Τζιχαντιστές- Γιατί είναι δύσκολο να τους σταματήσουμε

Στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Τουρκία ή την Αφρική η μέθοδος είναι η ίδια: ένα τυφλό χτύπημα με στόχο άμαχους -όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρους άμαχους- από έναν φανα­τικό που σχεδόν εύχεται και τον δικό του θάνατο.

Πώς μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί αυτή η απειλή είτε προ­έρ­χε­ται από τους τζι­χα­ντι­στές του Ισλα­μι­κού Κράτους είτε από οποιον­δή­ποτε άλλο; Η απά­ντηση δεν είναι καθόλου εύκολη. Και η ανα­το­μία της επί­θε­σης στις Βρυ­ξέλ­λες δείχνει πού βρί­σκε­ται το πραγ­μα­τικό πρό­βλημα.

Οι βαθιές ρίζες

Οι φανα­τι­κοί ισλα­μι­στές είχαν ριζώσει στο Βέλγιο πολύ πριν από τις επι­θέ­σεις της 11ης Σεπτεμ­βρίου δημιουρ­γώ­ντας μια παρά­δοση εξτρε­μι­σμού. Πριν λει­τουρ­γού­σαν ως πυρήνες της Αλ Κάιντα, τώρα του Ισλα­μι­κού Κράτους. Κάποιοι από αυτούς κινού­νται στον άξονα Γαλλίας – Βελγίου από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1990. Οι βελ­γι­κές αρχές, ωστόσο, δεν μπό­ρε­σαν να αντι­με­τω­πί­σουν όλα αυτά τα χρόνια το φαι­νό­μενο. Το βελγικό κράτος εμφα­νί­ζε­ται αδύναμο απέ­να­ντι σε μια απειλή που πλέον έχει λάβει δια­στά­σεις.

Οι αντι­κει­με­νι­κές δυσκο­λίες

Κακά τα ψέματα, δεν μπορείς να υπε­ρα­σπι­στείς κάποιους στόχους 100%. Υπάρ­χουν όρια στην άμυνα. Μπορείς να επι­τη­ρείς και να περι­πο­λείς σε αερο­δρό­μια και σιδη­ρο­δρο­μι­κούς σταθ­μούς, αλλά ο μόνος τρόπος για να απο­τρέ­ψεις με απόλυτη βεβαιό­τητα τις επι­θέ­σεις μέσα στα κτίρια είναι να κάνεις ελέγ­χους έξω από αυτά – κάτι που γίνεται στο Ναϊ­ρό­μπι για παρά­δειγμα. Ετσι, όμως, δεν απο­τρέ­πε­ται ένα χτύπημα έξω και σε σημεία όπου συγκε­ντρώ­νε­ται πολύς κόσμος.

Ο πραγ­μα­τι­κός στόχος

Σύμφωνα με τους καθο­δη­γη­τές του ισλα­μι­κού φανα­τι­σμού, όπως είναι ο γαλ­λο­τυ­νή­σιος Μπου­μπα­κέρ αλ Χακίμ, ακόμη μεγα­λύ­τερη σημασία από το μέρος της επί­θε­σης έχει ο αριθμός των θυμάτων. Τι σημαί­νει αυτό πρα­κτικά; Μην χάνετε χρόνο οργα­νώ­νο­ντας σχέδια. Ψάξτε τον επόμενο και σκο­τώ­στε τον. Στο Παρίσι ήταν ένας συναυ­λια­κός χώρος, καφέ και εστια­τό­ρια, στις Βρυ­ξέλ­λες το  αερο­δρό­μιο και το μετρό. Γιατί ο επό­με­νος να μην είναι μια στάση λεω­φο­ρείου; Τόσο απλά, τόσο κυνικά, τόσο βάρβαρα.

Τα εύκολα όπλα

Είναι το τελευ­ταίο πρό­βλημα που απα­σχο­λεί τους τζι­χα­ντι­στές. Από την Ευρώπη έως τη Μέση Ανατολή, η μαύρη αγορά όπλων είναι τερά­στια. Σκορπάς τον τρόμο και τον θάνατο ακόμη και με ένα καλάσ­νι­κοφ. Οσο για τις βόμβες, η λύση έχει βρεθεί από την εποχή της Αλ Κάιντα και λέγεται «Η μητέρα του Σατανά». Τα υλικά τα προ­μη­θεύ­ε­σαι από την αγορά χωρίς να κινή­σεις την παρα­μι­κρή υποψία. Συναρ­μο­λο­γείς σε ένα γκαράζ, στην κουζίνα ή στο μπάνιο του σπιτιού σου. Κι έπειτα βγαί­νεις έξω απο­φα­σι­σμέ­νος.

Οι συνή­θεις ύποπτοι

Είναι πάρα πολλοί και άρα εξαι­ρε­τικά δύσκολο να ελεγ­χθούν. Από κάθε ευρω­παϊκή χώρα έφυγαν εκα­το­ντά­δες τζι­χα­ντι­στές για τη Συρία, το Ιράκ ή τη Λιβύη. Κάποιοι ήταν γνωστοί στην αστυ­νο­μία, άλλοι εντελώς άγνω­στοι. Και πολλοί από αυτούς, γνω­στούς και αγνώ­στους, γύρισαν πίσω: «επαγ­γελ­μα­τίες», εθε­λο­ντές, μονα­χι­κοί λύκοι. Για κάθε έναν από αυτούς -λένε οι ειδικοί- χρειά­ζο­νται καμιά 20αριά αστυ­νο­μι­κοί. Ποιος έχει τους πόρους για να τους παρα­κο­λου­θεί όχι για καμιά βδομάδα, αλλά για μήνες ολό­κλη­ρους; Κι έπειτα έχουν ένα πλε­ο­νέ­κτημα: μπορούν να μείνουν ανε­νερ­γοί για πολύ καιρό πριν εξα­πο­λύ­σουν την επίθεσή τους.

Οι ασφα­λείς επι­κοι­νω­νίες

Στο Παρίσι χρη­σι­μο­ποί­η­σαν «καθαρά» τηλέ­φωνα, καθώς τα ενερ­γο­ποί­η­σαν την ώρα της επί­θε­σης. Κατά τη διάρ­κεια της ομηρίας στο Μπα­τα­κλάν «κατέ­σχε­σαν» τα κινητά των ομήρων. Παίρ­νουν όλα τα απα­ραί­τητα μέτρα για να μην εντο­πί­ζο­νται από τα κινητά τους, ενώ λέγεται ότι χρη­σι­μο­ποιούν ακόμη και κρυ­πτο­γρα­φικά προ­γράμ­ματα.

Ψάρια στο νερό

Σύμφωνα με τη δια­τύ­πωση του ιταλού αναλυτή Γκουί­ντο Ολίμπιο, κινού­νται σαν το ψάρι στο νερό. Οικο­γέ­νεια και φίλοι προ­σφέ­ρουν προ­στα­σία δυσκο­λεύ­ο­ντας τους ελέγ­χους των αρχών. Γνω­ρί­ζουν πολύ καλά δρόμους και δρο­μά­κια, εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την απουσία ελέγχων. Ακόμη και αν πέσουν σε μπλόκο, δεν σημαί­νει ότι θα τους φορέ­σουν χει­ρο­πέ­δες. Ούτε η προ­σα­γωγή οδηγεί απα­ραί­τητα στη σύλληψη. Ψάρια είναι. Και ξεγλι­στράνε.