Eλεύθερη με περιοριστικούς όρους ιδιοκτήτρια καταστημάτων με 3.361 «μαϊμού» προϊόντα

Eλεύ­θε­ρη με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σής της μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας της, αφέ­θη­κε χθες μετά την απο­λο­γία της, με ομό­φω­νη από­φα­ση του Aνα­κρι­τή υπη­ρε­σί­ας και του Eισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Pόδου, μια 47χρονη ημε­δα­πή, κά­τοι­κος Kοσκι­νού, ιδιο­κτή­τρια κα­τα­στη­μά­των πώ­λη­σης του­ρι­στι­κών ειδών κα­τη­γο­ρού­με­νη για απάτη, πλα­στο­γρα­φία, απο­δο­χή-διά­θε­ση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος, πα­ρά­βα­ση του Νόμου περί ση­μά­των – του Αγο­ρα­νο­μι­κού Κώ­δι­κα και των δια­τά­ξε­ων της νο­μο­θε­σί­ας περί αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού.

Eλεύ­θε­ρες χωρίς όρους αφέ­θη­καν δύο υπεύ­θυ­νες λει­τουρ­γί­ας κα­τα­στη­μά­των της πρώ­της, ηλι­κί­ας 40 και 42 ετών.

Oι ανω­τέ­ρω συ­νε­λή­φθη­σαν την 19η Iου­λί­ου 2018, από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λεί­ας Ρόδου.

Συ­νο­λι­κά βρέ­θη­καν και κα­τα­χέ­σθη­καν 3.361 είδη (έν­δυ­σης, υπό­δη­σης και αξε­σουάρ), τα οποία απο­τε­λούν προ­ϊ­ό­ντα αντι­γρα­φής γνή­σιων εμπο­ρι­κών ση­μά­των γνω­στών εται­ρειών.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», την 19η Iου­λί­ου 2018 κα­ταγ­γέλ­θη­κε από νο­μί­μως εξου­σιο­δο­τη­μέ­νο εκ­πρό­σω­πο και ει­δι­κό εξου­σιο­δο­τη­μέ­νο πραγ­μα­το­γνώ­μο­να των εται­ρειών ADIDAS, BURBERRY, DSquared2, Gucci, GIVENCHY, KENZO ΝΙΚΕ και CHLOE, ότι λει­τουρ­γούν κα­τά­στη­μα­τα στην Ρόδο ιδιο­κτη­σί­ας της πρώ­της κα­τη­γο­ρού­με­νης στα οποία δια­τί­θε­νται προς λια­νι­κή πώ­λη­ση προ­ϊ­ό­ντα που φέ­ρουν επ’ αυτών τα κα­το­χυ­ρω­μέ­να σή­μα­τα και δια­κρι­τι­κά γνω­ρί­σμα­τα των ανω­τέ­ρω εται­ρειών και τα οποία απο­τε­λούν προ­ϊ­ό­ντα απο­μί­μη­σης.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω σε έρευ­να που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε από αστυ­νο­μι­κούς, σε κα­τά­στη­μα επί της οδού Σω­κρά­τους στην Mεσαιω­νι­κή Πόλη δια­πι­στώ­θη­κε ότι η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη ως προ­σω­ρι­νά υπεύ­θυ­νη διέ­θε­τε προς πώ­λη­ση προ­ϊ­ό­ντα τα οποία απο­τε­λούν απο­μι­μή­σεις των γνη­σί­ων και προ­στα­τευό­με­νων εμπο­ρι­κών ση­μά­των των εται­ρειών.

Επί­σης την ίδια ημέρα το πρωί, σε έρευ­να που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε από αστυ­νο­μι­κούς σε κα­τά­στη­μα διά­θε­σης εν­δυ­μά­των – αξε­σουάρ σε εμπο­ρι­κό κέ­ντρο στην Ε.Ο. Ρόδου-Φα­λη­ρα­κί­ου δια­πι­στώ­θη­κε ότι η τρίτη πω­λού­σε ομοί­ως προ­ϊ­ό­ντα «μαϊ­μού».

Aκόμη μια έρευ­να πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε σε κα­τά­στη­μα διά­θε­σης εν­δυ­μά­των – αξε­σουάρ στην πε­ριο­χή του Φα­λη­ρα­κί­ου όπου κα­τα­σχέ­θη­καν με­γά­λες πο­σό­τη­τες όμοιων προ­ϊ­ό­ντων αλλά και σε απο­θη­κευ­τι­κό χώρο του κα­τα­στή­μα­τος.

Έλεγ­χος έγινε και σε κα­τά­στη­μα διά­θε­σης εν­δυ­μά­των – αξε­σουάρ επί της οδού Ερμού του Φα­λη­ρα­κί­ου και στον απο­θη­κευ­τι­κό χώρο αυτού, όπου βρέ­θη­καν και κα­τα­σχέ­θη­καν κι άλλες πο­σό­τη­τες απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.

Aπο­λο­γού­με­νη η πρώτη επε­σή­μα­νε ότι δια­τη­ρεί στη Ρόδο, τρία του­ρι­στι­κά κα­τα­στή­μα­τα και ει­δι­κό­τε­ρα δύο στο Φα­λη­ρά­κι και ένα στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη.

Ο χα­ρα­κτή­ρας των εν λόγω κα­τα­στη­μά­των, είναι αμι­γώς του­ρι­στι­κός, αφού και τα τρία λει­τουρ­γούν απο­κλει­στι­κά και μόνο τους θε­ρι­νούς μήνες, απευ­θύ­νο­νται σε αλ­λο­δα­πούς πα­ρα­θε­ρι­στές και δια­θέ­τουν διά­φο­ρα του­ρι­στι­κά είδη, όπως είδη θα­λάσ­σης, ανα­μνη­στι­κά σου­βε­νίρ, το­πι­κά πα­ρα­δο­σια­κά προ­ϊ­ό­ντα και πρό­χει­ρα κα­λο­και­ρι­νά εν­δύ­μα­τα.

Ως προς την νό­μι­μό­τη­τα των εν­δυ­μά­των επε­σή­μα­νε πως η ίδια ανέ­φε­ρε στις αστυ­νο­μι­κές αρχές, ότι γνώ­ρι­ζε ότι ήταν απο­μι­μη­τι­κά, πλην όμως, επει­δή τα είχε αγο­ρά­σει νό­μι­μα, με νό­μι­μα φο­ρο­λο­γι­κά πα­ρα­στα­τι­κά και τι­μο­λό­για, πί­στευε δι­καιο­λο­γη­μέ­να ότι θα μπο­ρού­σε να τα δια­θέ­σει αφού αυτά πω­λού­νταν ως εμ­φα­νείς απο­μι­μή­σεις των γνη­σί­ων σε πολύ χα­μη­λές τιμές, χωρίς να πα­ρα­πλα­νούν τους κα­τα­να­λω­τές.

Tόνισε ότι η συλ­λο­γι­στι­κή των εκτι­μη­τών ότι τάχα ο υπο­ψή­φιος αγο­ρα­στής των απο­μι­μη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων θα απο­στε­ρού­σε τάχα τις εται­ρεί­ες κα­τα­σκευ­ής των γνή­σιων από την πραγ­μα­τι­κή αξία που θα ει­σέ­πρατ­ταν αν επρό­κει­το να πω­λη­θούν αντί­στοι­χα γνή­σια προ­ϊ­ό­ντα όχι μόνο είναι πα­ρά­λο­γη αλλά απο­τε­λεί ανε­πί­τρε­πτη επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία υπέρ των εται­ρειών που κα­τα­σκευά­ζουν τα γνή­σια προ­ϊ­ό­ντα η πε­ριου­σια­κή βλάβη των οποί­ων δεν ισού­ται με τη δια­φο­ρά της τιμής πώ­λη­σης απο­μι­μή­σε­ων και γνή­σιων για τον απλού­στα­το λόγο ότι οι αγο­ρα­στές των απο­μι­μή­σε­ων δεν έχουν την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα να αγο­ρά­σουν τα γνή­σια.

Πρό­σθε­σε μά­λι­στα ότι η κυ­ριό­τε­ρη από­δει­ξη της απο­μι­μη­τι­κής φύσης των πω­λού­με­νων εν­δυ­μά­των είναι η ίδια η τιμή τους.

Oι δύο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νές της τό­νι­σαν ότι δή­λω­ναν στους αγο­ρα­στές ότι επρό­κει­το για απο­μι­μή­σεις γνη­σί­ων προ­ϊ­ό­ντων.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κκ Εμ­μα­νου­ήλ Κου­τσού­κος και Δήμος Μου­τά­φης.