Αντ. Σαμαράς: Η παράταξή μας υιοθετεί απόψεις που έχει πολεμήσει – Η ΝΔ δεν είναι “Ποτάμι”

Με με­τα­κί­νη­ση σε θέ­σεις «Πο­τα­μιού», δεν κα­τα­κτάς το «πο­λι­τι­κό κέ­ντρο», είπε. Η Μέρ­κελ τρά­βη­ξε το χαλί κάτω από τα πόδια μας. Απέ­να­ντι σε μια Τουρ­κία που κλι­μα­κώ­νει, εμείς πρέ­πει να ενι­σχύ­ου­με την απο­τρο­πή μας. Ανοί­γει εσω­κομ­μα­τι­κό μέ­τω­πο.

Αιχ­μές για την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη στα εθνι­κά μας θέ­μα­τα, αλλά και για την προ­σπά­θεια διεύ­ρυν­σης (με­τα­τό­πι­σης, κατά τον ίδιο) της κυ­βερ­νώ­σας πα­ρά­τα­ξης προς το κέ­ντρο, αφή­νει ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς, με συ­νέ­ντευ­ξή του στα ΝΕΑ.

«Σε κάθε ανα­σχη­μα­τι­σμό εκ­πέ­μπε­ται κι ένα “μή­νυ­μα”, υπάρ­χει “συμ­βο­λι­σμός”… Και ο συμ­βο­λι­σμός αυτός δεν πρέ­πει να στέλ­νει αντι­φα­τι­κά μη­νύ­μα­τα. Ότι δη­λα­δή η Πα­ρά­τα­ξή μας υιο­θε­τεί σή­με­ρα από­ψεις που η ίδια έχει πο­λε­μή­σει, όπως οι Πρέ­σπες και το σχέ­διο Ανάν. Ή ότι επι­βρα­βεύ­ει πρό­σω­πα που έχουν αντί­θε­τη πο­λι­τι­κή άποψη», το­νί­ζει ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και συ­νε­χί­ζει: «Όταν “επι­λέ­γο­νται” άτομα με αντί­θε­τες θέ­σεις, αυτό δεν λέ­γε­ται “διεύ­ρυν­ση” – αυτό λέ­γε­ται “με­τα­τό­πι­ση”! Ξέ­ρε­τε, με το να με­τα­κι­νη­θού­με σε θέ­σεις “Πο­τα­μιού” δεν κα­τα­κτά­με το “πο­λι­τι­κό Κέ­ντρο”… Κα­τα­νοώ την άποψη περί “διεύ­ρυν­σης”. Αλλά προ­ϋ­πό­θε­ση μιας διεύ­ρυν­σης είναι να έχεις μαζί σου την βάση σου. Αλ­λιώς, κιν­δυ­νεύ­εις να απο­μα­κρύ­νεις πε­ρισ­σό­τε­ρους απ’ όσους προ­σελ­κύ­εις».

Για τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά, ο κ. Σα­μα­ράς το­νί­ζει: «Ελ­λά­δα και Κύ­προς θα έπρε­πε να είχαν ήδη αντι­δρά­σει εντο­νό­τε­ρα (στις τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις)! Πρώ­τον, θα έπρε­πε να πιέ­ζουν συ­νε­χώς την ΕΕ για κυ­ρώ­σεις κατά της Τουρ­κί­ας. Οι­κο­νο­μι­κές και άλλες. Η πίεση αυτή θα έπρε­πε μά­λι­στα να εντεί­νε­ται, όπως εντεί­νο­νται οι προ­κλή­σεις. Ακόμα και βέτο σε Ευ­ρω­παϊ­κές απο­φά­σεις, θα μπο­ρού­σα­με ίσως να θέ­σου­με! Δεύ­τε­ρον, θα έπρε­πε να ζη­τή­σου­με ενερ­γο­ποί­η­ση της ρή­τρας Αλ­λη­λεγ­γύ­ης της ΕΕ, όπως πα­λαιό­τε­ρα έχουν κάνει άλλες χώρες. Τρί­τον – και πέρα από τους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς – να προ­χω­ρή­σου­με σε πιο ενερ­γές συμ­μα­χί­ες με κράτη εντός της Ένω­σης και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας, που θί­γο­νται από την Πο­λι­τι­κή της Τουρ­κί­ας. Δεν πρέ­πει – επ’ ου­δε­νί – να εκλη­φθεί η πο­λι­τι­κή μας ως “πα­θη­τι­κή στάση” απέ­να­ντι στις απρο­σχη­μά­τι­στες προ­κλή­σεις του Ερ­ντο­γάν! Δεν πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται ότι δη­μιουρ­γού­νται τε­τε­λε­σμέ­να με την δική μας ανοχή».

Σύμ­φω­να με τον πρώην πρω­θυ­πουρ­γό, «απέ­να­ντι σε μια Τουρ­κία που κλι­μα­κώ­νει συ­νέ­χεια, εμείς πρέ­πει να ενι­σχύ­ου­με συ­νε­χώς την Απο­τρο­πή μας. Όχι να δί­νου­με την εντύ­πω­ση ότι εν­δί­δου­με σε “Κα­τευ­να­σμό του θη­ρί­ου” – που έτσι απο­θρα­σύ­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο».

Ανα­φο­ρι­κά με την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή στην οι­κο­νο­μία, ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς βάζει θε­τι­κό πρό­ση­μο, ση­μειώ­νο­ντας πως «αυτά τα χρό­νια της παν­δη­μί­ας η κυ­βέρ­νη­ση μας και ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με απο­φα­σι­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις κρά­τη­σαν την Οι­κο­νο­μία όρθια. Χρεια­ζό­μα­στε επει­γό­ντως, με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις – κυ­ρί­ως αξιο­ποί­η­ση δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας – ακρι­βώς για να απο­φύ­γου­με νέο κύμα πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων στο μέλ­λον».

Από την άλλη, κρατά απο­στά­σεις όσον αφορά την ενερ­γεια­κή πο­λι­τι­κή: «Κα­νείς δεν αμ­φι­σβη­τεί τη με­τά­βα­ση της ενερ­γεια­κής πο­λι­τι­κής προς τις ΑΠΕ. Δεν πρέ­πει όμως να στρα­φού­με απο­κλει­στι­κά προς τα εκεί, εγκα­τα­λεί­πο­ντας το σύν­θε­το μείγ­μα όλων των πηγών ενέρ­γειας», ανα­φέ­ρει.

Ερω­τη­θείς για την Άγκε­λα Μέρ­κελ, ο Αντώ­νης Σα­μα­ράς υπο­γραμ­μί­ζει πως αυτή ήταν «δια­χει­ρί­στρια και όχι ορα­μα­τί­στρια» και προ­χώ­ρη­σε ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα: «Η κυρία Μέρ­κελ “στε­νο­χω­ριέ­ται” σή­με­ρα για όσα ζη­τού­σε τότε από τους Έλ­λη­νες. Αλλά όταν, κατά δή­λω­σή όλων τους “τα κα­τα­φέρ­να­με”, τρά­βη­ξε το χαλί κάτω από τα πόδια μας! Δεν θυ­μά­μαι να στή­ρι­ξε την Ελ­λά­δα».

Θε­ω­ρεί δε ανά­γκη η Ευ­ρώ­πη να προ­χω­ρή­σει άμεσα στην δη­μιουρ­γία του Ευ­ρω­στρα­τού, «όπου η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να πρω­τα­γω­νι­στή­σει».

Σχε­τι­κά με την υπό­θε­ση Novartis, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός το­νί­ζει: «Το δικό μου “μέχρι τέ­λους” δεν θα αλ­λά­ξει ποτέ. Είπα ότι η σκευω­ρία θα απο­κα­λυ­φθεί πλή­ρως – και θα απο­κα­λυ­φθεί! Κα­θα­ρές κου­βέ­ντες».

Ολό­κλη­ρη η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Σα­μα­ρά

Κύριε Πρό­ε­δρε, πρό­σφα­τα η Α. Μέρ­κελ ανέ­φε­ρε ότι οι δυ­σκο­λό­τε­ρες στιγ­μές της στην Κα­γκε­λα­ρία ήταν στην πε­ρί­ο­δο που “ζή­τη­σε τόσα πολλά από τους πο­λί­τες στην Ελ­λά­δα”. Το θε­ω­ρεί­τε ως δι­καί­ω­ση για το “μπρα ντε φερ” που υπήρ­ξε με το Βε­ρο­λί­νο στην πε­ρί­ο­δο της δια­κυ­βέρ­νη­σης σας;

“Δι­καί­ω­ση” για μένα δεν είναι αυτά που λέει ξαφ­νι­κά η κα. Μέρ­κελ σή­με­ρα. Δι­καί­ω­ση ήταν το γε­γο­νός ότι ήδη από τον Νο­έμ­βριο του 2014 το Eurogroup ομό­φω­να απο­φά­σι­ζε ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρού­σε να βγει ορι­στι­κά από τα μνη­μό­νια. Τότε!

Κι όμως, τρά­βη­ξαν το χαλί κάτω από τα πόδια μας! Με συ­νέ­πεια τρίτο Μνη­μό­νιο. Για να μας πουν μετά ότι η χώρα πήγε πίσω 10 χρό­νια!

Ακο­λου­θή­στε το Euro2day.gr στο Google News!Πα­ρα­κο­λου­θή­στε τις εξε­λί­ξεις με την υπο­γρα­φη εγκυ­ρό­τη­τας του Euro2day.grΚά­ποιοι λοι­πόν εκτός Ελ­λά­δος είδαν τότε την άνοδο του Τσί­πρα σαν μια “ευ­και­ρία” να ξα­να­φέ­ρουν το Grexit στο τρα­πέ­ζι: Για να επι­βάλ­λουν την “πει­θαρ­χία” στα υπό­λοι­πα κράτη μέλη…

Η τι­μω­ρία της “δύ­στρο­πης” Ελ­λά­δας θα ήταν το “μα­στί­γιο”, για κάθε “απεί­θαρ­χο” στην Ευ­ρώ­πης. Γι’ αυτό και χρειά­στη­καν την κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα…

Ποιος δεν θυ­μά­ται ότι η κα Μέρ­κελ εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε τα ολέ­θρια σφάλ­μα­τα των Τσί­πρα-Βα­ρου­φά­κη για να απο­σπά­σει από την Ελ­λά­δα αδια­νό­η­τες υπο­χω­ρή­σεις, τις οποί­ες εγώ ξε­κά­θα­ρα είχα αρ­νη­θεί. Ποιος ξε­χνά­ει το Υπερ­τα­μείο, δη­λα­δή την εκ­χώ­ρη­ση ολό­κλη­ρης της Εθνι­κής Πε­ριου­σί­ας για 99 χρό­νια! Ή την εκ­χώ­ρη­ση της Μα­κε­δο­νι­κής ταυ­τό­τη­τας στα Σκό­πια. Η κα Μέρ­κελ “στε­νο­χω­ριέ­ται” σή­με­ρα για όσα ζη­τού­σε τότε από τους Έλ­λη­νες. Αλλά όταν, κατά δή­λω­σή όλων τους “τα κα­τα­φέρ­να­με”, τρά­βη­ξε το χαλί κάτω από τα πόδια μας! Δεν θυ­μά­μαι να στή­ρι­ξε την Ελ­λά­δα…

Θα λεί­ψει η Μέρ­κελ από την Ευ­ρώ­πη;

Δια­χει­ρί­στη­κε την ισχύ που της κλη­ρο­δό­τη­σαν οι προ­κά­το­χοί της στην Κα­γκε­λα­ρία – οι αλη­θι­νοί ηγέ­τες που προη­γή­θη­καν: Ο Κολ που είχε το όραμα της Ενω­μέ­νης Γερ­μα­νί­ας, και κα­τά­φε­ρε να το κάνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Και ο Σρέ­ντερ που είχε το όραμα να με­ταρ­ρυθ­μί­σει την ενω­μέ­νη πλέον Γερ­μα­νία και να την κάνει αντα­γω­νι­στι­κή διε­θνώς – και το πέ­τυ­χε. Η κα Μέρ­κελ ορα­μα­τί­στρια δεν ήταν. Δια­χει­ρί­στρια ήταν. Και σή­με­ρα βλέ­που­με μια Ευ­ρώ­πη μειω­μέ­νης πο­λι­τι­κής συ­νο­χής, που πα­ρα­κο­λου­θεί και δεν ηγεί­ται.

Βλέ­πε­τε επο­μέ­νως και τη νέα συμ­μα­χία AUKUS να οδη­γεί κι αυτή σε νέες πο­λι­τι­κές θο­λού­ρες και συ­σχε­τι­σμούς; Και τι συ­νε­πά­γε­ται για Ευ­ρώ­πη, αλλά και Ελ­λά­δα;

Το ότι “αιφ­νι­διά­στη­καν” στις Βρυ­ξέλ­λες δεί­χνει ακρι­βώς τα ελ­λείμ­μα­τα μιας γρα­φειο­κρα­τι­κής Ευ­ρώ­πης με τραυ­μα­τι­σμέ­νο διε­θνές εκτό­πι­σμα. Αλλά θέτει και υπαρ­ξια­κά δι­λήμ­μα­τα για το ίδιο το ΝΑΤΟ. Για εμένα όμως η κρίση γεν­νά­ει την ευ­και­ρία για την Ευ­ρώ­πη, το ΝΑΤΟ και πρω­τί­στως για την Ελ­λά­δα. Η πα­τρί­δα μας οφεί­λει να προ­χω­ρή­σει σε νέα ανά­λυ­ση δε­δο­μέ­νων και να επα­να­προσ­διο­ρί­σει τη γε­ω­πο­λι­τι­κή της θέση, αδρά­χνο­ντας την ευ­και­ρία. Η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει άμεσα στην δη­μιουρ­γία του Ευ­ρω­στρα­τού, όπου η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να πρω­τα­γω­νι­στή­σει μιας και έχου­με, μετά τη Γαλ­λία, τις ισχυ­ρό­τε­ρες ένο­πλες δυ­νά­μεις στην ΕΕ.

Τι εν­νο­εί­τε;

Παρά το AUKUS, η Ευ­ρώ­πη δεν θα πάψει να είναι απα­ραί­τη­τη και στις ΗΠΑ και στις διε­θνείς ισορ­ρο­πί­ες. Κι εμείς – μη κά­νε­τε λάθος – οφεί­λου­με να ενι­σχύ­σου­με τη στρα­τη­γι­κή σχέση με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ σε αυτό το κομ­βι­κό ση­μείο των πα­γκό­σμιων γε­ω­πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών. Η με­τα­φο­ρά της στρα­τιω­τι­κής κι αμυ­ντι­κής ισχύ­ος των ΗΠΑ στον Ει­ρη­νι­κό και η δια­φαι­νό­με­νη απο­μά­κρυν­ση της πα­ρου­σί­ας τους στην Μέση Ανα­το­λή, δίνει στη χώρα μας ση­μα­ντι­κή ευ­και­ρία να με­τα­τρα­πεί σε πολύ πιο ισχυ­ρό “παί­κτη” στην σκα­κιέ­ρα της Με­σο­γεί­ου. Κι αυτό, συν τοις άλ­λοις, λόγω των προ­νο­μια­κών σχέ­σε­ών μας με το Ισ­ρα­ήλ, αλλά και τον Αρα­βι­κό κόσμο. Γι αυτό και λέω ότι τώρα η Ευ­ρώ­πη έχει τη με­γά­λη ευ­και­ρία να “χει­ρα­φε­τη­θεί” – και η Ελ­λά­δα να πρω­τα­γω­νι­στή­σει.

Πως κρί­νε­τε τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης ως προς την παν­δη­μία και τον εμ­βο­λια­σμό;

Ο εμ­βο­λια­σμός είναι ο μόνος τρό­πος να πά­ρου­με ξανά τη ζωή μας στα χέρια μας. Σε αυτό δεν υπάρ­χουν “ναι μεν, αλλά”…

Η παν­δη­μία άλ­λα­ξε τα οι­κο­νο­μι­κά δε­δο­μέ­να πα­γκο­σμί­ως. Ανη­συ­χεί­τε ότι έπε­ται μια νέα φάση λι­τό­τη­τας ή είστε από τους αι­σιό­δο­ξους της τα­χεί­ας ανά­πτυ­ξης;

Να ξε­κι­νή­σω λέ­γο­ντας πως τα δύο, σχε­δόν, αυτά χρό­νια της παν­δη­μί­ας η κυ­βέρ­νη­ση μας και ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με απο­φα­σι­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις κρά­τη­σαν την Οι­κο­νο­μία όρθια. Και σή­με­ρα η οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ανα­κάμ­πτει εντυ­πω­σια­κά. Αλλά σε αυτή τη φάση μι­λά­με, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, για ανά­καμ­ψη. Δεν είναι ακόμα “Ανά­πτυ­ξη”… Ωστό­σο, ανη­συ­χώ για το τι θα συμ­βεί όταν οι Κε­ντρι­κές Τρά­πε­ζες, απο­φα­σί­σουν να ανε­βά­σουν τα επι­τό­κια, για να ελέγ­ξουν την πλη­θω­ρι­σμό. Όπως ελ­πί­ζω ότι δεν θα επι­στρέ­ψου­με στο Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας που γνω­ρί­ζου­με. Μην ξε­χνά­τε ότι το Χρέος μας είναι πια πάνω από 200% του ΑΕΠ. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πρέ­πει να επι­βλη­θούν στην Ελ­λά­δα ξανά μέτρα “υπέρ-πλε­ο­να­σμά­των” για να αντι­με­τω­πί­σου­με το υπερ­βο­λι­κό χρέος.

Άρα, τι χρεια­ζό­μα­στε;

Χρεια­ζό­μα­στε επει­γό­ντως, με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις – κυ­ρί­ως αξιο­ποί­η­ση δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας – ακρι­βώς για να απο­φύ­γου­με νέο κύμα πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων στο μέλ­λον. Και κάτι ακόμα. Κα­νείς δεν αμ­φι­σβη­τεί τη με­τά­βα­ση της ενερ­γεια­κής μας πο­λι­τι­κής προς τις ΑΠΕ. Δεν πρέ­πει όμως να στρα­φού­με απο­κλει­στι­κά προς τα εκεί, εγκα­τα­λεί­πο­ντας το σύν­θε­το μείγ­μα όλων των πηγών ενέρ­γειας. Προ­βλη­μα­τί­ζο­μαι για πα­ρά­δειγ­μα για το εάν έπρε­πε να κλεί­σει το σύγ­χρο­νο ερ­γο­στά­σιο λι­γνί­τη που εγκαι­νιά­στη­κε το 2014 κι ακόμα δεν έχει απο­σβε­στεί. Η Γερ­μα­νία δεν εγκα­τα­λεί­πει τους λι­γνί­τες της μέχρι το 2039. Η Πο­λω­νία για ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο. Ούτε μπο­ρού­με να εγκα­τα­λεί­ψου­με τη στρο­φή στο φυ­σι­κό αέριο, που έχει ψη­φι­στεί ως “καύ­σι­μο με­τά­βα­σης” για τα επό­με­να 30 χρό­νια. Το κό­στος ενέρ­γειας αυ­ξά­νε­ται συ­νε­χώς. Πράγ­μα που υπο­νο­μεύ­ει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της χώρας. Δεν υπάρ­χει Ανά­πτυ­ξη χωρίς Ενερ­γεια­κή Πο­λι­τι­κή. Πρέ­πει, τέλος, να υπάρ­χει μέ­ρι­μνα για τις αυ­ξή­σεις τιμών, όπως της ΔΕ­Η­ΔΕΗ -11,53%. Διότι η ακρί­βεια εγκυ­μο­νεί πάντα κοι­νω­νι­κές εκρή­ξεις. Η Ελ­λά­δα έχει τε­ρά­στιες ευ­και­ρί­ες για Ανά­πτυ­ξη ! Έχει τε­ρά­στια αντα­γω­νι­στι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα. Εκεί πρέ­πει να δώ­σου­με ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη έμ­φα­ση.

Πως κρί­νε­τε τον ανα­σχη­μα­τι­σμό;

Είναι αδιαμ­φι­σβή­τη­το δι­καί­ω­μα του Πρω­θυ­πουρ­γού να επι­λέ­γει τους υπουρ­γούς του. Όμως απαι­τεί­ται πά­ντο­τε ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή. Διότι σε κάθε ανα­σχη­μα­τι­σμό εκ­πέ­μπε­ται κι ένα “μή­νυ­μα”, υπάρ­χει “συμ­βο­λι­σμός”… Και ο συμ­βο­λι­σμός αυτός δεν πρέ­πει να στέλ­νει αντι­φα­τι­κά μη­νύ­μα­τα. Ότι δη­λα­δή η Πα­ρά­τα­ξή μας υιο­θε­τεί σή­με­ρα από­ψεις που η ίδια έχει πο­λε­μή­σει, όπως οι Πρέ­σπες και το σχέ­διο Ανάν. Ή ότι επι­βρα­βεύ­ει πρό­σω­πα που έχουν αντί­θε­τη πο­λι­τι­κή άποψη…

Η ΝΔ εν τέλει στρί­βει στο πο­λι­τι­κό κέ­ντρο; Το λέω διότι ο Πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ δή­λω­σε πως η ΝΔ εκ­φρά­ζει τον πο­λι­τι­κό χώρο από τη Δεξιά ως και την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά.

Στις εκλο­γές του 2019 το εκλο­γι­κό σώμα έδωσε “αυ­το­δυ­να­μία” στη ΝΔ, εκ­φρά­ζο­ντας την αντί­θε­σή του , με­τα­ξύ άλλων, για την πο­λι­τι­κή ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στο Με­τα­να­στευ­τι­κό, την Εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα και τις Πρέ­σπες. Ταυ­τό­χρο­να έδωσε κα­θα­ρή εντο­λή στη ΝΔ για εκ­κα­θά­ρι­ση των σκευω­ριών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και για να απο­κα­τα­στα­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, η ανά­πτυ­ξη και η με­σαία τάξη. Όποιος θέλει να υπη­ρε­τή­σει αυτές τις θέ­σεις, για τις οποί­ες έλαβε αυ­το­δυ­να­μία η ΝΔ, είναι ευ­πρόσ­δε­κτος. Αυτό ση­μαί­νει “διεύ­ρυν­ση”…

Αλλά όταν “επι­λέ­γο­νται” άτομα με αντί­θε­τες θέ­σεις, αυτό δεν λέ­γε­ται “διεύ­ρυν­ση” – αυτό λέ­γε­ται “με­τα­τό­πι­ση”! Ξέ­ρε­τε, με το να με­τα­κι­νη­θού­με σε θέ­σεις “Πο­τα­μιού” δεν κα­τα­κτά­με το “πο­λι­τι­κό Κέ­ντρο”…

Είναι άλλο πράγ­μα να “απευ­θύ­νε­σαι” σε πο­λί­τες όλων των πα­ρα­τά­ξε­ων κι είναι εντε­λώς άλλο να “εκ­φρά­ζεις” άλλες πα­ρα­τά­ξεις. Σε μια πλου­ρα­λι­στι­κή δη­μο­κρα­τία οφεί­λουν να εκ­φρά­ζο­νται όλες οι πα­ρα­τά­ξεις αυ­τό­νο­μα.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όμως είναι το εξής ερώ­τη­μα: με τη σύγ­χρο­νη Δεξιά-Κε­ντρο­δε­ξιά, τι θα γίνει; Ή στο όνομα της “διεύ­ρυν­σης” θα θε­ω­ρεί­ται ότι “μπήκε στη γωνία” η με­γα­λύ­τε­ρη πο­λι­τι­κή πα­ρά­τα­ξη της χώρας; Ακού­στε: Κα­τα­νοώ την άποψη περί “διεύ­ρυν­σης”. Αλλά προ­ϋ­πό­θε­ση μιας διεύ­ρυν­σης είναι να έχεις μαζί σου την βάση σου. Αλ­λιώς, κιν­δυ­νεύ­εις να απο­μα­κρύ­νεις πε­ρισ­σό­τε­ρους απ’ όσους προ­σελ­κύ­εις.

Η κοινή σας εί­σο­δος με τον Κώστα Κα­ρα­μαν­λή στο Βελ­λί­δειο σχο­λιά­στη­κε ως “μή­νυ­μα”. Είναι έτσι;

Κοι­τάξ­τε, εδώ έφτα­σε κά­ποιος άν­θρω­πος που κα­τέ­χει ση­μα­ντι­κή θέση να μας πει ότι η ποί­η­ση του Ελύτη… χτυ­πά­ει την Εκ­κλη­σία! Περ­νά­με λοι­πόν, μια πε­ρί­ο­δο αμ­φι­σβή­τη­σης απ’ όλους και για όλα…

Σε αυτό που με ρω­τή­σα­τε, λοι­πόν: Πρό­βλη­μα θα είχε μια πα­ρά­τα­ξη εάν οι πρώην Πρω­θυ­πουρ­γοί της είχαν δια­γρά­ψει ο ένας τον άλλο ή δεν μι­λιό­ντου­σαν. Όπως συ­νέ­βη στον χώρο του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Όταν οι δύο πρώην Πρω­θυ­πουρ­γοί της ΝΔ έχουν καλές προ­σω­πι­κές σχέ­σεις και εμ­φα­νί­ζο­νται μαζί δη­μό­σια, αυτό μόνο μή­νυ­μα ενό­τη­τας είναι.

Στα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά έχου­με πε­ρά­σει σε φάση εξο­μά­λυν­σης ή το αντί­θε­το; Γιατί εί­χα­τε δη­λώ­σει στην προη­γού­με­νη συ­νέ­ντευ­ξη μας ότι “με πει­ρα­τες δεν κά­νεις διά­λο­γο”. Ωστό­σο ο διά­λο­γος με τον ένα ή τον άλλον τρόπο έχει ξε­κι­νή­σει…

Ποια “εξο­μά­λυν­ση”; Πού τη βλέ­πε­τε; Ξε­χά­σα­τε τις συ­νε­χείς navtex όλο το κα­λο­καί­ρι; Ξε­χά­σα­τε τις προ­κλή­σεις των τουρ­κι­κών αλιευ­τι­κών έξω από τις ακτές μας; Ξε­χά­σα­τε τις συ­νε­χείς δη­μό­σιες δη­λώ­σεις για απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση των νη­σιών; Ακόμα και το όνομα του Αι­γαί­ου, επι­χει­ρούν να αλ­λά­ξουν. Πα­ρε­μπι­πτό­ντως, θα πρέ­πει να νο­μο­θε­τού­με με προ­σο­χή κι όχι χωρίς να υπο­λο­γί­ζου­με τις συ­νέ­πειες! Τέ­τοιες δια­τά­ξεις, όπως αυτή που κα­ταρ­γή­θη­κε από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που αφορά στην ποι­νι­κή δίωξη στους Τούρ­κους που ψα­ρεύ­ουν στα χω­ρι­κά μας ύδατα, πρέ­πει να επα­νέλ­θουν άμεσα από την κυ­βέρ­νη­σή μας.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όμως για εμένα γε­γο­νός είναι οι “φιέ­στες” Ερ­ντο­γάν στην Αμ­μό­χω­στο που με­τα­τρέ­πε­ται πια σε ενι­σχυ­μέ­νη στρα­τιω­τι­κή βάση των Τούρ­κων. Ακού­στε, αυτό που συμ­βαί­νει με την Αμ­μό­χω­στο είναι πρω­το­φα­νές πα­γκο­σμί­ως. Η Άγκυ­ρα τόλ­μη­σε να πα­ρα­βιά­σει τα δύο μο­να­δι­κά ψη­φί­σμα­τα του ΟΗΕ που για δε­κα­ε­τί­ες δεν είχε δια­νοη­θεί να “ακου­μπή­σει” κα­νείς. Με την κί­νη­ση του αυτή ο Ερ­ντο­γάν εν­συ­νεί­δη­τα ακυ­ρώ­νει την όποια προ­σπά­θεια βιώ­σι­μης λύσης του Κυ­πρια­κού. Κι επι­βε­βαιώ­νει πα­γκο­σμί­ως τον χα­ρα­κτή­ρα της ει­σβο­λής και κα­το­χής μιας χώρας-μέ­λους της ΕΕ και των διε­θνών ορ­γα­νι­σμών! Το θρά­σος του Ερ­ντο­γάν έφτα­σε στο ση­μείο να ζη­τή­σει προ­χθές από τον ΟΗΕ να ανα­γνω­ρί­σει τα κα­τε­χό­με­να…!

Δείτε και τι γί­νε­ται αυτές τις μέρες στην Κρήτη, με το Γαλ­λι­κό πλοίο! Η Τουρ­κία επι­χει­ρεί να επι­βάλ­λει το “δόγμα της γα­λά­ζιας πα­τρί­δας”, κα­θι­στώ­ντας πα­ράλ­λη­λα ανε­νερ­γή την ελ­λη­νο-αι­γυ­πτια­κή συμ­φω­νία για την ΑΟΖ! Κα­ταρ­γεί στην πράξη τα κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα και επι­βάλ­λει τη θε­ω­ρία της ότι τα νησιά δεν δια­θέ­τουν υφα­λο­κρη­πί­δα και ΑΟΖ…!

Ακού­στε, σας το λέω ξε­κά­θα­ρα: Ελ­λά­δα και Κύ­προς θα έπρε­πε να είχαν ήδη αντι­δρά­σει εντο­νό­τε­ρα! Πρώ­τον, θα έπρε­πε να πιέ­ζουν συ­νε­χώς την ΕΕ για κυ­ρώ­σεις κατά της Τουρ­κί­ας. Οι­κο­νο­μι­κές και άλλες. Η πίεση αυτή θα έπρε­πε μά­λι­στα να εντεί­νε­ται, όπως εντεί­νο­νται οι προ­κλή­σεις. Ακόμα και βέτο σε Ευ­ρω­παϊ­κές απο­φά­σεις, θα μπο­ρού­σα­με ίσως να θέ­σου­με! Δεύ­τε­ρον, θα έπρε­πε να ζη­τή­σου­με ενερ­γο­ποί­η­ση της ρή­τρας Αλ­λη­λεγ­γύ­ης της ΕΕ, όπως πα­λαιό­τε­ρα έχουν κάνει άλλες χώρες. Τρί­τον – και πέρα από τους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς – να προ­χω­ρή­σου­με σε πιο ενερ­γές συμ­μα­χί­ες με κράτη εντός της Ένω­σης και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας, που θί­γο­νται από την Πο­λι­τι­κή της Τουρ­κί­ας. Δεν πρέ­πει – επ’ ου­δε­νί – να εκλη­φθεί η πο­λι­τι­κή μας ως “πα­θη­τι­κή στάση” απέ­να­ντι στις απρο­σχη­μά­τι­στες προ­κλή­σεις του Ερ­ντο­γάν! Δεν πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται ότι δη­μιουρ­γού­νται τε­τε­λε­σμέ­να με την δική μας ανοχή.

Απέ­να­ντι σε μια Τουρ­κία που κλι­μα­κώ­νει συ­νέ­χεια, εμείς πρέ­πει να ενι­σχύ­ου­με συ­νε­χώς την Απο­τρο­πή μας. Όχι να δί­νου­με την εντύ­πω­ση ότι εν­δί­δου­με σε “Κα­τευ­να­σμό του θη­ρί­ου” – που έτσι απο­θρα­σύ­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο. Κι ακόμα, ξε­χά­σα­τε τις προ­κλη­τι­κές δη­λώ­σεις της Άγκυ­ρας για τη Θράκη; Ιδιαί­τε­ρα στη Θράκη, που δεν θα στα­μα­τή­σω να το λέω, πρέ­πει να προ­σέ­ξου­με πολύ!

Είχα όντως, προει­δο­ποι­ή­σει ότι με “Πει­ρα­τές” δεν κά­νεις διά­λο­γο. Το πρό­βλη­μά μας σή­με­ρα δεν είναι αν… πρέ­πει ή δεν πρέ­πει να κά­νου­με “διά­λο­γο” με αυτήν την Τουρ­κία. Το πρό­βλη­μά μας είναι πώς θα κά­νου­με αξιό­πι­στη Απο­τρο­πή. Σε συμ­μα­χία με άλλες χώρες που κα­θη­με­ρι­νά συμ­με­ρί­ζο­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο τις από­ψεις για την Τουρ­κία και τον απο­στα­θε­ρο­ποι­η­τι­κό της ρόλο.

Με τα Μνη­μό­νια για τα Σκό­πια τι θα κά­νε­τε κ. Πρό­ε­δρε εάν έρ­θουν προς ψή­φι­ση στη Βουλή;

Μη με ξα­να­ρω­τά­τε. Έχω το­πο­θε­τη­θεί δη­μό­σια και ξε­κά­θα­ρα.

Τέλος, κ Πρό­ε­δρε, πως σχο­λιά­ζε­τε την υπό­θε­ση της “σκευω­ρί­ας Νο­βάρ­τις”, με όσα έχουν ή δεν έχουν συμ­βεί;

Ακούω πολλά και πα­ρα­τη­ρώ πολλά. Πολλά και πε­ρί­ερ­γα. Όπως ότι οι κου­κού­λες πα­ρα­μέ­νουν… Εγώ ανα­μέ­νω. Το δικό μου “μέχρι τέ­λους” δεν θα αλ­λά­ξει ποτέ. Είπα ότι η σκευω­ρία θα απο­κα­λυ­φθεί πλή­ρως – και θα απο­κα­λυ­φθεί! Κα­θα­ρές κου­βέ­ντες!