Αυτές είναι οι παρατηρήσεις του ΣΕΤΕ στην αύξηση του τέλους ανθεκτικότητας, κρουαζιέρας και βραχυχρόνιες μισθώσεις

Τις παρα­τη­ρή­σεις του υπέ­βαλλε αρμο­δίως ο ΣΕΤΕ στο σχέδιο νόμου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών με τίτλο «Μέτρα για την ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τος, φορο­λο­γικά κίνητρα για την και­νο­το­μία και τους μετα­σχη­μα­τι­σμούς επι­χει­ρή­σεων και άλλες δια­τά­ξεις»

Στα δύο μείζονα θέματα της αύξησης των τελών ανθε­κτι­κό­τη­τας και κρουα­ζιέ­ρας και των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων, οι θέσεις του ΣΕΤΕ, έχουν ως ακο­λού­θως:

“Επί του άρθρου 21, «Τέλος ανθε­κτι­κό­τη­τας στην κλι­μα­τική κρίση – Τρο­πο­ποί­ηση άρθρου 53 ν. 4389/2016»

Με το άρθρο 30 του Ν.5073/2023 από την 1η Ιανουα­ρίου 2024, ο φόρος δια­μο­νής – ένα μέτρο προ­σω­ρινό καθαρά εισπρα­κτι­κού και δημο­σιο­νο­μι­κού χαρα­κτήρα – αντι­κα­τα­στά­θηκε από το, αυξη­μένο κατά ποσοστό 150-200%, Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση.

Πριν συμπλη­ρω­θεί ένα έτος από την εφαρ­μογή του συγκε­κρι­μέ­νου τέλους, και χωρίς να έχει απο­δο­θεί απο­λο­γι­σμός για τα έσοδα που εισπρά­χθη­καν και την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα σε έργα και δράσεις στα οποία αυτά διο­χε­τευ­θή­καν, το συγκε­κρι­μένο τέλος αυξά­νε­ται περαι­τέρω.

Η αύξηση του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση, απο­φα­σί­στηκε με τον ίδιο τρόπο που αυτό  θεσπί­στηκε. Χωρίς δια­βού­λευση με τους άμεσα εμπλε­κό­με­νους φορείς και χωρίς να έχουν μελε­τη­θεί οι συνέ­πειες που η συγκε­κρι­μένη επι­βά­ρυνση θα έχει μακρο­πρό­θε­σμα στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και τα αντι­σταθ­μι­στικά μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν, προ­κει­μέ­νου αυτές να αντι­με­τω­πι­στούν.

Επα­να­λαμ­βά­νε­ται, πως ανα­γνω­ρί­ζουμε την ανάγκη για την απο­κα­τά­σταση των ζημιών από τις φυσικές κατα­στρο­φές που έπληξαν και θα εξα­κο­λου­θούν να πλήτ­τουν τη χώρα ως συνέ­πεια της κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

Ωστόσο η χρη­μα­το­δό­τηση του Εθνικού Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων για το Πρό­γραμμα Φυσικών Κατα­στρο­φών, δεν μπορεί να είναι ευθύνη μόνο ενός κλάδου της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Η ολοένα αυξα­νό­μενη επι­βά­ρυνση που υφί­στα­νται οι επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των (σημειώ­νε­ται πως μόλις πρό­σφατα προ­βλέ­φθηκε η δυνα­τό­τητα αύξησης του τέλους δια­μο­νής παρε­πι­δη­μού­ντων έως 50%), πλήττει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και εξα­νε­μί­ζει το αντα­γω­νι­στικό πλε­ο­νέ­κτημα που η χώρα μας είχε απο­κτή­σει λόγω της θετικής δια­χεί­ρι­σης της κρίσης της παν­δη­μίας.

Η νέα αύξηση του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τική Κρίση ανα­μέ­νε­ται να επι­φέ­ρει απο­τε­λέ­σματα αντί­θετα από τα επι­διω­κό­μενα, επη­ρε­ά­ζο­ντας αρνη­τικά τόσο τις επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των όσο και τα δημόσια έσοδα σε βάθος χρόνου.

Εάν απαι­τεί­ται ενί­σχυση των δημό­σιων εσόδων για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, αυτή δεν μπορεί να βασί­ζε­ται σε τέλη που στε­ρού­νται ουσια­στι­κής αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας και επι­βα­ρύ­νουν απο­κλει­στικά έναν συγκε­κρι­μένο κλάδο της οικο­νο­μίας.

Επί του άρθρου 24, «Τέλος κρουα­ζιέ­ρας»

Η κρουα­ζιέρα απο­τε­λεί ένα προϊόν με ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά. Η θέση του ΣΕΤΕ είναι ότι η επιβολή τελών που δεν συνο­δεύ­ε­ται από τις απα­ραί­τη­τες  επι­χει­ρη­σια­κές παρεμ­βά­σεις στους λιμένες  και τη λει­τουρ­γία των προ­ο­ρι­σμών δεν απο­τε­λεί απο­τε­λε­σμα­τικό μέτρο. Περαι­τέρω τα όποια ποσά εισπράτ­το­νται από τα τέλη κρουα­ζιέ­ρας πρέπει να διο­χε­τεύ­ο­νται στην ανα­βάθ­μιση των υπο­δο­μών και της λει­τουρ­γίας των προ­ο­ρι­σμών σε περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο. Επι­πλέον, λόγω  της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας  των ζητη­μά­των που συν­δέ­ο­νται  με τις δια­φο­ρε­τι­κές μορφές κρουα­ζιέ­ρας (δια­φο­ρε­τι­κοί τύποι σκαφών και πλοίων, ημε­ρή­σιες ή πολυ­ή­με­ρες εκδρο­μές, δυνα­τό­τητα επι­λο­γής απο­βί­βα­σης ή μη σε προ­ο­ρι­σμούς κ.α.) αλλά και του μεσο­πρό­θε­σμου δια­στή­μα­τος προ­γραμ­μα­τι­σμού που προη­γεί­ται (συνήθως διετία), προ­τεί­νε­ται η εφαρ­μογή του μέτρου να μετα­τε­θεί από το 2025 στο 2026, ώστε να υπάρξει επαρκής χρόνος για ουσια­στική δια­βού­λευση με όλους τους εμπλε­κό­με­νους φορείς και για την κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία του κλάδου.

Επί του άρθρου 26, «Προ­σω­ρι­νοί περιο­ρι­σμοί στις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις – Προ­σθήκη παρ. 2Α και τρο­πο­ποί­ηση παρ. 10 άρθρου 111 ν. 4446/2016»

Ο ΣΕΤΕ έχει κατα­θέ­σει ανα­λυ­τι­κές προ­τά­σεις, σχετικά με τις ανα­γκαίες τρο­πο­ποι­ή­σεις στο υφι­στά­μενο νομο­θε­τικό πλαίσιο που διέπει τη λει­τουρ­γία της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης.

Ορι­σμέ­νες από τις εν λόγω προ­τά­σεις ενσω­μα­τώ­θη­καν στη σχετική νομο­θε­σία (άρθρο 111 του ν.4446/2016) με το άρθρο 28 του  ν. 5073/2023.

Ωστόσο, η μεγάλη πλειο­ψη­φία των ρυθ­μί­σεων που τελικώς υιο­θε­τή­θη­καν περιο­ρί­ζο­νται στη φορο­λο­γική αντι­με­τώ­πιση της συγκε­κρι­μέ­νης δρα­στη­ριό­τη­τας και όχι στη θέση συγκε­κρι­μέ­νων κανόνων για τη λει­τουρ­γία της. Παράλ­ληλα, η ρύθμιση της παρ.8 του άρθρου 111 του ν.4446/2016 περί δυνα­τό­τη­τας με Κ.Υ.Α. να καθο­ρι­στούν γεω­γρα­φι­κές περιο­χές, όπου, για λόγους που σχε­τί­ζο­νται με την προ­στα­σία της κατοι­κίας, θα ισχύουν περιο­ρι­σμοί στη διάθεση ακι­νή­των για βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, παρα­μέ­νει ανε­νεργή από το χρόνο θέσπι­σης της μέχρι σήμερα. Ομοίως η πρό­βλεψη της παρ. 3.α. του ίδιου άρθρου σύμφωνα με την οποία «Αν το σύνολο των δια­με­ρι­σμά­των πολυ­κα­τοι­κίας ή συγκρο­τή­μα­τος κατοι­κιών εκμι­σθώ­νε­ται με βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, η εν λόγω πολυ­κα­τοι­κία ή συγκρό­τημα θεω­ρεί­ται του­ρι­στικό κατά­λυμα και οφείλει να δια­θέ­τει Ειδικό Σήμα Λει­τουρ­γίας (Ε.Σ.Λ.) ή να έχει υπο­βά­λει γνω­στο­ποί­ηση.», η οποία μπορεί να συμ­βάλ­λει στην προ­στα­σία του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας και να δια­σφα­λί­σει ορι­σμέ­νους βασι­κούς κανόνες υγειούς αντα­γω­νι­σμού με τις αδειο­δο­τη­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, παρα­μέ­νει ανε­φάρ­μο­στη, μιας και  εξ όσων γνω­ρί­ζουμε δεν πραγ­μα­το­ποιού­νται έλεγχοι σχετικά με την εφαρ­μογή της.

Πέραν των ανωτέρω δύο μέτρων, δηλαδή:

Της ενερ­γο­ποί­η­σης της διά­τα­ξης της παρ. 8 του άρθρου 111 του ν.4446/2016 περί θέσεως περιο­ρι­σμών σε συγκε­κρι­μέ­νες γεω­γρα­φι­κές περιο­χές στη διάθεση ακι­νή­των για βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, για λόγους που σχε­τί­ζο­νται με την προ­στα­σία της κατοι­κίας, και

Της πραγ­μα­το­ποί­η­σης ελέγχων βάσει της παρ. 3α. του άρθρου 111 του ν.4446/2016 σε κατα­λύ­ματα που λει­τουρ­γούν υπό τον μανδύα της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, ενώ θα έπρεπε να δια­θέ­τουν Ειδικό Σήμα Λει­τουρ­γίας ή Γνω­στο­ποί­ηση Λει­τουρ­γίας

Προ­τεί­νουμε και τα εξής:

Η προ­βλε­πό­μενη απαλ­λαγή από ΦΠΑ του εισο­δή­μα­τος που απο­κτά­ται, από φυσικά πρόσωπα, από τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση μέχρι δύο (2) ακι­νή­των, να εφαρ­μό­ζε­ται μόνο εφόσον συντρέ­χουν σωρευ­τικά οι εξής δύο προ­ϋ­πο­θέ­σεις: α.ένα από τα δύο ακίνητα που εκμι­σθώ­νο­νται θα πρέπει να έχει δηλωθεί ως ακίνητο στο οποίο ιδιο­κα­τοι­κεί ο εκμι­σθω­τής και β. το συνο­λικό ετήσιο εισό­δημα του από τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση δεν υπερ­βαί­νει τις δέκα χιλιά­δες (10.000) ευρώ. Σε αντί­θετη περί­πτωση στο εισπρατ­τό­μενο μίσθωμα θα πρέπει να επι­βάλ­λε­ται Φ.Π.Α..

Προ­κει­μέ­νου τα ακίνητα που εκμι­σθώ­νο­νται βρα­χυ­χρό­νια να δια­χω­ρί­ζο­νται από τις νόμιμα αδειο­δο­τη­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, θα πρέπει να οριστεί ρητά πως σε περί­πτωση που εντός του κατα­λύ­μα­τος διε­ξά­γε­ται οποιασ­δή­ποτε μορφής παροχή υπη­ρε­σιών ή δια­με­σο­λά­βηση για παροχή υπη­ρε­σιών, τότε το ακίνητο θα πρέπει να θεω­ρεί­ται του­ρι­στικό κατά­λυμα, το οποίο θα πρέπει να δια­θέ­τει Ειδικό Σήμα Λει­τουρ­γίας ή Βεβαί­ωση Συν­δρο­μής Νομίμων Προ­ϋ­πο­θέ­σεων, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις των άρθρων 1 έως 4 του Ν.4276/2014.

Να προ­βλε­φθούν συγκε­κρι­μέ­νες βασικές προ­δια­γρα­φές υγιει­νής και ασφά­λειας που θα πρέπει να πληρούν τα κατα­λύ­ματα που εκμι­σθώ­νο­νται βρα­χυ­χρό­νια.

Να παρέ­χε­ται το δικαί­ωμα στους ΟΤΑ Α’ βαθμού να ορίζουν, μετά από απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου τους, το μέγιστο αριθμό ακι­νή­των που μπορούν να εγγρά­φο­νται στο Μητρώο Ακι­νή­των Βρα­χυ­χρό­νιας Μίσθω­σης ανά δημο­τικό δια­μέ­ρι­σμα. Η απόφαση αυτή θα πρέπει να λαμ­βά­νε­ται κατόπιν προη­γού­με­νης δημό­σιας δια­βού­λευ­σης, να αιτιο­λο­γεί­ται με βάση σχετική επι­στη­μο­νική μελέτη, ενώ θα πρέπει να συνε­κτι­μά­ται και ο αριθμός των κενών ακι­νή­των που βρί­σκο­νται εντός του συγκε­κρι­μέ­νου δημο­τι­κού δια­με­ρί­σμα­τος.

Ο ΣΕΤΕ ουδέ­ποτε ζήτησε την απα­γό­ρευση της δρα­στη­ριό­τη­τας της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης. Ωστόσο, υπο­γραμ­μί­ζε­ται για άλλη μια φορά ότι, όσο η συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα συνε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί χωρίς κανο­νι­στικό πλαίσιο, τα μέτρα που θα κληθεί να λάβει η Πολι­τεία για την αντι­με­τώ­πιση των κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των που προ­κύ­πτουν από την ανε­ξέ­λεγ­κτη λει­τουρ­γία της, καθώς και του αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού εις βάρος των αδειο­δο­τη­μέ­νων του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, θα είναι ανα­πό­φευ­κτα πιο αυστηρά”.

Πηγή: hmoney-tourism.gr