Επιδικάστηκε αποζημίωση σε 85χρονη που έπεσε θύμα τραπεζικού διευθυντή

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, έγινε δεκτή και η τρίτη αγωγή από αδι­κο­πρα­ξία, που υπο­βλή­θηκε από μια 85χρονη άκληρη, συντα­ξιούχο τρα­πε­ζικό υπάλ­ληλο, σε βάρος τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή και της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, που τον απα­σχο­λούσε.

Και με την αγωγή αυτή ανα­γνω­ρί­ζε­ται η ευθύνη της τρά­πε­ζας από τις αδι­κο­πρα­ξίες του προ­στη­θέ­ντος υπαλ­λή­λου της και δια­τάσ­σε­ται να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα το ποσό των 210.000 ευρώ για την θετική και ηθική βλάβη που της προ­ξε­νή­θηκε. Ο πρώην τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής δια­τάσ­σε­ται να κατα­βά­λει στην ενά­γουσα το χρη­μα­τικό ποσό των 10.000 ευρώ για την ηθική της βλάβη.

Το δικα­στή­ριο κήρυξε την απόφαση του προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή ως προς την τράπεζα για το ποσό των 100.000 ευρώ και για τον πρώην διευ­θυ­ντή για το ποσό των 10.000 ευρώ.

Κατα­δι­κά­ζο­νται εξάλλου οι ενα­γό­με­νοι στην κατα­βολή της δικα­στι­κής δαπάνης της ενά­γου­σας την οποία ορίζει στο ποσό των 4.200 ευρώ για την τράπεζα και στο ποσό των 500 ευρώ για τον πρώην υπάλ­ληλο της.

Η 85χρονη, υπο­στή­ριξε ότι προ­κει­μέ­νου να έχει καλύ­τερη απόδοση τόκων, από εκεί­νους που της απέ­φε­ραν τα χρη­μα­τικά ποσά που είχε κατα­τε­θει­μένα σε απλούς λογα­ρια­σμούς ταμιευ­τη­ρίου (με άλλους συν­δι­καιού­χους συγ­γε­νείς της), αρχικά σε άλλη τράπεζα και στη συνέ­χεια στη διάδοχό της, εξ απορ­ρο­φή­σεως, επέλεγε το άνοιγμα προ­θε­σμια­κών κατα­θέ­σεων (συνήθως μηνιαίων), με τη μεσο­λά­βηση του ενα­γό­με­νου, διευ­θυ­ντή της τρά­πε­ζας, ο οποίος της προ­σέ­φερε το καλύ­τερο επι­τό­κιο της τρα­πε­ζι­κής αγοράς.

Η συνεχής επαφή τους, η συμπά­θεια που εξέ­πε­μπε, η προ­θυ­μία του να την εξυ­πη­ρε­τεί, ακόμα και με επί­σκεψή στο σπίτι της για διεκ­πε­ραί­ωση μιας συναλ­λα­γής (για ανάληψη μετρη­τών, για νέα προ­θε­σμιακή κατά­θεση κλπ), δημιούρ­γη­σαν μια σχέση εμπι­στο­σύ­νης, μια φιλική σχέση, η οποία απε­τέ­λεσε και τη βάση για την απο­κλει­στική τοπο­θέ­τηση των χρη­μά­των της στις τρά­πε­ζες που ήταν διευ­θυ­ντής.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ανωτέρω θέση του, προ­έ­βαινε, εν αγνοία της, από τον λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου της, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών (που ανέρ­χο­νται συνο­λικά σε 200.000 ευρώ), υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στοτε εκδι­δό­μενα με την ανάληψη παρα­στα­τικά έγγραφα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γραφή της.

Για την συγκά­λυψη των αξιό­ποι­νων πράξεών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εκείνος μεν κρα­τούσε το πραγ­μα­τικό βιβλιά­ριό κατα­θέ­σεών της, όπου απει­κο­νί­ζετο η πραγ­μα­τική κίνηση του λογα­ρια­σμού, ενώ σε εκείνη παρέ­διδε πλαστό βιβλιά­ριο, όπου εμφα­νι­ζό­ταν η εικο­νική κίνηση του λογα­ρια­σμού της.

Επι­πρό­σθετα, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της παρέ­διδε κάθε μήνα, την πλαστή κατά περιε­χό­μενο από­δειξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κατά­θε­σης, την οποία υπέ­γραφε αυτός, ως διευ­θυ­ντής και ένας άλλος υπάλ­λη­λος. Η προ­θε­σμιακή κατά­θεση εμφά­νιζε ολό­κληρο το ποσό που θα έπρεπε να είχε στο λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου της και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Τις ανωτέρω αξιό­ποι­νες πράξεις τελούσε, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, όπως δια­τεί­νε­ται, κατά το από 2012 έως και τέλη Ιουνίου 2015 χρονικό διά­στημα.

Όπως εκθέτει, στο ίδιο κατά­στημα τηρούσε κι ένα λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων ταμιευ­τη­ρίου σε δολάρια Η.Π.Α. με συν­δι­καιού­χους συγ­γε­νείς της.

Την 29-5-2015 άνοιξε, όπως έκανε κάθε προη­γού­μενο μήνα, μια προ­θε­σμιακή κατά­θεση σε δολάρια Η.Π.Α. με κεφά­λαιο 300.000 δολάρια Η.Π.Α., με ημε­ρο­μη­νία έναρξης 29-5-2015 και ημε­ρο­μη­νία λήξης 29-6-2015, με επι­τό­κιο 4,5% με λογα­ρια­σμό της με συν­δι­καιού­χους δύο συγ­γε­νείς της.

Περί τα μέσα Ιουνίου του 2015, ζήτησε από τον εγκα­λού­μενο να «σπάσει» την άνω προ­θε­σμιακή κατά­θεση και να ανα­λά­βει αυτού­σια τα 300.000 δολάρια.

Ο εγκα­λού­με­νος, όπως υπο­στη­ρί­ζει, με χίλιες δύο προ­φά­σεις, την απέ­τρεψε να επι­μεί­νει στην εν λόγω ανάληψη, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι υπάρχει πρό­βλημα με το συνάλ­λαγμα, ότι φέρνει κωλύ­ματα η Τράπεζα της Ελλάδος, ότι θα καθυ­στε­ρή­σει η εξεύ­ρεση του εν λόγω ποσού κλπ.

Τότε ζήτησε, όπως περι­γρά­φει, να της απο­δο­θούν 200.000 ευρώ από τον λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων που τηρούσε σε ευρώ, αφού «σπάσει» μια προ­θε­σμιακή κατά­θεση σε ευρώ που κρα­τούσε την οποία της είχε χορη­γή­σει ο εγκα­λού­με­νος και έφερε την υπο­γραφή του με συνυ­πο­γραφή υπο­τί­θε­ται άλλου υπαλ­λή­λου, ποσού 200.000 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία έναρξης 29-5-2015 και ημε­ρο­μη­νία λήξης 29-6-2015, με επι­τό­κιο 5% με λογα­ρια­σμό της στον οποίο υπήρχαν ακόμη δύο συν­δι­καιού­χοι.

Πράγ­ματι, την 18-6-2015, με τη μεσο­λά­βηση του εγκα­λού­με­νου, έκανε ανάληψη από τον άνω λογα­ρια­σμό της κατα­θέ­σεων ταμιευ­τη­ρίου το ποσό των 200.000 ευρώ, εκδο­θέ­ντος και του σχε­τι­κού εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής πιστεύ­ο­ντας ότι ήσαν τα χρήματα από την τελευ­ταία προ­θε­σμιακή κατά­θεση που κρα­τούσε σε ευρώ.

Την 20-7-2015, σε επι­κοι­νω­νία της με τον υπο­διευ­θυ­ντή του κατα­στή­μα­τος, όταν τον ρώτησε τι έκαναν τελικά με τα δολάρια Η.Π.Α., τότε εκείνος έκπλη­κτος της απά­ντησε ότι είχε μετα­τρέ­ψει την συγκε­κρι­μένη προ­θε­σμιακή σε ευρώ και είχε ανα­λά­βει 200.000 ευρώ!

Δια­πι­στώ­θηκε στην πορεία ότι η από­δειξη προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης των 200.000 ευρώ, έναρξης 29-5-2015 και λήξης 29-6-2015, ήταν πλαστή και ο εγκα­λού­με­νος είχε σπάσει την γνήσια προ­θε­σμιακή της κατά­θεση σε δολάρια εν αγνοία της, με απο­κλει­στικό σκοπό, προ­κει­μέ­νου να μην απο­κα­λυ­φθεί η προη­γού­μενη εγκλη­μα­τική του δράση, να βρει τα 200.000 ευρώ που ζητούσε να κάνει ανάληψη. Δια­τεί­νε­ται ότι ο εγκα­λού­με­νος πλα­στο­γρά­φησε τα σχετικά έγγραφα, μετέ­τρεψε 230.000 δολάρια ΗΠΑ σε 201.577,56 ευρώ και της παρέ­δωσε 200.000 ευρώ.

Για να συγκα­λύ­ψει την συγκε­κρι­μένη πράξη, όπως περι­γρά­φει, της παρέ­δωσε στις 29-6-2015 (την ημέρα δηλαδή που έληξε η προη­γού­μενη προ­θε­σμιακή κατά­θεση των δολα­ρίων, που δήθεν «έσπασε») μια νέα πλαστή προ­θε­σμιακή κατά­θεση σε δολάρια Η.Π.Α. με κεφά­λαιο πάλι 300.000 δολάρια Η.Π.Α., με ημε­ρο­μη­νία έναρξης 29-6-2015 και ημε­ρο­μη­νία λήξης 29-7-2015, με επι­τό­κιο 4,5% με πιστού­μενο λογα­ρια­σμό της τόκων και χρε­ού­μενο κατά την έναρξη, έναν με δύο συν­δι­καιού­χους.

Η πλαστή κατά περιε­χό­μενο προ­θε­σμιακή κατά­θεση, όπως δια­τεί­νε­ται, φέρει την υπο­γραφή του, ως διευ­θυ­ντή και μία πλαστή υπο­γραφή υπαλ­λή­λου, με επι­κολ­λη­θέν 2ο φύλλο από άλλη γνήσια προ­θε­σμιακή μου κατά­θεση, όπου σ’ αυτό το 2ο φύλλο υπάρχει η γνήσια υπο­γραφή του υπαλ­λή­λου.

Την ενά­γουσα εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Παντε­λής Απο­στο­λάς, τον τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης και την τράπεζα ο νομικός της σύμ­βου­λος κ. Γ. Καρα­τζα­φέ­ρης.