Γιάννης Παππάς: «Eνωμένοι, όλοι μαζί, κερδίσαμε μάχες άνισες»

Με χει­ρο­κρό­τημα από καρδιάς υπο­δέ­χθη­καν οι Ροδίτες τον Υφυ­πουργό Ναυ­τι­λίας κ. Ιωάννη Παππά, στην αίθουσα του ξενο­δο­χείου ΑΚΑΝΤΙΑ , όπου πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η εκδή­λωση τιμής, όσων συνέ­βα­λαν επι­τυ­χώς, στην δια θαλάσ­σης επι­χεί­ρηση εκκέ­νω­σης, κατά τη διάρ­κεια των πυρ­κα­γιών στη Ρόδο τον περα­σμένο Ιούλιο. Σε όλη τη διάρ­κεια, επι­κρά­τη­σαν δάκρυα συγκί­νη­σης και χαμό­γελα ικα­νο­ποί­η­σης.

Η συναι­σθη­μα­τική φόρτιση, ξεκί­νησε από το βίντεο το οποίο προη­γή­θηκε, όπου οι εικόνες, ξανα­θύ­μι­σαν στους παρευ­ρι­σκό­με­νους όσα έζησε η Ρόδος το καλο­καίρι με την αγωνία και τις δυσκο­λίες καθώς και τη διαρκή παρου­σία του Υφυ­πουρ­γού, όλες τις ημέρες, σε όλα τα μέτωπα της φωτιάς.

Μετά τον συγ­χα­ρη­τή­ριο λόγο του Αρχηγού του Λιμε­νι­κού Σώματος, Αντι­ναυάρ­χου Λ.Σ. Γεώρ­γιου Αλε­ξαν­δράκη στο βήμα ανέβηκε ο κ. Παππάς, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι, είχε προ­ε­τοι­μά­σει ανα­λυ­τική ομιλία για την περί­σταση, όμως, λόγω συναι­σθη­μα­τι­κής φόρ­τι­σης, προ­τί­μησε να μιλήσει συνο­πτικά για τις σκληρές εκείνες στιγμές.

Ξεκι­νώ­ντας από τα κολα­κευ­τικά λόγια φορέων του εξω­τε­ρι­κού, αξιό­πι­στων μέσων ενη­μέ­ρω­σης και κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης παγκό­σμιας εμβέ­λειας, αλλά και επι­σκε­πτών του τόπου μας, υπέρ των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών, τοπικών παρα­γό­ντων, επι­χει­ρη­μα­τιών και πολιτών, όπου ανέ­φε­ραν τη συγκε­κρι­μένη δια θαλάσ­σης επι­χεί­ρηση εκκέ­νω­σης, ως τη μεγα­λύ­τερη στην Ελλάδα και την δεύτερη στην Ευρώπη, μετά τον Β΄ Παγκό­σμιο Πόλεμο, υπό την καθο­δή­γηση του Υφυ­πουρ­γού παρά τω Πρω­θυ­πουργώ κ. Μπρα­τά­κου με κυβερ­νη­τικό Επι­τε­λείο, σε συντο­νι­σμό με το Επι­τε­λείο του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και πρω­τί­στως με τον ίδιο τον κ. Παππά, τον Αρχηγό του Λιμε­νι­κού Σώματος, τον Περι­φε­ρειάρχη, τον Δήμο, τις υπη­ρε­σίες, τους επι­χει­ρη­μα­τίες και το πλήθος των Ροδιτών που έπαιξαν σοβαρό ρόλο στην κατά­σβεση, στην αποφυγή εκκέ­νω­σης ολό­κλη­ρου του νησιού από του­ρί­στες, αλλά και στην έμφυτη, πατρο­πα­ρά­δοτη φιλο­ξε­νία των του­ρι­στών, πριν επι­στρέ­ψουν στην πατρίδα τους.

Δεν ήταν μόνο η επι­τυ­χής αντι­με­τώ­πιση των πυρ­κα­γιών, αλλά και η αποφυγή της τερά­στιας κρίσης και δυσφή­μι­σης στο του­ρι­στικό προϊόν της Ρόδου, ως πηγή ζωής και οικο­νο­μίας αυτού του τόπου. Μάχες άνισες παντού… Μάχες, που η Ρόδος κέρδισε με το ανθρώ­πινο δυνα­μικό της, τους ιθύ­νο­ντες νόες και το βαρύ όνομα της φιλο­ξε­νίας και της ανθρω­πιάς, που

κλη­ρο­νό­μησε από τον Ξένιο Δία. Ενέρ­γειες, οι οποίες χει­ρο­κρο­τή­θη­καν και από ξένους επεν­δυ­τές στη Ρόδο, π.χ. από τον Αντι­πρό­ε­δρο Ευρώπης της εται­ρείας HILTON.

«Μέσα από το σκοτάδι, εμφα­νί­στηκε το φως της ελπίδας και της ανθρω­πιάς, της αγάπης και της αλλη­λεγ­γύης» τόνισε ο Υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λίας, συνε­χί­ζο­ντας: «το φως με το οποίο, χιλιά­δες εθε­λο­ντές, πολίτες, υπη­ρε­σίες, ο Ελλη­νι­κός Στρατός, τα Σώματα Ασφα­λείας, το Λιμε­νικό Σώμα και η Ελλη­νική Ακτο­φυ­λακή, νίκησαν την απειλή του σκότους. Είμαι υπε­ρή­φα­νος ως Έλληνας, ως Δωδε­κα­νή­σιος, ως Ροδίτης, για τη δύναμη ψυχής που όλοι σας, κατα­θέ­σατε εκείνες τις ημέρες. Για την άμεση αντα­πό­κριση των εθε­λο­ντών μας, στο βωμό της προ­σφο­ράς. Κάτι που είναι πολύ δύσκολο, στην εποχή ατο­μι­κι­σμού όπου ζούμε. Η συμ­με­τοχή σας, ως την ύστατη στιγμή, απο­τε­λεί αδιά­ψευ­στο σημείο, του ίδιου του «πολι­τι­στι­κού γίγνε­σθαι» της κοι­νω­νίας μας. Οι Έλληνες και δη οι Δωδε­κα­νή­σιοι και δη οι ροδίτες, είμαστε λαός βαθύ­τατα συναι­σθη­μα­τι­κός, με αυξη­μένη την αίσθηση της κοι­νω­νι­κής προ­σφο­ράς , της αγάπης, της αλλη­λεγ­γύης και της στή­ρι­ξης και έχω σήμερα την τιμή, μαζί με τον Αρχηγό του Λιμε­νι­κού, να τιμώ δια επαίνου, όλους εσάς, τους δια θαλάσ­σης δια­σώ­στες. Η Ρόδος μας πλη­γώ­θηκε από τις πυρ­κα­γιές… Αυτό είναι θλιβερό, αλλά είμαστε όλοι εδώ, ενω­μέ­νοι, δυνατοί και απο­φα­σι­σμέ­νοι να την κάνουμε ακόμα πιο ισχυρή.

Έπαινοι, αξίζουν σε όλους για την αυτα­πάρ­νηση και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα. Στο Λιμε­νικό Σώμα, που είχε παρα­χω­ρή­σει όλες τις δυνά­μεις και το ελι­κό­πτερο του Σώματος, που ήρθε στη Ρόδο, σε συν­δυα­σμό με το ελι­κό­πτερο της πυρο­σβε­στι­κής και της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, όπου έδιναν πλη­ρο­φο­ρίες από αέρος, για την πορεία του μετώπου. Όπως, εξαι­ρε­τική ήταν η αντι­με­τώ­πιση από τον Υπουργό κ. Κικίλια και τον Υφυ­πουργό κ. Τουρνά, που επι­σκέ­φθηκα από την πρώτη στιγμή των γεγο­νό­των» τόνισε, ανα­φε­ρό­με­νος και στην προ­σω­πική του εμπει­ρία απο­κλει­σμού από τη φωτιά και την παρέμ­βαση ελι­κο­πτέ­ρου Σινούκ.

«Τιμούμε σήμερα, με απε­ριό­ρι­στο σεβασμό και ευγνω­μο­σύνη, όσους συνέ­βα­λαν, στη διάσωση των συναν­θρώ­πων μας και στο έργο κατά­σβε­σης. Με τη συμβολή εθε­λο­ντών, κρα­τι­κού συντο­νι­σμού και φορέων. Είναι τιμή μου που είμαι Ροδίτης, Δωδε­κα­νή­σιος και εκπρο­σωπώ τους συμπα­τριώ­τες μου στο Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο και το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο» δήλωσε, χωρίς να απο­φύ­γει να εξω­τε­ρι­κεύ­σει ανθρώ­πινα, την εσω­τε­ρική ένταση μπροστά στις ανα­μνή­σεις, καθώς ήταν εξαι­ρε­τικά δύσκολη, λόγω φόρ­τι­σης συναι­σθη­μά­των, η όλη δια­δι­κα­σία της επα­νά­λη­ψης γεγο­νό­των , που και ο ίδιος βίωσε επί δώδεκα ημέρες με άνδρες του Λιμε­νι­κού Σώματος δίπλα του, επι­χει­ρώ­ντας ακόμα και στο βουνό του Προφήτη Ηλία που και­γό­ταν.

«Σας παρα­καλώ, να συνε­χί­σουμε να είμαστε έτσι ενω­μέ­νοι» κατέ­ληξε ο κ. Παππάς, ενώ ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Χατζη­μάρ­κος, ανα­φε­ρό­με­νος στη μονα­δι­κό­τητα της επι­χεί­ρη­σης κατά­σβε­σης και διά­σω­σης του κόσμου, γεγονός που επαι­νέ­θηκε από άτομα, που είχαν ανάλογη εμπει­ρία στο Μάτι, με πολλά θύματα και ολέθρια απο­τε­λέ­σματα, τόνισε τη σημασία της λογικής σκέψης της κοι­νω­νίας, σε περι­πτώ­σεις έκτα­κτης ανάγκης . Λαμ­βά­νο­ντας τον λόγο, ο Δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, δήλωσε ότι, οι σκηνές που ο ίδιος έζησε ξανά, μέσω του βίντεο που προ­βλή­θηκε, του ανα­νέ­ω­σαν τις σκέψεις και τις ανα­μνή­σεις και προ­κά­λε­σαν πολύ πόνο, στους ανθρώ­πους της Ρόδου, που συνή­θι­σαν στο χαμό­γελο και

την αισιο­δο­ξία. Όμως, οι ροδίτες αυτο­θυ­σιά­στη­καν σε μια άνιση μάχη και επέ­δει­ξαν υπακοή στους φορείς. Η Ρόδος πέτυχε το ακα­τόρ­θωτο.

Η απόδοση των επαίνων, ήταν το ίδιο συγκι­νη­τική. Άνθρω­ποι απλοί, της θάλασ­σας, της ναυ­το­σύ­νης, του καθη­με­ρι­νού μόχθου που συνέ­βα­λαν καθο­ρι­στικά στη διάσωση, την αλλη­λο­βο­ή­θεια και τη χρήση της θαλάσ­σιας οδού για δια­φο­ρε­τικό σκοπό, από ό,τι στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους.