Κρίσεις το 2026 στην ΕΛ.ΑΣ. με επίκεντρο το Νότιο Αιγαίο καθώς η κορυφή δοκιμάζεται από την κολλημένη επετηρίδα και τις επικείμενες αποχωρήσεις

• Από τις 12 Ιανουα­ρίου 2026 ανα­μέ­νε­ται να ανοίξει ο κύκλος των κρίσεων, σε μια χρονιά που η κεντρική ανα­διά­ταξη της Ηγεσίας και το κύμα απο­στρα­τειών στους ανώ­τε­ρους βαθμούς συμπιέ­ζουν απο­φά­σεις και χρο­νο­δια­γράμ­ματα, ενώ στο Νότιο Αιγαίο τα σενάρια για μετα­κί­νηση ή απο­χώ­ρηση κορυ­φαίων στε­λε­χών επη­ρε­ά­ζουν άμεσα Δωδε­κά­νησα και επι­χει­ρη­σιακή καθη­με­ρι­νό­τητα

Η περί­ο­δος των ετήσιων κρίσεων στην Ελλη­νική Αστυ­νο­μία για το 2026 μπαίνει στο τελικό της στάδιο, με το ενδια­φέ­ρον να μετα­το­πί­ζε­ται από τα γενικά σενάρια της Αθήνας στις περι­φέ­ρειες όπου κάθε αλλαγή στην κορυφή μετα­φρά­ζε­ται σε άμεση επι­χει­ρη­σιακή επί­πτωση.

Στο Νότιο Αιγαίο, η συγκυ­ρία θεω­ρεί­ται ιδιαί­τερα φορ­τι­σμένη, όχι μόνο επειδή η περιοχή κουβαλά δια­χρο­νικά υψηλές ανάγκες λόγω γεω­γρα­φίας, του­ρι­σμού και μετα­κι­νή­σεων, αλλά και επειδή οι κρίσεις του 2026 ανα­μέ­νο­νται μέσα σε πλαίσιο ανα­διάρ­θρω­σης της δομής της Ηγεσίας και πίεσης για απο­συμ­φό­ρηση της επε­τη­ρί­δας.

Η μεγάλη εικόνα που πιέζει τις απο­φά­σεις

Το 2026 δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια συνη­θι­σμένη χρονιά κρίσεων. Η ίδια η κορυφή της ΕΛ.ΑΣ. εισέρ­χε­ται σε νέα φάση, καθώς με τον Νόμο 5187/2025 περι­γρά­φε­ται αλλαγή ονο­μα­το­λο­γίας και ρόλων στις κορυ­φαίες θέσεις, με σχήμα 2 Υπαρ­χη­γών και 2 Γενικών Συντο­νι­στών για Νότια και Βόρεια Ελλάδα. Πρό­κει­ται για μετα­βολή που, πέρα από τον συμ­βο­λι­σμό, ανα­δια­τάσ­σει ιεραρ­χίες και αρμο­διό­τη­τες, άρα επη­ρε­ά­ζει άμεσα και τις κρίσεις στους ανώ­τα­τους βαθμούς.

Μέσα σε αυτό το περι­βάλ­λον, τα δεδο­μένα των ανώ­τε­ρων βαθμών λει­τουρ­γούν σαν ντόμινο. Ενδει­κτικά, στο επίπεδο των Ταξιάρ­χων Γενικών Καθη­κό­ντων ο αριθμός που έχει τεθεί στο επί­κε­ντρο είναι 85, ενώ υπάρ­χουν και 6 Ταξί­αρ­χοι Ειδικών Καθη­κό­ντων. Στο ίδιο πλαίσιο, έχει κατα­γρα­φεί εκτί­μηση ότι μπορεί να οδη­γη­θεί σε αυτε­πάγ­γελτη απο­στρα­τεία περίπου το 1/3 των 85 Ταξιαρ­χών, δηλαδή του­λά­χι­στον 25 έως 30 στελέχη, με αιτιο­λο­γία που συν­δέ­ε­ται με ηλικίες άνω των 60 ετών, πιέσεις απο­συμ­φό­ρη­σης της επε­τη­ρί­δας και ύπαρξη θέσεων που θεω­ρού­νται διοι­κη­τικά αδύ­να­μες ή προ­σχη­μα­τι­κές.

Αυτή η εικόνα έχει άμεση αντα­νά­κλαση και στους Αστυ­νο­μι­κούς Διευ­θυ­ντές, καθώς η κρίση αφορά 260 στελέχη Γενικών Καθη­κό­ντων και οι ανα­με­νό­με­νες κενές θέσεις στους ανώ­τε­ρους βαθμούς δημιουρ­γούν ανάγκη προ­α­γω­γών. Σε σχετική απο­τί­μηση, έχει ανα­φερ­θεί ότι ενδέ­χε­ται να απαι­τη­θούν του­λά­χι­στον 35 προ­α­γω­γές Αστυ­νο­μι­κών Διευ­θυ­ντών σε Ταξιάρ­χους, ως απο­τέ­λε­σμα απο­χω­ρή­σεων και μετα­κι­νή­σεων σε Αντι­στρα­τή­γους, Υπο­στρα­τή­γους και Ταξιάρ­χες.

Το Νότιο Αιγαίο στο μικρο­σκό­πιο της ανα­διά­τα­ξης

Σε μια περι­φέ­ρεια όπως το Νότιο Αιγαίο, οι κρίσεις δεν απο­τυ­πώ­νο­νται μόνο σε πίνακες και βαθ­μο­λο­γίες. Απο­τυ­πώ­νο­νται σε επι­χει­ρη­σια­κές ισορ­ρο­πίες, σε σχέσεις συνερ­γα­σίας με τοπικές αρχές, σε ρυθμούς στε­λέ­χω­σης και σε επι­λο­γές που συχνά κρί­νο­νται με ορί­ζο­ντα τη θερινή περίοδο. Το βάρος της Γενικής Περι­φε­ρεια­κής Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Νοτίου Αιγαίου είναι κομβικό, καθώς συντο­νί­ζει ένα γεω­γρα­φικά δια­σπα­σμένο πεδίο με πολ­λα­πλές απαι­τή­σεις.

Στη συγκε­κρι­μένη θέση υπη­ρε­τεί ο Υπο­στρά­τη­γος Λουκάς Θάνος, ο οποίος έχει τοπο­θε­τη­θεί ως Γενικός Περι­φε­ρεια­κός Αστυ­νο­μι­κός Διευ­θυ­ντής Νοτίου Αιγαίου.

Η παρου­σία του στη Γενική Νοτίου Αιγαίου έχει ιδιαί­τερο ειδικό βάρος, καθώς παρα­μέ­νει στην θέση του για 3η θητεία, εξέλιξη που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως πρω­τό­γνωρη σε ιστο­ρι­κούς όρους για τη συγκε­κρι­μένη διοι­κη­τική βαθμίδα στην περιοχή.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα επι­κρα­τέ­στερα σενάρια που συζη­τού­νται για τον Υπο­στρά­τηγο Λουκά Θάνο κινού­νται ανάμεσα σε 2 κατευ­θύν­σεις. Η πρώτη είναι η απο­στρα­τεία, ως μέρος της ευρύ­τε­ρης πίεσης για ανα­νέ­ωση στους ανώ­τε­ρους βαθμούς που περι­γρά­φε­ται συνο­λικά για την επε­τη­ρίδα. Η δεύτερη είναι η μετά­θεση σε κεντρική υπη­ρε­σία, επιλογή που συχνά αξιο­ποιεί­ται για να δια­τη­ρη­θεί θεσμική εμπει­ρία στο κέντρο.

Δωδε­κά­νησα και Α’ Διεύ­θυνση με διπλό ενδε­χό­μενο

Στα Δωδε­κά­νησα, το ενδια­φέ­ρον συγκε­ντρώ­νε­ται στην Α’ Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου, όπου επι­κε­φα­λής είναι ο Ταξί­αρ­χος Σου­λιώ­της Κων­στα­ντί­νος. Η θέση αυτή, λόγω Ρόδου και του όγκου του επι­χει­ρη­σια­κού έργου, θεω­ρεί­ται από τις πλέον απαι­τη­τι­κές στην περι­φέ­ρεια, ιδιαί­τερα σε περιό­δους αιχμής.

Για τον Ταξί­αρχο Σου­λιώτη Κων­στα­ντίνο κατα­γρά­φο­νται 2 βασικά σενάρια. Το πρώτο είναι η παρα­μονή για ακόμη 1 θητεία, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι δεν προ­κύ­ψει προ­α­γω­γική εξέλιξη που να τον μετα­κι­νεί σε ανώτερη βαθμίδα ή σε δια­φο­ρε­τικό πεδίο ευθύνης. Το δεύτερο είναι η αντι­κα­τά­σταση, στο πλαίσιο του γενι­κό­τε­ρου κύματος μετα­κι­νή­σεων που συνήθως συμπα­ρα­σύ­ρει τις περι­φε­ρεια­κές διευ­θύν­σεις, ειδικά όταν αλλά­ζουν οι ισορ­ρο­πίες στη Γενική Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση.

Στο επί­κε­ντρο του δεύ­τε­ρου σενα­ρίου βρί­σκε­ται ο Αστυ­νο­μι­κός Διευ­θυ­ντής κ. Γιώργος Στέργου, ο οποίος υπη­ρε­τεί στη Ρόδο ως Α’ Υπο­διευ­θυ­ντής της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δωδε­κα­νή­σου. Η περί­πτωση του περι­γρά­φε­ται ως ισχυρή υπο­ψη­φιό­τητα με βάση την υπη­ρε­σιακή εμπει­ρία εντός της ίδιας διοι­κη­τι­κής δομής, στοι­χείο που συχνά προ­κρί­νε­ται όταν η προ­τε­ραιό­τητα είναι η ομαλή μετά­βαση χωρίς περίοδο προ­σαρ­μο­γής.

Το κρίσιμο εδώ είναι ότι η απόφαση για την Α’ Διεύ­θυνση δεν θα κριθεί μόνο με τοπικά κρι­τή­ρια. Θα κριθεί και από το αν θα ανοί­ξουν θέσεις Ταξιαρ­χών σε εθνικό επίπεδο και από το πόσο βαθιά θα φτάσει η προ­α­γω­γική αλυσίδα από τους Αστυ­νο­μι­κούς Διευ­θυ­ντές προς τον βαθμό του Ταξιάρ­χου, καθώς οι εκτι­μή­σεις για του­λά­χι­στον 35 προ­α­γω­γές σε Ταξιάρ­χους προ­ϋ­πο­θέ­τουν αρκετές αλλαγές σε νευ­ραλ­γικά πόστα.

Η Β’ Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου και το σενάριο απο­στρα­τείας

Στη Β’ Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου, με έδρα την Κω, υπη­ρε­τεί ως Διευ­θυ­ντής ο Υπο­στρά­τη­γος Βαζού­ρας Ηλίας, ο οποίος έχει τοπο­θε­τη­θεί στη συγκε­κρι­μένη θέση με μετα­κί­νηση από τη Διεύ­θυνση Αστυ­νο­μίας Λέσβου.

Για τον Υπο­στρά­τηγο Βαζούρα Ηλία, όπως μετα­φέ­ρε­ται σε επίπεδο υπη­ρε­σια­κής συζή­τη­σης στην περιοχή, πιθα­νο­λο­γεί­ται σφόδρα ότι οδη­γεί­ται σε απο­στρα­τεία στις κρίσεις του 2026 καθώς ανέλαβε «μισή» ουσια­στικά αστυ­νο­μική διεύ­θυνση παρά τον βαθμό του.

Γιατί οι απο­φά­σεις στο Νότιο Αιγαίο είναι πιο βαριές από έναν απλό κατά­λογο αλλαγών

Το Νότιο Αιγαίο δεν είναι μια περι­φέ­ρεια όπου η διοί­κηση μπορεί να λει­τουρ­γή­σει με τυπικό τρόπο. Οι απο­στά­σεις, η διά­σπαση σε πολλά νησιά, οι δια­φο­ρε­τι­κοί ρυθμοί χειμώνα και καλο­και­ριού και η ανάγκη διαρ­κούς συντο­νι­σμού με λιμε­νι­κές και άλλες αρχές δημιουρ­γούν ένα απαι­τη­τικό μοντέλο διοί­κη­σης, όπου η εμπει­ρία μετρά περισ­σό­τερο. Από την άλλη πλευρά, ακριβώς επειδή οι απαι­τή­σεις είναι υψηλές, η Πολι­τεία και η Ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. καλού­νται να ισορ­ρο­πή­σουν ανάμεσα στη συνέ­χεια και την ανα­νέ­ωση, ειδικά όταν στο ανώτερο επίπεδο συζη­τεί­ται πίεση απο­χω­ρή­σεων για να ξεκολ­λή­σει η επε­τη­ρίδα.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα φύγει και ποιος θα μείνει. Είναι ποιο διοι­κη­τικό μοντέλο θα επι­λε­γεί για μια περι­φέ­ρεια που κάθε χρόνο δοκι­μά­ζε­ται στις αντοχές της, ειδικά όταν οι κρίσεις συμπί­πτουν με θεσμι­κές αλλαγές στο κέντρο και με ευρύ­τε­ρες πιέσεις απο­στρα­τειών στους ανώ­τα­τους βαθμούς.