Παλιός φαρμακοποιός της Ρόδου κατηγορείται για απάτη κατ’ εξακολούθηση και επάγγελμα

Αντι­μέ­τω­πος με την κα­τη­γο­ρία της απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, με το συ­νο­λι­κό πε­ριου­σια­κό όφε­λος και τη συ­νο­λι­κή προ­κλη­θεί­σα ζημία να υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ βρί­σκε­ται Ρο­δί­της, που έχει απα­σχο­λή­σει και στο πα­ρελ­θόν τη δι­καιο­σύ­νη.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώ­πιον του Β’ Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Αθη­νών επί κα­κουρ­γη­μά­των την 17η Φε­βρουα­ρί­ου 2016 με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθη­νών.

Η εγκα­λού­σα, συ­ντα­ξιού­χος εκ­παι­δευ­τι­κός, γνώ­ρι­σε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, ο οποί­ος ήταν φαρ­μα­κο­ποιός στη Ρόδο, μέσω κοι­νών γνω­στών, το έτος 2001.

Το Δε­κέμ­βριο του 2001 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται, αφού έλαβε γνώση ότι η εγκα­λού­σα δια­θέ­τει ση­μα­ντι­κό χρη­μα­τι­κό ποσό, να της πα­ρέ­στη­σε ψευ­δώς ότι έχει με­γά­λη ακί­νη­τη πε­ριου­σία στη Ρόδο, ιδιό­κτη­το δια­μέ­ρι­σμα στο Λον­δί­νο, όπου πη­γαί­νει συχνά, ότι δια­θέ­τει γνω­ρι­μί­ες με εξέ­χο­ντα πρό­σω­πα, όπως υπουρ­γούς, δι­κα­στές, μη­τρο­πο­λί­τες και μά­λι­στα, ότι στο γάμο του, ιε­ρουρ­γού­σε ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης, ότι ασχο­λεί­ται με εξα­γω­γές φαρ­μά­κων και κερ­δί­ζει πολλά χρή­μα­τα.

Πε­ραι­τέ­ρω φέ­ρε­ται να της πα­ρέ­στη­σε ψευ­δώς ότι του πα­ρου­σιά­στη­κε μια ευ­και­ρία να κάνει εξα­γω­γή χα­πιών «βιά­γκρα» στη Σα­ου­δι­κή Αρα­βία κι έχει ανά­γκη ρευ­στού χρή­μα­τος για να τα αγο­ρά­σει και εν συ­νε­χεία να τα εξα­γά­γει.

Φέ­ρε­ται να της ζή­τη­σε να του δώσει όσα χρή­μα­τα είχε, δια­βε­βαιώ­νο­ντας την ότι θα της τα επι­στρέ­ψει σε 20 ημέ­ρες με το νό­μι­μο τόκο και ένα δώρο.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να της πα­ρέ­δω­σε επι­τα­γή, εκ­δό­σε­ως του αδελ­φού του, εις δια­τα­γήν του, ποσού 26.500 ευρώ με φε­ρό­με­νη ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης την 31-3-2002.

Του απο­δί­δε­ται ότι την έπει­σε να του πα­ρα­δώ­σει αρ­χι­κά το ποσό των 29.500 ευρώ και εν συ­νε­χεία σε ημε­ρο­μη­νί­ες που δεν έχουν προσ­διο­ρι­στεί επα­κρι­βώς, αλλά πά­ντως εντός του 2002, και με τις, ίδιες ως άνω ψευ­δείς πα­ρα­στά­σεις, το συ­νο­λι­κό ποσό των 200.000 δο­λα­ρί­ων ΗΠΑ.

Το Μάρ­τιο του 2002 φέ­ρε­ται πάλι να την έπει­σε να δε­χτεί και να λάβει στην κα­το­χή της μια επι­τα­γή ποσού 170.000 δο­λα­ρί­ων ΗΠΑ, της τρά­πε­ζας της Αγ­γλί­ας Lioyds Bank, προς εξα­σφά­λι­ση του ποσού που του είχε πα­ρα­δώ­σει, με λευκή ημε­ρο­μη­νία εκ­δό­σε­ως.

Μετά την επί­δο­ση την 10-3-2005 στον κα­τη­γο­ρού­με­νο εξώ­δι­κης δια­μαρ­τυ­ρί­ας, πρό­σκλη­σης και δή­λω­σης της εγκα­λού­σας, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τον Απρί­λιο του 2005 φέ­ρε­ται να της πα­ρέ­στη­σε ψευ­δώς ότι ανα­μέ­νει από μέρα σε μέρα να λάβει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από μια με­γά­λη εξα­γω­γή ανα­βο­λι­κών φαρ­μά­κων που είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει και να την έπει­σε να δε­χτεί να θέσει ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης στην άνω επι­τα­γή την 31-12-2005.

Όταν πε­ραι­τέ­ρω η εγκα­λού­σα δια­πί­στω­σε πως η επι­τα­γή δεν είχε αντί­κρι­σμα, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος την απέ­τρε­ψε να τη σφρα­γί­σει, λέ­γο­ντας της ότι δια­θέ­τει χρή­μα­τα και θα την εξο­φλή­σει.

Η εγκα­λού­σα υπέ­βα­λε έγκλη­ση σε βάρος του την 27η Σε­πτεμ­βρί­ου 2012, σε χρόνο που ο ίδιος ήταν κρα­τού­με­νος στις φυ­λα­κές για άλλη αιτία και όπως ισχυ­ρί­ζε­ται μετά την απο­φυ­λά­κι­σή του τη δια­βε­βαί­ω­νε εκ νέου ότι θα της επέ­στρε­φε τα χρή­μα­τα, τα οποία είχε στην Ελ­βε­τία, που όμως ισχυ­ρι­ζό­ταν ότι δεν μπο­ρού­σε να πάει καθώς είχε απα­γό­ρευ­ση εξό­δου.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­λο­γού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι η εγκα­λού­σα του δά­νει­σε την 14 Δε­κεμ­βρί­ου 2001 το ποσό των 29.475,09 ευρώ με μη­νιαία επι­τό­κιο 4%, ότι την 31η Μαρ­τί­ου 2002 της κα­τέ­βα­λε το ποσό των 4.000 ευρώ, ένα­ντι του ως άνω κε­φα­λαί­ου και της πα­ρέ­δω­σε την επι­τα­γή, ποσού 26.500 ευρώ. Υπο­στη­ρί­ζει ότι στις αρχές Ιου­νί­ου του 2003 η εγκα­λού­σα ήρθε σε επαφή με ένα άτομο το οποίο κα­το­νο­μά­ζει, στον οποίο κα­τέ­θε­σε ως αμοι­βή το ποσό των 6.090 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να ει­σπρά­ξει από αυτόν το ποσό το οποίο δήθεν τη όφει­λε, εκ­βιά­ζο­ντας τον κι ότι ο τε­λευ­ταί­ος, αφού απο­κό­μι­σε εκ­βιά­ζο­ντας τον με­γά­λα χρη­μα­τι­κά ποσά, τε­λι­κά του πα­ρέ­δω­σε την επι­τα­γή ποσού 170.000 δο­λα­ρί­ων ΗΠΑ, της τρά­πε­ζας της Αγ­γλί­ας Lloyd Bank, στην οποία με υπό­δει­ξή του συ­μπλή­ρω­σε στην έν­δει­ξη λή­πτης το όνομα της εγκα­λού­σας, και μετά από πιέ­σεις έθεσε την ημε­ρο­μη­νία 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2005.

Πε­ραι­τέ­ρω ισχυ­ρί­ζε­ται ότι στα μέσα Ιου­νί­ου του 2001 κα­τέ­βα­λε στην εγκα­λού­σα το ποσό των 10.000 ευρώ.