Economist Impact – Γ. Χατζηθεοδοσίου: Δεν νοείται ανάπτυξη χωρίς οικονομική δικαιοσύνη

“Δεν νοείται βιώσιμη ανά­πτυξη, χωρίς μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις” υπο­γράμ­μισε ο πρό­ε­δρος του Επαγ­γελ­μα­τι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Αθηνών Γιάννης Χατζη­θε­ο­δο­σίου χαι­ρε­τί­ζο­ντας το 2ο Ευρω­παϊκό Συνέ­δριο Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας που πραγ­μα­το­ποιεί­ται σε συνερ­γα­σία με τον Economist, στην Αθήνα, με κεντρικό θέμα: “Πώς μπορούν οι ελλη­νι­κές ΜμΕ να τρο­φο­δο­τή­σουν την και­νο­το­μία, την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και την ευη­με­ρία σε μία ασταθή παγκό­σμια οικο­νο­μία;”

Όπως ανέφερε ο πρό­ε­δρος, το γεγονός ότι η ελλη­νική οικο­νο­μία ανα­πτύ­χθηκε την περα­σμένη χρονιά ταχύ­τερα από τον μέσο όρο της ευρω­ζώ­νης, είναι σαφώς θετικό. Δείχνει, όμως, μόνο τη μισή εικόνα. “Διότι, όπως πρό­σθεσε, η χώρα παρα­μέ­νει σε μεγάλο βαθμό εξαρ­τη­μένη από εισα­γω­γές – τόσο για την παρα­γωγή αγαθών και υπη­ρε­σιών, όσο και για την κατα­νά­λωση, οι ευρω­παϊ­κοί πόροι για τον – απα­ραί­τητο – παρα­γω­γικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, δεν κατά­φε­ραν να φτάσουν στο μεγα­λύ­τερο και πιο κρίσιμο κομμάτι της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και, κυρίως, η ανά­πτυξη δεν έχει περάσει – μέχρι τώρα – στην καθη­με­ρι­νό­τητα της κοι­νω­νίας”.

Ο μόνος τρόπος για να ενι­σχυ­θεί η εγχώρια παρα­γω­γική βάση, τόνισε ο κ. Χατζη­θε­ο­δο­σίου, είναι να υπάρξει ένα πλήθος ισχυρών μεσαίων και μικρών επι­χει­ρή­σεων, και για να γίνει χρειά­ζε­ται η προ­ώ­θηση πολι­τι­κών οι οποίες διευ­κο­λύ­νουν τις πολλές μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, να ανα­πτυ­χθούν και να μεγα­λώ­σουν και “όχι πολι­τι­κές, που κάνουν τις λίγες μεγάλες ακόμη μεγα­λύ­τε­ρες”.

“Για εμάς, συνέ­χισε ο κ. Χατζη­θε­ο­δο­σίου, δεν νοείται βιώσιμη ανά­πτυξη, χωρίς μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Δεν νοείται ανά­πτυξη, η οποία δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και δεν δημιουρ­γεί οφέλη για τους πολλούς, χωρίς οικο­νο­μική δικαιο­σύνη και η στήριξη των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων είναι κατ’ εξοχήν ζήτημα οικο­νο­μι­κής δικαιο­σύ­νης”.

Συνε­χί­ζο­ντας την ομιλία του υπο­γράμ­μισε τη σημασία της ανα­κα­τεύ­θυνση κοι­νο­τι­κών και εθνικών πόρων προς τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και την δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σής τους στη χρη­μα­το­δό­τηση διότι, όπως εξήγησε “πρό­κει­ται για ζήτημα δικαιο­σύ­νης και συνθήκη ανά­πτυ­ξης, να απο­κτή­σουν ίση πρό­σβαση σε κεφά­λαια και ευκαι­ρίες, για να επεν­δύ­σουν στην τεχνο­λο­γική και παρα­γω­γική τους ανα­βάθ­μιση.  Για να μπο­ρέ­σουν να και­νο­το­μή­σουν και να αυξή­σουν ακόμη περισ­σό­τερο τη συμ­με­τοχή τους στο ΑΕΠ, στην απα­σχό­ληση”.

Ζήτημα δικαιο­σύ­νης και συνθήκη ανά­πτυ­ξης για τους μικρο­με­σαί­ους, συνέ­χισε ο ίδιος, είναι και μια φορο­λο­γική πολι­τική, που δεν στο­χο­ποιεί τους μικρούς, ευνο­ώ­ντας τους μεγά­λους. Μια πολι­τική που δεν στη­ρί­ζει τα έσοδα του κράτους σε έμμε­σους φόρους – οι οποίοι επι­τεί­νουν το πρό­βλημα της ακρί­βειας και επι­βα­ρύ­νουν πάντα τους φτω­χό­τε­ρους. Επι­πλέον χρειά­ζε­ται ισχυρό και αξιό­πι­στο ρυθ­μι­στικό πλαίσιο, για τη λει­τουρ­γία του αντα­γω­νι­σμού. Με κανόνες και όρους, που επι­τρέ­πουν την είσοδο και την ανά­πτυξη περισ­σό­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων, αντί της δημιουρ­γίας ολι­γο­πω­λίων ενώ στο ίδιο πλαίσιο εντάσ­σε­ται και η σημασία της, έγκαι­ρης, εκπαί­δευ­σης και μετεκ­παί­δευ­σης ανέργων, επαγ­γελ­μα­τιών, αγροτών ή εργα­ζό­με­νων στις μικρές επι­χει­ρή­σεις “για να μην βρεθούν στο περι­θώ­ριο της ψηφια­κής οικο­νο­μίας”.

Μόνο με αυτές τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, τόνισε, μπορεί να λει­τουρ­γή­σει μια σύγ­χρονη, παρα­γω­γική οικο­νο­μία. Να οικο­δο­μη­θεί μια ανά­πτυξη, η οποία θα δίνει ανα­κού­φιση και προ­ο­πτική σε όσους σήμερα εξα­κο­λου­θούν να αγω­νιούν και να παλεύ­ουν για μια αξιο­πρεπή δια­βί­ωση. “Κι αυτό το αίτημα σαφώς δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Είναι ένα αίτημα πανευ­ρω­παϊκό. Ένα αίτημα που δεν έχουμε την πολυ­τέ­λεια να αγνο­ούμε” υπο­γράμ­μισε ο πρό­ε­δρος για να προ­σθέ­σει:

“Όσο δεν δίνουμε ικα­νο­ποι­η­τι­κές απα­ντή­σεις στις πραγ­μα­τι­κές αγωνίες των πολιτών, θα κλο­νί­ζε­ται η εμπι­στο­σύνη τους στο πολι­τικό σύστημα και στις θεμε­λιώ­δεις αξίες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Και θα συνε­χί­σουν να βρί­σκουν εύφορο έδαφος οι ακραίες δυνά­μεις του λαϊ­κι­σμού. Όλοι εκείνοι, που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την απο­γο­ή­τευση των πολιτών, για να διευ­ρύ­νουν την πολι­τική τους δεξα­μενή. Για να προ­ω­θή­σουν την ξενο­φο­βία, τον συντη­ρη­τι­σμό, τον εθνι­κι­σμό, την αντιευ­ρω­παϊκή ρητο­ρική”.

Αν η Ευρώπη θέλει να δια­τη­ρή­σει την οικο­νο­μική και γεω­πο­λι­τική της ισχύ, σε έναν κόσμο ασταθή, χρειά­ζε­ται πρώτα απ’ όλα να παρα­μεί­νει ενωμένη, υπο­γράμ­μισε ο πρό­ε­δρος και συμπλή­ρωσε πως, για να θωρα­κι­στεί η ευρω­παϊκή οικο­νο­μία χρειά­ζε­ται να θωρα­κι­στούν οι αξίες, πάνω στις οποίες στη­ρί­χθηκε το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα, με επί­κε­ντρό του τον άνθρωπο, την αλλη­λεγ­γύη, την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική δικαιο­σύ­νης.

“Χρειά­ζε­ται να επα­να­βε­βαιώ­σουμε πρώτα και πάνω από όλα την πίστη των πολιτών στην Ενωμένη Ευρώπη. Χρειά­ζε­ται να εμπνεύ­σουμε ξανά εμπι­στο­σύνη και ελπίδα” είπε ο κ. Χατζη­θε­ο­δο­σίου και θέλο­ντας να στείλει “ένα μήνυμα” στους ευρω­παί­ους ηγέτες, από το βήμα του συνε­δρίου είπε: “Ακούστε τους πολίτες της Ευρώπης. Είναι ώρα να κατα­νο­ή­σετε τους προ­βλη­μα­τι­σμούς των κοι­νω­νιών. Να κατα­νο­ή­σετε την πραγ­μα­τική ατζέντα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας, τις αγωνίες των εργα­ζο­μέ­νων, των επαγ­γελ­μα­τιών, των μικρών επι­χει­ρή­σεων, των νέων.

Όχι στην Ευρώπη της γρα­φειο­κρα­τίας, των ελίτ, των υπό­γειων δια­δρο­μών. Ναι στην Ευρώπη της αλλη­λεγ­γύης, της ενσυ­ναί­σθη­σης, της ομα­δι­κής δου­λειάς. Γιατί σήμερα, περισ­σό­τερο από ποτέ, έχουμε ανάγκη να γίνουμε ξανά η Ευρώπη των λαών.

Να βαδί­σουμε τον δρόμο της ενό­τη­τας. Της ενδυ­νά­μω­σης των ανθρώ­πων, που προ­σπα­θούν, αγω­νί­ζο­νται και δημιουρ­γούν, σε κάθε χώρα.

Οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις αξίζουν και πρέπει να μπουν μπροστά σε αυτή την προ­σπά­θεια. Γιατί είναι αυτές που παρά­γουν πάνω από το 50% του ΑΕΠ της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Είναι αυτές που βρί­σκο­νται στην καρδιά της ευρω­παϊ­κής οικο­νο­μίας, στην καρδιά κάθε ευρω­παϊ­κής κοι­νω­νίας”.

Πηγή: capital.gr