«Ας μην βιαστούμε να γιορτάσουμε το τέλος των μνημονίων»

Την πεποί­θηση ότι «Η εκλο­γο­λο­γία δεν βοηθά την οικο­νο­μία, ιδιαί­τερα σε αυτή τη χρονική περίοδο κατά την οποία βρί­σκε­ται σε φάση ανά­καμ­ψης» εκφρά­ζει σήμερα σε συνέ­ντευξή του στην «δημο­κρα­τική» ο πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών κ. Κων­στα­ντί­νος Μίχαλος. Δηλώνει ακόμη, πως μετά την έξοδο από τα Μνη­μό­νια, το αν η Ελλάδα κατα­φέ­ρει να μπει στον δρόμο της ανά­πτυ­ξης, θα εξαρ­τη­θεί πολύ λιγό­τερο πια από τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται στις Βρυ­ξέλ­λες και στη Φραν­κφούρτη και πολύ περισ­σό­τερο από τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται εδώ: «Ας μη βια­στούμε να «γιορ­τά­σουμε» το τέλος των μνη­μο­νίων» όπως τονίζει ο κ. Μίχαλος, ενώ μιλάει για τον εξω­δι­κα­στικό συμ­βι­βα­σμό, και για την απο­κα­τά­σταση της ομαλής λει­τουρ­γίας της οικο­νο­μίας και του συστή­μα­τος στην Ελλάδα. Οσον αφορά τον του­ρι­στικό κλάδο, θέτει μια σειρά από στόχους που είναι ανα­γκαίο να επι­τευ­χθούν καθώς του­ρι­σμός μπορεί να προ­σφέ­ρει πολλά περισ­σό­τερα ακόμη σε οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό επίπεδο –όπως υπο­γραμ­μί­ζει.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Μίχαλε, πρό­σφατα δηλώ­σατε ότι η εκλο­γο­λο­γία δεν βοηθά την οικο­νο­μία, ιδιαί­τερα σε αυτή τη χρονική περίοδο. Κατά την άποψή σας, πότε θα πρέπει να γίνουν εκλογές;

Η εκλο­γο­λο­γία δεν βοηθά την οικο­νο­μία, ιδιαί­τερα σε αυτή τη χρονική περίοδο κατά την οποία βρί­σκε­ται σε φάση ανά­καμ­ψης. Δια­χρο­νικά ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος επι­ζη­τεί την πολι­τική στα­θε­ρό­τητα. Πάγια θέση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου είναι η αποφυγή πρόωρων εκλογών και η ολο­κλή­ρωση της 4ετούς θητείας των κυβερ­νή­σεων. Απο­δε­δειγ­μένα άλλωστε, οι προ­ε­κλο­γι­κές περί­ο­δοι εκτρο­χιά­ζουν την οικο­νο­μία της χώρας και συνήθως δημιουρ­γούν παρε­νέρ­γειες στην ομαλή λει­τουρ­γία της αγοράς. Ωστόσο, υπάρ­χουν και περι­πτώ­σεις που η πρόωρη προ­σφυγή στις κάλπες μοιάζει ανα­πό­φευ­κτη, αλλά αυτές ορί­ζο­νται ρητά από το Σύνταγμα της χώρας. .

• Η κυβέρ­νηση δια­βε­βαιώ­νει ότι βγαί­νουμε από το Μνη­μό­νιο τον Αύγου­στο και η χώρα θα επα­νέλ­θει σε ‘κανονικότητα’. Πόσο σίγου­ροι μπο­ρούμε να είμαστε γι αυτό, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξε­λί­ξεις;

Σε λίγους μήνες, με το τέλος του τρίτου προ­γράμ­μα­τος στή­ρι­ξης, η Ελλάδα θα ανα­λά­βει ξανά την κύρια ευθύνη για την ανα­πτυ­ξιακή της πορεία. Το αν θα κατα­φέ­ρει να κάνει το άλμα που χρειά­ζε­ται για να κλεί­σουν οι πληγές της κρίσης, ή θα περιο­ρι­στεί σε μια ασθε­νική ανά­πτυξη, θα εξαρ­τη­θεί πολύ λιγό­τερο πια από τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται στις Βρυ­ξέλ­λες και στη Φραν­κφούρτη και πολύ περισ­σό­τερο από τις απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται εδώ.

Το 2017, η ελλη­νική οικο­νο­μία ανα­πτύ­χθηκε με ρυθμό 1,4% σημειώ­νο­ντας τη χαμη­λό­τερη επίδοση μεταξύ των χωρών της ευρω­ζώ­νης. Το 2018, σύμφωνα με τις πρό­σφα­τες εκτι­μή­σεις του ΔΝΤ και του ΙΟΒΕ, η ανά­πτυξη θα κυμαν­θεί στα επίπεδα του 2%. Οι ρυθμοί ανά­πτυ­ξης που απαι­τού­νται, για να επι­στρέ­ψει η οικο­νο­μία στην κανο­νι­κό­τητα μετά την πολυετή ύφεση, είναι της τάξης του 3% με 4% ετησίως, για τα επόμενα πέντε χρόνια. Για να επι­τευ­χθούν αυτοί οι ρυθμοί, όπως ανα­φέ­ρε­ται σε μελέτη της PWC, θα χρεια­στούν επεν­δύ­σεις άνω των 200 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων ευρώ συνο­λικά – δηλαδή περίπου 42 δισ. ετησίως. Αυτή τη στιγμή η μέση ετήσια χρη­μα­το­δό­τηση είναι 20 δισ. ευρώ, άρα έχουμε ένα ετήσιο έλλειμμα επεν­δύ­σεων της τάξης των 20 με 22 δισ. ευρώ, που μπορεί να καλυ­φθεί μόνο με την προ­σέλ­κυση νέων κεφα­λαίων, κυρίως από το εξω­τε­ρικό.

• Ωστόσο, παρα­μέ­νει ζητού­μενο η απο­κα­τά­σταση της ομαλής λει­τουρ­γίας του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, η προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων, η δια­μόρ­φωση εθνικού σχεδίου για την ανά­πτυξη, η λει­τουρ­γία ενός στα­θε­ρού φορο­λο­γι­κού καθε­στώ­τος, μέσα σε ένα βιώσιμο ασφα­λι­στικό σύστημα με ανα­πτυ­ξιακή κατεύ­θυνση. Mπορεί αυτή η κυβέρ­νηση να τα κατα­φέ­ρει, τελικά;

Ο στόχος αυτός περνά μέσα από την εφαρ­μογή γεν­ναίων πολι­τι­κών και μεταρ­ρυθ­μί­σεων για τη βελ­τί­ωση του επεν­δυ­τι­κού και επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος: δρα­στι­κό­τε­ρες λύσεις για την απο­κα­τά­σταση της χρη­μα­το­δο­τι­κής λει­τουρ­γίας των τρα­πε­ζών, μεταρ­ρυθ­μί­σεις για την ανα­βάθ­μιση του διοι­κη­τι­κού και θεσμι­κού περι­βάλ­λο­ντος, εφαρ­μογή στα­θε­ρής βιο­μη­χα­νι­κής, του­ρι­στι­κής και ενερ­γεια­κής πολι­τι­κής, με ενί­σχυση δυνα­μι­κών κλάδων και κίνητρα για επέν­δυση στην και­νο­το­μία, στήριξη των Μικρο­με­σαίων Επι­χει­ρή­σεων με αξιο­ποί­ηση ευέ­λι­κτων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων, στε­νό­τερη δια­σύν­δεση της τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης με τον κόσμο της αγοράς, απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη αξιο­ποί­ηση των Συμπρά­ξεων Δημο­σίου και Ιδιω­τι­κού Τομέα, για την ταχεία υλο­ποί­ηση μεγάλων επεν­δύ­σεων σε τομείς – κλειδί για την ανά­πτυξη, καθώς και γενναία ανα­θε­ώ­ρηση της φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής, με χαμη­λό­τε­ρους και στα­θε­ρούς φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές και μείωση ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών.

Ας μη βια­στούμε να «γιορ­τά­σουμε» το τέλος των μνη­μο­νίων. Ας αρχί­σουμε να δια­μορ­φώ­νουμε εγκαί­ρως τις συν­θή­κες για μια καλύ­τερη, βιώσιμη επόμενη ημέρα.

• Με την ιδιό­τητά σας, ως πρό­ε­δρος του ΕΒΕΑ μπο­ρείτε να πείτε ότι ο εξω­δι­κα­στι­κός συμ­βι­βα­σμός, έχει λει­τουρ­γή­σει θετικά μέχρι τώρα για τους επι­χει­ρη­μα­τίες;

Τα Επι­με­λη­τή­ρια εξαρχής είχαν επι­ση­μά­νει ότι για να απο­δώ­σουν οι ρυθ­μί­σεις του εξω­δι­κα­στι­κού μηχα­νι­σμού θα έπρεπε να υπάρ­ξουν συγκε­κρι­μέ­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις προ­κει­μέ­νου να μπορούν να εντα­χθούν στο μηχα­νι­σμό περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις.

Στις επαφές που είχαμε τόσο με τους εκπρο­σώ­πους των θεσμών, όσο και με το αρμόδιο υπουρ­γείο, λάβαμε δια­βε­βαιώ­σεις ότι επί­κει­νται τρο­πο­ποι­ή­σεις της ρύθ­μι­σης προς την κατεύ­θυνση των προ­τά­σεων που είχαμε υπο­βά­λει.

Συγκε­κρι­μένα, στη ρύθμιση θα εντα­χθούν και τα χρέη που δημιουρ­γή­θη­καν το 2017, ενώ θα μειω­θούν δρα­στικά οι γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες και τα δικαιο­λο­γη­τικά που απαι­τού­νται σήμερα για την ένταξη στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό.

Παράλ­ληλα, στη ρύθμιση θα εντα­χθεί το σύνολο των χρεών των επι­χει­ρή­σεων, ενώ οι τρά­πε­ζες θα οφεί­λουν να αιτιο­λο­γούν πλήρως και εμπε­ρι­στα­τω­μένα περι­πτώ­σεις απόρ­ρι­ψης των αιτή­σεων για την ένταξη των επι­χει­ρή­σεων στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό.

Επι­πρό­σθετα, ο λογα­ρια­σμός να «ξεπα­γώ­νει» όταν η επι­χεί­ρηση μπαίνει στο πρώτο στάδιο της ρύθ­μι­σης και τα χρήματα να μοι­ρά­ζο­νται ανα­λο­γικά, δηλαδή να κρατά ρευ­στό­τητα και η επι­χεί­ρηση.

Τις βασικές αυτές θέσεις και προ­τά­σεις των Επι­με­λη­τη­ρίων, έχουμε τη δια­βε­βαί­ωση ότι θα προ­ω­θή­σει το αρμόδιο υπουρ­γείο.

• Ποια συμ­βουλή θα δίνατε στην Πολι­τεία αλλά και στους επι­χει­ρη­μα­τίες που ασχο­λού­νται με τον του­ρι­σμό στις περιο­χές όπου είναι ο βασικός οικο­νο­μι­κός πυλώνας;

Ο του­ρι­σμός αναμ­φί­βολα απο­τε­λεί τη βαριά βιο­μη­χα­νία της χώρας, συμ­βάλ­λο­ντας άμεσα και έμμεσα πάνω από 20% στο ΑΕΠ με 1 εκ. θέσεις εργα­σίας.

Τα τελευ­ταία χρόνια, παρά τους εξω­γε­νείς και αστάθ­μη­τους παρά­γο­ντες που αντι­με­τω­πί­σαμε, κατα­φέ­ραμε να εξα­σφα­λί­σουμε τις υψη­λό­τε­ρες επι­δό­σεις όλων των εποχών.

Η προ­σπά­θεια που έχει ξεκι­νή­σει το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού πρέπει να συνε­χι­στεί για την πλήρη επί­τευξη των παρα­κάτω στόχων, άμεσων και μεσο­μα­κρο­πρό­θε­σμων:

• Επι­μή­κυνση της θερινής του­ρι­στι­κής περιό­δου με ανά­δειξη νέων προ­ο­ρι­σμών για όλες τις εποχές.

• Ισχυ­ρο­ποί­ηση του θεσμι­κού ρόλου της Πολι­τείας στα παγκό­σμια κέντρα απο­φά­σεων για τον του­ρι­σμό.

• Συνο­λική μεταρ­ρύθ­μιση της δημό­σιας του­ρι­στι­κής εκπαί­δευ­σης για υψηλού επι­πέ­δου κατάρ­τιση των εργα­ζο­μέ­νων στον ελλη­νικό του­ρι­σμό.

• Απλού­στευση των δια­δι­κα­σιών αδειο­δο­τή­σεων και λει­τουρ­γίας νέων του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων.

• Επαρκή χρη­μα­το­δό­τηση για επέ­κταση, εκσυγ­χρο­νι­σμό και δημιουρ­γία νέων μονάδων.

• Ιδιαί­τερη μέριμνα για την ανά­πτυξη θεμα­τι­κού του­ρι­σμού.

Είναι αναμ­φί­βολο ότι ο του­ρι­σμός μπορεί να προ­σφέ­ρει πολλά περισ­σό­τερα ακόμη σε οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό επίπεδο.