Διαρκή εμπόδια τίθενται στους εμπόρους που έχουν προμηθευτές στο εξωτερικό

Από σαράντα κύματα εξα­κο­λου­θούν να περνούν οι έμποροι και επι­χει­ρη­μα­τίες που έχουν συναλ­λα­γές με το εξω­τε­ρικό και πρέπει να απο­στέλ­λουν χρη­μα­τικά εμβά­σματα προς τους προ­μη­θευ­τές τους. Παρά τις υπο­σχέ­σεις περί του αντι­θέ­του, η όλη δια­δι­κα­σία εξα­κο­λου­θεί να είναι χρο­νο­βό­ρος, δυσκί­νητη και γεμάτη ατέρ­μονα έγγραφα.

Στη Ρόδο είναι μεγάλος ο αριθμός των εμπόρων και των επι­χει­ρη­μα­τιών που εισά­γουν εμπο­ρεύ­ματα και υπη­ρε­σίες από διά­φο­ρες χώρες της Ευρώπης και του υπό­λοι­που κόσμου. Ολοι τους ανε­ξαι­ρέ­τως έχουν πρό­βλημα με τη δια­δι­κα­σία. Ολοι τους καλού­νται να πάρουν προ­τι­μο­λό­για από τους προ­μη­θευ­τές τους και αυτά να τα υπο­βά­λουν προς το αρμόδιο τρα­πε­ζικό τμήμα. Ακο­λου­θεί η υποβολή της αίτησης, η οποία απαιτεί πολύωρη αναμονή στην τράπεζα, συνεχή παρου­σία του επι­χει­ρη­μα­τία και έναν τρα­πε­ζικό υπάλ­ληλο να συμπλη­ρώ­νει διαρκώς στοι­χεία στο online σύστημα.

Όλες οι παρα­πάνω ενέρ­γειες απο­τε­λούν μόνο την πρώτη φάση της δια­δι­κα­σίας. Ακο­λου­θεί ένα τρι­ή­μερο ανα­μο­νής για την έγκριση από τα κεντρικά γραφεία της τρά­πε­ζας. Από τη στιγμή που δοθεί η έγκριση, μέχρις ότου φτάσουν τα χρήματα στον τελικό  τους προ­ο­ρι­σμό, απαι­τεί­ται η παρέ­λευση άλλων τεσ­σά­ρων έως επτά ημερών ανάλογα με τη χώρα στην οποία εδρεύει ο προ­μη­θευ­τής.

Μπορεί αυτό το οκτα­ή­μερο (στο ελά­χι­στο) της δια­δι­κα­σίας να φαντά­ζει ως χρόνος μικρός, ωστόσο για εκεί­νους που γνω­ρί­ζουν τις ανάγκες του εμπο­ρίου και των επι­χει­ρή­σεων, όλο αυτό δημιουρ­γεί τερά­στια προ­βλή­ματα. Οι συναλ­λα­γές καθυ­στε­ρούν και μαζί τους καθυ­στε­ρούν οι φορ­τώ­σεις στα λιμάνια, επι­βάλ­λο­νται επι­πλέον χρε­ώ­σεις για τις απο­θή­κες που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την μετα­φόρ­τωση των πακέτων και μια σειρά άλλων επι­πτώ­σεων. Μάλιστα, εάν πρό­κει­ται για ευπαθή προ­ϊ­ό­ντα, τότε οι συνέ­πειες των καθυ­στε­ρή­σεων αυτών είναι ακόμα πιο μεγάλες.

Προ­βλή­ματα και

στις εγκε­κρι­μέ­νες αιτή­σεις

Επι­χει­ρη­μα­τίες με τους οποίους επι­κοι­νώ­νησε η «Δημο­κρα­τική» στά­θη­καν ιδιαί­τερα σ’ ένα πρό­βλημα με το οποίο έρχο­νται πολλές φορές αντι­μέ­τω­ποι. Το πρό­βλημα αυτό δημιουρ­γεί πρό­σθε­τες καθυ­στε­ρή­σεις και ακόμα μεγα­λύ­τερη ταλαι­πω­ρία.

Οι επι­χει­ρη­μα­τίες περιέ­γρα­ψαν ότι «είναι σύνηθες στις συναλ­λα­γές με το εξω­τε­ρικό η πληρωμή του προ­μη­θευτή να γίνεται στα­διακά. Αυτό σημαί­νει ότι μπορεί για ένα τιμο­λό­γιο 10.000 ευρώ, να απο­στα­λούν στην αρχή τα 4.000 ευρώ για να ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία συγκέ­ντρω­σης των εμπο­ρευ­μά­των και μόλις το φορτίο είναι έτοιμο για απο­στολή, τότε να ζητηθεί η κατα­βολή των υπο­λοί­πων 6.000 ευρώ ώστε να γίνει η εξό­φληση (στο εξω­τε­ρικό δεν υπάρχει η έννοια της πίστω­σης) και να ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία φόρ­τω­σης».

Σύμφωνα με την περι­γραφή, επειδή μεταξύ της προ­κα­τα­βο­λής και της εξό­φλη­σης μεσο­λα­βεί ένα μικρό χρονικό διά­στημα (ποι­κί­λει ανά περί­πτωση), έχει δια­πι­στω­θεί ότι αναι­ρεί­ται ή λήγει η έγκριση που αρχικώς είχε δοθεί από το τρα­πε­ζικό κατά­στημα για την απο­στολή των εμβα­σμά­των. «Είναι πολλές οι περι­πτώ­σεις», όπως τονί­σθηκε προς τη «Δημο­κρα­τική», «που καλού­μα­στε να περά­σουμε δύο φορές την δια­δι­κα­σία έκδοσης άδειας πλη­ρω­μής στο εξω­τε­ρικό, για ένα και μόνο τιμο­λό­γιο. Όλο αυτό είναι εξο­ντω­τικό».

Ακόμα πιο τραγική είναι η δια­πί­στωση ότι οι ίδιοι οι επι­χει­ρη­μα­τίες κάνο­ντας αυτές τις περι­γρα­φές, δεν επι­θυ­μούν να δημο­σιο­ποι­η­θεί το όνομά τους, φοβού­με­νοι μήπως και έχουν περαι­τέρω προ­βλή­ματα με τα τρα­πε­ζικά στελέχη. Ολο αυτό είναι πραγ­μα­τικά αδια­νό­ητο για μια ελεύ­θερη οικο­νο­μία και για έναν τόπο όπου ανθεί η ιδιω­τική οικο­νο­μία.

Ξεχά­στη­καν

οι υπο­σχέ­σεις

Είναι σημα­ντικό να σημειω­θεί ότι τα στελέχη της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα είχαν ανα­λά­βει συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις για την ελά­φρυνση της όλης δια­δι­κα­σίας. Είχαν δεσμευ­τεί ότι για ποσά μέχρι 5.000 ευρώ δεν θα απαι­τεί­ται η συναί­νεση από τα κεντρικά των τρα­πε­ζών, αλλά θα μπορούν απευ­θείας οι διευ­θυ­ντές των κατα­στη­μά­των να εγκρί­νουν τα αιτή­ματα των επι­χει­ρη­μα­τιών.

Η δέσμευση αυτή δεν τηρή­θηκε ποτέ. Απε­να­ντίας, το σύστημα παρα­μέ­νει γρα­φειο­κρα­τικό και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κανένας απο­λύ­τως λόγος, αφού στο τέλος όλες οι αιτή­σεις εγκρί­νο­νται. Τα εμπόδια που θέτει καθη­με­ρινά η κυβέρ­νηση Τσίπρα προς το ελεύ­θερο επι­χει­ρείν έχουν αρχίσει πια να καλ­λιερ­γούν την πεποί­θηση ύπαρξης δια­δι­κα­σίας μεθο­δευ­μέ­νης κατα­στρο­φής των Ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών.

Πρέπει να σημειω­θεί ότι οι μεγάλες πολυ­ε­θνι­κές εται­ρείες που εδρεύ­ουν στην Ελλάδα και έχουν τα συμ­φέ­ρο­ντά τους στο εξω­τε­ρικό, δεν αντι­με­τω­πί­ζουν πρό­βλημα με τα capital control, καθώς για τις πλη­ρω­μές των βιο­μη­χά­νων ακο­λου­θούν εντελώς δια­φο­ρε­τική δια­δι­κα­σία.

Η δια­δι­κα­σία αυτή έρχεται να προ­στε­θεί ως «όπλο» στο σκληρό αντα­γω­νι­σμό που επι­βάλ­λουν στην αγορά, σε σύγκριση με τους Ελληνες εμπό­ρους συνα­δέλ­φους τους.

Το πιο τραγικό απορ­ρέει από τη δια­πί­στωση ότι ενώ η Κυβέρ­νηση ενη­με­ρώ­νε­ται διαρκώς για τα τερά­στια προ­βλή­ματα που προ­κα­λεί στην αγορά, εξα­κο­λου­θεί να μη διευ­κο­λύ­νει τον επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο.

Σε όλο το σχε­δια­σμό που αφορά στον περιο­ρι­σμό των capital controls για το 2016, δεν προ­βλέ­πε­ται ούτε μια ενέρ­γεια ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η απο­στολή χρη­μά­των στο εξω­τε­ρικό για την πληρωμή προ­μη­θευ­τών.