«Η Δωδεκάνησος χρειάζεται πολιτική ανατροπή, κόντρα στην εγκατάλειψη που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια»

Ομι­λία του υπο­ψη­φί­ου βου­λευ­τή Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού στην Αθήνα

Σε θερμό κλίμα και με κα­τά­με­στη την αί­θου­σα του θε­ά­τρου «Άλσος» πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στην Αθήνα η ομι­λία του Αντι­προ­έ­δρου της Βου­λής και Υπο­ψη­φί­ου βου­λευ­τή του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής Δω­δε­κα­νή­σου Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού. Πα­ρό­ντες ήταν εκα­το­ντά­δες ετε­ρο­δη­μό­τες και φίλοι του, με­τα­ξύ των οποί­ων πρώην Υπουρ­γοί, υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές, διοι­κη­τές νο­σο­κο­μεί­ων και ΥΠΕ, δη­μο­σιο­γρά­φοι και πολ­λοί κα­θη­γη­τές πα­νε­πι­στη­μί­ου.

Για τον Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νό μί­λη­σε πρώτη η Κα­τε­ρί­να Με­γα­λού­δη από τη Ρόδο, τε­λειό­φοι­τη Μη­χα­νι­κός Με­ταλ­λεί­ων, η οποία θέ­λη­σε να τον ευ­χα­ρι­στή­σει δη­μο­σί­ως για τον ανοι­χτό δί­αυ­λο επι­κοι­νω­νί­ας που δια­τη­ρεί με τους νέους Δω­δε­κα­νή­σιους, δη­μιουρ­γώ­ντας τους έτσι την ασφά­λεια ότι υπάρ­χουν πο­λι­τι­κοί που νοιά­ζο­νται για το μέλ­λον τους ως μέλ­λον της Χώρας και δεν θε­ω­ρούν τους νέους αν­θρώ­πους ως «πε­ρα­στι­κούς από την Ελ­λά­δα», όπως είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Χαι­ρε­τι­σμό απεύ­θυ­νε ο Πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δί­ας Δω­δε­κα­νη­σια­κών Σω­μα­τεί­ων Αθη­νών-Πει­ραιώς Γιάν­νης Φρα­γκού­λης που μί­λη­σε θερμά για την αθό­ρυ­βη βο­ή­θεια του Κα­θη­γη­τή Κρε­μα­στι­νού προς τους Δω­δε­κα­νή­σιους, την οποία προ­σφέ­ρει μα­κριά από τα φλας της δη­μο­σιό­τη­τας τα 23 χρό­νια που ο ίδιος βρί­σκε­ται στην Ομο­σπον­δία. Πρό­σθε­σε ότι «οι Δω­δε­κα­νή­σιοι γνω­ρί­ζου­με καλά τους συ­νε­χείς αγώ­νες του για τη δη­μιουρ­γία και την εξα­σφά­λι­ση των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων των νο­ση­λευ­τι­κών ιδρυ­μά­των στα μικρά και με­γά­λα νησιά μας. Αξί­ζει να ανα­φερ­θεί η συμ­βο­λή του στη δη­μιουρ­γία νο­σο­κο­μεί­ου στην Κάρ­πα­θο και στη διαρ­κή ανα­βάθ­μι­ση του νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου χάρη κυ­ρί­ως στη δική του πίεση που μπο­ρεί να δυ­σα­ρε­στεί κά­ποιους κα­τέ­χο­ντες αλλά ο δικός μας για­τρός αδια­φο­ρεί για τις αντι­δρά­σεις.»

Τον ομι­λη­τή προ­λό­γι­σε ο επί 11 έτη Πρό­ε­δρος της Βου­λής των Ελ­λή­νων και ιστο­ρι­κό στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ Από­στο­λος Κα­κλα­μά­νης ο οποί­ος τό­νι­σε την αυ­ξη­μέ­νη ανά­γκη να υπάρ­χουν στην πο­λι­τι­κή άν­θρω­ποι που φέ­ρουν το ήθος και την ανι­διο­τέ­λεια του Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού, χωρίς προ­σω­πι­κές

ατζέ­ντες, χωρίς να είναι «επαγ­γελ­μα­τί­ες της πο­λι­τι­κής», ως ενερ­γοί πο­λί­τες που νοιά­ζο­νται πραγ­μα­τι­κά για το καλό της Χώρας.

Ο ίδιος ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός μί­λη­σε για την πο­ρεία του στην πο­λι­τι­κή εξη­γώ­ντας ότι ποτέ δεν είχε σκε­φτεί την ανά­μι­ξή του σε αυτήν, απο­φεύ­γο­ντας συ­στη­μα­τι­κά στο πα­νε­πι­στή­μιο τη διεκ­δί­κη­ση ακόμα και θέ­σε­ων Διοί­κη­σης καθώς είναι κά­θε­τα αντί­θε­τος με τη σχέση συ­ναλ­λα­γής κα­θη­γη­τή – φοι­τη­τή που θα ανέ­κυ­πτε. Ανέ­φε­ρε ότι η σχέση του με την πο­λι­τι­κή ξε­κί­νη­σε από την ια­τρι­κή του σχέση με τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου ο οποί­ος τον εμπι­στεύ­τη­κε ως εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κό Υπουρ­γό Υγεί­ας Πρό­νοιας και Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σε­ων αλλά, πάλι, αρ­νή­θη­κε θέση στο ψη­φο­δέλ­τιο Επι­κρα­τεί­ας της επο­χής.

«Ως Υπουρ­γός Υγεί­ας είδα την από­λυ­τη έν­δεια υπο­δο­μών που είχαν τότε τα Δω­δε­κά­νη­σα. Ξε­κί­νη­σα ένα με­γά­λο έργο, επί 2,5 έτη, σε όλη τη Χώρα και μέσα σε αυτό πάντα δη­μιουρ­γού­σα και μία δομή στα Δω­δε­κά­νη­σα. Έτσι έγινε το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, το ΕΚΑΒ με ει­δι­κούς για­τρούς, η υπη­ρε­σία αε­ρο­δια­κο­μι­δών του ΕΚΑΒ για τα επεί­γο­ντα πε­ρι­στα­τι­κά, το Κέ­ντρο Εκ­παί­δευ­σης ΑμεΑ (ΚΕ­ΚΥ­ΚΑ­μεΑ) και απο­στιγ­μα­τί­στη­κε το Ψυ­χια­τρείο Λέρου που από διε­θνές όνει­δος με­τα­τρά­πη­κε σε διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νο πρό­τυ­πο ψυ­χια­τρείο.»

Αρ­γό­τε­ρα, το 2000, όπως αφη­γή­θη­κε, μετά από επι­μο­νή του τότε Πρω­θυ­πουρ­γού Κώστα Ση­μί­τη, δέ­χθη­κε να μπει στο ψη­φο­δέλ­τιο Δω­δε­κα­νή­σου για πρώτη φορά, εξε­λέ­γη αλλά πα­ραι­τή­θη­κε σύ­ντο­μα γιατί με την ψή­φι­ση του ασυμ­βί­βα­στου των βου­λευ­τών έπρε­πε να επι­λέ­ξει με­τα­ξύ βου­λευ­τι­κής έδρας και της ιδιό­τη­τας του κα­θη­γη­τή- ια­τρού. Εκλέ­γε­ται, τε­λι­κά, συ­νε­χώς από το 2009, μετά την άρση του ασυμ­βί­βα­στου, ύστε­ρα από πρό­σκλη­ση του τότε Προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ Γιώρ­γου Πα­παν­δρέ­ου.

«Όταν έγινα βου­λευ­τής το 2009 υπο­σχέ­θη­κα 2 πράγ­μα­τα στους Δω­δε­κα­νή­σιους: τη δη­μιουρ­γία του Αι­μο­δυ­να­μι­κού ερ­γα­στη­ρί­ου στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου για την αντι­με­τώ­πι­ση των εμ­φραγ­μά­των και του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού ερ­γα­στη­ρί­ου για την θε­ρα­πεία του καρ­κί­νου, ώστε χι­λιά­δες Δω­δε­κα­νή­σιοι να μην εκλι­πα­ρούν «για μια θέση στον ήλιο», για μια θέση θε­ρα­πεί­ας οπου­δή­πο­τε στην Ελ­λά­δα, προ­κει­μέ­νου να ζή­σουν.

Ο πρώ­τος μου στό­χος επι­τεύ­χθη­κε: από το 2014 στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου το Αι­μο­δυ­να­μι­κό ερ­γα­στή­ριο σώζει χι­λιά­δες ζωές από το έμ­φραγ­μα. Τον δεύ­τε­ρο στόχο μου τον στα­μά­τη­σε η Κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ η οποία, δια στό­μα­τος Ανα­πλη­ρω­τή Υπουρ­γού Π. Πο­λά­κη, είπε στη Βουλή για τους Δω­δε­κα­νή­σιους καρ­κι­νο­πα­θείς «Να πη­γαί­νουν στην Κρήτη, είναι κοντά»!

Όμως οι Δω­δε­κα­νή­σιοι δεν είναι πο­λί­τες Β’ κα­τη­γο­ρί­ας. Ούτε στην Υγεία ούτε στην Οι­κο­νο­μία, όπου η εξί­σω­ση του ΦΠΑ με της υπό­λοι­πης Ελ­λά­δας και η επι­βο­λή τέ­λους δια­νυ­κτέ­ρευ­σης έχουν πλή­ξει τον του­ρι­σμό και την οι­κο­νο­μία, κά­νο­ντας τα νησιά μη αντα­γω­νι­στι­κά προς τη γεί­το­να χώρα.»

Ο Κα­θη­γη­τής Κρε­μα­στι­νός τό­νι­σε ότι για να επι­βιώ­σει και να ανα­συ­γκρο­τη­θεί η Δω­δε­κά­νη­σος χρειά­ζε­ται μια πο­λι­τι­κή ανα­τρο­πή, κό­ντρα στην εγκα­τά­λει­ψη που έχει υπο­στεί τα τε­λευ­ταία χρό­νια. «Χρειά­ζε­ται ει­δι­κό οι­κο­νο­μι­κό κα­θε­στώς με μειω­μέ­νο ΦΠΑ και χα­μη­λή φο­ρο­λο­γία ώστε ένας επι­χει­ρη­μα­τί­ας που θέλει να επεν­δύ­σει στην Ελ­λά­δα να προ­τι­μά τα νησιά μας από την εν­δο­χώ­ρα. Μόνο έτσι θα συ­γκρα­τη­θεί ο πλη­θυ­σμός τους από τη με­τα­νά­στευ­ση. Μόνο έτσι θα μεί­νουν και θα δη­μιουρ­γή­σουν στους τό­πους τους οι νέοι που βλέ­πουν σή­με­ρα το εξω­τε­ρι­κό ως μο­νό­δρο­μο επι­βί­ω­σης» είπε.

Ο Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός ολο­κλή­ρω­σε την ομι­λία του συ­νο­ψί­ζο­ντας τους στό­χους του: «Για όλα τα πα­ρα­πά­νω θέτω ξανά υπο­ψη­φιό­τη­τα: για την βιο­λο­γι­κή, την κοι­νω­νι­κή και την οι­κο­νο­μι­κή επι­βί­ω­ση των Δω­δε­κα­νη­σί­ων και της Δω­δε­κα­νή­σου.»