Πέθανε τα ξημερώματα ο Κώστας Βουτσάς

Κοσμα­γά­πη­τος καλ­λι­τέ­χνης επί δεκα­ε­τίες ολό­κλη­ρες, δημο­φι­λής πρω­τα­γω­νι­στής της μεγάλης οθόνης. που σφρά­γισε ανε­ξί­τηλα τους ρόλους που ερμή­νευσε, χαρί­ζο­ντας άφθονο γέλιο, ηθο­ποιός με απί­στευτο μπρίο και μεγάλες δυνα­τό­τη­τες στον αυτο­σχε­δια­σμό, ευρη­μα­τι­κός ατα­κα­δό­ρος που άφησε εποχή με τις αξέ­χα­στες κινη­μα­το­γρα­φι­κές ατάκες του – ποιος δεν θυμάται τα αμίμητα «έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;» ή το «Κάτι­νααα σαλα­μάκι…» -, αθε­ρά­πευ­τος λάτρης των γυναι­κών στο πανί αλλά και στη ζωή. Μα πάνω απ’ όλα εραστής της ίδιας ζωής την οποία φρό­ντισε να ρου­φή­ξει μέχρι το μεδούλι…

Αυτός ήταν ο Κώστας Βουτσάς, που έφυγε από κοντά μας σήμερα, τα 88 του χρόνια, έχοντας δώσει σκληρή μάχη, επί πολλές μέρες, στη μονάδα εντα­τι­κής θερα­πείας του νοσο­κο­μείο Αττικόν. Η καρδιά του, αυτή η μεγάλη καρδιά που χωρούσε μέσα της τόση αγάπη, δεν άντεξε. Λύγισε και στα­μά­τησε να χτυπά ρίχνο­ντας την αυλαία της ζωής ενός από τους μακρο­βιό­τε­ρους, τους πλέον λαο­φι­λείς και ταλα­ντού­χους ηθο­ποιούς αυτού του τόπου και σκορ­πί­ζο­ντας τερά­στια συγκί­νηση στους κόλπους του θεάτρου και του κινη­μα­το­γρά­φου, που τόσο πιστά υπη­ρέ­τησε, αλλά στους αμέ­τρη­τους απλούς ανθρώ­πους που τον λάτρε­ψαν μέσα από τους ρόλους του. Γιατί ο Βουτσάς ήταν από τους τελευ­ταί­ους ζωντα­νούς θρύλους της χρυσής εποχής του ελλη­νι­κού σινεμά και το φευγιό του, σημα­το­δο­τεί, με έναν τρόπο, το τέλος της εποχής της αθω­ό­τη­τας!

Μιας αθω­ό­τη­τας που μάς χάρισε απλό­χερα ο ίδιος, όμως, δεν είχε την ευκαι­ρία να την βιώσει ως παιδί. Γιατί οι συν­θή­κες κάτω από τις οποίες πέρασε τα πιο τρυφερά χρόνια της ζωής του ήταν δύσκο­λες, σκληρές. Ούτε καν κανο­νικό σπίτι δεν είχε η οικο­γέ­νειά του όταν γεν­νή­θηκε. Ζούσαν σ’ ένα μικρό άδειο μαγαζί, στο Βύρωνα, κι είχαν καλύψει με χαρτιά τη βιτρίνα για να μην τούς βλέπουν. Ο πατέρας δούλευε σκληρά ως οδο­ποιός, η μητέρα στο σπίτι, τα χρήματα δεν επαρ­κού­σαν ούτε για τα απα­ραί­τητα. Γι΄ αυτόν κι όταν λίγα χρόνια αργό­τερα μετα­κό­μι­σαν στη Θεσ­σα­λο­νίκη όλα τα παιδιά της οικο­γέ­νειας βγήκαν στο δρόμο, κάνο­ντας διά­φο­ρες δου­λειές του ποδα­ριού για να βοη­θή­σουν την κατά­σταση.

Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής ο 10χρονος τότε Κώστας γυρ­νούσε με τις ώρες στους κεντρι­κούς δρόμους της Θεσ­σα­λο­νί­κης, κρα­τώ­ντας στα χέρια του ένα κασε­λάκι με τσιγάρα τα οποία που­λούσε στους περα­στι­κούς. Επειδή όμως τα χρήματα ήταν λίγα και οι ανάγκες πολλές ο πανέ­ξυ­πνος πιτσι­ρι­κάς σκέ­φτηκε έναν τρόπο να αυξήσει τα έσοδά του. Αντάλ­λασσε τσιγάρα με τους Άγγλους αιχ­μα­λώ­τους. Έδινε 100 ελλη­νικά έναντι πολύ λιγό­τε­ρων αγγλι­κών καθώς τα εγχώρια ήταν κακής ποιό­τη­τας και φθηνά ενώ που­λώ­ντας τα ξένα έβγαζε πολύ περισ­σό­τερα…Η ευστρο­φία, η αξιο­σύνη, το πείσμα, η απο­φα­σι­στι­κό­τητα τον χαρα­κτή­ρι­ζαν από τότε. Δεν το έβαζε κάτω, όσες δυσκο­λίες κι αν έβρισκε μπροστά του. Φαι­νό­ταν πως αυτό το παιδί θα την βρει την άκρη στη ζωή του.

Η αλλαγή ονό­μα­τος

Το πραγ­μα­τικό όνομα του Κώστα Βουτσά ήταν Κώστας Σαβ­βό­που­λος. Λίγο πριν μπει επι­σή­μως στον χώρο του θεάτρου και του κινη­μα­το­γρά­φου όμως ένας παρα­γω­γός τού εξήγησε ότι έπρεπε να αλλάξει το επίθετό του και τού πρό­τεινε το Βέσελης. Εκείνος δεν φάνηκε να ικα­νο­ποιεί­ται και επέλεξε αντ’ αυτού το παρα­τσού­κλι του παππού του που τον φώναζαν Βουτσά επειδή ήταν βαρε­λο­ποιός. Με αυτό το επώνυμο έμελλε να γράψει λαμπρή ιστορία.

Από τους πρώτους ρόλους μέχρι την εκτό­ξευση
Τούς πρώτους του ρόλους τούς έπαιξε στη Θεσ­σα­λο­νίκη, σε τοπικές σκηνές της πόλης. Στην Αθήνα ήρθε σε ηλικία 21 ετών. Συμ­με­τείχε αρχικά σε κάποιες παρα­στά­σεις του θεάτρου «Ακροπόλ». Λίγο αργό­τερα μπήκε στη ζωή του ο κινη­μα­το­γρά­φος. Έκανε την παρ­θε­νική του εμφά­νιση το 1953 στην ταινία «Ο μπαμπάς εκπαι­δεύ­ε­ται» για να ακο­λου­θή­σουν, το 1961, οι συμ­με­το­χές του στις ταινίες της ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΜ «Η Αλίκη στο Ναυτικό» του Αλέκου Σακελ­λά­ριου και «Ο Σκληρός Άνδρας» του Γιάννη Δαλια­νίδη. Ο τελευ­ταία δια­κρί­νει το ταλέντο του και τού εμπι­στεύ­ε­ται έναν απαι­τη­τικό δρα­μα­τικό ρόλο στην ταινία του «Κατή­φο­ρος».

Κάπου εκεί ξεκινά η απο­γειω­τική του πορεία και έρχο­νται οι μεγάλοι πρω­τα­γω­νι­στι­κοί ρόλοι, εκείνοι που τον καθιέ­ρω­σαν ως έναν από τους κορυ­φαί­ους και πιο δημο­φι­λείς ηθο­ποιούς της γενιάς του. Ποιο ρόλο του να πρω­το­θυ­μη­θεί κανείς από τις 70 συνο­λικά ταινίες στις οποίες έπαιξε ; Τον μικρο­α­στό στο «Ανθρω­πάκι» που προ­σπα­θούσε να ισορ­ρο­πή­σει μεταξύ γυναί­κας και μάνας, τον νιό­πα­ντρο μαμάκια στη «Νύχτα Γάμου», τον ποδο­σφαι­ρι­στή Μασούρο στο «Μια κυρία στα μπου­ζού­κια», τον ψεύτικο κύριο Ράμο­γλου στο «Κορί­τσια για φίλημα», τον τεμπέλη γιο στη «Χαρ­το­παί­χτρα», τον Άραβα – για­λαν­τζί στον «Ξυπό­λητο Πρί­γκηπα» ή τον μπου­ζουκσή Κώστα Πίτ­τουρα στις «Θαλασ­σιές τις Χάντρες»…;

Μέσα σε αυτό το χρονικό διά­στημα ο Κώστας Βουτσάς συνερ­γά­στηκε με τα μεγα­λύ­τερα αστέρια του ελλη­νι­κού κινη­μα­το­γρά­φου, από την Αλίκη Βου­γιου­κλάκη και τη Ζωή Λάσκαρη μέχρι τον Νίκο Κούρ­κουλο και τη Ρένα Βλα­χο­πού­λου. Στο μυαλό και στις καρδιές του περισ­σό­τε­ρου κόσμου, ωστόσο, κατα­γρά­φηκε ως ιδανικό ζευγάρι με την Μάρθα Καρα­γιάννη με την οποία συμπρω­τα­γω­νί­στησε σε έναν μεγάλο αριθμό ταινιών.

Με την παρακμή του ελλη­νι­κού κινη­μα­το­γρά­φου συνέ­χισε παί­ζο­ντας σε αρκετές βιντε­ο­ται­νίες των οποίων η ποιό­τητα μπορεί να μην ήταν καλή οι ερμη­νείες του, ωστόσ,ο παρέ­με­ναν χαρα­κτη­ρι­στι­κές. Ανάμεσά τους και οι «Είναι γάτα ο γιατρός», «Ο ιππότης της λακού­βας», «Η ζωή αρχίζει στα 40», « Ο υπαλ­λη­λά­κος πάει στον παρά­δεισο» κ.α.

Στο Θέατρο και στην Τηλε­ό­ραση

Ο Κώστας Βουτσάς υπη­ρέ­τησε με επι­τυ­χία και συνέ­πεια και το θέατρο παί­ζο­ντας ρόλους σε παρα­στά­σεις δια­φο­ρε­τι­κών ειδών, από πρόζα μέχρι επι­θε­ώ­ρηση και μιού­ζι­καλ. Ο πρώτος του πρω­τα­γω­νι­στι­κός θεα­τρι­κός ρόλος ήταν το 1969 στο έργο του Τσι­φό­ρου «Αγάπη μου παλιό­γρια» το οποίο γυρί­στηκε αργό­τερα και σε ταινία με τον ίδιο και την Ξένια Καλο­γε­ρο­πού­λου. Ανάμεσα στις μεγα­λύ­τε­ρες θεα­τρι­κές του επι­τυ­χίες συγκα­τα­λέ­γο­νται η «Πούπσι», που ανέβασε το 1986 στο θέατρο «Γκλόρια», «Ο Αρχο­ντο­χω­ριά­της» του Μολιέ­ρου, «Οι Απάνω και οι Κάτω» των Τσι­φό­ρου – Βασι­λειάδη, «Η γλυκιά Ούτσι» κ.α. Η τελευ­ταία φορά που πάτησε το θεα­τρικό σανίδι ήταν στην παρά­σταση «Η Στα­χτο­πούτα» που φιλο­ξε­νεί τον φετινό χειμώνα το θέατρο «Μπρό­ντ­γουαιη».

Άφησε όμως ανε­ξί­τηλη τη σφρα­γίδα του και στην τηλε­ό­ραση συμ­με­τέ­χο­ντας, μέχρι προ­σφά­τως, σε κάποιες από τις πιο γνωστές τηλε­ο­πτι­κές σειρές των τελευ­ταίων 40 χρόνων. Στα μέσα της δεκα­ε­τίας του ’80 άφησε εποχή παί­ζο­ντας στο κωμικό σίριαλ της ΕΡΤ «Ο Ηρακλής και τα λιο­ντά­ρια του» , πρό­σθεσε το ιδιαί­τερο ερμη­νευ­τικό στίγμα του στον «Γιού­γκερ­μαν», προ­κά­λεσε άφθονο γέλιο με τη συμ­με­τοχή τους στις σύγ­χρο­νες σειρές «Το κόκκινο δωμάτιο», «Η Πολυ­κα­τοι­κία», «Επτά θανά­σι­μες πεθέρες», «Το σόι σου» κ.α.

Οι γυναί­κες της ζωής του

Ο Κώστας Βουτσάς είχε μεγάλη αδυ­να­μία στις γυναί­κες και αυτό ήταν κάτι το οποίο ο ίδιος δεν έκρυψε ποτέ. Ο έρωτας τον έτρεφε, τον ανα­νέ­ωνε γι’ αυτό κι εκείνος δεν αντι­στε­κό­ταν στα καλέ­σματά του. Ερω­τεύ­τηκε και τον ερω­τεύ­τη­καν με πάθος, παντρεύ­τηκε, χώρισε, αρκετές φορές, απέ­κτησε παιδιά….Το εντυ­πω­σιακό ωστόσο ήταν πώς πάντα φρό­ντιζε τις πρώην συντρό­φους του κι εκείνες μιλού­σαν για αυτόν τα καλύ­τερα λόγια! Πώς τα κατά­φερνε;

Ο ίδιος έδινε την παρα­κάτω χαρα­κτη­ρι­στική απά­ντηση: «Εγώ με τις γυναί­κες ήμουν ο σκλάβος τους. Σκε­φτό­μουνα πάντα τι να κάνω για να την ευχα­ρι­στήσω χωρίς να το ξέρει. Και λέω πως με όλες μου τις γυναί­κες είμαι πάρα πολύ αγα­πη­μέ­νος. Και όλες με αγαπάνε, όχι γιατί τις έκανα δώρα, αλλά γιατί τις πρόσεχα και τις θεω­ρούσα ιερό σημείο στην ζωή μου»

Από τις πρώτες σχέσεις του που έγιναν γνωστές ήταν αυτή με την ηθοποιό Αλέκα Στρα­τη­γού η οποία, ωστόσο, έγινε παρελ­θόν από τη στιγμή που ο Κώστας Βουτσάς γνώρισε και ερω­τεύ­τηκε παρά­φορα την πλη­θω­ρική Σπε­ράν­τζα Βρανά, το καλο­καίρι του 1959, στο Θέατρο Ακροπόλ. Η ίδια είχε εξο­μο­λο­γη­θεί στην αυτο­βιο­γρα­φία της πως αρχικά δεν ήταν ερω­τευ­μένη μαζί του αλλά θέλησε να εκδι­κη­θεί την Στέλλα Στρα­τη­γού επειδή υπο­ψια­ζό­ταν πως φλέρ­ταρε με τον πρώην σύντροφό της. Η σχέση τους λοιπόν ξεκί­νησε ως παρά­νομη αλλά ο Βουτσάς εγκα­τέ­λειψε την Στρα­τη­γού και ζήτησε από την Βρανά να τον παντρευ­τεί. Εκείνη δεν είχε πεισθεί πως την ήθελε πραγ­μα­τικά και πως δεν την εκμε­ταλ­λευό­ταν για επαγ­γελ­μα­τι­κούς λόγους. Ο έρωτας τους υπήρξε εκρη­κτι­κός, συνο­δεύ­τηκε από μπό­λι­κους καυ­γά­δες και επι­σφρα­γί­στηκε με αρρα­βώνα την άνοιξη του ’61. Ούτε η επι­ση­μο­ποί­ηση όμως έφερε την ηρεμία. Οι σκηνές ζηλο­τυ­πίες συνε­χί­ζο­νταν ακά­θε­κτες και από τις δύο πλευρές, χώριζαν συνέ­χεια και λίγο μετά τα ξανά­βρι­σκαν. Ένα βράδυ μάλιστα, λίγο μετά από έναν ακόμη μεγάλη καυγά, εκείνος πήγε μεθυ­σμέ­νος έξω από το σπίτι της και την παρα­κα­λούσε να τον δεχθεί πίσω. Οι ίδιες σκηνές επα­να­λαμ­βά­νο­νταν επί 4,5 ολό­κληρα χρόνια κι ενώ είχαν πλέον απο­φα­σί­σει να παντρευ­τούν η Σπε­ράν­τζα τα διάλυσε όλα καθώς δεν ήθελε σε καμία περί­πτωση να εγκα­τα­λεί­ψει το θέατρο όπως απαι­τούσε ο αγα­πη­μέ­νος της.

Αμέσως μετά ήρθε στη ζωή του η πανέ­μορφη χορεύ­τρια και ηθο­ποιός Έρρικα Μπρό­γιερ που υπήρξε και η πρώτη σύζυγός τους. Ο έρωτάς τους ολο­κλη­ρώ­θηκε με τη γέννηση της κόρης τους Σάντρας. Οι δυο τους παρέ­με­ναν αγα­πη­μέ­νοι μέχρι το τέλος. Ακο­λού­θη­σαν δύο ακόμη γάμοι, με την Θεανώ Παπα­σπύ­ρου με την οποία απέ­κτησε δύο ακόμη κόρες, την Θεοδώρα και την Νικο­λέτα και με το πρώην μοντέλο – ηθοποιό Εύη Καρα­γιάννη της οποίας τον γιο, επίσης ηθοποιό, Άνθιμο μεγά­λωσε σαν δικό του παιδί.

Το 2015 ο Κώστας Βουτσάς ερω­τεύ­τηκε ξανά, μια γυναίκα πολύ νεώτερή του, την ηθοποιό Αλίκη Κατσα­βού. Οι δυο τους παντρεύ­τη­καν το 2016 ενώ λίγους μήνες αργό­τερα υπο­δέ­χτη­καν στη ζωή τους τον μικρό Φοίβο με τον οποίο ο ηθο­ποιός ήταν πραγ­μα­τικά ξετρε­λα­μέ­νος. Για χατίρι του εξάλλου, ήθελε να ζήσει όσο το δυνατόν περισ­σό­τερα χρόνια, για να τον δει να μεγα­λώ­νει…