Μανώλης Χατζηάμαλλος: Υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας!

Επι­στο­λή Προ­έ­δρου Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κω για την υπό­θε­ση Λύτρα:

Η υπό­θε­ση Λύτρα, δη­λα­δή μια κα­κο­ποι­η­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής φύσης, ανέ­δει­ξε κά­ποιες αδυ­να­μί­ες του δι­καϊ­κού μας συ­στή­μα­τος, που θα πρέ­πει να μας προ­βλη­μα­τί­σουν.

Ξε­κα­θα­ρί­ζω από την πρώτη στιγ­μή ότι η συ­μπε­ρι­φο­ρά του δι­κη­γό­ρου αυτού είναι κα­τα­δι­κα­στέα. Εξάλ­λου ο ίδιος έχει ομο­λο­γή­σει την πράξη του και έχει ζη­τή­σει συ­γνώ­μη. Βε­βαί­ως η διά­στα­ση με­τα­ξύ της πρά­ξης για την οποία ασκή­θη­κε δίωξη και αυτής την οποία ομο­λό­γη­σε ο δι­κη­γό­ρος-κα­τη­γο­ρού­με­νος, είναι ένα ζή­τη­μα που θα απα­σχο­λή­σει το δι­κα­στή­ριο της ου­σί­ας. Και εκεί με­τα­ξύ άλλων, θα αξιο­λο­γη­θεί η με­τα­μέ­λεια την οποία εν­σαρ­κώ­νει η συ­γνώ­μη του.

Εκεί­νο όμως που πρέ­πει να μας απα­σχο­λή­σει με αφορ­μή αυτήν την υπό­θε­ση είναι τα αντα­να­κλα­στι­κά που επέ­δει­ξε το σύ­στη­μά μας στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ερέ­θι­σμα.

Ασκή­θη­κε κα­κουρ­γη­μα­τι­κή δίωξη για σκο­πού­με­νη βαριά σω­μα­τι­κή βλάβη. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­νε­λή­φθη και πα­ρα­πέμ­φθη­κε στον αρ­μό­διο τα­κτι­κό Ανα­κρι­τή, να απο­λο­γη­θεί. Μετά την απο­λο­γία του και με σύμ­φω­νη γνώμη, Ανα­κρι­τή και Ει­σαγ­γε­λέα, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρος με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

Μετά την επι­βο­λή πε­ριο­ρι­στι­κών όρων ακο­λου­θεί μια εσπευ­σμέ­νη πει­θαρ­χι­κή έρευ­να της συ­μπε­ρι­φο­ράς των συ­γκε­κρι­μέ­νων δι­κα­στών, από προϊ­στα­μέ­νους δι­κα­στές του Αρεί­ου Πάγου. Προ­στί­θε­ται η εξαγ­γε­λία του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης ότι θα αλ­λά­ξει το νο­μι­κό πλαί­σιο και οι πα­ρα­βά­τες αυτών των αδι­κη­μά­των θα προ­φυ­λα­κί­ζο­νται πά­ραυ­τα, χωρίς καμιά ευ­χέ­ρεια του δι­κα­στή της ου­σί­ας να απο­φα­σί­σει δια­φο­ρε­τι­κά για την τύχη τους. Εξαγ­γέλ­λε­ται δη­λα­δή μια εξαι­ρε­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση αυτών των δρα­στών, που δεν βρί­σκει έρει­σμα στην δι­και­ϊ­κή τάξη, αφού και με το ισχύ­ον κα­θε­στώς δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα στους δι­κα­στές να προ­φυ­λα­κί­σουν, όποιον θε­ω­ρή­σουν ύπο­πτο φυγής ή ύπο­πτο τέ­λε­σης άλλων αδι­κη­μά­των μετά την άσκη­ση οποιασ­δή­πο­τε ποι­νι­κής δί­ω­ξης.

Με αφορ­μή αυτήν την υπό­θε­ση θεωρώ ότι θα πρέ­πει να μας προ­βλη­μα­τί­σει η αντί­δρα­ση της ορ­γα­νω­μέ­νης πο­λι­τεί­ας υπό το κρά­τος της διά­δο­σης της υπό­θε­σης από τα ΜΜΕ. Όλες οι ενη­με­ρω­τι­κές εκ­πο­μπές και όλα τα πρω­ϊ­νά­δι­κα, όπως και τα δελ­τία ει­δή­σε­ων, όλων των μέσων, με­τα­φέ­ρουν πλη­ρο­φο­ρί­ες οι οποί­ες δεν θα έπρε­πε να έχουν φύγει από τα στενά πλαί­σια της ανά­κρι­σης. Αυτό επι­τάσ­σει ο νόμος, ακρι­βώς για την προ­στα­σία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου αλλά και για την απο­φυ­γή επη­ρε­α­σμού των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, οι οποί­οι οφεί­λουν να κρί­νουν επί της ου­σί­ας την υπό­θε­ση, χωρίς να επη­ρε­ά­ζο­νται από την κοινή γνώμη, από την γνώμη των κυ­βερ­νώ­ντων, αλλά και των ανώ­τα­των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, από τους οποί­ους εξαρ­τά­ται η ανέ­λι­ξή τους.

Εγώ ως Πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κω, δια­φω­νώ πλή­ρως με την δια­χεί­ρι­ση της υπό­θε­σης και θεωρώ ότι έχω χρέος να εκ­φρά­σω δη­μό­σια αυτήν την δια­φω­νία μου. Είναι ανε­πί­τρε­πτο να νο­μο­θε­τού­με εσπευ­σμέ­να με βάση την τρέ­χου­σα επι­και­ρό­τη­τα, δια­σπεί­ρο­ντας έτσι στην κοι­νω­νία ότι για την εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα φταί­ει ο κακός νο­μο­θέ­της και η λύση βρί­σκε­ται πάντα στην αυ­στη­ρο­ποί­η­ση ποι­νών και δια­δι­κα­σί­ας, που στέλ­νει ακόμη και στο στά­διο της ανά­κρι­σης κάθε κα­τη­γο­ρού­με­νο στην φυ­λα­κή. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δια­φω­νώ με την άμεση πει­θαρ­χι­κή διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­ση, διότι και πάλι υπό το κρά­τος της διά­δο­σης της υπό­θε­σης, δεί­χνου­με μια ανε­πί­τρε­πτη έλ­λει­ψη εμπι­στο­σύ­νης στους δι­κα­στι­κούς μας λει­τουρ­γούς και με­τα­τρέ­που­με τους αξιο­λο­γη­τές σε οιω­νοί κα­τη­γο­ρού­με­νους. Η κα­τε­πεί­γου­σα διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­σης, υπο­βάθ­μι­σε την απο­στο­λή του ελέγ­χου. Αναί­ρε­σε την παι­δευ­τι­κή του λει­τουρ­γία. Ευ­τέ­λι­σε τον διαρ­κή και στα­θε­ρό χα­ρα­κτή­ρα του και από δο­μι­κό ερ­γα­λείο βελ­τί­ω­σης του συ­στή­μα­τος, τον με­τέ­τρε­ψε σε μια εξαι­ρε­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά με εκ προ­οι­μί­ου τι­μω­ρη­τι­κή διά­θε­ση των ελεγ­κτών.

Η εξαι­ρε­τι­κή αυτή πει­θαρ­χι­κή διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­σης, πέ­ρα­σε λάθος μη­νύ­μα­τα στην κοι­νω­νία. Έδωσε τόπο για σκέ­ψεις υπο­λει­τουρ­γί­ας του δι­κα­στι­κού μας συ­στή­μα­τος. Πέ­ρα­σε μη­νύ­μα­τα ανε­πάρ­κειας στην νο­μι­κή αξιο­λό­γη­ση και την ου­σια­στι­κή κρίση των δι­κα­στών μας. Επι­βρά­βευ­σε την πρα­κτι­κή των κα­να­λο­δι­κί­ων, νο­μι­μο­ποιώ­ντας εν τοις πράγ­μα­σι την πα­ρα­βί­α­ση της μυ­στι­κό­τη­τας κάθε ποι­νι­κής προ­δι­κα­σί­ας. Κυ­ρί­ως όμως, πλή­γω­σε όλους εμάς που υπη­ρε­τού­με πε­ρή­φα­να το δι­και­ϊ­κό μας οι­κο­δό­μη­μα και πι­στεύ­ου­με ότι υπάρ­χουν Δι­κα­στές στην Αθήνα.

Κως 24 Ιου­νί­ου 2024

Ο πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κω

Μα­νώ­λης Χα­τζηά­μαλ­λος