Βασίλης Κορκίδης: «Η αντιμετώπιση του πληθωρισμού θα τραβήξει σε βάθος χρόνου»

Κύριε Κορκίδη, πρό­σφατα ανα­φερ­θή­κατε εκτενώς στο εμπόριο, το οποίο βιώνει τις συνέ­πειες του «πρώτου παγκό­σμιου οικο­νο­μι­κού πολέμου» στον 21ο αιώνα. Αυτή η κατά­σταση δημιουρ­γεί­ται από νέα δεδο­μένα και τι πρέπει να περι­μέ­νουμε;

Είναι γεγονός ότι οι γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις έχουν «πυρο­δο­τή­σει» ένα νέο «οικο­νο­μικό πόλεμο» με απρό­βλε­πτες συνέ­πειες που θα επη­ρε­ά­σουν όλα τα κράτη, δημιουρ­γώ­ντας νέες πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις και ακρί­βεια. Όλος ο παρα­γω­γι­κός ιστός στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες της Ευρώπης, βίωσε και βιώνει τις επι­πτώ­σεις στο ενερ­γειακό πεδίο εξ αιτίας της σύρ­ρα­ξης Ρωσίας- Ουκρα­νίας. Και σαν να μην έφτανε αυτό σήμερα βιώνει τις επι­πτώ­σεις από την νέα κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα με τους Χούθι να επι­τί­θε­νται κατά εμπο­ρι­κών πλοίων που επι­χει­ρούν να δια­πλεύ­σουν την Ερυθρά θάλασσα. Είναι γεγονός ότι αυτές οι γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις έχουν δημιουρ­γή­σει νέα δεδο­μένα ως προς την αντί­δραση του διε­θνούς εμπο­ρίου καθώς η σοβούσα κρίση δεν έχει τα χαρα­κτη­ρι­στικά της κρίσης που είχε δημιουρ­γή­σει η παν­δη­μία. Σήμερα το διεθνές εμπόριο έχει επι­λο­γές και τις είδαμε με την απόφαση των ναυ­τι­λια­κών εται­ριών τακτι­κών γραμμών να απο­μα­κρύ­νουν τα πλοία τους από την Ερυθρά επι­λέ­γο­ντας τον περί­πλου της Αφρικής στις συν­δέ­σεις Ασίας- Ευρώπης και αυξά­νο­ντας τα κόστη δια­με­τα­κό­μι­σης που σε τελική ανάλυση θα κληθεί να πλη­ρώ­σει ο τελικός κατα­να­λω­τής. Είναι σίγουρο ότι όλοι ευχό­μα­στε για γρήγορη απο­κλι­μά­κωση των εντά­σεων που θα επα­νά­φερε την «κανο­νι­κό­τητα», αν και αυτό δεν φαί­νε­ται ότι θα συμβεί λίαν προ­σε­χώς.

Για τις ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις, η εγκα­τά­λειψη μίας από τις πιο κοινές παγκό­σμιες ναυ­τι­λια­κές δια­δρο­μές από την Ασία προς την Ευρώπη, έχει επι­φέ­ρει, αύξηση του κόστους μετα­φο­ράς (ενός εμπο­ρευ­μα­το­κι­βω­τίου από την Ασία στην Ευρώπη αγγίζει τα 7.000 ευρώ) και του χρόνου μετα­φο­ράς (3.300 ναυτικά μίλια επι­μή­κυνση ταξι­διού, 2 έως 4 εβδο­μά­δες περισ­σό­τερη διάρ­κεια), καθυ­στέ­ρηση στο χρόνο παρά­δο­σης (του­λά­χι­στον 20 ημέρες, ειδικά για τα λιμάνια της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου), αύξηση στα ασφά­λι­στρα και του κόστους των πρώτων υλών, δια­τα­ρα­χές των προ­γραμ­μά­των των πλοίων (ημε­ρο­μη­νίες – τοπο­θε­σίες εφο­δια­σμού) και των χρόνων παρά­δο­σης, κατα­πό­νηση των προ­ϊ­ό­ντων και αύξηση κιν­δύ­νου για πρό­κληση φθορών σε αυτά, καθώς και επι­πτώ­σεις στην απα­σχό­ληση. Κατά συνέ­πεια θα πρέπει να προ­σαρ­μο­στούμε στην «νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα» με τις αυξη­μέ­νες τιμές στα προ­ϊ­ό­ντα, και όχι μόνο.

Οι κυβερ­νή­σεις πώς μπορούν να αντι­με­τω­πί­σουν αυτή την κρίση κατά την εκτί­μησή σας;

Το Εμπο­ρικό και Βιο­μη­χα­νικό Επι­με­λη­τή­ριο Πει­ραιώς δια­βλέ­πο­ντας στον ορί­ζο­ντα τις επι­πτώ­σεις από την κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα ζήτησε την παρέμ­βαση της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης στην Ευρω­παϊκή Επι­τροπή με πρότασή του να ληφθούν μέτρα για την αποφυγή υπέρ­με­τρων επι­βα­ρύν­σεων σε εμπο­ρεύ­ματα εξ αιτίας της κρίσης που έχει εξα­κο­ντί­σει τα κόστη δια­με­τα­κό­μι­σης προς την Ευρώπη. Το Επι­με­λη­τή­ριο θεωρεί ότι θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα σε κεντρικό ευρω­παϊκό επίπεδο, ώστε με τις κατάλ­λη­λες οδηγίες να επι­τρα­πεί στα εμπο­ρεύ­ματα που μετα­φέ­ρο­νται με πλοία από την Ασία προς την Ευρώπη που κάνουν τον περί­πλου της Αφρικής, να μην επι­βάλ­λο­νται δασμο­λο­γι­κές και φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις στο 100% των σημε­ρι­νών και συνεχώς αυξα­νό­με­νων ναύλων, αλλά να μειωθεί σε ποσοστό που θα αντι­στοι­χεί στα μέσα επίπεδα των ναύλων που θα κατα­βάλ­λο­νταν όταν τα πλοία διέρ­χο­νται κανο­νικά από τη Διώρυγα του Σουέζ, εφαρ­μό­ζο­ντας ένα «είδος πλαφόν» στις επι­βα­ρύν­σεις επί των ναύλων, με βάση τις τιμές της 12ης Δεκεμ­βρίου 2023 για όσο διαρκεί η εμπό­λεμη κατά­σταση στην Ερυθρά Θάλασσα.

Οι τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις με την επεν­δυ­τική βαθμίδα, τις θετικές αξιο­λο­γή­σεις από διε­θνείς Οίκους και τη σημα­ντική ζήτηση για τα ελλη­νικά ομόλογα δεί­χνουν ότι ανα­κάμ­πτει η εμπι­στο­σύνη των επεν­δυ­τών στην ελλη­νική Οικο­νο­μία. Μπο­ρούμε να είμαστε αισιό­δο­ξοι;

Σίγουρα μπο­ρούμε να είμαστε συγκρα­τη­μένα αισιό­δο­ξοι και τούτο γιατί η κυβέρ­νηση θα πρέπει να επι­τα­χύ­νει μια σειρά μεταρ­ρυθ­μί­σεων που θα βελ­τιώ­σουν έτι περε­ταίρω την ήδη καλή εικόνα της οικο­νο­μίας. Οφεί­λουμε να ανα­γνω­ρί­σουμε ότι η υπό τον Κυριάκο Μητσο­τάκη κυβέρ­νηση επέτυχε να επα­να­φέ­ρει την Ελλάδα στο «οπτικό πεδίο» των διεθνών, και όχι μόνο, επεν­δυ­τών καθι­στώ­ντας αυτή φιλική προς τις επεν­δύ­σεις με πλέον γνωστές εκείνες των ναυ­πη­γείων Ελευ­σί­νας, του Σκα­ρα­μα­γκά και της Σύρου.

Έχω επι­ση­μά­νει ότι η ψηφιο­ποί­ηση του κράτους, που είναι σε εξέλιξη, θα ελα­χι­στο­ποι­ή­σει την γρα­φειο­κρα­τία και τις καθυ­στε­ρή­σεις που αυτή συνε­πά­γε­ται, η οποία στο παρελ­θόν ήταν «υπεύ­θυνη» για την ανα­στολή υλο­ποί­η­σης επεν­δυ­τι­κών σχεδίων αλλά και για την φυγή τους σε άλλες χώρες. Η θετική πορεία της οικο­νο­μίας, δεν επι­τρέ­πει εφη­συ­χα­σμό στην παρούσα συγκυ­ρία που είναι κρίσιμη. Το 2024, πρέπει να είναι έτος ταχύρ­ρυθ­μων μεταρ­ρυθ­μί­σεων και δημιουρ­γίας ενός νέου παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου που θα λει­τουρ­γή­σει σαν επι­τα­χυ­ντής των επεν­δύ­σεων, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα «τρέξει» και η κωδι­κο­ποί­ηση της νομο­θε­σίας που απο­τε­λεί μεγάλη πρό­κληση.

Την ίδια ώρα, η ακρί­βεια γονα­τί­ζει τα νοι­κο­κυ­ριά και βεβαίως τις επι­χει­ρή­σεις –κυρίως ΜμΕ και πολύ μικρές. Για πόσο θα συνε­χι­στεί αυτό;

Η αντι­με­τώ­πιση του πλη­θω­ρι­σμού θα τρα­βή­ξει σε βάθος χρόνου, ενώ είναι ένας αγώνας “μαρα­θώ­νιου δρόμου”, όπου οι δυνά­μεις της αγοράς και των νοι­κο­κυ­ριών δοκι­μά­ζο­νται. Πρέπει να λάβουμε υπόψη και τις επι­πτώ­σεις στη δια­μόρ­φωση των τελικών τιμών των αγαθών από τις γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις. Βρι­σκό­μα­στε ενώπιον ενός φαι­νο­μέ­νου το οποίο επη­ρε­ά­ζει το κατα­να­λω­τικό κοινό που δεν βλέπει τις ποσο­στιαίες αυξο­μειώ­σεις αλλά μετρά την αγο­ρα­στική του δυνα­τό­τητα μπροστά στο ράφι. Με δεδο­μέ­νες τις επί­μο­νες συν­θή­κες ακρί­βειας, η κυβέρ­νηση εξα­ντλεί κάθε περι­θώ­ριο παρεμ­βά­σεων προ­κει­μέ­νου να στη­ρί­ξει τους πολίτες και να αντι­με­τω­πί­σει φαι­νό­μενα αισχρο­κέρ­δειας. Έχω υπο­στη­ρί­ξει και συνε­χίζω να υπο­στη­ρίζω ότι η αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας απαιτεί συνερ­γα­σίες και μάλιστα μια τριμερή συνερ­γα­σία «3Κ» μεταξύ κατα­στη­μά­των, κατα­να­λω­τών και κράτους. Είναι, επα­να­λαμ­βάνω, ένας αγώνας “μαρα­θώ­νιου δρόμου” με τον τερ­μα­τι­σμό να είναι ακόμη μακριά.

Κατά την εκτί­μησή σας, υπάρχει περι­θώ­ριο για νέες συν­θή­κες στο ασφα­λι­στικό και εργα­σιακό τοπίο;

Το καλύ­τερο ασφα­λι­στικό, συντα­ξιο­δο­τικό και εργα­σιακό νομο­σχέ­διο είναι αυτό που δεν αδικεί κανέναν και τηρεί­ται από όλους … Το εργα­σιακό και το ασφα­λι­στικό είναι θέματα που πρέπει να προ­σαρ­μό­ζο­νται στην εκά­στοτε εποχή. Αλλά­ζουν πάρα πολλοί παρά­γο­ντες που πρέπει να λαμ­βά­νο­νται υπόψη για να μπο­ρούμε να δια­μορ­φώ­νουμε σε βάθος χρόνου κάποιες στρα­τη­γι­κές και κάποιες πολι­τι­κές. Καλώς αλλά­ζουν αλλά θα πρέπει να αλλά­ζουν με το σωστό τρόπο βρί­σκο­ντας το στόχο τον οποίο θέλουμε και φέρο­ντας το απο­τέ­λε­σμα που θέλουμε.