Εντολή επανάληψης ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης σε 27χρονο κατηγορούμενο σε υπόθεση διακίνησης ναρκωτικών

Η υπόθεση του 27χρονου που κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος τον Ιούλιο του 2025, μετά τη σύλληψή του σε επι­χεί­ρηση της Δίωξης Ναρ­κω­τι­κών και τα ευρή­ματα που απο­δό­θη­καν σε οργα­νω­μένη δια­κί­νηση κοκα­ΐ­νης και κάν­να­βης, μπαίνει πλέον σε νέα φάση, όχι μόνο ως προς το απο­δει­κτικό σκέλος αλλά και ως προς τις δια­δι­κα­στι­κές εγγυ­ή­σεις που συνο­δεύ­ουν την προ­δι­κα­σία.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με βού­λευμά του, ακύρωσε προη­γού­μενη ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη και διέταξε την επα­νά­ληψή της, ζητώ­ντας να τηρη­θούν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες ενη­μέ­ρω­σης, ώστε να δια­σφα­λι­στούν τα δικαιώ­ματα υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρού­με­νου.

Η δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε το καλο­καίρι του 2025, περιέ­γραψε μια εικόνα συστη­μα­τι­κής δράσης σε περιο­χές όπως Φαλη­ράκι, Παστίδα, Κολύ­μπια και το κέντρο της Ρόδου. Η αστυ­νο­μική έρευνα είχε απο­δώ­σει στον 27χρονο κεντρικό ρόλο σε κύκλωμα δια­κί­νη­σης, με κατα­γε­γραμ­μέ­νες επαφές και σύντο­μες συναλ­λα­γές, ενώ κατά την επι­χεί­ρηση της 15ης Ιουλίου απο­δό­θηκε ότι βρέ­θη­καν στην κατοχή του 2 φιξάκια κοκα­ΐ­νης και κινητό τηλέ­φωνο. Ακο­λού­θησε έρευνα στην κατοι­κία του όπου απο­δό­θηκε ότι εντο­πί­στη­καν 48 φιξάκια κοκα­ΐ­νης συνο­λι­κού βάρους άνω των 48 γραμ­μα­ρίων, 196 γραμ­μά­ρια ακα­τέρ­γα­στης κάν­να­βης, ζυγαριά ακρι­βείας, 7.440 ευρώ και μοτο­σι­κλέτα.

Μετά την απο­λο­γία του, κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, σε μια απόφαση που εστίασε στη φύση και την ποσό­τητα των ουσιών, στον τρόπο κατοχής, αλλά και στον κίνδυνο υπο­τρο­πής που εκτι­μή­θηκε ότι προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας. Στην υπε­ρά­σπισή του βρί­σκο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη, οι οποίοι εκπρο­σω­πούν τον κατη­γο­ρού­μενο στην εξέλιξη της υπό­θε­σης.

Η αίτηση που άνοιξε τον δρόμο για ακύρωση

Στη συνέ­χεια, ο 27χρονος υπέβαλε αίτημα με το οποίο ζήτησε να κηρυ­χθεί άκυρη η ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που είχε συντα­χθεί στην προ­δι­κα­σία και να επα­να­λη­φθεί. Στον πυρήνα του αιτή­μα­τος τέθηκαν δύο σημεία: πρώτον, ισχυ­ρι­σμός ότι υπήρξε ζήτημα με τη χρονική ακο­λου­θία εξέ­τα­σης και ορκο­δο­σίας του πραγ­μα­το­γνώ­μονα και δεύ­τε­ρον, ότι δεν του γνω­στο­ποι­ή­θη­καν εγγρά­φως κρίσιμα στοι­χεία για τον διο­ρι­σμό, τον τόπο, τον χρόνο και το θέμα της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, ώστε να μπορεί να ασκήσει τα δικαιώ­ματα που του δίνει ο νόμος, όπως αίτηση εξαί­ρε­σης ή ορισμό τεχνι­κού συμ­βού­λου.

Από το υλικό της δικο­γρα­φίας, το σκε­πτικό που ανα­πτύ­χθηκε δείχνει πως ο πρώτος ισχυ­ρι­σμός δεν έγινε δεκτός ως ουσια­στικά βάσιμος, με την εκτί­μηση ότι η αναφορά που δημιούρ­γησε τη σύγχυση απο­δό­θηκε σε προφανή παρα­δρομή και ότι η δια­δι­κα­σία δεν προη­γή­θηκε της ορκο­δο­σίας με τρόπο που να θεμε­λιώ­νει ακυ­ρό­τητα.

Αντί­θετα, το δεύτερο σκέλος της υπό­θε­σης ανα­δεί­χθηκε ως καθο­ρι­στικό. Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκρινε ότι η μη έγγραφη γνω­στο­ποί­ηση στον κατη­γο­ρού­μενο του διο­ρι­σμού πραγ­μα­το­γνώ­μονα και των βασικών παρα­μέ­τρων της δια­δι­κα­σίας, τον στέρησε από ουσια­στικά υπε­ρα­σπι­στικά δικαιώ­ματα.

Το σκε­πτικό απο­δί­δει ότι δεν προ­έ­κυ­πτε από τη δικο­γρα­φία πως έγιναν οι απαι­τού­με­νες γνω­στο­ποι­ή­σεις, ενώ παράλ­ληλα ανα­φέ­ρε­ται και η ανάγκη να έχει προη­γη­θεί η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­στική γνώμη του αρμό­διου εισαγ­γε­λέα για τον ορισμό πραγ­μα­το­γνώ­μονα, ως τμήμα των εγγυ­ή­σεων που συνο­δεύ­ουν μια τόσο κρίσιμη ενέρ­γεια της προ­δι­κα­σίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το Συμ­βού­λιο κατέ­ληξε ότι η επίμαχη έκθεση δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε με τους όρους που απαι­τού­νται και ότι προ­κύ­πτει απόλυτη ακυ­ρό­τητα.