Βοηθός νοσοκόμου χειροδίκησε σε ανήλικο περιθαλπόμενο στο παράρτημα προστασίας του παιδιού!

Την λήψη διοι­κη­τι­κών αλλά και ποι­νι­κών μέτρων, εις βάρος ενός βοηθού νοσο­κό­μου που χει­ρο­δί­κησε σε περι­θαλ­πό­μενο στο παράρ­τημα προ­στα­σίας του παιδιού, ανήλικο, απο­φά­σισε το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο του Κέντρου Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Πιο συγκε­κρι­μένα την 7η Οκτω­βρίου 2019 στην αίθουσα συνε­δριά­σεων του Παραρ­τή­μα­τος Προ­στα­σίας του Παιδιού Δωδε­κα­νή­σου, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο, απο­φά­σισε κατά πλειο­ψη­φία (μειο­ψή­φη­σαν δύο μέλη) την παρα­πο­μπή πει­θαρ­χι­κής υπό­θε­σης υπαλ­λή­λου του κλάδου ΔΕ Βοηθών Νοσο­κό­μων, υπό­λο­γου για παρά­βαση υπαλ­λη­λι­κού καθή­κο­ντος, ανα­ξιο­πρεπή ή ανάρ­μο­στη ή ανάξια για υπάλ­ληλο συμπε­ρι­φορά και αμελή εκπλή­ρωση του υπη­ρε­σια­κού καθή­κο­ντος.

Στον υπάλ­ληλο απο­δί­δε­ται ειδι­κό­τερα ότι την 24η Αυγού­στου 2019 κατά την υπη­ρε­σία του συμπε­ρι­φέρ­θηκε ανάρ­μο­στα και απα­ρά­δε­κτα σε περι­θαλ­πό­μενο παιδί.

Η συμπε­ρι­φορά του, σύμφωνα με το πρα­κτικό της συνε­δρί­α­σης, ανά­γε­ται όχι μόνο σε λεκτικό, αλλά και σε βίαιο και σκαιώδη προ­πη­λα­κι­σμό του παιδιού, με απο­τέ­λε­σμα τον τραυ­μα­τι­σμό του κατά την δια­χεί­ριση της περί­θαλ­ψής του κατά την βάρδια του υπαλ­λή­λου, με απο­τέ­λε­σμα το παιδί, όντας κακο­ποι­η­μένο να μην θέλει την συνερ­γα­σία των άλλων συνα­δέλ­φων του, οι οποίοι με πολύ κόπο και πειθώ, όπως αρμόζει, κατά­φε­ραν να τον συνε­φέ­ρουν και να συνέλ­θει, από το σοκ.

Ο πρό­ε­δρος κ. Γιάννης Μαρίνος, ανέφερε στην συνε­δρί­αση τα εξής: “Η συμπε­ρι­φορά του συγκε­κρι­μέ­νου υπαλ­λή­λου είναι αχα­ρα­κτή­ρι­στη. Δεν με νοιάζει αν υπήρξε στο παρελ­θόν καλός υπάλ­λη­λος ή όχι, όπως λέτε κάποιοι. Δεν με νοιάζει καθόλου, αν ήταν ένα μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό ή όχι. Γνώμη τους είναι ότι δεν ήταν. Εδώ είμαστε για να προ­στα­τεύ­ουμε τα παιδιά και όχι για να τα κακο­ποιούμε. Κι εδώ, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται, από τις φωτο­γρα­φίες, τις ανα­φο­ρές και την ίδια του την ομο­λο­γία, έχουμε να κάνουμε με κακο­ποί­ηση του παιδιού. Θεωρώ μάλιστα ότι αν δεν ήταν οι εργα­ζό­με­νοι του προ­γράμ­μα­τος του ΟΑΕΔ να μας το ανα­φέ­ρουν, δεν θα γνω­ρί­ζαμε τίποτε. Θυμάμαι πολύ καλά λοιπόν ότι στις 26 Αυγού­στου το μεση­μέρι, περί τις 13.00, δέχθηκα τηλε­φώ­νημα από υπάλ­ληλό μας, η οποία κλαί­γο­ντας με ενη­μέ­ρωσε για όσα είχαν συμβεί. Από όσα γνωρίζω κατόπιν ενη­μέ­ρωσε και τον αντι­πρό­ε­δρο.

Της είπα ότι για να μπο­ρέ­σουν να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες πρέπει να μου γίνουν έγγρα­φες ανα­φο­ρές και συμ­φώ­νησε να το κάνει. Στο μεταξύ το παιδί εκείνη την ώρα (13.00) βρι­σκό­ταν ήδη στο αερο­δρό­μιο για να φύγει (14.00) για την κατα­σκή­νωση που στεί­λαμε τα παιδιά, ενώ το βράδυ θα έφευγα κι εγώ ως συνοδός, με τα παιδιά του Παραρ­τή­μα­τος Προ­στα­σίας του Παιδιού, στην ετήσια εκδρομή τους.

Το λέω αυτό για να τονίσω, ότι εκείνη την ώρα, ήταν αδύνατο να στεί­λουμε το παιδί σε ιατρο­δι­κα­στή, αφού σε μια ώρα πετούσε για την κατα­σκή­νωση, επι­πλέον είναι γνωστό σε όλους σας, ότι αμέσως μετά την κατα­σκή­νωση το παιδί θα άλλαζε δομή και θα πήγαινε στη Θεσ­σα­λο­νίκη όπου έγινε δεκτός. Δεν νομίζω όμως ότι χρειά­ζε­ται καν ιατρο­δι­κα­στής. Οι φωτο­γρα­φίες τα λένε όλα. Κατόπιν ήλθε στο γραφείο μου ο υπάλ­λη­λος και παρα­δέ­χτηκε τα πάντα, λέγο­ντας όμως ότι βρι­σκό­ταν σε άμυνα, γεγονός φυσικά που κανείς μας δεν απο­δέ­χθηκε.

Του είπα ότι δεν θέλω να ακούσω τίποτε άλλο και ενώπιόν του, είπα στον κύριο Κυρίτση να ξεκι­νή­σει αμέσως η πει­θαρ­χική δια­δι­κα­σία. Ο υπάλ­λη­λός μου είπε ότι παραι­τεί­ται και του απά­ντησα ότι εγώ δεν εκβιά­ζο­μαι, ούτε απει­λού­μαι και μπορεί να πράξει ό,τι θέλει και ότι η υπη­ρε­σία δεν έχει ανάγκη τέτοιων υπαλ­λή­λων. Την δεδο­μένη χρονική στιγμή, δεν ήξερα βέβαια ότι ο κώδικας απα­γο­ρεύει την παραί­τηση αν έχει ξεκι­νή­σει πει­θαρ­χική δια­δι­κα­σία. Αμέσως μετά ο υπάλ­λη­λος, μετέβη στο πρω­τό­κολλο και υπέβαλε παραί­τηση. Θεωρώ ότι οποια­δή­ποτε ποινή και να του επι­βά­λουμε εμείς, θα είναι μικρή. Δεν συμφωνώ με κάτι τέτοιο. Προ­τείνω λοιπόν, αφενός να παρα­πεμ­φθεί ο εργα­ζό­με­νος στο Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο του Υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων με το ερώτημα της από­λυ­σης και αφε­τέ­ρου να σταλεί όλος ο φάκελος στον κ. Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, καθότι θεωρώ ότι εδώ συνέ­βη­σαν αξιό­ποι­νες πράξεις για τις οποίες πρέπει όμως να επι­λη­φθεί η Δικαιο­σύνη και να κρίνει τα δέοντα. Ακόμα όμως κι αν αυτό δεν υπερ­ψη­φι­στεί, εγώ θα στείλω τον φάκελο στον Εισαγ­γε­λέα, ως έχω εκ θέσεως το δικαί­ωμα, για να έχω ήσυχη τη συνεί­δησή μου, απέ­να­ντι στο παιδί».

Το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο ενέ­κρινε κατά πλειο­ψη­φία:

-Την παρα­πο­μπή της υπό­θε­σης του πει­θαρ­χι­κού παρα­πτώ­μα­τος που αφορά τον υπάλ­ληλο, στο Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο του Υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων, καθότι κρί­νε­ται ότι το παρά­πτωμα επι­σύ­ρει ποινή ανώτερη της αρμο­διό­τη­τάς του διευ­θυ­ντή (επιβολή προ­στί­μου έως και το ένα τέταρτο των μηνιαίων απο­δο­χών και του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου, στέρηση απο­δο­χών 3 μηνών) και παρα­πέ­μπε­ται η υπόθεση σε οποιον­δή­ποτε ανώτερο αυτού πει­θαρ­χι­κώς προϊ­στά­μενο (αρμόδιο Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο).

-Την κοι­νο­ποί­ηση της από­φα­σης στον αρμόδιο καθ’ ύλην Εισαγ­γε­λέα προς ενη­μέ­ρωση και τυχόν ενέρ­γειες.

-Εγκρίνει την κοι­νο­ποί­ηση της από­φα­σης, στον υπάλ­ληλο και στο Γραφείο Προ­σω­πι­κού, για την υλο­ποί­ηση της από­φα­σης (παρα­πο­μπή στο Υπ. Συμ­βού­λιο & Εισαγ­γε­λέα Ρόδου σύμφωνα με το σκε­πτικό της εισή­γη­σης).