«Η Συνταγματική Αναθεώρηση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια του κ. Τσίπρα»

Πα­ρέμ­βα­ση του Μάνου Κόν­σο­λα

Βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου

Ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός χρη­σι­μο­ποιεί τη Συ­νταγ­μα­τι­κή Ανα­θε­ώ­ρη­ση για να απο­προ­σα­να­το­λί­σει. Γιατί το με­γά­λο πρό­βλη­μα της χώρας δεν είναι η Συ­νταγ­μα­τι­κή Ανα­θε­ώ­ρη­ση, είναι τα οι­κο­νο­μι­κά, κοι­νω­νι­κά και, πολύ φο­βά­μαι, εθνι­κά αδιέ­ξο­δα, έτσι όπως πάμε.

Οι προ­τά­σεις του κ. Τσί­πρα για τη Συ­νταγ­μα­τι­κή Ανα­θε­ώ­ρη­ση χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από και­ρο­σκο­πι­σμό και ατολ­μία.

Ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός κα­τέ­θε­σε πέντε άξο­νες προ­τά­σε­ων. Ας τους δούμε έναν προς έναν.

1. Εκλο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας από τη Βουλή με αυ­ξη­μέ­νη πλειο­ψη­φία και αν δεν υπάρ­χει, μετά από δύο ψη­φο­φο­ρί­ες, να εκλέ­γε­ται από το λαό. Η εί­δη­ση, εδώ, είναι ότι ο κ. Τσί­πρας θέλει να απο­συν­δέ­σει την εκλο­γή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας από τη διά­λυ­ση της Βου­λής και τις πρό­ω­ρες εκλο­γές.

Ποιος; Ο κ. Τσί­πρας!!! Αυτός που προ­κά­λε­σε εκλο­γές χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το θεσμό του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας.

2. Διε­νέρ­γεια δη­μο­ψη­φι­σμά­των με συλ­λο­γή 500.000 υπο­γρα­φών ή 1.000.000 υπο­γρα­φών. Όλα αυτά, περί δη­μο­ψη­φι­σμά­των, τα λέει αυτός που ευ­τέ­λι­σε το θεσμό του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος. Να του υπεν­θυ­μί­σου­με, λοι­πόν, ότι το τε­λευ­ταίο δη­μο­ψή­φι­σμα που είχε ου­σια­στι­κό νόημα και πε­ριε­χό­με­νο και η από­φα­ση των πο­λι­τών έγινε σε­βα­στή, διε­νερ­γή­θη­κε το 1975 από τον Κων­στα­ντί­νο Κα­ρα­μαν­λή.

Η ελα­φρό­τη­τα και ο και­ρο­σκο­πι­σμός με τον οποίο αντι­με­τω­πί­ζει ο κ. Τσί­πρας το θεσμό του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος, απο­δεί­χθη­κε στην πράξη.

3. Ενί­σχυ­ση του Κρά­τους Δι­καί­ου και των ανε­ξάρ­τη­των αρχών, είναι ο τρί­τος άξο­νας του κ. Τσί­πρα.

Ο κ. Τσί­πρας είναι αρ­νη­τι­κός στην ιδέα ίδρυ­σης Συ­νταγ­μα­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, στη θέση του θέλει ένα γνω­μο­δο­τι­κό όρ­γα­νο που θα έχει ορί­σει η κυ­βέρ­νη­ση. Αυτό λέ­γε­ται ενί­σχυ­ση του Κρά­τους Δι­καί­ου κατά τον κ. Τσί­πρα.

Σε ό, τι αφορά στις ανε­ξάρ­τη­τες αρχές, έχει ήδη δώσει δείγ­μα­τα γρα­φής η κυ­βέρ­νη­ση, αφού τις πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­σε. Το δια­γω­νι­σμό για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες δεν τον κάνει η ανε­ξάρ­τη­τη αρχή, δη­λα­δή το ΕΣΡ. Τον κάνει ο κ. Παπ­πάς.

4. Οι σχέ­σεις Κρά­τους-Εκ­κλη­σί­ας. Ποια είναι η πρό­τα­ση του κ. Τσί­πρα; Η κα­το­χύ­ρω­ση της θρη­σκευ­τι­κής ου­δε­τε­ρό­τη­τας του Κρά­τους με δια­τή­ρη­ση, όμως, για ιστο­ρι­κούς και πρα­κτι­κούς λό­γους της ανα­γνώ­ρι­σης της Ορ­θο­δο­ξί­ας ως κρα­τού­σας θρη­σκεί­ας.

Κά­ποιος πρέ­πει να ενη­με­ρώ­σει τον κ. Τσί­πρα ότι η αρχή της ανε­ξι­θρη­σκί­ας είναι συ­νταγ­μα­τι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νη και από­λυ­τα σε­βα­στή από το Κρά­τος. Και κά­ποιος άλλος πρέ­πει να του πει ότι η Ορ­θο­δο­ξία δεν απο­τε­λεί επί­ση­μη θρη­σκεία του Κρά­τους για ιστο­ρι­κούς και πρα­κτι­κούς λό­γους. Ορ­θο­δο­ξία και Ελ­λά­δα προ­χω­ρούν μαζί για αιώ­νες, η θρη­σκευ­τι­κή πίστη των Ελ­λή­νων δεν συν­δέ­ε­ται με πρα­κτι­κούς λό­γους.

5. Τα λε­γό­με­να κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα.

Ο κ. Τσί­πρας ζητά να συ­μπε­ρι­λη­φθεί στο Σύ­νταγ­μα η ρητή απα­γό­ρευ­ση άρσης του δη­μό­σιου ελέγ­χου των αγα­θών του νερού και της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας. Ας τον ενη­με­ρώ­σει κά­ποιος ότι με την υπο­γρα­φή του έχει δε­σμευ­θεί για την πώ­λη­ση του ΑΔΜΗΕ ενώ η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, πέ­ρα­σαν στο νέο Υπερ­τα­μείο.

Αν θέ­λου­με να ανοί­ξει η συ­ζή­τη­ση για την ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος, η συ­ζή­τη­ση αυτή πρέ­πει να διε­ξα­χθεί με νη­φα­λιό­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα. Και να συ­νο­δεύ­ε­ται από σο­βα­ρές και κυ­ρί­ως τολ­μη­ρές προ­τά­σεις, όπως:

– Η δια­σφά­λι­ση της προ­βλε­πό­με­νης από το Σύ­νταγ­μα θη­τεί­ας της Βου­λής, χωρίς πρό­ω­ρες εκλο­γές παρά μόνο αν μια κυ­βέρ­νη­ση χάσει την πλειο­ψη­φία στη Βουλή.

– Η ενί­σχυ­ση των αρ­μο­διο­τή­των του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας ώστε να μπο­ρεί να παί­ξει ρυθ­μι­στι­κό ρόλο, χωρίς να αλ­λά­ζει ο τρό­πος εκλο­γής του και χωρίς η εκλο­γή του να σχε­τί­ζε­ται με τη διά­λυ­ση της Βου­λής

– Η πε­ντα­ε­τής θη­τεία της Βου­λής, όπως ισχύ­ει και για τη θη­τεία των αυ­το­διοι­κη­τι­κών αρχών.

– Η αλ­λα­γή του πλαι­σί­ου για τη βου­λευ­τι­κή ασυ­λία. Ο πο­λι­τι­κός να έχει την ίδια αντι­με­τώ­πι­ση ενώ­πιον του νόμου με την αντι­με­τώ­πι­ση που έχει κάθε απλός πο­λί­της.

– Η ίδρυ­ση Συ­νταγ­μα­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, ενί­σχυ­ση των εξου­σιών των ανε­ξάρ­τη­των αρχών.

– Η ίδρυ­ση και λει­τουρ­γία μη κρα­τι­κών Πα­νε­πι­στη­μί­ων.

– Η ενί­σχυ­ση της προ­στα­σί­ας της ιδιο­κτη­σί­ας και συ­νταγ­μα­τι­κή πρό­βλε­ψη για την προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων με ασφα­λές φο­ρο­λο­γι­κό και ασφα­λι­στι­κό πε­ρι­βάλ­λον.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η Συ­νταγ­μα­τι­κή Ανα­θε­ώ­ρη­ση είναι πολύ σο­βα­ρή υπό­θε­ση για να την αφή­σου­με στα χέρια του κ. Τσί­πρα.