Μητσοτάκης για Ταμείο Ανάκαμψης: Να καταστεί μόνιμο χρηματοδοτικό εργαλείο

Την ανά­γκη το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης να κα­τα­στεί «ένας στα­θε­ρός, ένας μό­νι­μος θε­σμός, ένα μό­νι­μο χρη­μα­το­δο­τι­κό ερ­γα­λείο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης» επε­σή­μα­νε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης κατά συ­νά­ντη­σή του στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου με τον Πρό­ε­δρο του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου Ντα­βίντ Σα­σό­λι, τασ­σό­με­νος υπέρ ανά­λο­γης πρό­τα­σης που έκανε ο ίδιος ο Σα­σό­λι.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης υπο­γράμ­μι­σε ότι αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει ότι τα κράτη-μέλη θα αξιο­ποι­ή­σουν τους πό­ρους του Τα­μεί­ου προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση.

«Απά­ντη­ση στις προ­κλή­σεις της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, κα­τα­πο­λέ­μη­ση των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των με κοι­νω­νι­κή φρο­ντί­δα, ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός, εκ­παί­δευ­ση και κα­τάρ­τι­ση της νέας γε­νιάς. Αυτές θα είναι οι προ­κλή­σεις που θα κλη­θού­με από κοι­νού να αντι­με­τω­πί­σου­με τα επό­με­να χρό­νια καθώς η παν­δη­μία πια στα­δια­κά υπο­χω­ρεί σε όλες τις Ευ­ρω­παϊ­κές χώρες» είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­σθε­σε: « Ο αγώ­νας -και θα κλεί­σω με αυτό- για την εμ­βά­θυν­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας, τη διεύ­ρυν­ση των δι­καιω­μά­των και την πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­ση του λαϊ­κι­σμού, είναι ένας αγώ­νας κοι­νός και συν­δέ­ε­ται και με την καλ­λιέρ­γεια αυτού που απο­κα­λού­με: Κοι­νού Ευ­ρω­παϊ­κού Τρό­που Ζωής. Με μία φράση δική σου, την οποία βρήκα εξαι­ρε­τι­κά εύ­στο­χη: την πο­λι­τι­στι­κή ανα­γέν­νη­ση της οι­κο­νο­μί­ας».

Πα­ράλ­λη­λα ο πρω­θυ­πουρ­γός έστει­λε μή­νυ­μα στην Τουρ­κία το­νί­ζο­ντας ότι δεν γί­νε­ται να χρη­σι­μο­ποιού­νται οι πρό­σφυ­γες και οι με­τα­νά­στες ως πιό­νια “σε ένα με­γά­λο γε­ω­πο­λι­τι­κό παι­χνί­δι”.

Από την πλευ­ρά του ο Ντα­βίντ Σα­σό­λι είπε ότι η παν­δη­μία έφερε στο προ­σκή­νιο και το θέμα της επαρ­κούς λει­τουρ­γί­ας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, το οποίο όπως είπε πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί με ρε­α­λι­σμό, και όχι με ιδε­ο­λο­γία.

Τό­νι­σε ότι οι πε­ρι­στά­σεις, σή­με­ρα, δεί­χνουν ότι η λει­τουρ­γία της Ευ­ρώ­πης πρέ­πει να είναι πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή και πρό­σθε­σε ότι οι δε­κα­πέ­ντε αυτοί μήνες που προη­γή­θη­καν “μας δί­δα­ξαν πολλά, μας έδω­σαν πολλά μα­θή­μα­τα. Μας δί­δα­ξαν ότι χρειά­ζε­ται να δρο­μο­λο­γή­σου­με σε πιο σω­στές βά­σεις κά­ποιους ευ­ρω­παϊ­κούς μη­χα­νι­σμούς”.

Σύμ­φω­να με τον κ.Σα­σό­λι “μας δί­δα­ξαν ότι χρειά­ζε­ται να ερ­γα­στού­με γύρω από κοινά ερ­γα­λεία. Μας δί­δα­ξαν, επί­σης, ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση δεν είναι μόνο οι θε­σμοί των Βρυ­ξελ­λών αλλά και οι εθνι­κοί θε­σμοί. Πρέ­πει να μειώ­σου­με τις απο­στά­σεις ανά­με­σα στις Βρυ­ξέλ­λες και τις πρω­τεύ­ου­σες των χωρών μας”.

Στη συ­νά­ντη­ση συμ­με­τεί­χαν από ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, Μιλ­τιά­δης Βαρ­βι­τσιώ­της, ο Γ΄ Γε­νι­κός Διευ­θυ­ντής ΥΠΕΞ, Πρέ­σβης Λε­ω­νί­δας Ρο­κα­νάς, η Διευ­θύ­ντρια Δι­πλω­μα­τι­κού Γρα­φεί­ου του Πρω­θυ­πουρ­γού, Πρέ­σβης Ελένη Σου­ρα­νή και ο Μό­νι­μος Αντι­πρό­σω­πος της Ελ­λά­δος στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, Πρέ­σβης Ιω­άν­νης Βράι­λας.

Ανα­λυ­τι­κά οι δη­λώ­σεις των Κυρ. Μη­τσο­τά­κη και Ντ. Σα­σό­λι έχουν ως εξής:

Κ. Μη­τσο­τά­κης: Κύριε Πρό­ε­δρε, αγα­πη­τέ David, κα­λω­σό­ρι­σες στην Αθήνα και ως εκλεγ­μέ­νος Πρό­ε­δρος του δη­μο­κρα­τι­κό­τε­ρου θε­σμού της Ευ­ρώ­πης και είμαι σί­γου­ρος ότι θα αι­σθά­νε­σαι πάρα πολύ άνετα στην πόλη στην οποία γεν­νή­θη­κε η Δη­μο­κρα­τία. Και βέ­βαια, η πα­ρου­σία σου στις εκ­δη­λώ­σεις για τα 40 χρό­νια από την έντα­ξη της χώρας μου στην Ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια είναι κάτι το οποίο τιμά όλους τους Έλ­λη­νες. Είναι μία ευ­και­ρία ανα­στο­χα­σμού της ως τώρα πο­ρεί­ας μας αλλά και ορα­μα­τι­σμού για τις προ­ο­πτι­κές που ανοί­γει το αύριο. ‘Αλ­λω­στε είναι μία ευ­τυ­χής συ­γκυ­ρία της ιστο­ρί­ας αυτή που θέλει την Ελ­λά­δα και το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο να συμ­βα­δί­ζουν αυτές τις τέσ­σε­ρις δε­κα­ε­τί­ες. Γιατί η υπο­γρα­φή της Συν­θή­κης των Αθη­νών συ­νέ­πε­σε με τις πρώ­τες ευ­ρω­ε­κλο­γές, καθώς όπως ίσως δεν το γνω­ρί­ζουν ή δεν τον θυ­μού­νται πολ­λοί, πα­λαιό­τε­ρα οι ευ­ρω­βου­λευ­τές δεν εκλέ­γο­νταν αλλά ορί­ζο­νταν από τα κράτη-μέλη. Βέ­βαια, η πο­ρεία της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρώ­πη συν­δυά­στη­κε με τη στα­δια­κή εν­δυ­νά­μω­ση του ρόλου του πιο αντι­προ­σω­πευ­τι­κού ορ­γά­νου της Ένω­σης. Ένας ρόλος που αξί­ζει να ενι­σχυ­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρο, διότι όπως συ­ζη­τά­με εξάλ­λου και σε κάθε Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής, το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο πρω­τα­γω­νι­στεί σε όλες τις με­γά­λες κοι­νο­τι­κές τομές που έχουν συ­ντε­λε­στεί: από την κοινή άμυνα στην παν­δη­μία, τους εμ­βο­λια­σμούς, το ενιαίο πι­στο­ποι­η­τι­κό COVID-19, μέχρι φυ­σι­κά την εμ­βλη­μα­τι­κή πρω­το­βου­λία, την κα­θιέ­ρω­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης. Και, μά­λι­στα, διά­βα­σα με πολύ με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον σε συ­νέ­ντευ­ξη που έδω­σες, σή­με­ρα, σε με­γά­λη κα­θη­με­ρι­νή ελ­λη­νι­κή εφη­με­ρί­δα, τις σκέ­ψεις σου, οι οποί­ες είναι και δικές μας σκέ­ψεις για την εν­δε­χό­με­νη δυ­να­τό­τη­τα το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης να κα­τα­στεί ένας στα­θε­ρός, ένας μό­νι­μος θε­σμός, ένα μό­νι­μο χρη­μα­το­δο­τι­κό ερ­γα­λείο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Αλλά αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει φυ­σι­κά -όπως σωστά είπες- ότι τα κράτη-μέλη θα αξιο­ποι­ή­σουν τους πό­ρους του Τα­μεί­ου προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Απά­ντη­ση στις προ­κλή­σεις της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, κα­τα­πο­λέ­μη­ση των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των με κοι­νω­νι­κή φρο­ντί­δα, ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός, εκ­παί­δευ­ση και κα­τάρ­τι­ση της νέας γε­νιάς. Αυτές θα είναι οι προ­κλή­σεις που θα κλη­θού­με από κοι­νού να αντι­με­τω­πί­σου­με τα επό­με­να χρό­νια καθώς η παν­δη­μία πια στα­δια­κά υπο­χω­ρεί σε όλες τις Ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Ο αγώ­νας -και θα κλεί­σω με αυτό- για την εμ­βά­θυν­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας, τη διεύ­ρυν­ση των δι­καιω­μά­των και την πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­ση του λαϊ­κι­σμού, είναι ένας αγώ­νας κοι­νός και συν­δέ­ε­ται και με την καλ­λιέρ­γεια αυτού που απο­κα­λού­με: Κοι­νού Ευ­ρω­παϊ­κού Τρό­που Ζωής. Με μία φράση δική σου, την οποία βρήκα εξαι­ρε­τι­κά εύ­στο­χη: την πο­λι­τι­στι­κή ανα­γέν­νη­ση της οι­κο­νο­μί­ας. Με αυτές τις λίγες σκέ­ψεις σε κα­λω­σο­ρί­ζω και πάλι στην Αθήνα, σε μία πολύ ση­μα­ντι­κή επέ­τειο για τη χώρα μας, η οποία συ­μπί­πτει και με την έναρ­ξη του δια­λό­γου, μέσω της Διά­σκε­ψης για το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης και προ­σβλέ­πω πάντα σε μία πολύ στενή συ­νερ­γα­σία για να συ­ζη­τά­με κοι­νούς προ­βλη­μα­τι­σμούς και να μοι­ρα­ζό­μα­στε τις ίδιες σκέ­ψεις, τις ίδιες ανη­συ­χί­ες για το μέλ­λον της κοι­νής μας ευ­ρω­παϊ­κής οι­κο­γέ­νειας.

David Sassoli: Αγα­πη­τέ κ. Πρω­θυ­πουρ­γέ, αγα­πη­τέ Κυ­ριά­κο, είμαι ιδιαί­τε­ρα ευ­τυ­χής που μετά από πολύ καιρό σε ξα­να­συ­να­ντώ, σας ξα­να­συ­να­ντώ. Δυ­στυ­χώς, δεν υπήρ­ξε η δυ­να­τό­τη­τα να τα­ξι­δέ­ψου­με, δεν ήταν εύ­κο­λο να τα­ξι­δέ­ψου­με, τους προη­γού­με­νους μήνες. Η επι­στρο­φή στην Ελ­λά­δα, λοι­πόν, για εμάς είναι σαν την επι­στρο­φή στο σπίτι μας. Η πα­ρου­σία μου εδώ για τον εορ­τα­σμό, συ­μπί­πτει με τον εορ­τα­σμό τον 40 χρό­νων από την εί­σο­δο της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια. Ένα γε­γο­νός ακόμα πιο ση­μα­ντι­κό βε­βαί­ως γιατί δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα σε όλους να αντι­με­τω­πί­σου­με, να σκε­φτού­με, να ανα­λο­γι­στού­με από κοι­νού τις προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος και να μπο­ρέ­σου­με πραγ­μα­τι­κά να δώ­σου­με ευ­ρω­παϊ­κές απα­ντή­σεις στις προ­κλή­σεις που έχου­με ενώ­πιον μας. Οι δε­κα­πέ­ντε αυτοί μήνες που προη­γή­θη­καν μας δί­δα­ξαν πολλά. Μας έδω­σαν πολλά μα­θή­μα­τα. Μας δί­δα­ξαν ότι χρειά­ζε­ται να δρο­μο­λο­γή­σου­με σε πιο σω­στές βά­σεις κά­ποιους ευ­ρω­παϊ­κούς μη­χα­νι­σμούς.Μας δί­δα­ξαν ότι χρειά­ζε­ται να ερ­γα­στού­με γύρω από κοινά ερ­γα­λεία. Μας δί­δα­ξαν, επί­σης, ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση δεν είναι μόνο οι θε­σμοί των Βρυ­ξελ­λών αλλά και οι εθνι­κοί θε­σμοί. Πρέ­πει να μειώ­σου­με τις απο­στά­σεις ανά­με­σα στις Βρυ­ξέλ­λες και τις πρω­τεύ­ου­σες των χωρών μας.

Αγα­πη­τέ Κυ­ριά­κο, οι δε­κα­πέ­ντε αυτοί μήνες μας είπαν τι λει­τουρ­γεί και τι δεν λει­τουρ­γεί. Διότι για κά­ποια πράγ­μα­τα πρέ­πει να εί­μα­στε και υπε­ρή­φα­νοι. Ένα πράγ­μα για το οποίο θα πρέ­πει να εί­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι είναι το γε­γο­νός ότι αμέ­σως συ­νει­δη­το­ποι­ή­σα­με ότι οι πα­λιοί κα­νό­νες,οι κα­νό­νες του πα­ρελ­θό­ντος, δεν είναι επαρ­κείς για να αντι­με­τω­πί­σου­με τις τω­ρι­νές προ­κλή­σεις και τις προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος.Και, βε­βαί­ως, αυτή η συ­νει­δη­το­ποί­η­ση μας απέ­τρε­ψε από το να υπο­πέ­σου­με στα λάθη του πα­ρελ­θό­ντος, που η Ελ­λά­δα και οι πο­λί­τες της γνω­ρί­ζουν πάρα πολύ καλά. Κα­τα­λά­βα­με επί­σης όμως και τι είναι αυτό που θα πρέ­πει να λει­τουρ­γή­σει κα­λύ­τε­ρα. Για πα­ρά­δειγ­μα ότι χρεια­ζό­μα­στε νέες δε­ξιό­τη­τες για την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Γιατί όπου υπήρ­ξε δε­ξιό­τη­τα ή εν­δε­χο­μέ­νως και αρ­μο­διό­τη­τα τότε υπήρ­ξαν και επαρ­κείς απα­ντή­σεις. Εκεί όπου η λει­τουρ­γία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης είναι μο­νά­χα υπο­βοη­θη­τι­κή ή αν θέ­λε­τε σε επί­πε­δο αντι­κα­τα­στά­τη, τότε οι απα­ντή­σεις είναι ανε­παρ­κείς. Όσον αφορά στο Νext Generation και στα σχέ­δια ανά­καμ­ψης εκεί μπο­ρού­με να εί­μα­στε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι. Όμως στον τομέα της υγεί­ας και της με­τα­νά­στευ­σης, όχι δεν εί­μα­στε ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι. Δεν εί­μα­στε. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση ζητά να έχει αρ­μο­διό­τη­τα για να μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει αυτές τις προ­κλή­σεις. Συ­νε­πώς το θέμα της λει­τουρ­γί­ας και της επαρ­κούς λει­τουρ­γί­ας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης ο covid το έθεσε στο τρα­πέ­ζι, στο προ­σκή­νιο. Πρέ­πει να το αντι­με­τω­πί­σου­με με ρε­α­λι­σμό. Όχι με ιδε­ο­λο­γία αλλά με ρε­α­λι­σμό. Και οι πε­ρι­στά­σεις, σή­με­ρα, δεί­χνουν ότι η λει­τουρ­γία της Ευ­ρώ­πης πρέ­πει να είναι πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή. Και με την παν­δη­μία του covid σή­με­ρα στο τρα­πέ­ζι τί­θε­νται πάρα πολ­λές προ­κλή­σεις που δεν αφο­ρούν μο­νά­χα την οι­κο­νο­μία.

Σή­με­ρα, με τα σχέ­δια ανά­καμ­ψης η Ευ­ρώ­πη δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα στις κυ­βερ­νή­σεις και στα εθνι­κά κοι­νο­βού­λια. Δεν αρκεί όμως αυτό, δεν φτά­νει αυτό, γιατί συ­νει­δη­το­ποιού­με ότι η κρίση που βιώ­νου­με είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρη από αυτή που φα­ντα­ζό­μα­σταν. Γι’ αυτό, αγα­πη­τέ, Κυ­ριά­κο με χα­ρο­ποιεί ιδιαι­τέ­ρως το γε­γο­νός ότι, πραγ­μα­τι­κά, συ­νει­δη­το­ποί­η­σες ότι θα ήταν χρή­σι­μο και ση­μα­ντι­κό αυτού του εί­δους τα ερ­γα­λεία να κα­τα­στούν στα­θε­ρά και μό­νι­μα. Γιατί αν είναι επαρ­κή και χρή­σι­μα για τους 15 αυ­τούς μήνες κρί­σης θα μπο­ρούν να είναι και για το μέλ­λον και πι­στεύω ότι αυτή είναι μία πρό­κλη­ση που πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σου­με από κοι­νού.

Και, βε­βαί­ως, μία έκ­φρα­ση της επι­θυ­μί­ας να βελ­τιω­θεί η λει­τουρ­γία της ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης είναι και η δια­δι­κα­σία της διά­σκε­ψης για το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης. Και χά­ρη­κα ιδιαι­τέ­ρως που ο Πρό­ε­δρος του Κοι­νο­βου­λί­ου με ενη­μέ­ρω­σε για την με­γά­λη προ­σο­χή που δί­νε­ται σε αυτό το θέμα. Θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σου­με αυτή την κα­τά­στα­ση, αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα χωρίς τα­μπού για να κα­τα­φέ­ρου­με να βελ­τιω­θού­με. Και αυτό θα πρέ­πει να γίνει από κοι­νού σε συ­νερ­γα­σία με τους νέους, με τους θε­σμούς, με τη βιο­μη­χα­νία, με τις επι­χει­ρή­σεις, με το χώρο της ερ­γα­σί­ας, της απα­σχό­λη­σης, και βε­βαί­ως με την κοινή γνώμη. Μας δί­νε­ται η ευ­και­ρία πραγ­μα­τι­κά να βγού­με στα ανοι­χτά, να βγού­με στο πέ­λα­γος. Δεν πρέ­πει να φο­βό­μα­στε.

Ευ­χα­ρι­στώ πραγ­μα­τι­κά από καρ­διάς για τη δυ­να­τό­τη­τα αυτή της ανταλ­λα­γής. Είναι ιδιαι­τέ­ρως ση­μα­ντι­κό και είναι πραγ­μα­τι­κά με­γά­λη τιμή να είμαι εδώ για τον εορ­τα­σμό των 40 ετών από την έντα­ξη της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­γέ­νεια.

Κ. Μη­τσο­τά­κης: Ευ­χα­ρι­στώ. Μία σκέψη μόνο να συ­μπλη­ρώ­σω σε συ­νέ­χεια όσων πολύ ου­σια­στι­κών είπες αγα­πη­τέ David. Την τε­λευ­ταία φορά που επι­σκέ­φτη­κες τη χώρα μας ήταν εν μέσω μιας με­γά­λης κρί­σης. Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στην υγειο­νο­μι­κή κρίση του covid, αλλά στην προ­σφυ­γι­κή με­τα­να­στευ­τι­κή-κρίση όταν δε­κά­δες χι­λιά­δες κα­τα­τρεγ­μέ­νοι πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες επι­χεί­ρη­σαν με κρα­τι­κή εν­θάρ­ρυν­ση να πε­ρά­σουν τα σύ­νο­ρα Τουρ­κί­ας και Ελ­λά­δας και να ει­σέλ­θουν στην Ελ­λά­δα και στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Και τότε η Ελ­λά­δα στά­θη­κε στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων προ­στά­τε­ψε τα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας, τα σύ­νο­ρα της Ευ­ρώ­πης. Και χά­ρη­κα ιδιαί­τε­ρα που και οι εκ­πρό­σω­ποι των τριών ευ­ρω­παϊ­κών θε­σμών εντός λίγων ημε­ρών βρέ­θη­καν μαζί μου στον Έβρο για να στεί­λουν αυτό το μή­νυ­μα με από­λυ­τη σα­φή­νει: Ότι τα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας είναι σύ­νο­ρα της Ευ­ρώ­πης και ότι δεν γί­νε­ται να χρη­σι­μο­ποιού­νται πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες ως πιό­νια σε ένα με­γά­λο γε­ω­πο­λι­τι­κό παι­χνί­δι.

Και θέλω να σε ευ­χα­ρι­στή­σω -ακόμα μία φορά- γιατί το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο είναι στην πρώτη γραμ­μή πιέ­ζο­ντας τους υπό­λοι­πους Ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς να μπο­ρέ­σου­με επι­τέ­λους να συ­νεν­νοη­θού­με και με αί­σθη­μα αμοι­βαιό­τη­τας και αλ­λη­λεγ­γύ­ης να υλο­ποι­ή­σου­με το νέο Σύμ­φω­νο για τη Με­τα­νά­στευ­ση και το ‘Ασυλο, το οποίο θα δώσει μία κοινή ευ­ρω­παϊ­κή απά­ντη­ση σε μία κοινή πρό­κλη­ση.

David Sassoli: Αγα­πη­τέ κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ, σας ευ­χα­ρι­στώ πάρα πολύ που ανα­φερ­θή­κα­τε στην τε­λευ­ταία και προη­γού­με­νη επί­σκε­ψή μου, στην Ελ­λά­δα, που όντως έλαβε χώρα κατά τη διάρ­κεια της τε­ρά­στιας αυτής κρί­σης. Κατά τη διάρ­κεια μιας κρί­σης, κατά την οποία η Τουρ­κία προ­σπα­θού­σε πραγ­μα­τι­κά να ερ­γα­λειο­ποι­ή­σει -να χει­ρα­γω­γή­σει με συγ­χω­ρεί­τε- να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει άντρες, γυ­ναί­κες και παι­διά. Εμείς χρεια­ζό­μα­στε μία ευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή, βε­βαί­ως για τη Με­τα­νά­στευ­ση και το ‘Ασυλο. Σαφώς υπο­στη­ρί­ζου­με το νέο αυτό Σύμ­φω­νο, το οποίο προ­τά­θη­κε από την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, αλλά θέ­λου­με να εί­μα­στε ακόμα πιο φι­λό­δο­ξοι. Κα­νέ­νας δεν πρέ­πει να επι­τρέ­πει να μην υπάρ­χει επαρ­κής αντι­με­τώ­πι­ση, σε αυτό το φαι­νό­με­νο κυ­ρί­ως στις χώρες που είναι πιο εκτε­θει­μέ­νες σε αυτό. Και ξέ­ρε­τε, αι­σθα­νό­μα­στε και ένα αί­σθη­μα μα­ταί­ω­σης ενί­ο­τε, γιατί συ­νει­δη­το­ποιού­με ότι γί­νο­νται προ­σπά­θειες εν­θάρ­ρυν­σης υπο­βο­ή­θη­σης αυτού του φαι­νο­μέ­νου. Γι’ αυτό, λοι­πόν, θα ήθελα να πω ότι, όντως, το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο προ­σπα­θεί να κα­τα­δεί­ξει ότι τα ελ­λη­νι­κά σύ­νο­ρα είναι και Ευ­ρω­παϊ­κά σύ­νο­ρα. Και πρέ­πει να ανα­φέ­ρω, επί­σης, ότι υπάρ­χουν τε­ρά­στιες εντά­σεις και πιέ­σεις πέραν της Ευ­ρώ­πης και εκτός της Ευ­ρώ­πης οι οποί­ες επη­ρε­ά­ζουν σαφώς στην Ευ­ρώ­πη. Γι’ αυτό και πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ είναι απα­ραί­τη­τη η εν­δυ­νά­μω­ση της ασφά­λειας στην Ευ­ρώ­πη