Πενταετής ρύθμιση και δωδεκαετής αποπληρωμή για τη διάσωση κατοικίας σε υπόθεση υπερχρεωμένου δανειολήπτη

• Το δι­κα­στή­ριο απο­δέ­χθη­κε εν μέρει την αί­τη­ση υπα­γω­γής στον νόμο 3869 με μη­νιαία δόση 400 ευρώ για πέντε έτη και πρό­σθε­τη ρύθ­μι­ση 144 δό­σε­ων για το 80 τοις εκατό της αντι­κει­με­νι­κής αξίας της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας

Η υπερ­χρέ­ω­ση των νοι­κο­κυ­ριών δεν είναι μόνο άθροι­σμα αριθ­μών αλλά υπό­θε­ση αν­θρώ­πων και κα­θη­με­ρι­νών βιο­τι­κών ανα­γκών. Νέα δι­κα­στι­κή κρίση από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου προ­σθέ­τει ένα ακόμη κομ­μά­τι στο μω­σαϊ­κό της νο­μο­λο­γί­ας για τη ρύθ­μι­ση οφει­λών φυ­σι­κών προ­σώ­πων.

Tο δι­κα­στή­ριο ρύθ­μι­σε χρέη δα­νειο­λή­πτη και ενέ­κρι­νε μη εκ­ποί­η­ση της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας του με συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τα­βο­λές και επι­τό­κια ανα­φο­ράς, απο­τυ­πώ­νο­ντας την ισορ­ρο­πία ανά­με­σα στην προ­στα­σία της αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης και στην ικα­νο­ποί­η­ση των πι­στω­τών.

Ο αιτών είναι γεν­νη­μέ­νος το 1971, έγ­γα­μος με Δανή υπή­κοο και πα­τέ­ρας δύο τέ­κνων εκ των οποί­ων το νε­ό­τε­ρο κρί­θη­κε προ­στα­τευό­με­νο μέλος. Δια­τη­ρού­σε ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση χωρίς προ­σω­πι­κό με χα­μη­λά ακα­θά­ρι­στα έσοδα και διέ­κο­ψε ερ­γα­σί­ες το 2011. Από το 2013 δια­μέ­νει με την οι­κο­γέ­νεια στη Δανία όπου ερ­γά­ζε­ται ως κη­που­ρός, ενώ η σύ­ζυ­γος απα­σχο­λεί­ται ως υπάλ­λη­λος. Τα οι­κο­γε­νεια­κά ει­σο­δή­μα­τα μετά το 2016 αυ­ξή­θη­καν αλλά συ­νο­δεύ­τη­καν από υψη­λές βιο­τι­κές δα­πά­νες στην αλ­λο­δα­πή που υπερ­βαί­νουν τα τέσ­σε­ρα χι­λιά­δες ευρώ μη­νιαί­ως σύμ­φω­να με οι­κο­γε­νεια­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό από δα­νι­κό χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα.

Το χαρ­το­φυ­λά­κιο οφει­λών προ­έρ­χε­ται από δύο στε­γα­στι­κά δά­νεια των ετών 2005 και 2008. Κατά το 2012 το συ­νο­λι­κό ύψος των απαι­τή­σε­ων προς την τρά­πε­ζα ανερ­χό­ταν σε 151.246,18 ευρώ με ανά­λυ­ση κε­φα­λαί­ου και τόκων ανά σύμ­βα­ση και λο­γα­ρια­σμό. Με την κοι­νο­ποί­η­ση της αί­τη­σης οι απαι­τή­σεις θε­ω­ρή­θη­καν λη­ξι­πρό­θε­σμες κατά πλά­σμα νόμου.

Ο αιτών έχει πλήρη κυ­ριό­τη­τα διώ­ρο­φης κα­τοι­κί­ας συ­νο­λι­κής δό­μη­σης 90,3 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων με αντι­κει­με­νι­κή αξία 14.284,40 ευρώ. Δια­θέ­τει επί­σης ιδα­νι­κό με­ρί­διο πε­νή­ντα τοις εκατό εξ αδιαι­ρέ­του σε αγρο­τε­μά­χιο 1.251 τε­τρα­γω­νι­κών. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η εκ­ποί­η­ση του αγρο­τε­μα­χί­ου δεν είναι ανα­γκαία αφού δεν ανα­μέ­νε­ται αξιό­λο­γο τί­μη­μα λόγω του εξ αδιαι­ρέ­του πο­σο­στού.

Το δι­κα­στή­ριο δια­πί­στω­σε ότι ο αιτών στε­ρεί­ται πτω­χευ­τι­κής ικα­νό­τη­τας και έχει πε­ριέλ­θει χωρίς δόλο σε μό­νι­μη και γε­νι­κή αδυ­να­μία εξυ­πη­ρέ­τη­σης των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του. Το συ­μπέ­ρα­σμα στη­ρί­χθη­κε στη χρο­νι­κή δια­δρο­μή των δη­λω­θέ­ντων ει­σο­δη­μά­των από το 2004 έως και το 2022, στη δια­κο­πή της ατο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, στις αυ­ξη­μέ­νες δα­πά­νες δια­βί­ω­σης στη Δανία και στην αδυ­να­μία κά­λυ­ψης των μη­νιαί­ων δό­σε­ων μετά την αφαί­ρε­ση του ανα­γκαί­ου κό­στους δια­βί­ω­σης της τε­τρα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας. Απορ­ρί­φθη­καν ως αό­ρι­στες οι αι­τιά­σεις περί πα­ρά­βα­σης του κα­θή­κο­ντος ει­λι­κρι­νούς δή­λω­σης αφού δεν εξει­δι­κεύ­θη­καν πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά.

Tο δι­κα­στή­ριο όρισε συ­νο­λι­κή μη­νιαία κα­τα­βο­λή 400 ευρώ επί πε­ντα­ε­τία. Οι δό­σεις κα­τα­νέ­μο­νται συμ­μέ­τρως για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των επί­δι­κων απαι­τή­σε­ων των πι­στω­τριών. Η κα­τα­βο­λή αρ­χί­ζει από τον πρώτο μήνα μετά τη δη­μο­σί­ευ­ση της από­φα­σης και λαμ­βά­νει χώρα εντός του πρώ­του δε­καη­μέ­ρου κάθε μήνα. Το συ­νο­λι­κό ποσό της πρώ­της ρύθ­μι­σης ανέρ­χε­ται σε 24.000 ευρώ.

Για την εξαί­ρε­ση της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας από την εκ­ποί­η­ση ο αιτών υπο­χρε­ού­ται να κα­τα­βά­λει ποσό ίσο με το ογδό­ντα τοις εκατό της αντι­κει­με­νι­κής αξίας της κα­τοι­κί­ας. Το ποσό προσ­διο­ρί­ζε­ται σε 11.427,52 ευρώ και απο­πλη­ρώ­νε­ται σε 144 μη­νιαί­ες δό­σεις των 79,36 ευρώ εντός του πρώ­του δε­καη­μέ­ρου κάθε μηνός. Η ρύθ­μι­ση αυτή τί­θε­ται σε ισχύ μετά την πά­ρο­δο της πε­ντα­ε­τί­ας ώστε να εξα­σφα­λι­στεί βιω­σι­μό­τη­τα πλη­ρω­μών.

Ως πε­ρί­ο­δος έναρ­ξης ορί­στη­κε ο Νο­έμ­βριος 2030 με λήξη τον Οκτώ­βριο 2042. Η απο­πλη­ρω­μή γί­νε­ται εντό­κως χωρίς ανα­το­κι­σμό με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δα­νεί­ου όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο στα­τι­στι­κό δελ­τίο της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος και με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς τις πρά­ξεις κύ­ριας ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας.

Στο πλαί­σιο προ­νο­μια­κής ικα­νο­ποί­η­σης εμπραγ­μά­τως εξα­σφα­λι­σμέ­νων απαι­τή­σε­ων επί της κύ­ριας κα­τοι­κί­ας, το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι προη­γεί­ται η απαί­τη­ση με πρώτη τάξη εμπράγ­μα­της εξα­σφά­λι­σης και ακο­λου­θεί η δεύ­τε­ρη όπου υπάρ­χει. Τυχόν υπό­λοι­πο μετά την πλήρη ικα­νο­ποί­η­ση δια­τί­θε­ται για σύμ­με­τρη ικα­νο­ποί­η­ση των ανέγ­γυων απαι­τή­σε­ων εφό­σον δεν υφί­στα­νται άλλες εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Ευαγ­γε­λία Τα­μπά­κη.