Ρ. Διακίδη: Δεν αποδέχομαι τη θέση της αντιπεριφερειάρχη

Από την κ. Ρένα Δια­κί­δη εκ­δό­θη­κε η ακό­λου­θη ανα­κοί­νω­ση:

Με αφορ­μή όσα λέ­γο­νται και γρά­φο­νται τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες, σχε­τι­κά με την υπο­ψη­φιό­τη­τά μου ως χω­ρι­κού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, με την ανε­ξάρ­τη­τη αυ­το­διοι­κη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη “Μπρο­στά το Νότιο Αι­γαίο” του υπο­ψη­φί­ου πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, δη­λώ­νω τα εξής:

Ευ­χα­ρι­στώ από καρ­διάς τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο για την εξαι­ρε­τι­κά τι­μη­τι­κή πρό­τα­ση στο πρό­σω­πό μου, να συ­μπο­ρευ­τώ μαζί του από τη θέση του χω­ρι­κού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη. Την πρό­τα­σή του αυτή απο­δέ­χθη­κα, πι­στεύ­ο­ντας ακρά­δα­ντα στις ικα­νό­τη­τες του ιδίου του επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης, ως του αν­θρώ­που που έχει όλα τα προ­σό­ντα να οδη­γή­σει τον τόπο έξω από το τέλμα που τον έχει φέρει ένα κου­ρα­σμέ­νο και φθαρ­μέ­νο σύ­στη­μα το­πι­κής εξου­σί­ας. Ένα σύ­στη­μα “ισο­βί­ων αρ­χό­ντων” που έχει γίνει πλέον κα­τε­στη­μέ­νο, τα τε­λευ­ταία του­λά­χι­στον 30 χρό­νια. Η ανα­γκαιό­τη­τα αλ­λα­γής σε­λί­δας στον τόπο και ανα­νέ­ω­σης του πο­λι­τι­κού προ­σω­πι­κού, ήταν κί­νη­τρα ικανά, προ­κει­μέ­νου να δεχτώ αρ­χι­κά την πρό­τα­σή του, απο­δο­χή την οποί­αν δεν έκρυ­ψα, ούτε διέ­ψευ­σα όταν ρω­τή­θη­κα.

Άλ­λω­στε, στην ζωή μου και στην μέχρι σή­με­ρα πο­ρεία μου, δεν φο­βή­θη­κα ποτέ τις προ­κλή­σεις, δεν δί­στα­σα να δώσω μάχες, ανε­ξαρ­τή­τως απο­τε­λέ­σμα­τος.

Για αυτόν ακρι­βώς τον λόγο, με την δή­λω­σή μου σή­με­ρα, κάνω γνω­στό ότι δεν απο­δέ­χο­μαι τε­λι­κώς την τι­μη­τι­κή θέση χω­ρι­κού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και επι­λέ­γω να κα­τέλ­θω στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές ως υπο­ψή­φια πε­ρι­φε­ρεια­κή σύμ­βου­λος, με την πα­ρά­τα­ξη “Μπρο­στά το Νότιο Αι­γαίο”. Είμαι έτοι­μη να δώσω τη μάχη του “σταυ­ρού” μαζί με τους συ­νυ­πο­ψη­φί­ους μου πε­ρι­φε­ρεια­κούς συμ­βού­λους.

Δεν αι­σθά­νο­μαι την ανά­γκη να κρυ­φτώ εκ του ασφα­λούς πίσω από καμία δοτή θέση εξου­σί­ας, ούτε ανα­ζη­τώ στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές το εφαλ­τή­ριο για μελ­λο­ντι­κές στο­χεύ­σεις.

Δεν έχω καμία σχέση με το κα­τε­στη­μέ­νο, ούτε με χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τέ­τοιου εί­δους νο­ο­τρο­πί­ες για να επι­ζη­τή­σω την σι­γου­ριά μιας «κα­ρέ­κλας» ή ενός δοτού αξιώ­μα­τος.

Θα δώσω τη μάχη των πε­ρι­φε­ρεια­κών εκλο­γών στο πλευ­ρό του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, μαζί με ολό­κλη­ρη την πα­ρά­τα­ξή του, με εμπι­στο­σύ­νη στον ίδιο, στους αν­θρώ­πους που τον πλαι­σιώ­νουν και στην κρίση των συ­μπα­τριω­τών μας, με την βε­βαιό­τη­τα, ότι την επό­με­νη μέρα των εκλο­γών, όλοι μαζί θα μπο­ρέ­σου­με να οδη­γή­σου­με αυτόν το τόπο, στο μέλ­λον που του αξί­ζει.

Ρένα Παυ­λά­κη – Δια­κί­δη