Παρουσίαση του πρώτου παραμυθιού της Θάλειας Γεωργά “Κράτα με να σε κρατώ”

Πριν από μερικές ημέρες σε ένα ταξίδι μου στην Αθήνα, η αγα­πη­μένη μου φίλη Ανα­στα­σία Κοριν­θίου, συγ­γρα­φέας και δημο­σιο­γρά­φος, μου επι­φύ­λασσε μια απρό­σμενη έκπληξη στο μαγικό χώρο του Booking Hill.

Την παρου­σί­αση του πρώτου μου παρα­μυ­θιού «Κράτε με, να σε κρατώ», ανάμεσα σε αγα­πη­μέ­νους φίλους που ως δια μαγείας βρέ­θη­καν εκεί… Του Βασίλη Υψη­λά­ντη, Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου και νομικού συμ­βού­λου του Δωδε­κα­νη­σια­κού Συλ­λό­γου Αυτο­ά­νο­σων Νοση­μά­των Αρθρί­τι­δας και Λύκου «ΘΑΛΕΙΑ», της Μάνιας Μιχαη­λί­δου προϊ­στα­μέ­νης της Εφορίας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, της Αθα­να­σίας Παππά, προ­έ­δρου της Ελλη­νι­κής Εται­ρίας Αντι­ρευ­μα­τι­κού Αγώνα ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α. και αρκετών άλλων.

Όπως λέει ο Τζωρτζ Μπέρ­ναρντ Σω, «Μερικοί άνθρω­ποι σκέ­φτο­νται τα πράγ­ματα όπως είναι και ρωτάνε “γιατί”. Εγώ τα ονει­ρεύ­ο­μαι όπως θα ήθελα να είναι και σκέ­φτο­μαι “γιατί όχι”»…

Η συγ­γραφή του παρα­μυ­θιού ξεκί­νησε για να απα­ντήσω στα πως και στα γιατί των μικρών μου τότε εγγο­νιών, της Θαλεί­τσας και του Μανω­λάκη μου… Τι είναι το αυτο­ά­νοσο νόσημα… και πως κατά­φερα να κάνω ¨φίλο¨ μου έναν λύκο…

Για την ολο­κλή­ρωση αυτού του παρα­μυ­θιού, ευχα­ρι­στώ από καρδιάς, τη γλυ­κύ­τατη Κάτια Παλάσκα, εικο­νο­γράφο, που έδωσε χρώμα στο παρα­μύθι μου… Συντρο­φιά με τις ζωγρα­φιές της αγα­πη­μέ­νης μου εγγονής Θάλειας και της μικρής μου Πένυς.

Και φυσικά τον αγα­πη­μένο εκδότη Γιώργο Λεμπέση, που με αστεί­ρευτη δημιουρ­γία και απέ­ρα­ντη δοτι­κό­τητα κατα­φέρ­νει να μετα­τρέ­ψει την αγάπη σε τέχνη…

Τέλος, ευχα­ρι­στώ το ¨φίλο¨ μου το λύκο, γιατί χωρίς αυτόν, δεν θα έβρισκα τον δρόμο μου, δεν θα γνώριζα τον εαυτό μου… τις αντοχές μου και τους φίλους μου. Δεν θα έφτανα έως το σήμερα!

Σας ευχα­ρι­στώ,

Θάλεια Γεωργά