«Ισότιμη» και επιστολική η ψήφος των αποδήμων – Τα «κλειδιά» της κυβερνητικής πρότασης

Από τις προ­τε­ραιό­τη­τες της νέας πολι­τι­κής περιό­δου, που έχει ήδη εκκι­νή­σει με την επί­σκεψη του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη στο Παρίσι και τη συνά­ντηση με τον Γάλλο πρόεδρο Εμα­νουέλ Μακρόν, απο­τε­λεί για την κυβέρ­νηση η χορή­γηση δικαιώ­μα­τος ψήφου στους Ελληνες του εξω­τε­ρι­κού, για την οποία είχε δεσμευ­θεί και προ­ε­κλο­γικά η Ν.Δ.

Μάλιστα, όπως προ­α­νήγ­γειλε ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Τάκης Θεο­δω­ρι­κά­κος σε συνέ­ντευξή του στη Real News, η ρύθμιση που θα δίνει το δικαί­ωμα στους ‘Έλληνες του Εξω­τε­ρι­κού να ψηφί­ζουν στις χώρες που ζουν θα έρθει εντός του 2019. Παράλ­ληλα, εκφρά­ζει την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξει ελλη­νικό κόμμα που θα αρνηθεί να υπερ­ψη­φί­σει τη συγκε­κρι­μένη ρύθμιση, ενώ δίνο­ντας το στίγμα των προ­θέ­σεών της κυβέρ­νη­σης και δηλώνει:

«Το  δικαί­ωμα της ψήφου των Ελλήνων σε όλη τη γη είναι πρώτα απ’ όλους δικό τους δικαί­ωμα. Συζη­τάμε μαζί τους τη βέλ­τι­στη λύση. Όπως και να δια­σφα­λί­σουμε το αυτο­νό­ητο, ότι τα παιδιά των Ελλήνων είναι Έλληνες πολίτες όπου κι αν γεν­νιού­νται».

Όπως ανα­φέ­ρει η «Καθη­με­ρινή της Κυρια­κής», η συγκε­κρι­μένη πρω­το­βου­λία έχει πλέον μείζονα πολι­τική βαρύ­τητα, καθώς δεν αφορά μόνο τους ομο­γε­νείς που έχουν φύγει από την Ελλάδα εδώ και δεκα­ε­τίες, αλλά και περίπου 500.000 πολίτες που υπο­χρε­ώ­θη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τη χώρα τα χρόνια της κρίσης.

Τα «κλειδιά» της κυβερ­νη­τι­κής πρό­τα­σης

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, τα δύο «κλειδιά» της κυβερ­νη­τι­κής πρό­τα­σης που δια­μορ­φώ­νει ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Τάκης Θεο­δω­ρι­κά­κος θα είναι η δυνα­τό­τητα της λεγό­με­νης επι­στο­λι­κής ψήφου και η «ισότητα» της ψήφου των απο­δή­μων με εκείνη των Ελλήνων του εσω­τε­ρι­κού. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως η πρόταση στην οποία είχε προ­σα­να­το­λι­στεί ο ΣΥΡΙΖΑ προ­έ­βλεπε πως οι Ελληνες του εξω­τε­ρι­κού θα ψήφιζαν μόνο για ορι­σμέ­νους βου­λευ­τές «απο­δή­μων», ενώ η κατα­νομή της συντρι­πτι­κής πλειο­νό­τη­τας των εδρών θα προ­έ­κυ­πτε από την κομ­μα­τική επιλογή στην κάλπη των Ελλήνων «εσω­τε­ρι­κού».

Επί της ουσίας, η πρόταση για ισότητα της ψήφου οδηγεί στη δυνα­τό­τητα των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κού που έχουν την ιθα­γέ­νεια και είναι εγγε­γραμ­μέ­νοι στους εκλο­γι­κούς κατα­λό­γους να ψηφί­ζουν κανο­νικά και η ψήφος τους να προ­σμε­τρεί­ται στο συνο­λικό εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα. Ανοικτό παρα­μέ­νει, αντι­θέ­τως, επί του παρό­ντος, εάν οι εκτός Ελλάδας θα ψηφί­ζουν στην εκλο­γική περι­φέ­ρεια που είναι εγγε­γραμ­μέ­νοι ή εάν η Ανώτατη Εφο­ρευ­τική Επι­τροπή θα προ­σθέ­τει στο τέλος των πινάκων των πρω­το­δι­κείων που προ­βλέ­πο­νται από τη νομο­θε­σία για την εκλογή βου­λευ­τών από τους ψηφο­φό­ρους εντός Ελλάδας και τα απο­τε­λέ­σματα της ψηφο­φο­ρίας του εξω­τε­ρι­κού, έτσι ώστε αυτά να ενσω­μα­τω­θούν, τελικώς, στον γενικό ορι­στικό πίνακα απο­τε­λε­σμά­των των εκλογών.

Το δεύτερο σενάριο, της ψήφου στην επι­κρά­τεια, είναι και το επι­κρα­τέ­στερο, καθώς δεν θα επη­ρε­ά­ζε­ται η εκλογή των βου­λευ­τών στις εκλο­γι­κές περι­φέ­ρειες από ψηφο­φό­ρους που δεν έχουν γνώση των τοπικών προ­βλη­μά­των ούτε τη δυνα­τό­τητα να παρα­κο­λου­θούν σε καθη­με­ρινή βάση τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στη χώρα.

Ενα δεύτερο ζήτημα είναι η δυνα­τό­τητα αξιο­ποί­η­σης της επι­στο­λι­κής ψήφου. Η πρόταση νόμου που είχε κατα­θέ­σει προ­ε­κλο­γικά η Ν.Δ., καλώ­ντας την τότε κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ να την υπερ­ψη­φί­σει, προ­έ­βλεπε οι Ελληνες του εξω­τε­ρι­κού να ψηφί­ζουν στις κατά τόπους πρε­σβείες και προ­ξε­νεία. Ομως, είναι σαφές πως δι’ αυτού του τρόπου απο­κλεί­ο­νται πολλοί εγγε­γραμ­μέ­νοι στους εκλο­γι­κούς κατα­λό­γους από τη δυνα­τό­τητα να ασκή­σουν το εκλο­γικό τους δικαί­ωμα.

Ανα­ζη­τού­νται, λοιπόν, τρόποι αξιο­ποί­η­σης της επι­στο­λι­κής ψήφου, έτσι όμως που θα δια­σφα­λί­ζε­ται η εγκυ­ρό­τητα της δια­δι­κα­σίας και δεν θα δημιουρ­γεί­ται έδαφος για καταγ­γε­λίες περί νοθείας που δεν ανα­κύ­πτουν όταν υπάρχει αυτο­πρό­σωπη παρου­σία του ψηφο­φό­ρου. Οπως ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά κυβερ­νη­τικό στέ­λε­χος, «η επι­στο­λική ψήφος είναι ζήτημα πολι­τι­κής βού­λη­σης και, όπως την εφαρ­μό­ζουν άλλες χώρες, μπο­ρούμε να την εφαρ­μό­σουμε και εμείς».

Εάν η κατεύ­θυνση στην οποία προ­τί­θε­ται να κινηθεί η κυβέρ­νηση στο ζήτημα της ψήφου των Ελλήνων του εξω­τε­ρι­κούείναι δεδο­μένη, «θολό» παρα­μέ­νει το τοπίο ανα­φο­ρικά με τον νέο εκλο­γικό νόμο που θα φέρει προς ψήφιση η κυβέρ­νηση, καταρ­γώ­ντας το σύστημα της απλής ανα­λο­γι­κής που υιο­θέ­τησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Οπως ανα­φέ­ρουν κυβερ­νη­τι­κές πηγές σε σχέση με τον εκλο­γικό νόμο –που το πιθα­νό­τερο, άλλα όχι βέβαιο είναι πως θα κατα­τε­θεί πριν από το τέλος του χρόνου και αυτο­τε­λώς– «όλα τα ενδε­χό­μενα είναι ανοικτά», καθώς συν­δέ­ε­ται με τον ευρύ­τερο πολι­τικό σχε­δια­σμό του κ. Μητσο­τάκη. Επί της ουσίας, η κυβέρ­νηση καλεί­ται να απο­φα­σί­σει εάν θα δια­μορ­φώ­σει έναν εκλο­γικό νόμο που θα στήριζε και το ΚΙΝΑΛ ή εάν θα προ­χω­ρή­σει μόνη της, αφού ούτως ή άλλως ο νέος εκλο­γι­κός νόμος εκτι­μά­ται πως δεν θα δια­σφα­λί­σει τις απαι­τού­με­νες 200 ψήφους ώστε να ισχύσει από την αμέσως επόμενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση.

Προ­βλη­μα­τι­σμός

Η επιμονή του ΚΙΝΑΛ το μπόνους στο πρώτο κόμμα να μην είναι δεδο­μένο αλλά να απο­τε­λεί συνάρ­τηση του εκλο­γι­κού του ποσο­στού –να αυξά­νε­ται όσο μεγα­λύ­τερη είναι η εκλο­γική του επίδοση– δεν είναι πλέον βέβαιο ότι θα γίνει απο­δε­κτή από το Μέγαρο Μαξίμου.

Η επιλογή της Φώφης Γεν­νη­ματά πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου να κατα­στή­σει σαφές ότι το ΚΙΝΑΛ δεν θα συμπρά­ξει σε κυβερ­νη­τικό σχήμα, αλλά στην καλύ­τερη των περι­πτώ­σεων θα έδινε ψήφο ανοχής στη Ν.Δ., γεννά εκ των πραγ­μά­των προ­βλη­μα­τι­σμό για το εάν θα πρέπει να υιο­θε­τη­θεί ένας εκλο­γι­κός νόμος που θα αυξάνει τις πιθα­νό­τη­τες να είναι ανα­γκαία μια κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας, ακόμη και εάν το πρώτο κόμμα υπερ­βαί­νει «καθαρά» το 35% και προ­σεγ­γί­ζει το 40%. Επίσης η μετε­κλο­γική στρα­τη­γική της Χαρι­λάου Τρι­κούπη, των διμέ­τω­πων επι­θέ­σεων κατά Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ, δεν δημιουρ­γεί πρό­σφορο έδαφος για την ανα­ζή­τηση ευρύ­τε­ρων συγκλί­σεων.

πηγή newpost.gr