ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

«Στους δύο στρατιωτικούς μας, μετέφερα την αγάπη ενός ολόκληρου Εθνους»

news room 7 λεπτά ανάγνωση
ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ

Για την επαφή του με τους δύο Έλληνες στρα­τιω­τι­κούς, που κρα­τού­νται παρα­νό­μως στην Αδρια­νού­πολη από τους Τούρ­κους, μιλάει σήμερα στην «δ» ο επι­κε­φα­λής των ευρω­βου­λευ­τών της Ν.Δ. κ. Μανώλης Κεφα­λο­γιάν­νης, εκτι­μώ­ντας πως η τουρ­κική ηγεσία, με δική της απο­κλει­στική ευθύνη θέτει και τη χώρα εκτός Ευρώπης –με την συμπε­ρι­φορά της.

Όσον αφορά τις εκλογές, ο κ. Κεφα­λο­γιάν­νης δηλώνει πως: «Ο πρω­θυ­πουρ­γός όποτε και αν απο­φα­σί­σει να προ­κη­ρύ­ξει εκλογές γνω­ρί­ζει πολύ καλά ότι θα τις χάσει. Ότι η Νέα Δημο­κρα­τία θα είναι η επόμενη κυβέρ­νηση. Γι’ αυτό ακριβώς θα επι­χει­ρή­σει δια­χεί­ριση ήττας….»

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, να ξεκι­νή­σουμε με την πρό­σφατη επί­σκεψή σας στους δύο Έλληνες στρα­τιω­τι­κούς που κρα­τού­νται στην Αδρια­νού­πολη από τους Τούρ­κους. Θα ήθελα το σχόλιό σας και τις εντυ­πώ­σεις σας. Τι πετυ­χαί­νει με αυτό ο Ταγίπ Ερντο­γάν;

Επέ­στρεψα από την Αδρια­νού­πολη με ένα βαθύ αίσθημα εθνικής υπε­ρη­φά­νειας. Γνώρισα, δύο Έλληνες αξιω­μα­τι­κούς που παρά τις δυσκο­λίες που περνάνε δια­τη­ρούν ακέραιο το υψηλό τους φρόνημα. Που αντι­με­τω­πί­ζουν την προ­σω­πική τους περι­πέ­τεια με ήθος και αξιο­πρέ­πεια.

Ο Άγγελος Μητρε­τώ­δης και ο Δημή­τρης Κού­κλα­τζης μου εμφύ­ση­σαν ελπίδα και αισιο­δο­ξία για το αύριο της Πατρί­δας μας. Και απο­τε­λούν ένα φωτεινό παρά­δειγμα για τη νέα γενιά του τόπου μας.

Στους δύο στρα­τιω­τι­κούς μας, μετέ­φερα την αγάπη ενός ολό­κλη­ρου Έθνους. Που στέ­κε­ται και συμπά­σχει δίπλα τους. Δεν χρειά­στηκε να τους πω παρη­γο­ρη­τικά λόγια. Δεν τα είχαν ανάγκη. Αντί­θετα, αυτοί με παρη­γό­ρη­σαν. Με τα δικά τους λόγια. Με τη δική τους στάση. Η πραγ­μα­τική έννοια Πατριω­τι­σμού.

Επι­στρέ­φο­ντας, από την Αδρια­νού­πολη θεώρησα χρέος μου να συνα­ντήσω τους γονείς των δύο στρα­τιω­τι­κών μας στην Ορε­στιάδα μακριά από τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας. Με συγκί­νη­σαν, το κου­ρά­γιο και η αξιο­πρέ­πεια τους. Το ήθος που αντι­με­τω­πί­ζουν την περι­πέ­τεια των παιδιών τους.

Η ηγεσία της Τουρ­κίας επέλεξε να μπει σε έναν επι­κίν­δυνο δρόμο. Απειλών και εκβια­σμών. Που δεν οδηγεί πουθενά. Ή μάλλον την οδηγεί. Στην ορι­στική έξοδο από τον ευρω­παϊκό δρόμο. Οι συλ­λή­ψεις πολιτών άλλων χωρών που κρα­τού­νται χωρίς απαγ­γε­λία κατη­γο­ριών για αρκε­τούς μήνες και ο μόνος λόγος που παρα­μέ­νουν φυλα­κι­σμέ­νοι είναι γιατί κάποιοι τους θεωρούν «λάφυρο ανταλ­λα­γής» δεν έχει καμία απο­λύ­τως σχέση με την έννοια του Κράτους Δικαίου. Σε καμία ευνο­μού­μενη χώρα που σέβεται το νομικό πολι­τι­σμό. Τα αρνη­τικά παρα­δείγ­ματα στην Τουρκία είναι πολλά. θα αναφέρω ένα από τα πιο χαρα­κτη­ρι­στικά. Την πάνω από ένα χρόνο κράτηση ενός Αμε­ρι­κα­νού πάστορα που κατη­γο­ρεί­ται με την πολύ βαριά κατη­γο­ρία της κατα­σκο­πείας. Στόχος της συνε­χι­ζό­με­νης κρά­τη­σης, η τουρ­κική φαντα­σί­ωση ότι οι Αμε­ρι­κα­νοί θα τον ανταλ­λά­ξουν με τον ιμάμη Γκιου­λέν –τον πρώην μέντορα του Ερντο­γάν και νυν φανα­τι­κό­τερο εχθρό του- που δια­μέ­νει στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες.

• Ωστόσο, το θέμα ήρθε προς συζή­τηση στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο που εξέδωσε και ψήφισμα. Θα εισα­κου­στεί από τον Τούρκο Πρόεδρο;

Ενη­μέ­ρωσα τους Άγγελο Μητρε­τώδη και Δημήτρη Κού­κλα­τζη στην επί­σκεψή μου στις φυλακές της Αδρια­νού­πο­λης και για το ηχηρό μήνυμα του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου προς την Τουρκία. Που με το σχεδόν ομόφωνο Ψήφισμα που υιο­θέ­τησε κατα­δι­κά­ζει την Τουρκία για την παρά­νομη κράτηση τους και ζητά την άμεση απε­λευ­θέ­ρωσή τους.

Την προη­γού­μενη Τετάρτη, όπως ανα­φέ­ρατε και στο ρεπορ­τάζ σας, ενη­μέ­ρωσα, μεταξύ άλλων Ευρω­παίων αξιω­μα­τού­χων, τον πρόεδρο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Αντόνιο Ταγιάνι για την επί­σκεψή μου αυτή. Ενδια­φέρ­θηκε ιδιαί­τερα να πλη­ρο­φο­ρη­θεί τις συν­θή­κες κρά­τη­σης των δύο αξιω­μα­τι­κών και μου επι­σή­μανε και αυτός ότι οι πρω­το­βου­λίες για την άμεση απε­λευ­θέ­ρωσή τους από πλευράς του Κοι­νο­βου­λίου θα συνε­χι­στούν αμεί­ω­τες. Γιατί πρό­κει­ται, όπως τόνισε, για δύο Ευρω­παί­ους στρα­τιω­τι­κούς που φυλού­σαν ευρω­παϊκά σύνορα.

Αλλά επα­νερ­χό­με­νος στο πολύ σημα­ντικό Ψήφισμα του ΕΚ πρέπει να αναφέρω τις προ­σπά­θειες όλων των Ελλήνων ευρω­βου­λευ­τών για την προ­ώ­θησή του και την σχεδόν ομόφωνη αποδοχή του από τις πολι­τι­κές ομάδες του Κοι­νο­βου­λίου.

Θέλω, επίσης, να σας θυμίσω ότι την άδεια για την επί­σκεψη την είχα ζητήσει σε πρό­σφατη επίσημη επί­σκεψή μου στην Άγκυρα με την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου της Μικτής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής ΕΕ-Τουρκίας. Ομολογώ πως δεν είχα πολλές ελπίδες ότι θα μου δινόταν. Η τουρ­κική πλευρά με εξέ­πληξε θετικά. Και εξέ­πεμψε για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ένα θετικό μήνυμα στην Ευρώπη. Ελπίζω να συνε­χί­σει να μας εκπλήσ­σει θετικά και με την άμεση απε­λευ­θέ­ρωση των δύο Ελλήνων αξιω­μα­τι­κών.

• Πώς είναι το κλίμα στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο απέ­να­ντι στην Τουρκία με τη συνεχή προ­κλη­τική στάση που τηρεί απέ­να­ντι στην Ελλάδα, τις απειλές αλλά και την κατα­πά­τηση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των;

Η τουρ­κική ηγεσία έχει θέσει «εκτός νόμου» τη Δημο­κρα­τία και το Κράτος Δικαίου στην Τουρκία. Και με δική της απο­κλει­στική ευθύνη θέτει και τη χώρα εκτός Ευρώπης. Μετά την κατα­στολή του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιουλίου 2016, η Τουρκία βρί­σκε­ται μονίμως σε καθε­στώς έκτα­κτης ανάγκης. Με τη Δημο­κρα­τία στο περι­θώ­ριο. Πρώτο πλάνο, οι διώξεις και οι συλ­λή­ψεις των αντι­φρο­νού­ντων. Ο αριθμός τους σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία ξεπερνά τις 150.000. Πρώτο πλάνο, ένα αντι­συ­νταγ­μα­τικό «δημο­ψή­φι­σμα» για το νέο Σύνταγμα. Που καθιε­ρώ­νει την «ενός ανδρός αρχή». Χωρίς, τις ασφα­λι­στι­κές δικλεί­δες των δυτικών δημο­κρα­τιών. Πρώτο πλάνο, ένας εκλο­γι­κός νόμος-παρωδία. Που νομι­μο­ποιεί τη νοθεία. Πρώτο πλάνο, η εισβολή στο Αφρίν της Συρίας χωρίς καμία διεθνή νομι­μο­ποί­ηση. Πρώτο πλάνο, οι συνε­χείς αμφι­σβη­τή­σεις των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των των γει­το­νι­κών χωρών. Συνε­χείς παρα­βιά­σεις κατά των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων, του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου. Επι­θε­τι­κές ενέρ­γειες, κατά της Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης της Κύπρου. Πρώτο πλάνο, η αμφι­σβή­τηση του Διε­θνούς Δικαίου. Οι τάσεις ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού των Διεθνών Συν­θη­κών.

Θυμίζω, τις απα­ρά­δε­κτες δηλώ­σεις Τούρκων αξιω­μα­τού­χων, προ­ε­ξάρ­χο­ντος του Τούρκου προ­έ­δρου για τη Διεθνή Συνθήκη της Λωζάν­νης. Μία Συνθήκη που απο­τε­λεί για σχεδόν εκατό χρόνια τον πυλώνα ειρήνης, στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας στην περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Στο ίδιο μήκος κύματος, στην πρό­σφατη συνε­δρί­αση της Μικτής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής ΕΕ-Τουρκίας στην οποία έχω την τιμή να προ­ε­δρεύω, Τούρκοι αξιω­μα­τού­χοι παρου­σί­α­σαν χάρτες όπου με λαθρο­χει­ρία είχαν εξα­φα­νί­σει το Καστε­λό­ριζο. Ορί­ζο­ντας με τον τρόπο αυτό ΑΟΖ «κατά το δοκούν». Πήραν, «πλη­ρω­μέ­νες» απα­ντή­σεις. Από το Διεθνές Δίκαιο. Που χρη­σι­μο­ποιούν α λα καρτ. Ή α λα «τούρκα», όπως τους επι­σή­μανα. Γιατί η Τουρκία χρη­σι­μο­ποιεί τη Συμ­φω­νία του 1982 του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας (UNCLOS)–που απο­τε­λεί ευρω­παϊκό κεκτημένο- χωρίς να την έχει υπο­γρά­ψει και κυρώσει προς ίδιο όφελος στη Μαύρη Θάλασσα. Αλλά την «ξεχνάει» στην περί­πτωση του Καστε­λό­ρι­ζου. Γιατί η συγκε­κρι­μένη συνθήκη ορίζει ρητά, ότι τα νησιά έχουν και υφα­λο­κρη­πίδα και οικο­νο­μική ζώνη.

Όλα αυτά η Ευρώπη τα παρα­κο­λου­θεί. Τα καταγ­γέλ­λει. Τα κατα­δι­κά­ζει, απε­ρί­φρα­στα με τις ετήσιες Εκθέ­σεις Προόδου της εντα­ξια­κής πορείας της Τουρ­κίας. Και εκφρά­ζει σε όλα τα όργανά της την έντονη ανη­συ­χία της. Και την ηχηρή απο­δο­κι­μα­σία της.

• Να περά­σουμε στα δικά μας. Η κυβέρ­νηση Σύριζα-ΑΝΕΛ δηλώνει ότι βγαί­νουμε από τα Μνη­μό­νιο και ότι η χώρα θα επα­νέλ­θει στην «κανο­νι­κό­τητα» σύντομα. Ποια είναι η άποψή σας;

Η χώρα για να επα­νέλ­θει στην κανο­νι­κό­τητα πρέπει να προη­γη­θούν εκλογές. Για να απο­κτή­σει επι­τέ­λους μετά από τρία και πλέον χρόνια μία κανο­νική κυβέρ­νηση και έναν κανο­νικό πρω­θυ­πουργό.

Όσον αφορά τη πολυ­δια­φη­μι­σμένη από το σημε­ρινό πρω­θυ­πουργό «καθαρή έξοδο»… Ας ρωτήσει ο κος Τσίπρας το συντα­ξιούχο που θα του περι­κο­πεί η σύνταξη τον Ιανουά­ριο, πως αισθά­νε­ται. Ας ρωτήσει τον κάθε Έλληνα φορο­λο­γού­μενο που θα του μειωθεί το εισό­δημα λόγω του νέου αφο­ρο­λό­γη­του, πως αισθά­νε­ται. Ας ρωτήσει, το μικρο­συ­ντα­ξιούχο που θα του καταρ­γη­θεί το ΕΚΑΣ, πως αισθά­νε­ται.

Ας ρωτήσει, τέλος, τον υπουργό του επί των Οικο­νο­μι­κών που γνω­ρί­ζει καλύ­τερα από τον καθένα τη μετα­μνη­μο­νιακή σκληρή επο­πτεία που θα έχει η χώρα.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός λέει το τελευ­ταίο μεγάλο ψέμα. Δεν μπορεί όμως αύριο να επι­κα­λε­στεί αυτα­πά­τες. Ψευ­δαι­σθή­σεις.

Λέει, συνει­δητά ψέματα. Όπως πάντα. Δυστυ­χώς, για τη χώρα και την ελλη­νική κοι­νω­νία δεν αλλάζει.

Παρα­μέ­νει, ένας αδιόρ­θω­τος ολι­στι­κός λαϊ­κι­στής. Αλήθεια, πως αισθά­νε­ται;

• Τελικά, ο κ. Τσίπρας πότε μπορεί να κάνει εκλογές (με τις λιγό­τε­ρες… απώ­λειες);

Το θέτετε πολύ σωστά. Ο πρω­θυ­πουρ­γός όποτε και αν απο­φα­σί­σει να προ­κη­ρύ­ξει εκλογές γνω­ρί­ζει πολύ καλά ότι θα τις χάσει. Ότι η Νέα Δημο­κρα­τία θα είναι η επόμενη κυβέρ­νηση. Γι’ αυτό ακριβώς θα επι­χει­ρή­σει δια­χεί­ριση ήττας.

Σενάριο πρώτο. Η επι­θυ­μία παρα­μο­νής στην εξουσία, θα τον οδη­γούσε σε εξά­ντληση της τετρα­ε­τίας. Γνω­ρί­ζει, όμως, πολύ καλά ότι έχει εξα­ντλή­σει υπομονή και όρια του ελλη­νι­κού λαού. Και αν το επι­χει­ρή­σει το ποσοστό του κόμ­μα­τός του θα εξα­ε­ρω­θεί. Και θα δια­κιν­δυ­νεύ­σει, την προ­σω­πική του πολι­τική επι­βί­ωση.

Σενάριο δεύτερο. Διπλές κάλπες, το Μάιο του 2019 μαζί με τις ευρω­ε­κλο­γές.

Με ήδη εφαρ­μο­σμέ­νες τις περι­κο­πές συντά­ξεων, το ποσοστό του θα συρ­ρι­κνω­θεί επι­κίν­δυνα και για τον ίδιο.

Σενάριο τρίτο. Εκλογές, το 2018. Σε περι­βάλ­λον ακραίας πόλωσης. Με διχα­στικά συν­θή­ματα άλλων εποχών. Με στό­χευση των πολι­τι­κών του αντι­πά­λων. Με κου­κου­λο­φό­ρους μάρ­τυ­ρες. Με ψεύ­τι­κες κατη­γο­ρίες. Εκλογές λάσπης. Στόχος, η μικρό­τερη δυνατόν ήττα. Που θα δια­τη­ρή­σει τον ΣΥΡΙΖΑ «πολι­τικό νομα­ταίο», παρά­γο­ντα της πολι­τι­κής ζωής. Το πιθα­νό­τερο σενάριο.

Συμπέ­ρα­σμα.

Πολύ σύντομα ο ελλη­νι­κός λαός που γνώρισε το σημε­ρινό πρω­θυ­πουργό ως ένα αθε­ρά­πευτο λαϊ­κι­στή πολι­τικό, θα τον απο­χαι­ρε­τή­σει ως ένα πολι­τικό με ακραίο διχα­στικό λόγο.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.