To αφήγημα του Λιγνάδη για την «αθωότητα» του και για κατασκευασμένη από τους δικηγόρους του ΣΕΗ υπόθεση και τον “μέτριο ηθοποιό Σπύρο Μπιμπίλα”

«Ουδέ­ποτε στην ζωή μου εκδή­λωσα ερωτικό σεξουα­λικό ενδια­φέ­ρον για ανήλικα πρόσωπα, ουδέ­ποτε ήρθα σε ερωτική – σεξουα­λική επαφή με οποιο­δή­ποτε ανήλικο πρόσωπο, με ή χωρίς την συναί­νεση του, ουδέ­ποτε έχω κάνει χρήση ναρ­κω­τι­κών και ουδέ­ποτε κατείχα ούτε διέθεσα σε οποιο­δή­ποτε τρίτο οποια­δή­ποτε ναρ­κω­τική ουσία».

Ο κατη­γο­ρού­με­νος για δύο βια­σμούς καλ­λι­τέ­χνης ανα­φέ­ρει στο υπό­μνημα του ότι οι μηνύ­σεις και οι μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις σε βάρος του «είναι απο­λύ­τως ψευδείς και κατα­σκευα­σμέ­νες και τις αρνού­μαι κατη­γο­ρη­μα­τικά».

Σύμφωνα με τον καλ­λι­τέ­χνη όλη η σε βάρος του υπόθεση είναι κατα­σκευα­σμένη «από δικη­γό­ρους που είναι νομικοί σύμ­βου­λοι του ΔΣ του ΣΕΗ και ως υποδομή έχει την ευθεία αντι­πα­ρά­θεση μου εδώ και χρόνια με τα πρόσωπα που συγκρο­τούν το ΔΣ για τον τρόπο που δια­χει­ρί­ζο­νται την ένωση Ελλήνων ηθο­ποιών και τα χρήματα που έρχο­νται στην κατοχή τους και

εξαι­τίας αυτής της αντι­πα­ρα­θέ­σεως υπάρχει χρόνια εχθρό­τητα μεταξύ εμού και αυτών και ιδίως με τον πρόεδρο αυτής και μέτριο ηθοποιό Σπύρο Μπι­μπίλα, ο οποίος συμ­πτω­μα­τικά και όχι αξιο­κρα­τικά βρί­σκε­ται σε αυτή τη θέση». Σε άλλο σημείο του υπο­μνή­μα­τος που αριθμεί 27 σελίδες, ο κ. Λιγνά­δης ανα­φέ­ρει ότι η υπόθεση ενα­ντίον του ξεκί­νησε με διαρ­ροές σε «υπο­κι­νού­μενα sites» ότι μετά τις απο­κα­λύ­ψεις της Σοφίας Μπε­κα­τώ­ρου θα έρθουν και άλλες για κορυ­φαίο ηθοποιό ενώ όπως ανα­φέ­ρει, μετά από αυτά ακο­λού­θη­σαν στις 2 Φεβρουα­ρίου δημο­σιεύ­ματα «της γνωστής και συν­δε­ό­με­νης πολι­τικά με την αντι­πο­λί­τευση, κόρης παλαιών υπουρ­γών, Έλενας Ακρίτα ότι θα παραι­τηθώ από την θέση του καλ­λι­τε­χνι­κού διευ­θυ­ντή του εθνικού

θεάτρου…». Κατά τον κατη­γο­ρού­μενο ακο­λού­θησε μία κλι­μά­κωση ενερ­γειών με σκοπό «αρχικά, την ηθική εξό­ντωση μου δια του χαρα­κτη­ρι­σμού μου ως παι­δό­φι­λου και βιαστή και όχι ο εγκλει­σμός μου στην φυλακή» όπως ανα­φέ­ρει ότι συνέβη μετά την καταγ­γε­λία Μπε­κα­τώ­ρου. Σύμφωνα με το υπό­μνημα «στην πορεία όμως, άλλαξε το σχέδιό τους και με την προσ­δο­κία

ότι από αυτή την υπόθεση θα μπο­ρού­σαν να έχουν και οικο­νο­μικό κέρδος λόγω του κλί­μα­τος που είχαν πετύχει να δημιουρ­γη­θεί για το πρόσωπο μου, βρήκαν δύο αδί­στα­κτους και ανή­θι­κους ανθρώ­πους και έφτια­ξαν δύο ιστο­ρίες, μια τον Αύγου­στο του 2010 και μία τον Αύγου­στο του 2015, πιθα­νο­λο­γώ­ντας ότι τον Αύγου­στο που είναι ο μήνας των παρα­στά­σεων στην  Επί­δαυρο και στα άλλα θερινά θέατρα, θα ήμουν στην Αθήνα, χωρίς καν να φρο­ντί­σουν να ελέγ­ξουν τα προ­γράμ­ματα των παρα­στά­σεων και να έχουν μια στοι­χειώδη αξιο­πι­στία». Στο υπό­μνημα ο κ. Λιγνά­δης παρα­θέ­τει λεπτο­με­ρώς όλα τα στοι­χεία που κατά την άποψη του, καταρ­ρί­πτουν τους ισχυ­ρι­σμούς των δύο καταγ­γελ­λό­ντων για τις πράξεις που του απο­δί­δουν. Επίσης

ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δικά και στην πρώτη μήνυση που κατα­τέ­θηκε σε βάρος του για παρα­γε­γραμ­μένο αδίκημα αλλά και την γυναίκα που κατέ­θεσε λίγες ώρες πριν εκδοθεί το ένταλμα σε βάρος του. Για την μάρτυρα μάλιστα ανα­φέ­ρει πως «πρό­κει­ται για μια κοπέλα που είχε εμμονή με το πρόσωπο μου» της οποίας την κατά­θεση χαρα­κτη­ρί­ζει μυθο­πλα­σία. Τέλος, ανα­φέ­ρε­ται σε όλη την καλ­λι­τε­χνική του δια­δρομή.