Κυβέρνηση ειδικού σκοπού Απομακρύνονται οι εκλογές και το ξεκαθάρισμα στον ΣΥΡΙΖΑ

Το πολι­τικό τέχνα­σμα που θα του επι­τρέ­ψει να μην ταράξει – σε αυτή τη φάση του­λά­χι­στον – τα νερά στο πεδίο της ενδο­κομ­μα­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης και να στραφεί στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας ανα­ζη­τεί ο Αλ. Τσίπρας. Ως επι­κε­φα­λής πλέον μιας κυβέρ­νη­σης που στέ­κε­ται και νομο­θε­τεί με την ανοχή της αντι­πο­λί­τευ­σης και έχοντας απέ­να­ντί του στις κρί­σι­μες επι­λο­γές μια μεγάλη μερίδα του κόμ­μα­τός του, ο Πρω­θυ­πουρ­γός δέχεται πολ­λα­πλές ειση­γή­σεις.

Σε περί­πτωση που, όπως κάποιες πλη­ρο­φο­ρίες συγκλί­νουν, υιο­θε­τή­σει ορι­στικά την πρόταση της «δημιουρ­γι­κής αδρά­νειας» στα εσω­κομ­μα­τικά, το σενάριο των εκλογών εξα­σθε­νεί και αρχίζει να μελε­τά­ται η διέ­ξο­δος με μία κυβέρ­νηση «ειδικού σκοπού».

Αλλαγές προ­σώ­πων και συνεν­νό­ηση

Σύμφωνα με τα όσα ο κ. Τσίπρας άφησε να εννοη­θούν στη συζή­τηση που είχε με τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς κατά το γεύμα που παρέ­θεσε την Παρα­σκευή ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Πρ. Παυ­λό­που­λος, οι εκλογές δεν είναι στα σχέδιά του. Κατά πλη­ρο­φο­ρίες, ο Πρω­θυ­πουρ­γός είπε ότι βασικό του μέλημα είναι η ολο­κλή­ρωση της συμ­φω­νίας έως τις 18 Αυγού­στου και εν συνε­χεία η προ­ώ­θηση των επό­με­νων ανα­γκαίων νομο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σεων. Ανέφερε δε και ότι χωρίς συμ­φω­νία για το χρέος δεν υπάρχει βάση για τη διε­ξα­γωγή εκλογών τους επό­με­νους μήνες.

Κατά την άποψη κοι­νο­βου­λευ­τι­κών στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ, αφότου γίνουν οι όποιες συζη­τή­σεις σε κομ­μα­τικά όργανα, το βήμα που θα πρέπει να ανα­μέ­νε­ται είναι ο σχη­μα­τι­σμός μιας κυβέρ­νη­σης ειδικού σκοπού, πιθα­νό­τατα με τον κ. Τσίπρα επι­κε­φα­λής, με διευ­ρυ­μένη όμως πολι­τική νομι­μο­ποί­ηση και στήριξη από τη Βουλή και με συμ­με­τοχή μη πολι­τι­κών προ­σώ­πων, χωρίς κομ­μα­τική ιδιό­τητα.

Κατά τις ίδιες πηγές, που έχουν δια­τυ­πώ­σει και σχε­τι­κές ειση­γή­σεις, κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό έπειτα από δια­βού­λευση με τα άλλα κόμματα, τα οποία υπό όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν φαί­νο­νται αντί­θετα με ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο, ειδικώς δε το Ποτάμι και το ΠαΣοΚ, χωρίς να είναι βέβαιο ότι η ΝΔ θα ήταν αρνη­τική. Ο χρο­νι­κός ορί­ζο­ντας μιας τέτοιας κυβέρ­νη­σης φθάνει ως τις αρχές του 2016.

Από συνο­μι­λη­τές του κ. Τσίπρα πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι ο Πρω­θυ­πουρ­γός τείνει να επι­λέ­ξει σε αυτή τη φάση την αποφυγή της σύγκρου­σης με τον Π. Λαφα­ζάνη και τους δια­φω­νού­ντες.

Υπό την ασφυ­κτική πίεση των προ­βλη­μά­των της οικο­νο­μίας και της χώρας, ο κ. Τσίπρας βρέθηκε προς στιγμήν τις προη­γού­με­νες ημέρες μπροστά στο δίλημμα: σύγκρουση μέχρις εσχάτων με την αρι­στερή «ορθο­δο­ξία» του ΣΥΡΙΖΑ ή μετά­θεση όλων των απο­φά­σεων αυτού του τύπου στο μέλλον και συνέ­χιση στη γνωστή τροχιά, παράλ­ληλα με τους δια­φω­νού­ντες και επι­κα­λού­με­νος την (παρελ­κυ­στική σε μεγάλο βαθμό) ιδιο­μορ­φία του κόμ­μα­τος; Καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές δια­βε­βαιώ­νουν ότι ο κ. Τσίπρας μελετά σοβαρά τη δεύτερη δυνα­τό­τητα. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ο κ. Τσίπρας δέχθηκε πιε­στι­κές ειση­γή­σεις (ειδικώς μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση του «σχεδίου της δραχμής») να προ­χω­ρή­σει σε «διοι­κη­τι­κού τύπου» μέτρα και δια­γρα­φές και να μη διστά­σει ακόμη και μπροστά στο ενδε­χό­μενο της διά­σπα­σης του κόμ­μα­τος. Τέτοιες ειση­γή­σεις δια­τύ­πω­σαν, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, κατά κύριο λόγο οι υπουρ­γοί Εσω­τε­ρι­κών Ν. Βούτσης και Παι­δείας Αρ. Μπαλτάς.

Το σχέδιο θα περιε­λάμ­βανε ταχεία δρο­μο­λό­γηση εσω­κομ­μα­τι­κών δια­δι­κα­σιών και ενδε­χο­μέ­νως ένα «δια­ζευ­κτή­ριο» συνέ­δριο στις αρχές του φθι­νο­πώ­ρου, ενώ στη συνέ­χεια η χώρα θα οδη­γού­νταν στις κάλπες προ­κει­μέ­νου να επι­σφρα­γι­στεί με την ψήφο των πολιτών η «λύση» στα εσω­κομ­μα­τικά προ­βλή­ματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι ακόμη και αν συγκλη­θούν κομ­μα­τικά όργανα τις επό­με­νες εβδο­μά­δες (κάτι που παρα­μέ­νει αβέβαιο), δεν θα προ­βλέ­πο­νται ψηφο­φο­ρίες, παρά μόνο τοπο­θε­τή­σεις για τα νέα δεδο­μένα, ούτως ώστε να επι­βε­βαιω­θεί η ιδιορ­ρυθ­μία στη λει­τουρ­γία του ΣΥΡΙΖΑ: ο καθένας μπορεί να δια­φω­νεί με δογ­μα­τική επιμονή σε κεντρι­κές απο­φά­σεις, όμως από τη στιγμή που η δια­φω­νία εκφρά­ζε­ται και εκδη­λώ­νε­ται, όλοι είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι και συνε­χί­ζουν τις ασύμ­πτω­τες πορείες τους…

Η Αρι­στερή Πλατ­φόρμα μετά την από­σχισή της από την κυβέρ­νηση και τη δια­φω­νία της με την κυβερ­νη­τική γραμμή φαί­νε­ται πως κατα­φεύ­γει πλέον στην τακτική που ακο­λού­θησε και προ­ε­κλο­γικά: έπειτα από την «παρ’ ολίγον ρήξη» οι τόνοι πέφτουν.

Το μυστικό της επι­χο­ρή­γη­σης

Σημειω­τέον ότι συνερ­γά­τες του Πρω­θυ­πουρ­γού έχουν ήδη σπεύσει να διευ­κρι­νί­σουν ότι σε περί­πτωση μετω­πι­κής σύγκρου­σης και διά­σπα­σης του ΣΥΡΙΖΑ θα ανα­κύ­ψει το φλέγον ζήτημα της μοι­ρα­σιάς της κρα­τι­κής επι­χο­ρή­γη­σης. Κατά τις ίδιες πηγές, η κατα­νομή σε μια τέτοια περί­πτωση θα μπο­ρούσε να γίνει μόνο με έναν τρόπο: βάσει της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ισχύος, συνεπώς η μερίδα του λέοντος θα παρέ­μενε στην ομάδα που δια­τη­ρεί­ται συντε­ταγ­μένη πίσω από τον κ. Τσίπρα.

Στελέχη της Πλατ­φόρ­μας φέρο­νταν πάντως δια­τε­θει­μένα να διεκ­δι­κή­σουν χρη­μα­το­δό­τηση με βάση τους εσω­κομ­μα­τι­κούς συσχε­τι­σμούς, οι οποίοι θεωρούν ότι τους ευνοούν – εξ ου και επι­θυ­μούν σύγκληση οργάνων ή ακόμη και συνε­δρίου.

Στροφή στη δια­κυ­βέρ­νηση

Το «Ρεύμα της διεύ­ρυν­σης»

Στο πλαίσιο της απο­φυ­γής του ενδο­κομ­μα­τι­κού δρά­μα­τος και των εκλογών, την έντονη ανη­συ­χία τους έχουν εκφρά­σει στον κ. Τσίπρα διάφορα πρόσωπα και συνο­μι­λη­τές του. Μεταξύ αυτών ο αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Αλ. Μητρό­που­λος, ο οποίος εκπρο­σω­πώ­ντας το λεγό­μενο «Ρεύμα της διεύ­ρυν­σης», έχει προ­τεί­νει στον κ. Τσίπρα την ανάληψη πρω­το­βου­λίας για την απο­κλι­μά­κωση της έντασης και τη στροφή προς τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η συγκε­κρι­μένη μερίδα στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία δρουν σε πολλά επίπεδα, έστω κι αν δεν εκπρο­σω­πού­νται στην Πολι­τική Γραμ­μα­τεία ή άλλα όργανα, έχουν κατα­στή­σει σαφές ότι αν δεν υπάρ­ξουν ανά­λο­γες ενέρ­γειες από την ηγεσία της κυβέρ­νη­σης και του κόμ­μα­τος, ανα­μέ­νε­ται να θέσουν εμφα­τικά το ζήτημα εντός του καλο­και­ριού σε μια σειρά δικών τους συνε­δριά­σεων και συν­δια­σκέ­ψεων. Κατά την κυρί­αρχη άποψη αυτής της τάσης, η συγκυ­ρία επι­τάσ­σει την υπέρ­βαση του «δυϊσμού» του ΣΥΡΙΖΑ και τη στροφή στη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας, με τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης ειδικής απο­στο­λής με συμ­με­τοχή προ­σώ­πων κύρους και όχι ανα­γκα­στικά πολι­τι­κών.

Σε δια­φο­ρε­τικό επίπεδο ο υπουρ­γός ανα­πλη­ρω­τής Προ­στα­σίας του Πολίτη, Ι. Πανού­σης, έχοντας πάρει σαφώς απο­στά­σεις από τις αρι­στε­ρί­στι­κες ανα­ζη­τή­σεις, σημειώ­νει με κάθε ευκαι­ρία την κρι­σι­μό­τητα της περιό­δου. Σε παρέμ­βασή του την Παρα­σκευή ανέφερε μεταξύ των άλλων ότι οι δια­φω­νού­ντες στον ΣΥΡΙΖΑ και το γεγονός ότι ο αριθμός όσων κατα­ψη­φί­ζουν νομο­σχέ­δια είναι ίδιος, «σημαί­νει πως έχεις έναν συγκρο­τη­μένο πυρήνα και αυτό δεν αλλάζει». Προ­σέ­θεσε δε ως προς το ενδε­χό­μενο εκλογών: «Εξι μήνες ένα πολύ μεγάλο μέρος της κυβέρ­νη­σης δια­πραγ­μα­τευό­ταν ενώ δεν όφειλε να δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται, όφειλε να δου­λεύει, να κυβερ­νάει. Δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νταν και άνθρω­ποι οι οποίοι ήταν αναρ­μό­διοι σε αυτόν τον τομέα. Τώρα αν τρεις μήνες έχουμε αυτό το μετέωρο βήμα, πάμε σε εκλογές τον Σεπτέμ­βρη, στην ουσία έχεις εννιά μήνες που μια κυβέρ­νηση δεν έχει δείξει τι είναι αρι­στερό».

Το ΒΗΜΑ