο οποί­ος πα­ρέ­λει­ψε να λάβει όλα τα απα­ραί­τη­τα μέτρα για να μην χα­θούν τόσες αν­θρώ­πι­νες ζωές και να βυ­θι­στεί η χώρα μας στο βαρύ αυτό πέν­θος. Να μου πείτε ότι οι Υπουρ­γοί για τις πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις τους έχουν ει­δι­κή δω­σι­δι­κία, όμως ποιος είναι εκεί­νος που από την Βουλή θα ξε­κι­νή­σει πα­ρό­μοια δια­δι­κα­σία, η οποία ορί­ζε­ται από το Σύ­νταγ­μα;

Διά­βα­σα επί­σης ότι η Αξιω­μα­τι­κή Αντι­πο­λί­τευ­ση κα­τη­γό­ρη­σε την Κυ­βέρ­νη­ση για ανι­κα­νό­τη­τα. Όμως η Κυ­βέρ­νη­ση δεν ήλθε στην εξου­σία εξ’ ου­ρα­νού, αλλά με την ψήφο του Ελ­λη­νι­κού Λαού. Επο­μέ­νως αν κά­ποιους πρέ­πει να κα­τη­γο­ρεί δεν είναι την Κυ­βέρ­νη­ση, αλλά τους ψη­φο­φό­ρους, δη­λα­δή τους πο­λί­τες οι οποί­οι την εφή­φι­σαν. Αλλά τους ψη­φο­φό­ρους όλοι τους έχου­με ανά­γκη, επο­μέ­νως κάτω τα χέρια από τους ψη­φο­φό­ρους.

Πε­ραι­τέ­ρω διά­βα­σα εκτός από την έκ­φρα­ση των συλ­λυ­πη­τη­ρί­ων προς τις οι­κο­γέ­νειες των θυ­μά­των, ότι η Κυ­βέρ­νη­ση ανέ­στει­λε την γιορ­τή για την απο­κα­τά­στα­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας στην χώρα μας. Δεν νο­μί­ζω ότι έκανε και καμία σπου­δαία πα­ρα­χώ­ρη­ση, διότι άλλοι ήταν που αγω­νί­στη­καν για να επέλ­θει στην χώρα μας η δη­μο­κρα­τι­κή ομα­λό­τη­τα. Ομα­λό­τη­τα όμως ση­μαί­νει ότι οι θε­σμοί θα πρέ­πει να λει­τουρ­γούν προς όλες τις κα­τευ­θύν­σεις ακόμα και προς τους υμε­τέ­ρους, χωρίς καμία απο­λύ­τως διά­κρι­ση.

Θα πε­ρί­με­νε δε κα­νείς ότι κά­ποιος τέλος πά­ντων από τους ιθύ­νο­ντες θα είχε την ευαι­σθη­σία να ανα­γνω­ρί­σει σφάλ­μα­τα και πα­ρα­λεί­ψεις για την ανεί­πω­τη αυτή τρα­γω­δία και να πα­ραι­τη­θεί από την θέση του. Αντί­θε­τα προ­κα­λεί πράγ­μα­τι συ­γκί­νη­ση η κι­νη­το­ποί­η­ση πλή­θους συ­ναν­θρώ­πων μας να εκ­φρά­σουν την ηθική και υλική συ­μπα­ρά­στα­ση τους στο τρα­γι­κό αυτό γε­γο­νός που προη­γού­με­νο δεν έχει.

Του­λά­χι­στον να κι­νη­θεί η δια­δι­κα­σία και να κλη­θεί ο Υπεύ­θυ­νος ή οι Υπεύ­θυ­νοι και να απο­λο­γη­θούν και να λο­γο­δο­τή­σουν, για ποιο λόγο δεν έλα­βαν όλα τα απα­ραί­τη­τα μέτρα, ούτως ώστε οι συ­νέ­πειες μιας πυρ­κα­γιάς να μην ήταν τόσο κα­τα­στρο­φι­κές με την απώ­λεια των 80 πε­ρί­που μέχρι σή­με­ρα αν­θρώ­πων, με­τα­ξύ των οποί­ων και παι­διά, όπως προς το παρόν εκτι­μά­ται, επ’ αυτού όμως ίδω­μεν.

Ή μήπως θα πρέ­πει εδώ να πούμε ότι της χώρας ημών εμπι­πρα­μέ­νης οι ιθύ­νο­ντες κα­θεύ­δου­σιν;