Τσίπρας: Στην Ελλάδα έγινε ένα διεθνές πείραμα

Προ­σπα­θούμε να βγά­λουμε τη χώρα από την επι­τρο­πεία αλλά ταυ­τό­χρονα να στη­ρί­ξουμε τους ασθε­νέ­στε­ρους και να χτυ­πή­σουμε τις πελα­τεια­κές σχέσεις και τη δια­φθορά. Οι συσχε­τι­σμοί δύναμης και οι τρεις τάσεις που επι­κρα­τούν στην Ευρώπη.

«Το αίτημα της Αρι­στε­ράς είναι ένας λιγό­τερο άνισος κόσμος αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπο­ρούμε να ανα­τρέ­ψουμε τους σημε­ρι­νούς συσχε­τι­σμούς δύναμης», τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός μιλώ­ντας σε ευρω­παϊκό συνέ­δριο για τις ανι­σό­τη­τες. «Η απά­ντηση είναι δεν ξέρω αν μπο­ρούμε ή δεν μπο­ρούμε ξέρω ότι πρέπει, είναι ανα­γκαίο να προ­σπα­θή­σουμε σε αυτή την κατεύ­θυνση».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός τόνισε ότι υπάρ­χουν θέματα ανι­σό­τη­τας σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ περιο­χών, μεταξύ των ίδιων των χωρών. Σε όλες είμαστε στον ίδιο παρο­νο­μα­στή: τη στιγμή που αμύθητα ποσά πλούτου συσ­σω­ρεύ­ο­νται στα χέρια λίγων εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι στον κόσμο στε­ρού­νται την πρό­σβαση σε βασικά κοι­νω­νικά αγαθά.

Τα παρα­πάνω δημιουρ­γούν την προ­σφυ­γική κρίση που δεν είναι ένα παρο­δικό φαι­νό­μενο. Θα εντα­θούν γιατί έχουμε πια «ωκε­α­νούς φτώ­χειας» σε όλο τον πλανήτη και απο­στα­θε­ρο­ποι­η­μέ­νες περιο­χές.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην Ευρώπη σημεί­ωσε ότι μετά το β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο η εργα­τική τάξη και η Αρι­στερά κατά­φε­ραν να υπο­χρε­ώ­σουν τις κυβερ­νή­σεις να λάβουν μέτρα υπέρ των εργα­ζό­με­νων και να στη­ρί­ξουν το κοι­νω­νικό κράτος. Ούτε εκείνη η περί­ο­δος ήταν ρόδινη, αλλά σήμερα φαί­νε­ται ότι ήταν περί­ο­δος περιο­ρι­σμού της εξου­σίας του κεφα­λαίου και των οικο­νο­μι­κών ελίτ.

Σήμερα πρέπει να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σουμε για τα αυτο­νό­ητα: την άμυνα των εργα­ζό­με­νων απέ­να­ντι σε ένα ασύδοτο καπι­τα­λι­σμό. Η νέα κυρί­αρχη αντί­ληψη, είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός έγινε ότι πρέπει να αφή­σουμε το κεφά­λαιο να κάνει ότι θέλει. Στη βάση αυτής της αντί­λη­ψης οι κοι­νω­νι­κές κατα­κτή­σεις ήταν κάτι αρνη­τικό.

Κατά τον Αλέξη Τσίπρα αυτοί που άσκησαν κριτική στο σύστημα της νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης παγκο­σμιο­ποί­η­σης, μεταξύ αυτών και η Αρι­στερά στην Ελλάδα είχαν δίκιο. Το άνοιγμα των αγορών μπορεί να δημιούρ­γησε πλούτο αλλά δημιούρ­γησε και τερά­στιες ανι­σό­τη­τες. Χωρίς ανα­δια­νομή του πλούτου, όμως, δεν δημιουρ­γείς κοι­νω­νική ευη­με­ρία. Ολο αυτό έσκασε σαν φούσκα στην κρίση. Τα κέρδη των ελίτ όχι μόνο δεν εξα­σφά­λι­σαν κοι­νω­νική ευη­με­ρία αλλά και οι ζημιές της μετα­τρά­πη­καν σε κοι­νω­νική δυστυ­χία.

Αυτό εμείς στην Ελλάδα το γνω­ρί­σαμε καλά και υπό ένα τρόπο γίναμε ένα διεθνές πείραμα για το πώς μπορεί σε ελά­χι­στο διά­στημα μέσα από ένα σκληρό μοντέλο εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης να εφαρ­μό­σεις συσ­σω­ρευ­μένα όλες τις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ιδέες που δεν είχαν εφαρ­μο­στεί τόσο γρήγορα σε μια χώρα. Από τις συντα­γές του ΔΝΤ την περίοδο 2010-2014 χάσαμε το 25% του ΑΕΠ και η ανεργία εκτι­νά­χθηκε στο 27%.

Αυτό κάποιοι λένε ότι έγινε για να σωθεί το ευρω­παϊκό ιδεώδες. Εγώ λέω να θυμη­θούμε αυτό που είπε ο Γερούν Ντάι­σελ­μπλουμ ότι αυτά έγιναν με βασικό στόχο να σωθούν οι ευρω­παϊ­κές τρά­πε­ζες.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός θύμισε ότι οι ανι­σό­τη­τες αυξή­θη­καν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης που χτυ­πή­θη­καν από την κρίση. Δεν υπάρχει τίποτα που να μας δείχνει ότι η Ευρώπη οδεύει προς μια κατεύ­θυνση μείωσης των ανι­σο­τή­των.

Νέα φαι­νό­μενα έκαναν την εμφά­νισή τους και όλα τα παρα­δο­σιακά κόμματα στην Ευρώπη κλυ­δω­νί­ζο­νται αλλά αυτά που φαί­νε­ται να ανε­βαί­νουν είναι της ακρο­δε­ξιάς, ενώ ένας άγονος και δεξιός ευρω­σκε­πτι­κι­σμός ανα­δύ­ε­ται.

Η κυβέρ­νηση

Μέσα σε δύσκο­λες συν­θή­κες αγω­νι­ζό­μα­στε να βγά­λουμε τη χώρα από την επι­τρο­πεία αλλά ταυ­τό­χρονα με κάθε τρόπο, σε αυτές τις συν­θή­κες, προ­σπα­θεί να στη­ρί­ξει τους ασθε­νέ­στε­ρους και να εξα­λεί­ψει τις πελα­τεια­κές σχέσεις και την δια­φθορά.

Το πιο σημα­ντικό τώρα που βγαί­νουμε από την κρίση είναι να περά­σουν οι θετικοί δείκτες το γρη­γο­ρό­τερο στην κοι­νω­νία ως θέσεις αξιο­πρε­πούς εργα­σίας και με κοι­νω­νική προ­στα­σία.

Το γενικό πλαίσιο όμως στην Ευρώπη παρα­μέ­νει, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας και το ερώτημα είναι τι πρέπει να κάνουμε για να αλλά­ξουν τα πράγ­ματα.

Το πρώτο είναι να πιστέ­ψουμε ότι μπορούν να αλλά­ξουν τα πράγ­ματα. Δεν αρκεί να φωνά­ζουμε «κάτω οι ανι­σό­τη­τες». Αυτό το λένε και στελέχη των πολυ­ε­θνι­κών. Πρέπει να δούμε πώς μπορεί να γίνει αυτό. Αυτό που λείπει είναι η εμπι­στο­σύνη σε ένα εναλ­λα­κτικό σχέδιο και η πίστη ότι μπορεί να είναι εφικτό.

Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα απαι­τεί­ται δίκαιη φορο­λο­γία του πλούτου και του κέρδους ώστε να εξα­σφα­λι­στούν πόροι για δημό­σιες επεν­δύ­σεις και κοι­νω­νικό κράτος, όρια στην χρη­μα­το­πι­στω­τική κερ­δο­σκο­πία, κατάρ­γηση φορο­λο­γι­κών παρα­δεί­σων, περιο­ρι­σμός μισθο­λο­γι­κών ανι­σο­τή­των. Αιτή­ματα καθαρά και υλο­ποι­ή­σιμα.

Πρέπει να συγκρο­τούμε συμ­μα­χίες για ριζο­σπα­στι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις και η Αρι­στερά είναι μια από τις βασικές δυνά­μεις σε μια τέτοια συμ­μα­χία. Προς αυτή την κατεύ­θυνση κινεί­ται και ένα τμήμα της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας στην Ευρώπη, εκτί­μησε. «Πρέπει να καθο­ρί­σουμε ελά­χι­στους κοι­νω­νι­κούς στόχους με τις δυνά­μεις αυτές».

Οι τρεις τάσεις

Όπως είπε πολλοί στην Ευρώπη βλέ­πο­ντας ότι συνο­μι­λεί με Πρά­σι­νους, Αρι­στε­ρούς, Σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες τον ρωτούν «τι είσαι;». Όπως είπε υπάρ­χουν τρεις τάσεις στην Ευρώπη:

* Η μια πιστεύει ακόμα και σήμερα ότι η απά­ντηση είναι η πλήρη απε­λευ­θέ­ρωση των αγορών, η κατάρ­γηση κάθε δικαιώ­μα­τος και η κατάρ­γηση του κράτους πρό­νοιας. Πιστεύει στην ελευ­θε­ρία του κεφα­λαίου να κινεί­ται σε φορο­λο­γι­κούς παρα­δεί­σους. «Δεν χρειά­ζε­ται προ­σπά­θεια να σκεφτεί κανείς πιο κόμμα εκπρο­σω­πεί αυτή την τάση στην Ελλάδα». Είναι η τάση του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού,κυρίως δεξιού αλλά κάποιες φορές και κεντρο­α­ρι­στε­ρού προ­σα­να­το­λι­σμού.

* Η δεύτερη τάση είναι το ακρο­δε­ξιού λαϊ­κι­σμού και του εθνι­κι­στι­κού σωβι­νι­σμού. Θεωρούν ότι υπεύ­θυ­νοι είναι οι πιο αδύ­να­μοι: πρό­σφυ­γες, μειο­νό­τη­τες ή οι τεμπέ­λη­δες του Νότου που ζουν πάνω από τις δυνα­τό­τη­τές τους. Υπό­σχε­ται ευη­με­ρία και ασφά­λεια με την εθνική περι­χα­ρά­κωση.

* Απέ­να­ντι σε αυτές τις τάσεις βρί­σκε­ται η αριστερή-προοδευτική ιδε­ο­λο­γία που θέτει την ανάγκη να κάνουμε τον κόσμο πιο ανθρώ­πινο με τη συνερ­γα­σία των λαών. Αυτή είναι η μόνη βιώσιμη εναλ­λα­κτική σε ένα κόσμο που διευ­ρύ­νει τα χάσματα. Γι’ αυτό οφεί­λουμε να αγω­νι­στούμε ώστε να γίνει ρεα­λι­στική προ­ο­πτική.

Να σημειω­θεί ότι ειδική αναφορά έκανε ο πρω­θυ­πουρ­γός στο τρο­μο­κρα­τικό χτύπημα στην Αίγυπτο. «Η τυφλή τρο­μο­κρα­τία δεν έπεσε από τον ουρανό. Σχε­τί­ζε­ται με τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν σήμερα στον κόσμο: ανα­σφά­λεια, φτώχεια, ανι­σό­τητα και απουσία προσ­δο­κιών για τους ανθρώ­πους δημιουρ­γούν κενό και αυτό δημιουρ­γεί προ­ϋ­πο­θέ­σεις για αύξηση του θρη­σκευ­τι­κού φανα­τι­σμού, σημεί­ωσε.