Υπόθεση ιατρικής αμέλειας θα κριθεί μετά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν δύο κά­τοι­κοι Κο­μο­τη­νής, ατο­μι­κά και ως ασκού­ντες τη γο­νι­κή μέ­ρι­μνα της ανή­λι­κης κόρης τους, κατά ιδιω­τι­κής κλι­νι­κής κι ενός γυ­ναι­κο­λό­γου.

Οι ενά­γο­ντες διεκ­δι­κούν με την αγωγή τους απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 1.000.044 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη­σαν, ενώ οι ενα­γό­με­νοι προ­σε­πι­κά­λε­σαν στην δίκη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Η υπό­θε­ση εκ­δι­κά­στη­κε τον Οκτώ­βριο του 2017 και το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση που εξέ­δω­σε δια­τάσ­σει την επα­νά­λη­ψη της δίκης αφού πρώτα διε­νερ­γη­θεί σχε­τι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη από 3 ια­τρούς, που διό­ρι­σε.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Η μη­τέ­ρα του παι­διού σε ηλι­κία 29 ετών, τον Απρί­λιο του 2012, επι­σκέ­φθη­κε το ιδιω­τι­κό ια­τρείο γυ­ναι­κο­λό­γου και υπε­βλή­θη σε υπε­ρη­χο­γρά­φη­μα, το οποίο πι­στο­ποί­η­σε ότι ήταν έγκυος.

Στο μαιευ­τή­ρα γυ­ναι­κο­λό­γο ανα­τέ­θη­κε η πα­ρα­κο­λού­θη­ση της πο­ρεί­ας της κύ­η­σης μέχρι και τον το­κε­τό, ο οποί­ος θα πραγ­μα­το­ποιεί­το στην ιδιω­τι­κή κλι­νι­κή.

Η εγκυ­μο­σύ­νη της 29χρο­νης ήταν πρω­τό­το­κη και εξε­λί­χθη­κε ομαλά.

Στις 20 Μαϊου 2013 και περί ώρα 10.00 πμ κα­τα­λη­φθεί­σα από ωδί­νες το­κε­τού με­τέ­βη, κα­τό­πιν επι­κοι­νω­νί­ας με τον ιατρό της, στην κλι­νι­κή, όπου και δια­πι­στώ­θη­κε κα­τά­στα­ση επι­κεί­με­νης γέν­νας.

Με­τα­φέρ­θη­κε στο θά­λα­μο ωδί­νων, έγινε επι­σκλη­ρί­διος αναι­σθη­σία και τέ­θη­κε υπό την πα­ρα­κο­λού­θη­ση καρ­διο­το­κο­γρά­φου.

Oι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι κατά την διάρ­κεια του το­κε­τού υπήρ­ξαν εν­δεί­ξεις δυ­στο­κί­ας και συ­γκε­κρι­μέ­να αλ­λοί­ω­ση εμ­βρυ­ϊ­κών παλ­μών με επι­βρα­δύν­σεις, βρα­δυ­καρ­δία κι ότι ο μαιευ­τή­ρας όφει­λε να διε­νερ­γή­σει και­σα­ρι­κή τομή.

Όταν υπήρ­ξε τέ­λεια δια­στο­λή και το έμ­βρυο βρι­σκό­ταν σε φάση κα­θό­δου, ο ια­τρός, όπως το­νί­ζουν, προ­κει­μέ­νου να υπο­βοη­θή­σει τη γέν­νη­ση της κε­φα­λής, διε­νήρ­γη­σε ευ­ρεία πε­ρι­νε­ο­το­μή κι επει­δή ήταν εξα­ντλη­μέ­νη πέραν των εξω­θη­τι­κών ενερ­γειών της ίδιας, απο­φά­σι­σε να προ­βεί σε σι­κυουλ­κία.

Όταν όμως επι­τεύ­χθη­κε η έξο­δος της κε­φα­λής δια­πί­στω­σε δυ­στο­κία ώμων του βρέ­φους, που υπέ­στη σο­βα­ρή βλάβη της υγεί­ας του και συ­γκε­κρι­μέ­να ρήξη των ριζών των νεύ­ρων του βρα­χιό­νου πλέγ­μα­τος του αρι­στε­ρού ώμου του.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι προ­κει­μέ­νου να αχθεί σε ασφα­λές συ­μπέ­ρα­σμα θα πρέ­πει να διε­νερ­γη­θεί ια­τρι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη και να επα­να­λη­φθεί η συ­ζή­τη­ση της υπό­θε­σης.

Διό­ρι­σε έτσι 3 ια­τρούς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες και συ­γκε­κρι­μέ­να έναν μαιευ­τή­ρα, έναν ορο­πε­δι­κό και έναν νευ­ρο­λό­γο οι οποί­οι και κα­λού­νται να με­λε­τή­σουν την υπό­θε­ση και να γνω­μο­δο­τή­σουν σχε­τι­κά.

Τους ενά­γο­ντες εκ­προ­σω­πεί η δι­κη­γό­ρος κ. Κυ­ρια­κή Πα­κιρ­τζί­δου και τους ενα­γό­με­νους ο δι­κη­γό­ρος κ. Γρ. Μο­ρά­ρης.

Την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Θ. Λύ­τρας.