“Να αγαπήσουμε, να προστατεύσουμε τη φύση της Ρόδου, να εξοπλιστούμε”

Η άμεση κινη­το­ποί­ηση του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού και η προ­σφορά του Ροδια­κού λαού για την κατά­σβεση της πυρ­κα­γιάς στ’ Απόλ­λωνα Ρόδου μας εμπνέει όλους για να συνει­σφέ­ρουμε στην προ­στα­σία των κατα­πρά­σι­νων δασών του νησιού. Να αγα­πή­σουμε την ομορφιά και την ποι­κι­λία της φύσης της Ρόδου. Να δημιουρ­γή­σουμε μια ολο­κλη­ρω­μένη και κατάλ­ληλα εξο­πλι­σμένη δομή πολι­τι­κής προ­στα­σίας στη

Δωδε­κά­νησο

Η μεγάλη πυρ­κα­γιά που ξέσπασε χθες στη Ρόδο, κατέ­στρεψε – δυστυ­χώς ­ πάνω από 2,5 χιλ. στρέμ­ματα πυκνού και κατα­πρά­σι­νου πευ­κο­δά­σους,

πλήτ­το­ντας ό,τι είχε απο­μεί­νει από τη φωτιά πρό­περσι, και προ­κα­λώ­ντας σημα­ντι­κές αλλαγές στο ευαί­σθητο οικο­σύ­στημα του νησιού. Ενός

οικο­συ­στή­μα­τος που έχει δεχθεί πολ­λα­πλά χτυ­πή­ματα φυσικών κατα­στρο­φών ­ από δασικές φωτιές και πλημ­μύ­ρες ­ τα τελευ­ταία 5 χρόνια.

Σε αυτή τη δύσκολη κατά­σταση που βίωσε η Ρόδος, είναι σημα­ντικό να αξιο­λο­γή­σουμε την κατά­σταση επί τόπου, να εξά­γουμε τα κατάλ­ληλα

συμπε­ρά­σματα και να σχε­διά­σουμε – οι εμπλε­κό­με­νοι φορείς και η Πολι­τεία ­ ένα πρό­γραμμα δράσεων προ­τε­ραιό­τη­τας για την ανά­κτηση του

δασικού μας πλούτου και των υπο­δο­μών που κατα­στρά­φη­καν, να βοη­θή­σουμε τις κοι­νό­τη­τες και τους πολίτες που επλή­γη­σαν.

Πρω­τί­στως όμως, θα πρέπει να τιμή­σουμε και να ευχα­ρι­στή­σουμε όλους όσους έδωσαν τη μάχη με την πύρινη λαίλαπα, τους πυρο­σβέ­στες/

δασο­πυ­ρο­σβέ­στες, τις ομάδες εθε­λο­ντών, τις αρμό­διες τοπικές, δασικές, Δημο­τι­κές και Περι­φε­ρεια­κές αρχές που κινη­το­ποι­ή­θη­καν άμεσα, τους

κατοί­κους της περιο­χής που συνει­σέ­φε­ραν με προ­σω­πική δουλειά και με τεχνικά μέσα στην κατά­σβεση της δασικής φωτιάς στην περιοχή μεταξύ

Απολ­λώ­νων και Λαέρμων.

Ταυ­τό­χρονα, είναι υπο­χρέ­ωση όλων μας να θυμό­μα­στε την μια ακόμα μαύρη πληγή που σημα­δεύει το κορμί της Ρόδου και να μετα­φέ­ρουμε το

χθεσινό μήνυμα σε επίπεδο έργων και πρω­το­βου­λιών, για να διεκ­δι­κή­σουμε ότι χρειά­ζε­ται ώστε να μπο­ρέ­σουμε να θωρα­κί­σουμε τα νησιά μας

απέ­να­ντι σε νέα ακραία φυσικά φαι­νό­μενα.

Οι συζη­τή­σεις και ο σχε­δια­σμός για την άμεση ανα­δά­σωση θα ξεκι­νή­σουν αμέσως. Οι κάτοι­κοι κατα­νο­ώ­ντας, ότι το τοπίο των δασών είναι μία

ανα­γνω­ρι­σμένη αξία συμβατή με την κοι­νω­νική, οικο­νο­μική και πολι­τι­στική ανά­πτυξη της ευρύ­τε­ρης περιο­χής, θα αρχί­σουν αμέσως τις δράσεις

ανα­δά­σω­σης.

Είναι όμως το ίδιο σημα­ντικό, να φέρουμε ξανά στην επι­και­ρό­τητα και να προ­ω­θή­σουμε σε κάθε θεσμικό επίπεδο την πρω­το­βου­λία για τη δημιουρ­γία

ενός μόνιμου μηχα­νι­σμού προ­στα­σίας για έκτα­κτες κατα­στά­σεις στο Νότιο Αιγαίο και το συντο­νι­σμό των δράσεων αλλη­λεγ­γύης σε παρό­μοιες

κατα­στά­σεις με την τοπική αυτο­διοί­κηση και την περι­φέ­ρεια.

Είμαι σίγου­ρος, ότι το παρά­δειγμα της συντο­νι­σμέ­νης κινη­το­ποί­η­σης και της προ­σφο­ράς των πυρο­σβε­στι­κών δυνά­μεων, της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ, των

στε­λε­χών της δασικής υπη­ρε­σίας, της πολι­τι­κής προ­στα­σίας, του Δήμου και της Περι­φέ­ρειας και όλων των εθε­λο­ντι­κών ομάδων στο νησί της Ρόδου,

θα απο­τε­λέ­σει την αρχή για τη δημιουρ­γία μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης δομής προ­στα­σίας από φυσικές κατα­στρο­φές, στη Δωδε­κά­νησο.

Επίσης, θα πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε σε περι­φε­ρειακό και εθνικό επίπεδο όλα τα θεσμικά εργα­λεία και τα προ­γράμ­ματα που παρέ­χουν

δυνα­τό­τη­τες ενερ­γο­ποί­η­σης μηχα­νι­σμών συγ­χρη­μα­το­δό­τη­σης για δράσεις απο­κα­τά­στα­σης των κατε­στραμ­μέ­νων από τις πυρ­κα­γιές/πλημ­μύ­ρες και

άλλες φυσικές κατα­στρο­φές περιο­χών, όπως και της απο­κα­τά­στα­σης της περι­βαλ­λο­ντι­κής και οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας των περιο­χών αυτών.