Η αγάπη θα περάσει από τη δεύτερη γραμμή

Ετοι­μα­στείτε για τις πιο ευγε­νι­κές δημο­τι­κές εκλογές που έχει δει ποτέ η Ρόδος. Ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, ο Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης και ο Κώστας Χρυ­σο­χο­ΐ­δης θα φορέ­σουν τα καλά τους χαμό­γελα και θα κάνουν προ­ε­κλο­γική εκστρα­τεία σαν να συμ­με­τέ­χουν σε δια­γω­νι­σμό καλής γει­το­νίας. Ο ένας θα λέει «ο συνά­δελ­φος έχει δίκιο σε πολλά», ο άλλος «σεβα­σμός στη δια­φο­ρε­τική άποψη» και ο τρίτος θα σκέ­φτε­ται πώς να ζητήσει ψήφο χωρίς να στε­νο­χω­ρή­σει κανέναν. Ο λόγος είναι απλός. Με το 42% να μοιάζει βουνό για τρεις υπο­ψη­φί­ους, όποιος βρίσει σήμερα τους ψηφο­φό­ρους του διπλα­νού, αύριο θα τους παρα­κα­λάει να τον βάλουν δεύτερη επιλογή. Το κράξιμο, δηλαδή, πάει από μόνο του στα αζήτητα.

Και εδώ είναι η ομορφιά της ρύθ­μι­σης του Θοδωρή Λιβά­νιου. Χρόνια ολό­κληρα ακού­γαμε ότι η αυτο­διοί­κηση πρέπει να απαλ­λα­γεί από τη λάσπη και τα παζάρια της ενδιά­με­σης εβδο­μά­δας. Ο νέος Κώδικας το πέτυχε με μια γραμμή στο κάτω μέρος του ψηφο­δελ­τίου. Κανένας δεύ­τε­ρος γύρος, καμία δεύτερη Κυριακή με μισή συμ­με­τοχή, μόνο ένας ψηφο­φό­ρος που κρατά και την πρώτη και τη δεύτερη λέξη. Οι υπο­ψή­φιοι που έχτιζαν καριέρα στην ξεφτίλα του αντι­πά­λου θα πρέπει τώρα να μάθουν να μιλάνε για έργα, και αυτό για μερι­κούς είναι σκλη­ρό­τερη τιμωρία από κάθε ήττα.

Στη Ρόδο του 2028 το πιο βαρύ όπλο δεν θα είναι η επίθεση αλλά το «καλη­μέρα».