Ράμμος: Ουδέποτε ζήτησε ο πρωθυπουργός να με δει – Βαθύτατα προσβλητικά τα περί πολιτικών φιλοδοξιών

Απά­ντηση στις αιχμές που άφησε χθες ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Γιάννης Οικο­νό­μου για τη στάση του, δίνει ο επι­κε­φα­λής της Αρχής Δια­σφά­λι­σης του Απορ­ρή­του των Επι­κοι­νω­νιών (ΑΔΑΕ) Χρήστος Ράμμος, με γραπτή δήλωσή του.

Ο πρό­ε­δρος της ΑΔΑΕ σημειώ­νει μεταξύ άλλων ότι οι συνα­ντή­σεις του με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα έγιναν με πρω­το­βου­λία του επι­κε­φα­λής της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Ανα­φέ­ρει επίσης ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ουδέ­ποτε ζήτησε να τον συνα­ντή­σει και ξεκα­θα­ρί­ζει ότι τίποτε δεν είναι πιο ξένο από τον χαρα­κτήρα του και τις επι­διώ­ξεις του από την ανάμιξή του στην πολι­τική.

Τονίζει επι­πλέον ότι θεωρεί βαθύ­τατα προ­σβλη­τικό για την τιμή και υπόληψη του τον ισχυ­ρι­σμό ότι φιλο­δο­ξεί να παίξει ρόλο πολι­τι­κού παρά­γο­ντα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι πολι­τική θύελλα προ­κλή­θηκε μετά την πρω­το­βου­λία του επι­κε­φα­λής της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου, ο οποίος έστειλε επι­στο­λές στον πρόεδρο της Βουλής, στα κόμματα και στον υπουργό Δικαιο­σύ­νης με τις οποίες ενη­με­ρώ­νει ότι η Αρχή εντό­πισε νόμιμες επι­συν­δέ­σεις για έναν υπουργό και πέντε αξιω­μα­τι­κούς των Ενόπλων Δυνά­μεων. Η κυβέρ­νηση απέδωσε πολι­τικά κίνητρα στον κ. Ράμμο, ενώ ο κ. Τσίπρας, που συνα­ντή­θηκε με την Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας, ζήτησε παραί­τηση του πρω­θυ­πουρ­γού, με την κόντρα να μετα­φέ­ρε­ται σήμερα στη Βουλή.

Ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος, Γιάννης Οικο­νό­μου εξέδωσε χθες μακρο­σκελή ανα­κοί­νωση στην οποία -μεταξύ άλλων-, ανα­φε­ρό­με­νος στον Χρ. Ράμμο, ανέφερε ότι «τα όσα εδώ και καιρό πράττει ο επι­κε­φα­λής της ΑΔΑΕ, συνι­στούν βαρύ ατόπημα. Θεσμικό και πολι­τικό. Η σιωπή μας όλο αυτό το διά­στημα δεν συνι­στούσε αδυ­να­μία, αλλά στάση ευθύνης απέ­να­ντι σε αυτό που θα έπρεπε να ήταν η ΑΔΑΕ».

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η δήλωση του προ­έ­δρου της ΑΔΑΕ Χρήστου Ράμμου:

«Με όλο τον δέοντα σεβασμό προς τον κ. Κυβερ­νη­τικό Εκπρό­σωπο, προς απο­κα­τά­σταση της αλή­θειας οφείλω να σημειώσω τα ακό­λουθα:

1. Την πρω­το­βου­λία για τις συνα­ντή­σεις με τον κ. Αρχηγό της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λι­τεύ­σεως και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ουδέ­ποτε την πήρα εγώ. Πάντα και οσάκις επι­σκέ­φτηκε την ΑΔΑΕ, αυτό έγινε ύστερα από δικό του αίτημα. Και όπως έχω δηλώσει και με άλλη ευκαι­ρία, η πόρτα της ΑΔΑΕ είναι ανοικτή σε όλους τους αρχη­γούς των κομ­μά­των που εκπρο­σω­πού­νται στην Βουλή, τους οποίους το άρθρο 8 §6 του πρό­σφα­του νόμου 5002/2022 (όπως εξ άλλου και το προϊ­σχύ­σαν άρθρο 5 §4 του ν.2225/1994) καθιστά θεσμι­κούς συνο­μι­λη­τές μου.

2. Ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός ουδέ­ποτε ζήτησε να με συνα­ντή­σει. Και τούτο έγινε προ­φα­νώς διότι είχα τακτική επι­κοι­νω­νία για θέματα αρμο­διό­τη­τας της ΑΔΑΕ όλα αυτά τα χρόνια που είμαι Πρό­ε­δρος της Αρχής, με τον αρμόδιο Υπουργό κ. Γερα­πε­τρίτη. Είχα επίσης δύο συνα­ντή­σεις με δική μου πρω­το­βου­λία και με τον κ. Υπουργό της Δικαιο­σύ­νης.

3. Ουδέ­ποτε ανέφερα ότι η ενη­μέ­ρωση των αρχηγών των πολι­τι­κών κομ­μά­των πρέπει να περιο­ρί­ζε­ται σε αναφορά στα­τι­στι­κών στοι­χείων σε σχέση με την άρση του απορ­ρή­του. Αυτά ούτως ή άλλως δημο­σιο­ποιού­νται με την ετήσια έκθεση πεπραγ­μέ­νων που συντάσ­σει η ΑΔΑΕ. Εκείνο το οποίο είχα ανα­φέ­ρει τόσο στην Επι­τροπή Θεσμών και Δια­φά­νειας της Βουλής σε απά­ντηση σχε­τι­κής ερω­τή­σεως βου­λευ­τού καθώς και σε επι­στολή μου προς τον κ. Υπουργό της Δικαιο­σύ­νης ήταν ότι η διάταξη του άρθρου 5 §4 του ν. 2225/1994 (ο οποίος δεν ισχύει πλέον), η οποία όριζε ότι ο Πρό­ε­δρος της ΑΔΑΕ ενη­με­ρώ­νει τους αρχη­γούς των πολι­τι­κών κομ­μά­των για κάθε περί­πτωση εισαγ­γε­λι­κής διά­τα­ξης άρσης του απορ­ρή­του, κατά την επι­κρα­τή­σασα στην ΑΔΑΕ, ήδη πριν από την εκ μέρους μου ανάληψη της Προ­ε­δρίας της, αντί­ληψη, δεν μπο­ρούσε να ερμη­νευ­θεί ότι έχει την έννοια ότι υπάρχει υπο­χρέ­ωση κοι­νο­ποι­ή­σεως και στους εν λόγω αρχη­γούς του πλήρους περιε­χο­μέ­νου της καθ’ έκαστον εισαγ­γε­λι­κής διά­τα­ξης με τα απόρ­ρητα αυτής στοι­χεία, διότι ο νόμος παρα­φύ­λαττε την κοι­νο­ποί­ηση των δια­τά­ξεων αυτών μόνο στον Υπουργό Δικαιο­σύ­νης. Συμπλη­ρω­μα­τικά δε, είχα εξη­γή­σει ότι, ανε­ξαρ­τή­τως των ανωτέρω, εκ των πραγ­μά­των είχε κατα­στεί αδύνατη η ενη­μέ­ρωση των αρχηγών των κομ­μά­των για κάθε διάταξη, όταν αυτές το 2021, για παρά­δειγμα, έφτασαν τις 18.000 συνο­λικά. Τέλος, σημειώνω ως προς το θέμα αυτό ότι εκτός από την από 7.12.2022 αίτηση του κ. Αρχηγού της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης ουδέ­ποτε πολι­τι­κός αρχηγός μου είχε ζητήσει να τον ενη­με­ρώσω για οποιο­δή­ποτε θέμα άρσης του απορ­ρή­του.

4. Εκτός του ότι από καμία διάταξη του Συντάγ­μα­τος ή του νόμου δεν απα­γο­ρεύ­ε­ται στους Προ­έ­δρους των ανε­ξαρ­τή­των αρχών να αρθρο­γρα­φούν επί επι­στη­μο­νι­κών θεμάτων, ένα και μονα­δικό άρθρο συνέ­ταξα καθ’ όλη την διάρ­κεια της τετρα­ε­τούς σχεδόν περιό­δου που βρί­σκο­μαι στην Προ­ε­δρία της ΑΔΑΕ και αυτό ήταν η δια­τύ­πωση μιας επι­στη­μο­νι­κής απόψεως, για την οποία είχα ρητώς διευ­κρι­νί­σει ότι δεν απηχεί τις απόψεις της ΑΔΑΕ, σε άρθρο μου της 7.4.2021 στον νομικό δια­δι­κτυακό τόπο www.constitutionalism.gr.

5. Εξόσων γνωρίζω δεν απα­γο­ρεύ­ε­ται στους Έλληνες κρα­τι­κούς λει­τουρ­γούς να κατα­θέ­τουν μαρ­τυ­ρίες σε επι­τρο­πές του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου (στο οποίο ως γνωστόν μετέ­χουν και Έλληνες ευρω­βου­λευ­τές). Δύο φορές σε όλη την διάρ­κεια της θητείας μου κατέ­θεσα στην Εξε­τα­στική Επι­τροπή PEGA του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου στο πλαίσιο ακρο­ά­σεων και όχι ως μάρ­τυ­ρας και αυτό ουδέ­ποτε με δική μου πρω­το­βου­λία, αλλά κατόπιν κλήσεως. Και στις δύο αυτές περι­πτώ­σεις εκτός από εμένα κατέ­θε­σαν και πολλοί άλλοι Έλληνες κρα­τι­κοί λει­τουρ­γοί, όπως για παρά­δειγμα ο κ. Γενικός Γραμ­μα­τέας του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης στην πρώτη εξ αυτών.

6. Οφείλω να ξανα­θυ­μίσω ότι σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 6 § 1 περ α του ν.3115/2003 “Η ΑΔΑΕ διε­νερ­γεί, αυτε­παγ­γέλ­τως ή κατόπιν καταγ­γε­λίας, τακτι­κούς και έκτα­κτους ελέγ­χους, σε εγκα­τα­στά­σεις, τεχνικό εξο­πλι­σμό, αρχεία, τρά­πε­ζες δεδο­μέ­νων και έγγραφα της Εθνικής Υπη­ρε­σίας Πλη­ρο­φο­ριών (Ε.Y.Π.), άλλων δημο­σίων υπη­ρε­σιών, οργα­νι­σμών, επι­χει­ρή­σεων του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα, καθώς και ιδιω­τι­κών επι­χει­ρή­σεων που ασχο­λού­νται με ταχυ­δρο­μι­κές, τηλε­πι­κοι­νω­νια­κές ή άλλες υπη­ρε­σίες σχε­τι­κές με την αντα­πό­κριση και την επι­κοι­νω­νία”. Δεν μπορώ, συνεπώς, να κατα­νο­ήσω ποιο πρό­βλημα νομι­μό­τη­τας δημιουρ­γούν οι έλεγχοι τους οποίους πραγ­μα­το­ποί­ησε πρό­σφατα η ΑΔΑΕ σε παρό­χους.Σε ό,τι αφορά το αρχείο της ΑΔΑΕ , πέρα από το γεγονός ότι και άριστο ψηφιο­ποι­η­μένο αρχείο να είχε η Αρχή , και πάλι θα έπρεπε να διε­νερ­γεί ελέγ­χους στους παρό­χους για να δια­πι­στώ­σει πως έχει εφαρ­μο­στεί από αυτούς μια συγκε­κρι­μένη διάταξη άρσης απορ­ρή­του και αν τηρεί­ται η νομι­μό­τητα, έχω επα­νει­λημ­μένα εξη­γή­σει στην Επι­τροπή Θεσμών και Δια­φά­νειας ότι η ΑΔΑΕ δεν ευθύ­νε­ται για την ανυ­παρ­ξία ειδικού ψηφιο­ποι­η­μέ­νου και επε­ξερ­γά­σι­μου ηλε­κτρο­νι­κού αρχείου, εφόσον η ελλη­νική πολι­τεία επέλεξε παγίως να δια­βι­βά­ζε­ται ο τερά­στιος αριθμός των δια­τά­ξεων άρσης του απορ­ρή­του σε έγχαρτη μορφή. Η συσ­σώ­ρευση πολλών δεκάδων χιλιά­δων δια­τά­ξεων και βου­λευ­μά­των σε ειδι­κούς απο­θη­κευ­τι­κούς χώρους της Αρχής καθιστά παντε­λώς αδύνατη την δια­χεί­ριση και επε­ξερ­γα­σία του από μια ακραία υπο­στε­λε­χω­μένη αρχή, όπως η ΑΔΑΕ. Τούτο καθί­στα­ται, επι­πλέον, σχεδόν αδύνατο και με το νέο νόμο 5002/22, στο άρθρο 8 παρ 2 του οποίου ορί­ζε­ται ότι η ανα­ζή­τησή στοι­χείων από το αρχείο της ΑΔΑΕ μπορεί να γίνεται μόνο από τον Πρόεδρο της και άλλα δύο μέλη της Ολο­μέ­λειας, απα­γο­ρευό­με­νης με τον τρόπο αυτό της αρωγής ως προς το θέμα αυτό από το προ­σω­πικό της Αρχής. Θέλω, τέλος, να υπεν­θυ­μίσω ως προς το θέμα αυτό ότι η Ελλη­νική Πολι­τεία δεν έχει μέχρι στιγμής εκδώσει την κοινή υπουρ­γική απόφαση, η οποία είχε προ­βλε­φθεί από το νόμο (άρθρο 37 παρ.2 Ν.4786/2021,ΦΕΚ Α 43/23.3.2021) και η οποία απο­τε­λεί την απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για να κατα­στεί επι­τέ­λους εφικτή η λει­τουρ­γία αξιο­ποι­ή­σι­μου ηλε­κτρο­νι­κού αρχείου της ΑΔΑΕ και τούτο παρά την πάροδο 22 μηνών.

7. Σε ό,τι αφορά την αναφορά σε έλλειψη δήθεν σεβα­σμού εκ μέρους μου και εκ μέρους της Αρχής του κ. Εισαγ­γε­λέως του Αρείου Πάγου, οφείλω να παρα­τη­ρήσω ότι, όπως εξέθεσα και στο από 10.1.2023 δελτίο τύπου, οι γνω­μο­δο­τή­σεις των εισαγ­γε­λι­κών οργάνων είναι μεν σεβα­στές ως επι­στη­μο­νικά νομικά κείμενα, αλλά δεν είναι νομικά δεσμευ­τι­κές. Περαι­τέρω, βεβαίως και υπά­γο­νται και οι ανε­ξάρ­τη­τες αρχές στην αρχή της νομι­μό­τη­τας, αυτό όμως δεν σημαί­νει ότι μπορεί να τους ασκηθεί προ­λη­πτι­κός έλεγχος και να δια­τυ­πω­θούν δεσμευ­τι­κές υπο­δεί­ξεις από οποιο­δή­ποτε άλλο κρατικό όργανο για το πως θα ασκή­σουν τις αρμο­διό­τη­τες τους. Αν κάποιος φρονεί ότι μια πράξη ανε­ξάρ­τη­της αρχής δεν είναι σύννομη, μπορεί να προ­σφύ­γει στην αρμόδια να απο­φαν­θεί σχε­τι­κώς εκ του Συντάγ­μα­τος και εκ του νόμου Διοι­κη­τική Δικαιο­σύνη.

8. Θεωρώ βαθύ­τατα προ­σβλη­τικό για την τιμή και υπόληψη μου τον ισχυ­ρι­σμό ότι φιλο­δοξώ να παίξω ρόλο πολι­τι­κού παρά­γο­ντα. Από που αντλεί την δια­πί­στωση αυτή ο κ. κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος; Το παρελ­θόν μου επί 40 σχεδόν χρόνια στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας και 4 σχεδόν χρόνια στην ΑΔΑΕ το απο­δει­κνύ­ουν πέραν πάσης αμφι­σβη­τή­σεως. Περί αυτού μπορούν να μαρ­τυ­ρή­σουν όλοι όσοι με γνω­ρί­ζουν. Τίποτε δεν είναι πιο ξένο από τον χαρα­κτήρα μου και τις επι­διώ­ξεις μου από την ανάμιξη μου στην πολι­τική.

9. Τέλος -δυστυχώς φοβού­μαι όχι εκ του περισσού-, είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να θυμίσω ότι η ανε­ξαρ­τη­σία της Αρχής Δια­σφά­λι­σης Απορ­ρή­του των Επι­κοι­νω­νιών της οποίας έχω την τιμή να προ­ΐ­στα­μαι, ίσταται εκ του Συντάγ­μα­τος και έναντι της εκτε­λε­στι­κής εξου­σίας, λογο­δο­τεί δε ενώπιον του Κοι­νο­βου­λίου. Είναι αυτο­νό­ητο επίσης ότι όπως και οι λοιπές ανε­ξάρ­τη­τες αρχές, η ΑΔΑΕ οφείλει να λει­τουρ­γεί ως θεσμικό αντί­βαρο και εγγυ­η­τής των αρχών του κράτους δικαίου στο πεδίο αρμο­διό­τη­τάς της. Τούτο και μόνο είμαι απο­φα­σι­σμέ­νος να συνε­χίσω να πράττω τιμώ­ντας τη δέσμευση που ανέλαβα απο­δε­χό­με­νος τον ορισμό μου ως επι­κε­φα­λής της Αρχής από την ευρύ­τατη πλειο­ψη­φία της Διά­σκε­ψης των Προ­έ­δρων της Βουλής».